5374 resultaten.
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
Tussen gevlochten takken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 In de schaduw van haar blik
spreekt haar stem
tegen het weten.
Ze koestert de Liefde
als een diamant
vanuit ruwheid
door het leven geslepen.
Ze luistert ...
Helende wind
draagt mildheid
verstrengeld tussen de takken
van haar beleven
Stilte fluistert zwijgend,
kussend, sussend, strelend....!…
Baas over dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 voorzichtig
hebben wij
elkaars schaduwen
schetsend gekleurd
met het
eerste licht
waarover wij
konden beschikken
zijn er contouren
aangegeven hebben
contrasten de
vormen versterkt
pas later toen
wij in elkaar de
pigmenten van
liefde ontdekten
kleurden wij
de grote vlakken
zonder de ander
te gaan overlappen
stilaan zijn…
In geestverruiming
netgedicht
5.0 met 186 stemmen
447 waarmee
velen eindelijk
konden leven
dat voelde hoe
psychoses in geest-
verruiming joegen
met ogen die op
jacht waren naar de
ultieme uitlaadklep
van onvermogen
in communicatie die
stokte als contacten
leden tot brokken
door een gestoorde
motoriek die even
niet synchroon liep met
gevoelsverbondenheid
jij hebt het donkere
uit schaduw…
Het atelier (Vermeer)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
568 het verzenboek dat op de arm rust
dat ze prachtig is ben ik mij van bewust
wat mij betreft hoort ze in die ene hoek
de rok die ze draagt kleur ik met geel in
omdat het prima bij het tafelkleed past
ondertussen doe ik wat verf op de kwast
die moet zorgen voor een prachtig begin
vanaf mijn kruk geniet ik van het uitzicht
en zie hoe de schaduw…
Een mosterdzaad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Een mosterdzaad
Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 Vage schaduwen
vermengen zich snel met de nacht.
Verkleumde kaarsen warmen zich
langzaam op. De vlammen dansen
op de tonen van de jazz. 'The
falling léééééaves.' Net zoals de
bladeren zullen ze de winter niet
halen. Ze wuiven enkel de zomer uit.…
Alle wonderen en gaven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Wie heeft nooit gezeten
in schaduw van bomen in het bos?
Wie heeft nooit genoten
van jonge dieren in de natuur?
Kom, geniet van alle wonderen
die de schepping aan ons gaf.
Kom wees dankbaar voor alle gaven
ons geschonken voor het leven.…
Oud op nieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Terwijl bloemen en sterren elkaar omarmen,
de maan zich verbergt achter donkerte,
schaduwen walsen naar ochtendlicht,
breekt de wereld in een nieuw jaar open.
De lucht ademt onzichtbare beloften.
365 Dagen zonder kaarten of linten
verpakt in een ongeopend bundel
uitnodigend naar zachtheid
verspreid over d' aarde.…
Verschoond verstand
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
450 Gedenk te sterven,
nee niet gij,
dagenplukkers
van ontluikende geluiden
der nieuwe tijd
vaag weg uw herinneringen
in de schaduw
van posttraumatisch
wegterend hellevegenvuur
doch aan u, dovemansoren
der rechtvaardigen
kruisvaarders
schuttersputgravers
dodenmarslopers
aan de keerzijde
van het ondermaanse
alwaar zarathustra
het…
Umbra non imago
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
289 Robotica is schrijver dezes vreemd
daar houdt men zich, zoals u toch moet weten
met psycholinguïstiek onledig: meten
van stimulus, respons, reactietijd
Een robot wordt 'analfabeet' geframed
die houdt zich ver van literaire kringen
in casu dichters die met woorden zingen
u weet hoe dit tot misverstanden leidt
Hij ziet alleen zijn schaduw…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 De nevel ademt zilverlicht,
de leegte zingt haar eigen naam,
een schaduw danst, een god herlicht,
in stilte gloeit het oerbestaan.
Geen mens, geen macht, geen laatste kruin,
weet wat die nacht heeft voortgebracht —
slechts echo’s dwalen door het ruim,
daar waar ziel en vonk... naar liefde smacht!…
De stadsreiziger
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
566 geeft hem wat schamele centen
voor een doorleefd gedicht
de innerlijke natuur laat zich weer gelden
hij is helemaal tot niets verplicht
er komen nieuwe fantasieën, heldere gedachten
vitale energie vol gezonde fantasie manieren
over humoristische mensen en grappige dieren
hij slentert over straten, langs de Mokumse grachten
naast schaduwen…
De zwijgende eik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
212 Weglopen van mijn schaduw doe ik niet;
laat haar onder de zwijgende eik verblijven;
ze mag mij al vele jaren, en ik haar.
Het land dat mij leest, is een rijk gebied,
dat haar benen kromt, niet wil bezwijken;
nog steeds verschrompel ik bij elk fout gebaar.…
Ruimte tussen de regels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
236 Ik laat het licht opzettelijk breken,
zodat jij de schaduwen kunt lezen.
Want een onderwerp moet men niet uitputten,
het ademt pas als jij het verder denkt.
Ik schrijf niet om te laten lezen,
maar om iets in beweging te zetten:
een vraag,
een vermoeden,
een gedachte die weigert stil te staan.
Het gedicht is nooit af.…
Moraal kent geen patent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
155 glas op graniet
het zingen van de vijzel
tegen de stilte in
gram voor gram
tot de logica van de adem
capsules in een handpalm
zij tellen geen munt
zij tellen de seizoenen
een kind groeit in de marge
een man roert in de nacht
in wat de markt vergat
dan de schaduw van het goud
het sjieke papier dat dreigt
de adem beprijsd
de reus…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
166 We worden moe door zorgen en door hitte,
door overvloed van zon en weinig schaduw.
Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms
niet volgen omdat we weinig stilte vinden
en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning.
Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel
de stam en takken nog die stevig staan.…
Achter het geduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
125 toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?
.
ik word tot orde geroepen
maar door wie en met welk gezag
enkel de natuur krijgt mij op de knieën
met een bittere pil en een zure lach…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 in de schaduwen en lichten van de avond
denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven…
Een laatste vriendschap
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
142 Jouw Grote Woorden — droegen de Substantie
Ik was de Schaduw slechts — die eromheen gleed
Nu sterf ik in de Vaas — op het Dressoir
Waar de Verwaarlozing — haar Kille Werk deed
Het Wegen van het Lidwoord — valt te zwaar
Nu de Armoede — de Zielen heeft besmet
Wij staan gerantsoeneerd — strak in de Rij
Voor bitter Zout — dat nimmer Redt…
Oude dans
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.556 Even, tussen maan en vijver,
Staan hun schaduwen alleen.
Even... en hun open zwijgen,
Aan hun glimlach nauw verwant,
Vloeit tezamen; vluchtig hijgen
warme lippen langs een hand.
En als zij de dans ontstijgen,
Staat hun wezen laai in brand.
------------------------------------------
uit: Kaleidoscoop (1927-1936)…
DIGGELS
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.472 jaagt schaduw over opa’s dood
op de vlucht versterkt de huilbui
van moeder schiet dan door naar
broodbezorger met eerste tarvo
kort licht De Toekomst op pa’s
vieze overalls de koude melkthee
in literfles de moffen aan het stuur
schijnwerper op een verlicht raam
herkenbare schreeuw verliefdheid
uitend de lamp springt uit elkaar
in de duisternis…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed…
je ogen droomden de rest
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.572 koeler
rust bracht ons licht
sterren twinkelden helder
steeds andere kwamen in zicht
we verloren de tel in ons
spel van wijzen en noemen
genoten de pracht waarop de
nacht zich altijd kan beroemen
handen vlechten ineen
sterren verschijnen in ogen
een romantische maan
zal hun schijnsel gedogen
ik streelde je haar
en krulde de schaduw…
klokken klepelen speels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.118 klepelen
speels lichte tonen van
de zomer, lome winden
dragen ze de oogst voorbij
de gele tooi van hooi
kleurt nu het groen
van malse lenteweiden
met oppers op een rij
kraaien vliegen op
boeren rechten traag
de ruggen, stugge koppen
weten van de tijd van eten
klompen uit als
de boerinnen komen
een dankwoord aan de Heer
de schaduw…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 Schouders gebogen,
schaduw onder zijn ogen.
Alleen de bieb in.
Blond haar golft in staart.
Gekorte rok, benen bruin:
Rasparadepaard
Klein bloemetje paars
alleen in wapperend gras.
Haar draagt zonnebril,
ogen knijpen tegenlicht.
Werkt dit wel?
Blote bovenarm,
bol gespierd. In de zomer
is het uitzicht mooi.…
in het zingen van de wielen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.550 je klaproost in
het geel van korenvelden
je armen waren bloot
een zonnehoed
daaronder blonde haren
je kwam ons tegemoet
ik zag de bloemen in
je ogen, het veldboeket
kleurde de zomer in je hand
je was de zon
geen schaduwen te zien
het licht kwam zo van boven
je keek heel blij en
zwaaide lang naar mij
terwijl we langs je stoven…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Schaduwen trillen door stervende bladeren,
ritselend door een vage wind,
De stilte waait over natte wegen,
ik voel de kilte naar me schreeuwen.
Ik loop langs geplette tranen,
op een elfenbank,
verstild op een vermoeide bloemenwang,
ik voel de aarde wenen.…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Langzaam los ik op in het donker
en zwaai naar mijn eigen schaduw.
Berustend streel ik de zachtheid van de avond
en liefkoos een naderend dwaallicht.
Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.
Uit het verleden ken ik alle tranen,
in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.…