3445 resultaten.
Herfstontroering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
441 Dat ik alles hier intens beleef en geniet van dichtbij
tot ver weg in een veranderlijke wereld waar dingen voorbijkomen in
tijd en ruimte tegelijk opent zij haar deuren voor allerlei nieuwigheden en sensitiviteit
In elk geval leven is als poëzie, fascinerend en verrassend van waar het einde nog niet is geschreven.…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Hoe ik haar steeds weer probeer te volgen tegelijk verdwaal
in mijn hoofd waar op hetzelfde moment mijn denken op de vlucht slaat
Met schrijvende vingers veeg ik haar nog even weg van het canvas met donkere
achtergrond en geef haar de ruimte waar wij samen zijn tot diep in een volgende morgen.…
Mijn Liefde voor de Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Dat ik alles hier intens beleef en geniet van dichtbij
tot ver weg in een veranderlijke wereld waar dingen voorbijkomen in
tijd en ruimte tegelijk opent zij haar deuren voor allerlei nieuwigheden en sensitiviteit
In elk geval deze herfst blijft nog lang nazinderen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Energieën
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
528 Weer ging onze aandacht naar ‘t pad waar een stroom van mieren overstak, zij elkaar even ontmoetten,
iets leken door te geven,
elkaar aan te raken,
waarop ze verder gingen
Sommigen zijwaarts
We moesten voor wat fietsers
ruimte maken
die die zwarte stroom niet zagen
Daarna keken we hoe alle mieren,
niet eens overreden,
gewoon verder…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Er zijn mensen die luisteren,
zoals Romme, zoals Corstens,
die de stem aan tafel vragen
en ruimte maken voor wonder
en geschiedenis en pijn.
Soms zelfs voor bescherming,
hoe rauw het geluid ook is.
Want stemmen hebben logica
en een eigen verhaal;
ze zijn geen ruis
uit een gebroken brein,
maar echo’s van verlangen.…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Geen Verf die het oude Verleden betreedt
Wij moeten nu gaan — het is reeds laat —
De Tijd jaagt op onze voet —
We moeten nu gaan, het is al laat,
de tijd raast voort, we kiezen de ruimte.
We zijn in de wereld, wij zijn de wereld.
We moeten nu vertrekken; het uur van afscheid nadert snel.…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 over hebzucht, leiderschap en de kunst van loslaten
We willen zo graag vasthouden —
aan plannen, aan posities, aan gelijk.
Aan macht die ooit gekregen werd,
maar het hart verstikt als te strak gestrikte das.
De vuist die zich sluit om het zand
verliest het sneller dan een open hand.
Zo stroomt wat we vrezen te verliezen
ongezien tussen de…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
4.5 met 61 stemmen
613 vandaag voelt de wereld aan als een wolk
waarschijnlijkheden en ik laat
alle dingen zijn
zoals het gras, de wind en de bomen
de regen laten komen
de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsen tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsen tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Helaas was er geen ruimte toen.
Ik heb het maar in slaap gehuild.
Ben als volwassene gaan leven.
Het kind in mij is nog heel stil,
ik wil het ook zijn deel gaan geven.
Kijk, zijn blik is vrij,
verlangend naar de lucht.
Ik droomde met het kind in mij.
Daarna zijn we gevlucht.
De kleuren worden lichter,
De lach en zon zijn terug.…
Het liefhebbende
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.404 Beloonde zijn niet-willen-sterven met ruimte en mest,
verwijderde hier en daar een witte ziekte,
ging met hem in het zonlicht staan en
voelde de dunne scheidingslijn tussen mijn handelen en
de het-zich-voltrekken-processen in mijn lichaam,
in- en uitvoer van zuurstof en stikstof,
de chemie van het voelen,
het kunnen…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij schiep zich een ijstijd, massale sterfte, beelden van leegte
en bijtende kou op de rand van haast niets,
Maar onbegrensd, in zoiets als een ruimte
die iedereen huiverend mijdt.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Midden op de vliering
Heeft men een kleine ruimte afgeschoten,
Haar kamer genoemd;
Verschoten doeken dienen voor versiering,
De wapperende deur kan niet gesloten
En het behang is grof gebloemd.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Ik hou van de zulte lucht
de geur die het zeewater zo eigen is,
van het uitzicht de ruimte
de bootjes op het water
en aan het einde de lucht.
De tinten zo mooi op elkaar afgestemd,
een pracht van een plaatje van een geheel.…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 smoort
angsten in je bloed gaan suizen
als je uilen door de nacht hoort ruizen
ga mee vliegen
hoger naar de ijle lucht
waar horizonnen
naar de verten zijn gevlucht
voel vrijheid
langs je vleugels strijken
terwijl je tracht
de hoogste toppen te bereiken
glij maar met me mee
laveer door stormen en
geniet van zachte regen,
vul ruimte…
we zouden kunnen zeggen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.362 jij ook kunt genieten
wanneer jij mij verwent
we zouden elkaar kunnen vragen of het gemeend
is wat wij zeggen en of het liefdesvuur ons brandt
in lichterlaai; of alles wel bij naam genoemd moet worden
en of wij elkaar lezen uit de hand
maar alle woorden blijven stom zelfs ‘t stil gefluister
van de adem hoor je niet, er is geen enkele ruimte…
LIED
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.404 Die hier zijn zinlijkheden
De toom geeft volle ruimt,
Of die mint zonder rede,
Zichzelf met mij verzuimt.
--------------------------------
--------------------------------
Aan – aan toe
IJdelheid – vruchteloosheid
Verzoeken – ondervinding
Verzocht – ervaren
Mag – kan
Tocht – verlangen
Doorheid – dwaasheid
Al verwonnen – geheel overwonnen…
Ze ademen een andere geur
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
608 ineens mocht ik geen kind meer zijn
moest mij richten op de toekomst
onzeker was ik en zo klein
het eerste fronzen van mijn voorhoofd
strakke lijnen langs de mond
ernst moest spreken uit mijn ogen
belangrijk wat een ander vond
het kind in mij dat wilde spelen
gewoon veel leuke dingen doen
weer onbezorgd kunnen lachen
helaas was er geen ruimte…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
De bruid
poëzie
3.3 met 13 stemmen
8.535 De bruid, - waar zag men weker leest,
Een vriendelijker mond, -
De bruid, - die maakten zeewind meest
En ruimte zo gezond.
Nu komt ze met haar lief gezicht
De bruigom tegemoet.
Wat is de hemel wijd, - en licht,
Wat is het leven goed!
De wereld is een wonderbron
Van telkens nieuw geluid.…
DIEWERTJE BLOK PRESENTEERDE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Conrad van Alphen concerteert in de serie "Klassiek en Wijn" het programma La Passione, waarin lijden de weg ruimt naar bevrijding en vreugde. Het programma werd gepresenteerd door Diewertje Blok, die vroeger het ontbijt-nieuws echt bij je binnenbracht en gisteren mij raakte door haar visie op het lijden....…
Hernieuwde emoties
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Zoveel emotie, heb het nooit zo gezien, of überhaupt zo kunnen ervaren,
Toch zijn ze er altijd geweest, die emoties, op een of andere manier aanwezig,
In de knoop gezeten, verward, niet juist op hun plek, en dat al vele jaren,
Ik zal moeten proberen ze een plek te geven, ruimte te geven, aan verwerking onderhevig.…
De enige ECHTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.907 Geen broer die met een mop als baard, een oude fiets als roestig paard
ons huis bezocht en met zijn staf,die mij deed denken aan een Miele,
al zijn karige geschenken op een draf aan ieder gaf
om snel de kamer te ontvluchten en met diepe zware zuchten
weer de ruimte te betreden zonder om te hoeven kleden, want de mop lag in een hoek en de staf…
Cement in dromen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Tot die obsessie breekt met vele
maskers, die huilen op de eerste rij,
het geeft de passanten wat ruimte en
wat moed, alleen verliest een wolf
nooit zijn gecamoufleerde streken en
blijft in verbale bedoelingen steken.…
Airco te koop
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
681 Mam, zegt zoon ik heb er geen ruimte meer voor dus ik zeg, dan zet ik hem te koop! Op een gerenommeerde site bied Ik het ding te koop aan, tenslotte zijn er zat mensen die wel zo'n ding willen hebben toch? En dat blijkt, want er gaan een paar mensen ver onder mijn vraagprijs zitten.…
dansen is vieren - van harte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
684 dus je leven
met hart en ziel
alsof het ervan afhangt
het leven en de dood
blootsvoets of geschoeid
op een zijden draad
vol vuur en passie
dans in het universum
de energie in je vrij
het vuur uit je sloffen
ontlaad de spanning
stress verliezend
laadt de vitaliteit
bron de levensenergie
van jouw authentieke zijn
creëer jouw ruimte…
koningsdag 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 gekleurd
om genuttigd of gulzig verorberd te worden
de toonbanken over en de winkels uitvliegen
na de vrijmarkt met digitale kleedjeskramen
stromen in oplevende gezelligheid de mensen
de straten pleinen en parken afgeladen vol
waar de politie met opgeheven vingers
het vervangend besef van afstand herstelt
terwijl de rekkelijken zich de ruimte…
bevrijdend vaccin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 plannen kunnen
wat wij verwezenlijken willen
verlos ons uit de eenzaamheid
die dagelijks de deuren klopt
denk aan onze lieve kinderen
die nu nog in de kleuterschool
hun stem in koor klinken laten
geef hen de hele wereld terug
bedenk dat jeugd en jongeren
van basisschool tot pubergroot
zo graag de wereld ontdekken
geef studenten weer de ruimte…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 huizen en toekomst te bouwen
laat in het stille uur van de overgang
waar tijd verleden en toekomst creëert
dat alles niet enkel een vergezicht zijn
reik en geef elkaar een warme hand
doorbreek de ketens van tegenstelling
laat als een bron harmonie stromen
wil en weet elkaar weer te ontmoeten
in het vuur van verbindende discussie
met ruimte…
IJdelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
335 Geen maskers meer, geen troon van ijdelheid —
maar ruimte voor wat waar is, stil en echt.…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Maar ik wil durven, ik wil verbinden,
de muren slopen, de ruimte hervinden.
Niet passend in hokjes, niet netjes, niet klein,
maar groots in mijn wezen, onbegrensd en rein.
Neem mij zoals ik ben, of laat mij gaan,
ik ben een pionier op een onbekend pad.…