5060 resultaten.
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan minder zijn
zwartangstig ademend draai ik
naar licht de nacht verwerkt
mijn duisternis spuugt dauw als gal
en rekt zich loom en licht in vroege…
tandman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 hij maalt er wel degelijk om
- hier knarst het soms tot 's ochtends vroeg -
behalve als hij tandpijn heeft
dan hangt zijn bek verzuurd
door ieder stompje ongeglazuurd
en krijgt hij bij voorbaat de stuipen
bij gedachten aan gespuit en kies meer
of minder, liefst kiest hij dan minder
hij is een ware tandfanaat
gesponsord door de industrie…
Een dankbaar hart
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.898 En je vroeg,...
Waarom ? ...
Spontaan antwoordde ik,...
" Geven schenkt mij meer voldoening dan ontvangen "
Niet lang daarna kocht je een
betoverende rode roos, voor jezelf,...
En toch reikte je gevoelige Hart
deze verder aan Jouw Moeder,...
Geboeid stond ik hier bij stil
en dacht diep na.......…
De vrouw zonder baan
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
882 Hoewel ze zelf ook al die tijd haar steentje bijdroeg
en sinds haar jeugd voor iedereen had klaargestaan,
werd hij gelauwerd als de man die zelfs zijn baan
zo toegewijd was dat hij nooit of zelden vrij vroeg.
De knutselmiddagen op school, het oversteken,
het helpen in de bieb, op woensdag Rode Kruis.…
Sylvia Plath (1932-1963)
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 suïcide poging
ze trouwt met de
de dichter Hughs
die zijn vertier zoekt
bij andere dames
die vernedering
verdiept de depressie
ze zondert zich af
onbereikbaar in
de neergaande spiraal
naar het diepste dal
eindigen d’r gedichten
in een wilde finale
ze steekt haar hoofd
in de keukenoven
en vergast zichzelf
zo‘n vroege…
Hang (Vak) Jongeren
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.062 kwam nog bij geen enkele ervaring
Nog administratief of in de techniek
Zijn haar was te lang onverzorgd
En vier jaar geleden was hij nog ziek
En ach ja, al die volbrachte studies
Havo, diploma het is niet zo relevant
Nee, jammer men vond het maar zo, zo
Helaas niets voor aan de lopendeband
Dus stond hij nu vakken te vullen
De melker vroeg…
Een ochtend flirt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 "alles is liefde"
vroeg in de morgen
is haar warme lach
voor jou
met nog ietwat slaapdronken ogen
begroet ze de wereld
rondom haar
ze hoort de vogels zingen
ziet de met dauwdruppels
net ontloken bloemknopjes
een poes kruipt langs de struiken
wat schichtig
maar toch al op jacht
hij lijkt nog jong en speels
hommels en bijen…
Dendermonde 23 januari 2009
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.111 deze dag splijt mijn gevoelens
en kruisigt een te vroege Pasen
kleine en grote mensen keken
in de ogen van een jong monster
gelijk een ‘dark knight’ scenario
waarin een peuterdagverblijf in
een bloedbad in plaats van kleurig
vrolijk spelende kinderen veranderde
treurnis alom en zoveel geschreeuw
in hartjes, kloppende keeltjes en
kleertjes…
Ik wil de schone Muze zoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Muze overal horen
in klanken van harpen en van violen
met reien en gezangen als tegenpolen
Ik wil de schone Muze steeds weer horen
Ik wil de schone Muze steeds weer behagen
poëtisch spinsel aan haar opgedragen
haar bejubelend in schoonheid van minnedicht
Ik zie schone Muze komen vederlicht
als frêle deken die zich spreidt over velden
Zo vroeg…
Uniek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
560 Ik kon al vroeg genieten op de heide.
Het was er mooi; m'n dag kon niet meer stuk!
Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen
een grote groep van mensen was gekomen.
De zon had hen gelokt. Het was er druk.
In heel die horde viel me één der mannen
snel op. Hij leek me uiterst sympathiek.
Hij liep er zeer genoeglijk en ontspannen.…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 O Nederland, hoe vroeg waart gij reeds groot,
Schoon toch ook gij uw noden had te lijden,
Ge waart en bent nog steeds de rijke schoot
Van waarden, geldend tot het eind der tijden.
Ge bloeit ondanks het kenteren der seizoenen,
Uw naam is meer dan ooit alom verbreid,
Uw vlucht draagt bij de volkeren te verzoenen.…
Wat jonggeboren lof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
723 van een teler aardappelrooier
spruitenplukker en rooms-katholiek
en jouw moeder die niet schroomde
om met gejank mijn feestmaal
te verpesten en ‘s nachts het spel
ging spelen zoals slechts een slet
de waarde kent van het kruis
toch baarde het vlees dat bestond
uit zwakke en bleke delen
wat jonggeboren lof, wellicht
geplukt van een vroege…
Lucifer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.152 Het was koud
en jij
vroeg of ik een flyer wilde.
Mijn handen trilden.
Toen moest ik al beter weten.
Jij ging mij en ik ging jou tot bloedens toe verwonden.
Nu zijn we weer alleen.
Ben ik weer alleen.
En droom ik, bij mijn laatste lucifer,
van jouw hoofd in vreemde armen.
Verdrink ik mijn warmte in mijn pijn.…
Hij noemde het liefde
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.521 Niet omdat hij dat wilde maar gewoon omdat zij
dat van hem vroeg.
En hij begreep eindelijk : liefde was soms gewoon
niet genoeg.…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 Wij zijn kinderen van eenvoud
ooit uit sterrenstof geboren
opgestaan in vroege morgen
toen haar zonnewind verscheen
en zo hingen wij er jaren
in oneindig navelstaren
onverzadigd aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 Buiten
vlucht het winterlicht
voor 't vroege avonduur.
De tuin is sprookjesachtig wit,
vredig stil
en zacht.
Mijn hond
ruilde zijn plekje in de zon
voor wintervacht.
Zijn pluizige pantoffelpoten
plooien bij het lichterlaaien
van de open haard.…
- Onzichtbare dag -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
592 De dag hij ging, hij schoof met uren,
licht brandbaar en onbruikbaar,
nam dubbel troostloos afgestudeerd,
in de vroege morgen
glinsterend en sterk verbleekt in glans,
leeggezogen, angstig en onaantastbaar,
langzaam weer vaste vormen aan
om de warmte te laten stromen,
als kleingeld voor de parkeermeter
ondankbaar en verbitterd betalen…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.275 Zo gaan wij samen weer op weg naar morgen
en weten ons gedragen door elkaar,
al drukken nog de vele, zware zorgen
en wijkt ook niet het dreigende gevaar;
Het leven zelf houdt altijd licht geborgen
en maakt wel vroeg of laat beloften waar.…
Ik ging eens om een broodje
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.401 Ik ging naar alle boeken
en vroeg ze alle raad,
maar geen dat mij kon zeggen,
wat niet geschreven staat.
Ik ben toch eens geboren
en ga dus ook eens dood,
zolang ik nog moet leven,
ga ik maar steeds om brood.
Is de poort open?…
lieve opa,
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.222 Ik denk met heel veel liefde terug aan goede tijden,
Maar je kwam helaas te vroeg te overlijden.
Door die rot ziekte die iedereen kwelt,
Maar je was, bent en blijft mijn held.
Je zit echt voor altijd in mijn gedachten,
Vooral de tijden waar we met elkaar lachten.
Ik mis jou heel erg hier op de aarde.…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 wangen zuchtte)
daar ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn voorrang zocht in sterren die hun hemel riepen
en in ogen
die niet langer huilen konden door de geur
van veel te vroege…
Indruk.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
777 Je hebt me op je kasteel ontboden
op een mooie ochtend in het vroege voorjaar.
Je glazen gevel was zó oogverblindend,
mijn ogen trokken er,
onbeschaamd en voortdurend naar,
of ik wilde of niet.
Je hebt het vast wel gemerkt,
aan je kleine pupillen
in je mooie ogen te zien althans,
en heus, ik ben een vakman.…
775 dagen verdriet
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
977 de scherven liggen nog steeds op de grond
in elk van de duizend stukjes zie ik jou
je vroeg me je te vergeten
iedere dag neem ik een stukje weg
om daarin voor het laatst jou gezicht te zien
terwijl ik je naar de glasbak draag
de stofzuiger staat verlaten in de gang
staat al drie maanden stil bij mijn verdriet
geen ander die het hem na zal…
Evenwicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Ik wil geen vrouwenlijf dat mij zal tergen,
een geest die dagelijks verwarring zaait,
een zomer die vroeg of laat verwaait,
en verder, liever beklim ik echte bergen!…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 gelang het duurt, steeds
levenslang vragen bij zich
dragen en gekoesterde
littekens achterlaat in het
verstand met z‘n wonderlijke
inblazingen en dat het er op
neerkomt, wat slechts een
uitstel van executie is, raakt
iedereen, maakt alles relatief
en gelijk, toch in de ziel een
rusteloos heimwee broedt
naar de stilte van een vroeg…
Een dag om te zoenen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Vroege vogelzang
althans
zo klinkt over reizend water
de jonge stem
te zacht om te drinken en
te helder voor een droom
eerste bedrijf
klanken en beelden
nog puur als de acteurs
de kleur van hun gewaden
en al mijn cellen juichen
naar het licht
maar hoog in de coulisse
achter dansende wolken en het blauwe
plooiloos strak gestreken doek…
Mijn diëtiste
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.071 Mijn diëtiste
als ze eens wist
wat ik soms
uitvreet allemaal
was ik al veel
eerder op dieet
kundig legde ze uit
de hoe's en waarom's
ze noemde vreselijk
heerlijke dingen
waarvan ik al
vermoedde dit brengt
veel gewicht
in de schaal
eet je dat wel eens
vroeg ze met
aangedikte strengheid
die ik in haar ogen las
aarzelend en verlegen…
Sponsae aeternae
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.137 Een prins, te vroeg ontwaakt in wintermorgen,
Dwaalt als een vreemde door zijn kille huis
Tussen de trage slaven die bezorgen
Huns here dag met onbeheerd gedruis, -
Zo moet ik waken tot gij wederkomt
En u nog eens in mensenaanschijn momt.
-------------------------------------------
Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…
EEN VORIG LEVEN
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
1.108 toren
staat een oude appelboom
knoestig, dicht met mos en klimop begroeid
zijn takken zwaar door goudgele vruchten
daarvoor lag een hoop stenen met een sokkel
waarop vroeger een altaar of beeld had gestaan
ik klom erop, stond met mijn rug naar de boom
keek toe hoe de strijd verliep
ik wenkte een verpleger op weg naar het veldlazaret
en vroeg…