4052 resultaten.
Zadoesjnitsa
gedicht
3.2 met 85 stemmen
25.890 Tussen het riet, op bolle stenen,
wachten de voorouderlijke zielen
en een wit libelletje - mijn moeder! -
vliegt naar me toe om me toe zoenen,
ginder aan de snelle wateren
van Stroema, Mesta, Jantra, Jana...
---------------------------------------
uit: 'Verzwegen alibi', 1983.…
ARM HUISGEZIN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.867 ‘t Kaafgat*, omme- en scheefgetrokken,
vallen gaat; en daar, deureen,
liggen afgerolde brokken
bruingebrand al, gruis en steen.
‘t Dak beneden, deur de wanden,
glazenloos, van latte en leem,
zie ‘k getelde turven branden,
doods, in ‘t deerlijk huisgeheem.…
Storm
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.724 Zo stormt het door mijn borst, waar de gedachte,
Spokend met stenen blik, de liefde dooft,
Die ik gestorven in mijn ziel voel zweven.…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 wij het ritme enkel opnieuw moesten voelen
’t leek zo eenvoudig
in de vaas naast de spiegel
waarin we giechelend
onze eigen passen bewonderden
werden klaprozen gezet
toen nog niet wetend dat ’t vurig rode
reeds aan ’t verrotten was
het zag eruit
als een plaatje eeuwige zomer
deze bloeiende bloesems
op terracottagele ruwe steen…
Kerkhof
poëzie
3.0 met 17 stemmen
5.946 Om 't grauw-rood dak en de oude torentronk
Der kerk vlotte de vroege nacht, - veraf
Ging 'n boerenpaard, waarvan de holle draf
Dof tegen 't bleek-geworden muurtje klonk;
De stenen bisschop boog zijn kromme staf
Zeegnend - bij 'n scheef-gezakte Christus wonk
Nu en dan een schemerend blad, dat zonk -
En zachtjes vluchtte naar 'n vervallen…
De jonkvrouw en haar ridder...(deel 2)
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.391 dans zullen zij dansen
voordat de nacht hun zal beminnen
Langzaam schrijden zij door de balzaal
samen gekleed in het mooiste linnen
De jonge ridder laat haar zweven
over heuvelen van ongekend genot
Nog even dan zullen zij zich warmen
aan het passievuur totdat het morgen wordt
Dansend verlaten zij de balzaal
laten zich afdalen langs de stenen…
VOOR ALLES
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.201 voor alles wat ik niet gedaan heb
geen steen van het ijzeren gordijn gebeukt
geen grenzen doorbroken
geen armen rijk gemaakt
voor alles wat ik niet gedaan heb
betuig ik spijt
het spijt me
en daar ga je
altijd weer die zin
geen land verdedigd
of hulp geboden bij overstroming
nog geen steentje bijgedragen
het spijt me
en daar ga je
altijd…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
de band die blijft
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.187 door een mug die met een poot zijn uitzicht ontnam
reed hij mijn tante's auto tegen een muur van steen
met tot slot wat zij in samenhang van hem vernam
help daar komt een reuzenelp met uit stekend been
die slurf zette vaste voet boven in zijn hoofd
hij oogt diep uit kassen steeds star en verweesd
terwijl hij toch ooit pienter en helder van…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Doornen scheuren hun tanden stuk op steen
schuren als betonnen zon rinkelt
op bepoederd ijs. Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.
Zinloos is het nu al troost te zoeken,
nog voor de eeuwigheid ben ik
terug op weg
naar u.…
Die Muur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.059 Ik heb een muur om me heen
ja een vesting van steen en
niemand komt er doorheen.
Gebouwd om mijn hart, ziel en emoties
te beschermen, want ik heb door de
jaren heen flink moeten kermen
Er wordt dagelijks op de poort geklopt
maar ze worden door de wachten bij
de muur gestopt.…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 rock, het rithme van de dans
weerkaatst op muren van beton
de krijger en zijn krachtig paard
de Indiaan met haviksblik
begeeft zich in het groene woud
op zoek naar wild en buit
familie eeuwig in het vizier
vastgelegd om steeds te zien
reeds lang niet meer bij ons
ongrijpbaar ver, maar liefde blijft
natuur en eenzaamheid vereend
tot steen…
Maandagmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
869 schaduw van het Kruytschip
dit is het Leiden waar ik zo van houd
het Park heeft buiten mij nog geen bezoekers
ik hoor mijn voetstappen op de bevroren grond
een zonnestraal strijkt tussen de gebouwen
tot hij blijft rusten op mijn kleine zwarte hond
een merel scharrelt zoekend in de struiken
en van een tak bekijkt een kauw dit tafereel
de stenen…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw
En flikkerde op het water, en de stenen
Van huizen en straten waren wit beschenen
En grijs bestrepeld met der takken schauw,
En in de ganse stad waren door-énen
De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou,
En waar de warmte lag in de luwte lauw
Woei felle wind om huizen-hoeken henen.…
rasta
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.379 in de vetlokken
de viltige manen van de leeuw
ze dansen wankel in hun legerbroek
gevlekte veteraan, nazaat van de slaaf
die hurkt tussen het suikerriet
hij wist de prikkel, de zilte druppel
met een eeltige vingertop uit het vlies
de spons die schuilt in een ooghoek
zo sust hij zijn heimwee
luistert naar het gebod
gebeiteld in de stenen…
sterretjes zien
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.575 flikkerende sterren zie ik als ik mijn ogen sluit
wriemelende vlekken dansen alle kanten uit
priemende pijnen pesten mijn kloppende kop
stenen stapelen stevig zich daarbovenop
zoveel zware vrachten til ik met mij mee
van alles om mij heen zie ik er minstens twee
een wankelend evenwicht dwingt tot stoppen
mijn mankerende maag kan niets verkroppen…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 Uitgestoken worden grage handen:
Weigeren kan alleen een hart van steen.
----------------------------------
ree: plaats waar schepen voor anker liggen…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 De golven spoelen rimpelend aan
Het water vult de stenen mazen
Elk poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water…
De doden en de kinderen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.053 Ook grauwe stenen in een dartle bron
Zijn oude watermannen van heel vroeger;
Zij moeten stilstaan en zij lachen goedig
Als je, schoenen en kousen in de hand,
Over hun hoofden springt naar de overkant
Om tovenaars te zoeken in het woud.
Je gaat stil zitten op een dode boom,
Wilt blijven kijken, maar slaap maakt je loom.…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 De stenen storm is weggedreven,
ik val terug naar waar ik was gebleven.
De droom die ik vorige week nog had
verbleekt en verdwenen in een zwart gat.
Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen,
ik weet niet eens meer hoe ze begonnen.
Iets met vlinders en een rimpel om je mond,
dat herinner ik me vaag, het cirkelt maar rond.…
thuisloos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
891 Als een silhouet in dichte mist
Vervaagt de wereld om je heen
Geen thuis om naar terug te keren
Je hart wordt langzaam tot een steen
Je bent een schim in het donker
Geen vrouw, geen kind, geen baan
Je had het allemaal
Maar ’t is van je weggegaan
Je bent een schim in het donker
Helemaal alleen
Zal er iemand ooit weten
Dat jouw stem in…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 tegen waterbergen stijgen
daarbij steeds weer neervallen
tenslotte vertoont zich een hechte klip
geeft nieuwe moed en veilig oponthoud
de sterke rots is vol belofte
van trouw en sterke bescherming
stervend schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam afwachten
maar
boze rollers duwen je hardvochtig
tegen de onwrikbare stenen…
kruimellicht
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
565 te redden
van het doodgaan
en het rouwbeklag na elke
teruggestoten en onleesbare waarheid
die in het memoriaal van liefde
nog minder dan een stip werd
ondanks de drang naar beweging
ergens in huis, ergens eeuwenoud
in het kruimellicht en eenzame straten
bij avond, loodzwaar om het bedrog
dat uitlekt in de wispelturige waarheid
van een steen…
verstoten
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
984 Klootzak stomme klootzak
ik mis je ik jank en huil
En jij lijkt me te al vergeten
ik ben niets meer dan oud vuil
Klootzak stomme klootzak
ik kan zo moeilijk zonder jou
Mijn hart bang en vol heimwee
naar jou waar ik zoveel van hou
Klootzak stomme klootzak
Waarom laat je me zo alleen
Mij verstoten als een beest
is je hart dan echt van steen…
ZUIDERBEGRAAFPLAATS
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
2.275 Luchtig gras geeft alle zerken jong gemoed;
rondom de behouwen stenen zweven
gedachten met stil leed, trotse weemoed.…
Open orakel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Kus iedere steen en ontwaak met mij,
naakt in zee, zee die mij omringt, zee die
Ik ben.…
Avondje uit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 ik kringel rond ik leef wat rond
rond beelden, pleinen, ik zie hoe de
koude stenen liggen en de paar bomen
en alles verder, winkels, dagjesmensen,
en 's avonds de onbetrouwbaren die leven
en juichen en sprankelen van levenslust en
de sterren en de maan magisch aan het plafond
van deze wereld en ben verbijsterd door de schoon-
heid van alles…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 ik weet te goed dat ik u niet kan wekken
en dat gij daar zijt en ik hier en dat dit graf ons scheidt;
dat ik aan deze steen niets kan onttrekken
van uwe staat van ongenaakbaarheid.…