4186 resultaten.
Omdenken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
769 voorheen bij elke
Vorm van milde kritiek in mijn
Schulp kroop, en negatieve
Gedachten hun vrije loop liet gaan,
Hebben jullie mij geleerd op
Zo'n moment de andere kant op te denken,
Gedachten worden niet langer gevangen
In de spiraal die alleen neerwaarts
Bewegen kan, maar krijgen verse lucht
Om als ontluikende krokussen
In de lente…
Op wit linnen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 ik ben het jaar
begonnen op wit linnen
de pigmenten mengen
gebeurde diep van binnen
het pastel van lente
kwam al snel
in sprankelende groei
tot bloei op het doek
een maand met koude kleuren
ontsierde de zomer die
toch tot diep in de herfst
zijn warme teugels liet vieren
met een donkerrode oogst
die overrijp boog
voor de eerste vlokken…
Zomertijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 Lente lijkt ver weg maar is reeds hier
kom maar naar me toe met open armen
ik strooi voorjaarsbloemen op je pad
en ontvang je met een warme lach
want alles in mij wil dicht bij jou
Omarmd genietend van de voorjaarstijd
waarin de vogels het voorbeeld geven
tasten we elkaar bewust voorzichtig af
tot de juiste plekjes zijn gevonden
waar het…
gekooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 kijk eens wat een lenteweertje
juicht de verpleegster
als ze de gordijnen opengooit
ik heb een hekel aan lentezon
waar ik niets aan heb
gekooid tussen vier muren
is de lente waarvan anderen genieten
enkel frustratie van gemis
je wilt toch niet echt doodgaan
zeggen de schaarse bezoekers
die niet beseffen hoe bitter weinig
verder leven…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 De bladeren verkleuren
En vallen naar benee
Ze nemen wat ontgroeid is
Als pakjes met zich mee
Dat gaat heel diep de grond in
Alwaar het transformeert
Als Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 melodie van bloeihoogte
zij kennen ook het gezicht
van de wind en horen
in fluister en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde met haar
we vergeleken omgeving
op wat kleine details na
waren we heel dicht bij elkaar
lente…
De eerste groef
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 maar zij wilden niet dansen
pas later ben ik
met ze meegegaan
naar plaatsen waar zij
in signaleren zijn ontstaan
heb daar voorzichtig
hun letters geproefd
gezocht naar de eerste
groef op hun bakermat
tijd heeft ze zien groeien
van woord naar begrip
hun volwassenheid droeg
vele zinnen in realiteit
zij hebben met
hun bezieling lente…
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 Maar vrees niet,
ergens tussen de pylonen van het bevroren spookleger
grijnst in appelgroen reeds het mombakkes van de lente.…
Inspiratie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
787 De lente is nog ver te zoeken
geen lichtje dat me buiten roept
dan maar snuisteren in de boeken
met een kop koffie en een koek.
De luiken doe ik vroeger dicht
de verwarming mag iets hoger gaan
het aanmaken van het kunstlicht
doet figuren op de muren staan.…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
De Octoberwind
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
821 Hij raast en hij tiert
om wat lente en zomer
met licht en warmte
paradijselijk had gesierd
- ook jij een schattig kind, in volle bloei
en niet eens voorbereid
ons houden en smeken ten spijt
als een bezeten beest
hield hij jou in zijn greep.…
Verliefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Ik voelde de kus van haar vochtige mond,
rook haar huid die op de frisse lente leek
de bloemengeur die uit haar lange haar kwam
en verloor mij in de diepte van grote pupillen
toen ik nu zo dichtbij in haar ogen keek.…
(On) volmaakt?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
572 Het wordt weer lente
kennelijk te vroeg,
wanneer we ons houden
aan aantoonbare geluiden
zijn de vogels gelijk gestemd
of het prilste groen,
uit grond of aarde,
zuigt zich vol muziek
in een gezamenlijke
ouverture te ontkiemen,
opmaat naar het licht,
ongeremd ervaren, sprekend
in een gedicht, het is maar
wat je het meeste raakt?…
Status quo
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 't Is wennen in de nieuwe status quo
Ik cogito en sum mijn existentie
We leven in een andere dimensie
Geïsoleerd van vrienden om mij heen
Maar allerminst contactgestoord, o neen,
De paden op, gepaard de lanen in
En stiekem ongezien de struiken in
Ge weet, de lente heeft haar eigen wetten
De grond wordt nu te heet, 'k maak korte metten…
Deze dagen 1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 van meidoorn en je magere vlieren
van paardenbloem en kersebloesem
van sloten vol met droesem
en je zwanen
je luchthaven die leeg wacht
met je banen
het witte riet zo droog
de bereklauw zo hoog
in de bermen
hyacinten en narcissen
Hoe kan ik me soms vergissen
weg te willen van je grond
waar de vluchteling zijn vrijheid vond
In de lente…
De onderste vijgen
netgedicht
4.5 met 40 stemmen
383 voorzichtig aan
de onderste vijgen
waren zelfs als onrijp
snel verdwenen
maar in het topje
van de boom groeiden
dichtbij hemel en zon
de mooiste hun droom
zelfs met takken
kon ik ze niet pakken
moest klimmen en in
een wankel evenwicht
viel mijn geluk bijna
stuk op de scherpe
rotspartij beneden mij
ik was blij hen
te koesteren van
lente…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
Rijshout
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
543 verteerd
Is het of hij alsnog om bijstand smeekt
Met een gebed dat van nieuw leven spreekt
En vrees in overgave transformeert
Ach, raadsel, dat de adem stokken laat
De geep verbleken doet alhier gestrand
Uit onverklaarbare verbeeldingskracht
Ik ben een Wilgenvrouw, natuurfanaat
Van tenen vlecht ik snel een hengselmand
De stompen dromen lente…
Boos mag je zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Boos mag je zijn
als er geen bloeiende rozen
bestaan op de maan
van jouw dromen
geen blauwe hemellucht
of heldere zon die
het naaktstrand kust
in de zon aan de oevers
ontevreden kun je worden
als je de lentelucht niet ruikt
geen deelgenoot bent
van het genot
de bloesem te zien bloeien
de bloeiende lente te zien
met al die bloesemgeur…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 in bed lig ik eenzaam te dromen
de nacht legt zwarte schaduwen over mij
de tijd van rozen die nooit meer zal komen
lente en zomer zijn als met een toverstunt voorbij.
in de herfst ontbreekt soms het verlangen
de bloeiende aster is fel en kort van duur.…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 t avondduister te vroeg
Nevel sluiert over stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en boomtakken tonen zich bloot
dieren gaan schuilen of verhuizen
Of graven zich tot de lente…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater en het verkeer
mijn ogen toe, ik voel
de kou onder de dorre lucht
van de herfst, het duurt nog
lang voordat de lente…
Het strakblauw van hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag hoe
de lijnen
in je gezicht
langzaam
verzachtten
de kleur
weer het
aangenaam
zomerse kreeg
en je huid in
een zachte
teint weer
wat aanrakings
gevoeliger werd
drie ruiten
hielden de
schraalheid
en kou buiten
ongehinderd
scheen zon
warmte binnen
zo kan ik met
stralende liefde
over jou schrijven
in lente en zomer…
Meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
471 Ze is de lente net voorbij, de zomer
wenkt volwassenheid. Al heeft ze nog
wat tijd voor ze haar vleugels spreiden
zal. Ineens haar blik en jouw besef dat
je haar ooit toch zal laten gaan.…
Die jeugd blootgeeft
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 natuurlijk
ben jij door
de lente gekust
op haar pril
fleurige manier
waar jong elkaar
nog knap in
spiegelbeeld toelacht
pas later komen
de streekjes
aan bod
steekjes die
op het onderwater
schavot zijn gevallen
in de race naar
de knapste kop
ik zag toen al
de intrinsieke
schoonheid van
jouw dansant
bewegen en het
het betoverend…
Afscheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 Het omgekeerde van de lente met
bloesems die de bomen sieren.
Zo gaat het ook met mooie dingen
in dit leven, we moeten loslaten
wanneer de tijd daarvoor gekomen is.
Niets blijft voorgoed en mensen worden
ouder, trager, vergeten ook wat hen
ooit boeide en doet leven. Het afscheid
doet dan pijn, maar zo is 't leven.…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Evenals in de natuur
nadert ook in menslijk leven
het eind van lente en zomer
kleur verandert
maar wordt niet somber of grauw.
Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.…
Operatie #Sneeuwvlok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 zonder kunnen
Alleen het hoogstnoodzakelijke
kopen we, niets onderhouden we
dat de bezetting in stand houdt
haar landvraat, mensenvraat
Vrijheidsvraat
Ons bloed stroomt, onze adem
tovert ons op zijn mooist
kristal na kristal te voorschijn
Onaangeraakt
We zullen een nieuw leven sterven
in de harten van de soldaten
kwetsbaar ooit de lente…
Zonnetje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Maar zonder zon was er geen ademzucht
Geen liefde haat geen lente in de lucht
Geen hier of nu geen overkant of ginder
Beloftes bloeien op in onze breinen
Maar krijgen zelden vaste voet aan grond
Belijden loopt gesmeerd met volle mond
In weemoed ziet men ze alras verdwijnen
Ons streven is een godgegeven wonder
Ons falen is hermetisch ingebed…
Oud stof, nieuw licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
95 Wat raakt mij nog het geruis van een nieuwe lente?
Ik heb mijn hoofd op kussens gelegd
waar ver vergeten dromen stierven,
en voelde hoe oude liefdes als scherpe doornen
langs de huid van het geheugen sneden.
En toch.
Er is een stille, bijna vreemde rust.…