6828 resultaten.
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Een nieuwe toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 We dromen over regenbogen
Met aan het eind die pot met goud
We hopen ooit iets te bereiken
En dan opeens gaat alles fout
Geen droom meer om over te dromen
Geen regenboog meer vol van kleur
Opeens wordt alles grijs en donker
En dicht gaat die mooie deur
Misschien dat er een andere deur komt
Met minder goud en kleur en pracht
Maar met jouw…
Kersenbloesem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 Dan dit beeld dat uit de winter opwelt
Als een luchtbel uit een donker water.…
De wasbeurt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 langzaam, bijna
fatsoenlijk,
zonder de beloofde sneltreinvaart
van deze tijd
vallen zij snoezig
als paardenbloempluizen
Venz hagelslag, auto's in het ongeduld
van een file
uit het oog van
de verloren drift van
groots en meeslepend
wil ik leven
aan hoogtevrees wil ik ten ondergaan
in de diepte sterven
daar is het donker
waarschuwt iedereen…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 de zon schijnt
toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 De avond hondenwandeling
Loopt anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille…
nachtvlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Voortaan gebracht, voortaan gehaald,
voortaan voor het donker binnen
en dat als je pas zestien bent
en het leven nog moet beginnen.
Alleen omdat een vreemdeling
een graai deed in het duister
ontneemt dat helaas levenslang
het avondrood zijn luister.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
900 De nacht is vaak zo stil,
zo donker om mij heen.
Het duister brengt me vrees,
ben angstig en alleen.
Pas als de ochtend gloort
vind ik een beetje rust.
Het licht verdrijft het duister,
de spinsels in mijn hoofd worden gesust.
Ik weet wel wat je mij zou zeggen:
“Ik ben er nu niet meer.
Je moet nu verder zonder mij.”…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Schemervriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.195 heel veel uit,
fluisteringen
van jouw dromen
verschillen tussen
wat je ooit dacht
maar niet in jouw hart
voorvoelde
toen de droom
de dag
om afscheid vroeg
als tegenwicht
voor de vele gezichten
iedere schemering
nieuwe gedichten
uit diepe duisternis
schemervriend
tussen gisteren en toen
slechts onderbroken
door het donkere…
ruimdenkend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 (alles behalve)
je bent - kreupel - in je denken
ik hoor het je
al zeggen
ik val nu eenmaal op donker
ha,
alsof we dat als een compliment
zouden zien…
Bij de juiste bocht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Onder een deken van donkere wolken vol regenwater
Sta ik bij de juiste bocht met een glas omdat ik geloof.
Mijn hart kroont de afslag geleid door mijn navigatie.
Het gekolk van de rivier stroomt af wat mij verdooft.
Een vallei uiteenlopend van een lach tot een traan
Sta ik bij de juiste bocht met een opgeheven hoofd.…
Verdwaalde plukjes zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 de matheid van de dag
breekt licht in donkere stukjes
die samen nog wat vonken
in verdwaalde plukjes zon
geen droefheid
maar een doffe pijn
de uren niet meer weten
er slechts fysiek te zijn
ben dwalende in
niemandsland waar geen arm
de hand op steekt in groet
men elkaar gewoon vergeet
zonder enige impuls
is zelfs geduld
een schone…
Maangodin
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
578 omdat een droom het hoofdkussen opschudt
wat verlangen tussen de lakens schuift
en mijmeringen zachtaardig zijn
haast ze zich naar boven
geen rolluik die de kamer donker maakt
alleen een wellustige maan
die stralen schijnend naar haar lichaam hunkert
ze ademt zwoele woorden uit
ontdoet zich van het laatste weefsel
ze denkt aan zweven
zichzelf…
kleur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.422 plots verdween de duisternis
en werd vervangen
door licht
totaal onverwacht
kwam het in mijn hoofd
schijnen
een lichtstraal
gericht op het proces,
het proces der aanvaarding
neem ik aan
alles blijft hetzelfde
doch
bekijk ik het door andere ogen
na een lange tijd
van zwart en donker
kwam de kleur weer terug
traag maar zeker
ik…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 toen de zon
op zijn gezicht viel
keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet…
Tempus edax...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.666 Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, 't doet mij beven!
als 't altijd neerstig bijten van
den tijdworm aan ons leven!
1890…
Liefde als taal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik probeer de talen
te verstaan van allen
die hier langs zijn gegaan
met hoop en vertrouwen
hebben zij hun gebed
in fluisterende stilte gezegd
pilaren aangeraakt
met warme handen
hun wensen kenbaar gemaakt
de stenen zijn hard
maar glanzen zacht in dialoog
met duizenden kaarsen
zij kennen de ogen
in donkere gezichten die
vol verwachting…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 ik ben het zuiverste dier op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw…
Ik heb je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Van de rozenboog verwarmt,
Schoonheid die mij toelacht
Op dit vroege uur;
Vogels die er nog niet zijn
Slapen een gat in de dag,
Bijen die al druk op zoek zijn
Naar bronnen voor hun honing,
Zonnestralen die het donkerste duister
Doorboren alsof het inktzwarte er niet is
En ik die in mijn hart dat ontwaakt
Vanuit het jarenlange donker…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het donker…
nevel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 De oever van het denken lost alles in het niet
Een nevel van gevoelens in het hart
De sluier om de ogen een donker zwart
Wat het leven heeft te schenken is alles wat het ziet
De diepte van verlangen slaat op het hart als angst
Bewust zijn van komen en gaan
Voor altijd de reden van bestaan
Maar wat vrij wordt ontvangen bezit gevoel het langst…
Niet met zoveel woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 op een dag is het onbespreekbare
in letters geborgen
het weke, het naamloze
het bestorvene, nog donker voor het licht
alle spinsels zonder gezicht, in een zucht
terwijl de dag vol uren loopt,
de nacht zich toenemend verlaat
zich wakker schudt in vergeten
nog warm van gedempte toon
schielijk langs onaangeroerd waken
ik ga weer zwijgen…
Als ik de waarheid overleef
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 en weer
balanceer ik
op de rand van weten
of het dubieuze vergeten
heb mijn handen
vragend uitgestoken
kijk naar ogen die
mij zekerheid beloven
verankerd zit
een vast vertrouwen
dat we kunnen houden
wat in jaren al is opgebouwd
bij averij is het weer
varen op gegist bestek
van donkere zorgen
in nachten zonder morgen
pas nadat…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 ik zwerf graag in jou, zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het…
Een ritme zonder schikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
466 wij tuurden samen
naar de einder
ik zag nog zon en jij zei
dat het donkeren al begon
het zachte licht
bescheen warm je gezicht
jij rilde even alsof
de kou je al deed beven
wij zijn gaan lopen
ieder in zijn eigen pas
op een ritme waarin handen
zich niet samen wilden schikken
nog overbrugt mijn lach
het niet meer kunnen raken
onafhankelijkheid…
'n Droë wit seisoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Samen toen met Breytenbach
op barricade
met woorden werd gestreden
tegen een zo vilein bewind
Vervolgens ver-
filmd, leerde de rest van de wereld
wat wreedheid is
als vanwege slechts een diep-donkere huid
'n beperkt aantal blanken zich ergert
zich stoort aan opkomst
van gerechtigheid voor gekleurden
vanaf de jaren '90 van de vorige eeuw…
Nachtpost
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.798 Alle licht gaat ergens heen -
het lampje boven in mijn pen
gekregen van Kees Hin de kineast,
schrijft in het donker dit gedicht in spiegelschrift
tussen de sterren heb ik gedacht;
en op de kop ook nog? Zodat jij, verhuisd
naar die omgekeerde averechtse onderwereld boven ons
nu lezen kunt een doodgewoon bericht?…
De poolvulkaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.905 ‘t Laaiend Noorderlicht
In staalharde nacht
Houdt in mij de hoop
Dat een langre schicht
Mij inééns losscheurt uit mijn krater
En in vlammenvloed
Al het eeuwig ijs
Smelt tot groen, schuimbekkend water,
Waar ik rood en donker uit verrijs.…
Men moet
gedicht
4.7 met 7 stemmen
8.311 Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen…