Alle inzendingen over donker

6828 resultaten.

Sorteren op:

rouw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
vlees en bloed en bijna de nacht en de woorden alles heel donker groen angst voor een vampier bedolven onder bloemen het bevroren slachtoffer tijdens een lange begrafenis iets is van glas grind onder schoenen in de verte een vlakke zee tijd als tussentijd gordijnen gaan dicht vogels blijven in de lucht en dromen glippen…

Een nieuwe toekomst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 826
We dromen over regenbogen Met aan het eind die pot met goud We hopen ooit iets te bereiken En dan opeens gaat alles fout Geen droom meer om over te dromen Geen regenboog meer vol van kleur Opeens wordt alles grijs en donker En dicht gaat die mooie deur Misschien dat er een andere deur komt Met minder goud en kleur en pracht Maar met jouw…

Kersenbloesem

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
Dan dit beeld dat uit de winter opwelt Als een luchtbel uit een donker water.…
B. DiVincenzo17 augustus 2012Lees meer >

De wasbeurt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
langzaam, bijna fatsoenlijk, zonder de beloofde sneltreinvaart van deze tijd vallen zij snoezig als paardenbloempluizen Venz hagelslag, auto's in het ongeduld van een file uit het oog van de verloren drift van groots en meeslepend wil ik leven aan hoogtevrees wil ik ten ondergaan in de diepte sterven daar is het donker waarschuwt iedereen…

Je wispelturigheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
de zon schijnt toch regen je in dikke druppels tranen zwaar hangen ze aan zomerbloemen vol kleurige verhalen vullen snel de kleine breuken in de droge herfstgrond ik kus de donkere wolken van je natte mond laat jouw lach niet meer verstikken door je wispelturigheid zie de lage zon weer lichten in je ogen zij helderen…
wil melker4 oktober 2012Lees meer >

Nattigheid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
De avond hondenwandeling Loopt anders De regen niet bijzonder Maar zijn klank Een rij vuilcontainers te vroeg In `t donker langs de weg geplaatst Drumt de regen bassdrums Sommige als toms Volstromende putten Ieder zijn eigenaardige roffel En Uit kale hoge bomen Snelle ritmische spetters De traag hangende druppels Worden laatste stille…

nachtvlinder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Voortaan gebracht, voortaan gehaald, voortaan voor het donker binnen en dat als je pas zestien bent en het leven nog moet beginnen. Alleen omdat een vreemdeling een graai deed in het duister ontneemt dat helaas levenslang het avondrood zijn luister.…

Onbereikbaar

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 900
De nacht is vaak zo stil, zo donker om mij heen. Het duister brengt me vrees, ben angstig en alleen. Pas als de ochtend gloort vind ik een beetje rust. Het licht verdrijft het duister, de spinsels in mijn hoofd worden gesust. Ik weet wel wat je mij zou zeggen: “Ik ben er nu niet meer. Je moet nu verder zonder mij.”…
Antje17 april 2013Lees meer >

voor de gebrokenen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
de zon schijnt op ontbladerde bomen takken gehuld in donkere herinneringen stof in de zwervende wind de trein raast in sporen voorbij dierlijke klanken achter gelaten in nevels af en toe trekt een wolksluier op haar nauwelijks hoorbare snikken ze zeggen dat ze lacht een vrouw in foetushouding weerspiegelt in stilstaand water…

Schemervriend

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.195
heel veel uit, fluisteringen van jouw dromen verschillen tussen wat je ooit dacht maar niet in jouw hart voorvoelde toen de droom de dag om afscheid vroeg als tegenwicht voor de vele gezichten iedere schemering nieuwe gedichten uit diepe duisternis schemervriend tussen gisteren en toen slechts onderbroken door het donkere…
mobar14 augustus 2013Lees meer >

ruimdenkend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.145
(alles behalve) je bent - kreupel - in je denken ik hoor het je al zeggen ik val nu eenmaal op donker ha, alsof we dat als een compliment zouden zien…
fairouz6 september 2013Lees meer >

Bij de juiste bocht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
Onder een deken van donkere wolken vol regenwater Sta ik bij de juiste bocht met een glas omdat ik geloof. Mijn hart kroont de afslag geleid door mijn navigatie. Het gekolk van de rivier stroomt af wat mij verdooft. Een vallei uiteenlopend van een lach tot een traan Sta ik bij de juiste bocht met een opgeheven hoofd.…

Verdwaalde plukjes zon

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
de matheid van de dag breekt licht in donkere stukjes die samen nog wat vonken in verdwaalde plukjes zon geen droefheid maar een doffe pijn de uren niet meer weten er slechts fysiek te zijn ben dwalende in niemandsland waar geen arm de hand op steekt in groet men elkaar gewoon vergeet zonder enige impuls is zelfs geduld een schone…
wil melker26 oktober 2013Lees meer >

Maangodin

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
omdat een droom het hoofdkussen opschudt wat verlangen tussen de lakens schuift en mijmeringen zachtaardig zijn haast ze zich naar boven geen rolluik die de kamer donker maakt alleen een wellustige maan die stralen schijnend naar haar lichaam hunkert ze ademt zwoele woorden uit ontdoet zich van het laatste weefsel ze denkt aan zweven zichzelf…

kleur

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
plots verdween de duisternis en werd vervangen door licht totaal onverwacht kwam het in mijn hoofd schijnen een lichtstraal gericht op het proces, het proces der aanvaarding neem ik aan alles blijft hetzelfde doch bekijk ik het door andere ogen na een lange tijd van zwart en donker kwam de kleur weer terug traag maar zeker ik…

er is niets anders (voor J.W.)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
toen de zon op zijn gezicht viel keek hij omhoog en zong een lied dat zacht door het stof zweefde en wegstierf in de hitte van de dag in het donker leek hij in de aarde op te gaan lichtflitsen zigzagden door de duisternis van zijn gesloten ogen zijn hoofd duizelde van de sterren aan de heldere hemel het verstrijken van de tijd liet…
J.Bakx12 december 2013Lees meer >

Tempus edax...

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.666
Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, 't doet mij beven! als 't altijd neerstig bijten van den tijdworm aan ons leven! 1890…
Guido Gezelle16 februari 2014Lees meer >

Liefde als taal

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
ik probeer de talen te verstaan van allen die hier langs zijn gegaan met hoop en vertrouwen hebben zij hun gebed in fluisterende stilte gezegd pilaren aangeraakt met warme handen hun wensen kenbaar gemaakt de stenen zijn hard maar glanzen zacht in dialoog met duizenden kaarsen zij kennen de ogen in donkere gezichten die vol verwachting…

IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.271
ik ben het zuiverste dier op aarde ik slaap met de nacht als met mijn lichaam en de nacht wordt groter in mijn hart in het donkere weefgetouw van je vingers borduur ik een nacht van eenzaamheid veelkleurig veeleisend veranderlijk ik ken alle tranen van de eenzaamheid sla mij maak mij open ik ben een roos van vrolijkheid kom hier vertrouw…

Ik heb je lief

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Van de rozenboog verwarmt, Schoonheid die mij toelacht Op dit vroege uur; Vogels die er nog niet zijn Slapen een gat in de dag, Bijen die al druk op zoek zijn Naar bronnen voor hun honing, Zonnestralen die het donkerste duister Doorboren alsof het inktzwarte er niet is En ik die in mijn hart dat ontwaakt Vanuit het jarenlange donker…

een nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
zullen we de nacht verdragen elkaar niet in woorden vatten ons in stilte oefenen zullen we gekleurde herinneringen dragen elkaar blind omarmen ons in dromen hullen zullen we gewichtloos samenvallen elkaar vinden ons ingraven in licht zullen we de loden uren vergeten elkaar troosten ons vermengen met zilte tranen zullen we het donker…
J.Bakx22 juni 2014Lees meer >

nevel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De oever van het denken lost alles in het niet Een nevel van gevoelens in het hart De sluier om de ogen een donker zwart Wat het leven heeft te schenken is alles wat het ziet De diepte van verlangen slaat op het hart als angst Bewust zijn van komen en gaan Voor altijd de reden van bestaan Maar wat vrij wordt ontvangen bezit gevoel het langst…

Niet met zoveel woorden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
op een dag is het onbespreekbare in letters geborgen het weke, het naamloze het bestorvene, nog donker voor het licht alle spinsels zonder gezicht, in een zucht terwijl de dag vol uren loopt, de nacht zich toenemend verlaat zich wakker schudt in vergeten nog warm van gedempte toon schielijk langs onaangeroerd waken ik ga weer zwijgen…
Iniduo23 september 2014Lees meer >

Als ik de waarheid overleef

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
en weer balanceer ik op de rand van weten of het dubieuze vergeten heb mijn handen vragend uitgestoken kijk naar ogen die mij zekerheid beloven verankerd zit een vast vertrouwen dat we kunnen houden wat in jaren al is opgebouwd bij averij is het weer varen op gegist bestek van donkere zorgen in nachten zonder morgen pas nadat…
wil melker10 oktober 2014Lees meer >

oprechte uitnodiging (2)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 596
ik zwerf graag in jou, zeg ik om de dorre bladeren te horen spreken de ontroering is soms niet meer dan het zien van een uit de mist verschenen boom die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden zich alleen waant wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt na een dag, te donker om volop te leven het is zo voorbij, antwoordt het…

Een ritme zonder schikken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
wij tuurden samen naar de einder ik zag nog zon en jij zei dat het donkeren al begon het zachte licht bescheen warm je gezicht jij rilde even alsof de kou je al deed beven wij zijn gaan lopen ieder in zijn eigen pas op een ritme waarin handen zich niet samen wilden schikken nog overbrugt mijn lach het niet meer kunnen raken onafhankelijkheid…
wil melker21 november 2014Lees meer >

'n Droë wit seisoen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Samen toen met Breytenbach op barricade met woorden werd gestreden tegen een zo vilein bewind Vervolgens ver- filmd, leerde de rest van de wereld wat wreedheid is als vanwege slechts een diep-donkere huid 'n beperkt aantal blanken zich ergert zich stoort aan opkomst van gerechtigheid voor gekleurden vanaf de jaren '90 van de vorige eeuw…

Nachtpost

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.798
Alle licht gaat ergens heen - het lampje boven in mijn pen gekregen van Kees Hin de kineast, schrijft in het donker dit gedicht in spiegelschrift tussen de sterren heb ik gedacht; en op de kop ook nog? Zodat jij, verhuisd naar die omgekeerde averechtse onderwereld boven ons nu lezen kunt een doodgewoon bericht?…

De poolvulkaan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.905
‘t Laaiend Noorderlicht In staalharde nacht Houdt in mij de hoop Dat een langre schicht Mij inééns losscheurt uit mijn krater En in vlammenvloed Al het eeuwig ijs Smelt tot groen, schuimbekkend water, Waar ik rood en donker uit verrijs.…

Men moet

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.311
Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen men moet nog boodschappen doen voor het donker de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters een harnas aanmeten, ijswater koken leren men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen zijn huis ontwennen…