4809 resultaten.
het nachtelijk gerecht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
805 als mijn schaduw slaapt, als het ware
en mijn ziel opgaat in het onbestemde
nee, niet in de alom eeuwige rust,
dan drijf ik af, weg van de bewuste vaste wal
dan wordt mijn heden, wat dat ook moge zijn,
met het verleden in schemerland gesust
of haalt de geest de prikkels van stal
die doorheen de dag, bij ogenschijnlijk licht
hetzij van…
Mislukt gevoelsgedicht
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.197 mijn gedicht is een gebrek aan woorden
gevoelens wroeten onderhuids in het rond
ik heb de geest niet maar gevoel bekoort me
vanaf van ochtend vroeg het is nu avondstond
de klanken janken door mijn hoofd en ziel
dat nu eindelijk eens het kwartje viel
ik zit te piekeren tobben en te zweten
ik had het allang en grondig moeten weten
de horizon…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 ik hunker naar de warmte
de kilte brengt riltekens
op lichaam en geest
de winter duurt nu al jaren
ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de…
Van Haren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
822 Hoewel ik jong ben in de geest
word ik intussen nagestaard
als zijnde oud ofwel bejaard,
als iemand die de dood al vreest.
In weerwil van de gelopen jaren
ben ik een blokje om gegaan
om dromend even stil te staan
bij de etalage van Van Haren
- met heimwee naar de vele paren
die mij droegen door de jaren.…
Hoofdpijn
gedicht
2.5 met 375 stemmen
77.706 De wereld staat te schreeuwen voor de ramen,
maar hoofdpijn wurgt mijn geest met zulke tangen
dat ik niet eens behoorlijk kan ontvangen
de indrukken die toch naar boven kwamen.
Die stomme koppijn!…
Oppasser
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.004 Kon ik maar praten met zijn geest.
Wat is er gebeurd?
Niet dat er wat met mijn pijn gebeurt...
Maar hoe kan ik het uitleggen?
Wat moet ik zeggen?
als a.s. zondag mijn zoon weer thuis komt.
Ik zie hem al staan, verstomd.
Met heel veel verdriet.…
De Oppasser
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Kon ik maar praten met zijn geest.
Wat is er gebeurt.
Niet dat er wat met mijn pijn gebeurt.
Maar hoe kan ik het uitleggen.
Wat moet ik zeggen.
Als a.s. zondag mijn zoon weer thuis komt.
Ik zie hem al staan, verstomd.
Met heel veel verdriet.
Wat ik hem altijd heb willen besparen.
En nu na al die jaren.…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Grote Markt
Gul en kunstzinnig is het volk geweest,
Statig van bouw en prachtig blauw van ogen,
Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen,
Geestig van zin en zinnelijk van geest
Hun huizen zijn als vrouwen op een feest,
Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen,
Met rag van kanten beeldhouwwerk omtogen,
En blank verguld, de burgerlijkste…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
928 Rostropowitch op vier speelt Bach
Apollo zelf stuurt zijn hand
en leidt mijn geest naar dromenland
reeds is het kwart voor middernacht
dra zal de jonge dag, nog blind
gebakerd worden door die nacht
die haar opnieuw, onnozel kind
zal drijven in Athene’s macht
honderd duizend en nog meer
doden en gewonden
door honger, oorlog –keer…
BRILLANT DE LUMIÈRE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
478 Wat was dat toch met ons
Onze wegen kruisten elkaar geregeld
Mijn verlangen werd dan een beker
Die ik niet ledigen kon
Ik raakte verdwaald tussen Gethsémane
En Calvarie, wilde mijn geest in je handen
Bevelen, mij
Ik noemde mijn eerstgeboren zoon naar je
Hoewel je niet zijn vader was en al die tijd
Bleef het bevatten uit
Ik ging verder…
Spraakwater
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
760 Mijn taal als middel is beperkt
om mijn verhaal te kunnen spreken,
mijn woorden zijn wat leeg, missen
het juiste gevoel, wat ik vermag
is in mijn geest geschreven, een brug te
ver, voor wat ik werkelijk bedoel.…
IJspaleis
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
737 de warmte heb ik ijzig afgezworen
mijn hart is van het hardste noordpoolijs
er is geen plaats voor ‘redelijkerwijs’
de geest is al decennia bevroren
geen opstand zal mijn schrikbewind verstoren
met hand en tand, bereid tot elke prijs
verdedig ik mijn arctisch paradijs
een dik pak sneeuw zal elke noodkreet smoren
ik ben uit een wolvin…
Seksmaniak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 daar ging hij in het rond,
met een koningscobra rond zijn nek,
in het rond, in het rond,
tot er niets meer was
dan Eros in een slakkenhuis
van louter Heilige Geest.…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 Als poëzie familie, kruimelbeeld
van geest, religie of goedkoper nog
vizier op kop in overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.130 er zijn steeds meer dagen
waar waarheid zich gedraagt
als een dief in de nacht
en inzicht wordt meegenomen
als diepgang wordt gevraagd
maar de geest ongrijpbaar wordt geacht;
als door een troebele leegte lijkt belaagd
vaker dan ik nachten leen
ontgaan mij de raakvlakken
op de cirkel om me heen
het lijken zwarte wakken
die het…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
Lege verzameling
gedicht
2.2 met 143 stemmen
24.767 Ik wil vallen onder hen die je kunt inwisselen
tegen leeg tarief, de kleermaker die zijn eigen pakken
meet, een tandarts die zijn kiezen trekt
Ontdoe elke dag je geest van de verzamelingen
die daar onopgemerkt als mieren binnen sluipen
je kan ze geen ongelijk geven, zo zijn mieren
nu eenmaal, vooral die er een hard hoofd in hebben
maar met…
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen
6.626 laat haar vliegen
de witte sluier met blauwe kraaltjes
naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië
laat gaan, laat zweven naar verre landen
met brandend verlangen
de geur van tijm, de geur van mint
de wilde rozen van het Taurus-gebergte
omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes
met de sfeer die je meebrengt uit Ephese
geladen met geest…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 wellicht naar schoner kust,
Tot lichter glans van wereldse tonelen,
Met andere geest in schoonst verzaam te delen
-Tot scherpste strijd in strenge tucht gerust,-
De diepste kern de wereld-schijn ontdolven.…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Alsof er geen voortbestaan is, geen eeuwige geest,
lastert en spot gij met koning en met God,
’t zal noch u, noch uw minnaar Paris baten:
elke sterveling wacht hetzelfde lot.…
De haard brandt net als mijn verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.760 De haard brandt net als mijn verlangen
Ik wil liefde en je lichaamswarmte ontvangen
Ons drenken in wellust en sensualiteit
Het samen komen van lichaam geest en spiritualiteit
De warme gloed, de vuurzee zo onstuimig mooi
Het maakt me week, zwoel, een gewillige prooi
Even volop fantaseren me door jou intens laten penetreren
De haard brandt…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…
Verstikking
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
812 zielespinsels
Verbroken door een zucht
Het ontastbare geheel
Dringt door tot iedere vezel
Herinneringen verloren in de mist
Van het onzaligmakende verleden
Schrille kreten
Ontsnappen aan opeengeklemde snavels
Gebonden door strengen
Vlas door schikgodinnen geweven
Het zuchtende hart
Dat geen balans weet te vinden
Onrustig tikkend, oude geesten…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 Als gevoelstijd bij het verouderen
alsmaar sneller gaat, de natuur de
innovatie van lijf en geest staakt,
ingeschapen jeugd-illusie van een
eeuwig leven als een kaars uitgaat,
dagen naamloos en gelijk worden,
woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend…
Voorbij de jaren
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
782 de weg liep dood
althans mijn gladiolen stierven
nog eer ze konden verwelken
op een dag die ik niet kende
verloor de liefde haar kracht
haalde, onverwachts,
zelfs niet meer
de komende zonnewende
alleen nog dunne woorden
verlieten,
uit zekere nood geboren,
leeggedronken kelken
deed de geest zo
op eigen wijze zijn werk?…
De Grote terugkeer van de koning (proloog)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 Decennia vervuld van geest
gebroken door vervreemding
De waat’ren hebben toegespoeld
een ongeleefd verleden
Toch komt eenmaal, luidt een kroniek
de terugkeer van de koning
Onuitroeibaar nageslacht
zijn dochters en diens kroning
O, koningstroon van zilverschoon
wiens plaats is omgestoten
De bladeren liggen in het rond
gevallen van de bomen…
Liefdesvlucht
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.219 LIEFDESVLUCHT
De wind hoor ik ruizen door de bomen ……
Zoals mijn Liefde voor jou ruist door mijn Geest en Lichaam …..
De Zon laat zich niet zien als ik naar buiten kijk ……
De Zon zit van binnen, in Mijn Ziel ……..
Mijn Liefde voor Jou zwemt door mij …..
Met krachtige slagen naar het Ultieme …..…
Marathonpijn deel II
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
745 40 kilometer
De verzengende kilometers
van het verkrampende zweet
splijten het lijf van de geest,
raken opgebrand in kortademigheid
van spieren die het verrekken
ongevraagd beginnen te trekken
zich nauwelijks nog kunnen strekken
en streng protesteren
tegen dit eindeloos
lijkende tijdverdrijf.…
Evenwicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Ik wil geen vrouwenlijf dat mij zal tergen,
een geest die dagelijks verwarring zaait,
een zomer die vroeg of laat verwaait,
en verder, liever beklim ik echte bergen!…
Achter deze glimlach
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.116 boven
Woede, angst en haat
In plaats van twee vooruit
Weer een stap terug
Steeds dezelfde fouten
Nu met één verschil
Vroeger zonder te weten
Nu heel erg bewust
Met deze glimlach
Een meid vol levenslust
Zwevend op een roze wolk
Niets is teveel, niets is te druk
Achter deze glimlach
Een door het leven gebroken hart
Een geest…