Alle inzendingen over vroege

5060 resultaten.

Sorteren op:

Piter Terpstra

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
geluiden zijn gestorven – geen wakker worden meer in de vroege morgen niet meer bijtend op de tong het potlood leeg geen verhalen meer jouw eigen verhaal geschiedenis buren zien je niet meer laat in de nacht typen in silhouet van gordijnen jouw dwalende gedachten gebroken in het ritme van de dood moe is het lichaam vingers zullen bladzijden…
Klaes22 juli 2006Lees meer >

nacht ontkleedt de dag

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
leven stil of snel bewegend knipoogt weg van mij de bocht om en voorbij donker laat gedachten stelen vertaalt herinnering in beelden flitsen pijn en zwart gekrijs ogenwit stil schreeuwend meer dan minder zijn zwartangstig ademend draai ik naar licht de nacht verwerkt mijn duisternis spuugt dauw als gal en rekt zich loom en licht in vroege…
wil melker11 augustus 2006Lees meer >

tandman

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
hij maalt er wel degelijk om - hier knarst het soms tot 's ochtends vroeg - behalve als hij tandpijn heeft dan hangt zijn bek verzuurd door ieder stompje ongeglazuurd en krijgt hij bij voorbaat de stuipen bij gedachten aan gespuit en kies meer of minder, liefst kiest hij dan minder hij is een ware tandfanaat gesponsord door de industrie…

Een dankbaar hart

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.898
En je vroeg,... Waarom ? ... Spontaan antwoordde ik,... " Geven schenkt mij meer voldoening dan ontvangen " Niet lang daarna kocht je een betoverende rode roos, voor jezelf,... En toch reikte je gevoelige Hart deze verder aan Jouw Moeder,... Geboeid stond ik hier bij stil en dacht diep na.......…

De vrouw zonder baan

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 882
Hoewel ze zelf ook al die tijd haar steentje bijdroeg en sinds haar jeugd voor iedereen had klaargestaan, werd hij gelauwerd als de man die zelfs zijn baan zo toegewijd was dat hij nooit of zelden vrij vroeg. De knutselmiddagen op school, het oversteken, het helpen in de bieb, op woensdag Rode Kruis.…

Sylvia Plath (1932-1963)

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
suïcide poging ze trouwt met de de dichter Hughs die zijn vertier zoekt bij andere dames die vernedering verdiept de depressie ze zondert zich af onbereikbaar in de neergaande spiraal naar het diepste dal eindigen d’r gedichten in een wilde finale ze steekt haar hoofd in de keukenoven en vergast zichzelf zo‘n vroege…

Hang (Vak) Jongeren

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.062
kwam nog bij geen enkele ervaring Nog administratief of in de techniek Zijn haar was te lang onverzorgd En vier jaar geleden was hij nog ziek En ach ja, al die volbrachte studies Havo, diploma het is niet zo relevant Nee, jammer men vond het maar zo, zo Helaas niets voor aan de lopendeband Dus stond hij nu vakken te vullen De melker vroeg…

Een ochtend flirt

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
"alles is liefde" vroeg in de morgen is haar warme lach voor jou met nog ietwat slaapdronken ogen begroet ze de wereld rondom haar ze hoort de vogels zingen ziet de met dauwdruppels net ontloken bloemknopjes een poes kruipt langs de struiken wat schichtig maar toch al op jacht hij lijkt nog jong en speels hommels en bijen…

Dendermonde 23 januari 2009

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.111
deze dag splijt mijn gevoelens en kruisigt een te vroege Pasen kleine en grote mensen keken in de ogen van een jong monster gelijk een ‘dark knight’ scenario waarin een peuterdagverblijf in een bloedbad in plaats van kleurig vrolijk spelende kinderen veranderde treurnis alom en zoveel geschreeuw in hartjes, kloppende keeltjes en kleertjes…
Rieg24 januari 2009Lees meer >

Ik wil de schone Muze zoeken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Muze overal horen in klanken van harpen en van violen met reien en gezangen als tegenpolen Ik wil de schone Muze steeds weer horen Ik wil de schone Muze steeds weer behagen poëtisch spinsel aan haar opgedragen haar bejubelend in schoonheid van minnedicht Ik zie schone Muze komen vederlicht als frêle deken die zich spreidt over velden Zo vroeg…

Uniek

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik kon al vroeg genieten op de heide. Het was er mooi; m'n dag kon niet meer stuk! Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen een grote groep van mensen was gekomen. De zon had hen gelokt. Het was er druk. In heel die horde viel me één der mannen snel op. Hij leek me uiterst sympathiek. Hij liep er zeer genoeglijk en ontspannen.…
Aubrey10 april 2009Lees meer >

O land van zee en duinen, vee en weiden

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.352
O Nederland, hoe vroeg waart gij reeds groot, Schoon toch ook gij uw noden had te lijden, Ge waart en bent nog steeds de rijke schoot Van waarden, geldend tot het eind der tijden. Ge bloeit ondanks het kenteren der seizoenen, Uw naam is meer dan ooit alom verbreid, Uw vlucht draagt bij de volkeren te verzoenen.…

Wat jonggeboren lof

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 723
van een teler aardappelrooier spruitenplukker en rooms-katholiek en jouw moeder die niet schroomde om met gejank mijn feestmaal te verpesten en ‘s nachts het spel ging spelen zoals slechts een slet de waarde kent van het kruis toch baarde het vlees dat bestond uit zwakke en bleke delen wat jonggeboren lof, wellicht geplukt van een vroege…
elze19 december 2009Lees meer >

Lucifer

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Het was koud en jij vroeg of ik een flyer wilde. Mijn handen trilden. Toen moest ik al beter weten. Jij ging mij en ik ging jou tot bloedens toe verwonden. Nu zijn we weer alleen. Ben ik weer alleen. En droom ik, bij mijn laatste lucifer, van jouw hoofd in vreemde armen. Verdrink ik mijn warmte in mijn pijn.…

Hij noemde het liefde

hartenkreet
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.521
Niet omdat hij dat wilde maar gewoon omdat zij dat van hem vroeg. En hij begreep eindelijk : liefde was soms gewoon niet genoeg.…
fairouz16 januari 2010Lees meer >

Zonnewind

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Wij zijn kinderen van eenvoud ooit uit sterrenstof geboren opgestaan in vroege morgen toen haar zonnewind verscheen en zo hingen wij er jaren in oneindig navelstaren onverzadigd aan haar rokken als haar schemerlicht verdween En toch - zij liet ons steeds geloven in haar zee van regenbogen die zij strooide over velden met verdwaalde hagelsteen…
jan haak17 januari 2010Lees meer >

Winter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 787
Buiten vlucht het winterlicht voor 't vroege avonduur. De tuin is sprookjesachtig wit, vredig stil en zacht. Mijn hond ruilde zijn plekje in de zon voor wintervacht. Zijn pluizige pantoffelpoten plooien bij het lichterlaaien van de open haard.…

- Onzichtbare dag -

netgedicht
4.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 592
De dag hij ging, hij schoof met uren, licht brandbaar en onbruikbaar, nam dubbel troostloos afgestudeerd, in de vroege morgen glinsterend en sterk verbleekt in glans, leeggezogen, angstig en onaantastbaar, langzaam weer vaste vormen aan om de warmte te laten stromen, als kleingeld voor de parkeermeter ondankbaar en verbitterd betalen…

Verbondenheid

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Zo gaan wij samen weer op weg naar morgen en weten ons gedragen door elkaar, al drukken nog de vele, zware zorgen en wijkt ook niet het dreigende gevaar; Het leven zelf houdt altijd licht geborgen en maakt wel vroeg of laat beloften waar.…
Adeleyd23 maart 2010Lees meer >

Ik ging eens om een broodje

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.401
Ik ging naar alle boeken en vroeg ze alle raad, maar geen dat mij kon zeggen, wat niet geschreven staat. Ik ben toch eens geboren en ga dus ook eens dood, zolang ik nog moet leven, ga ik maar steeds om brood. Is de poort open?…

lieve opa,

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Ik denk met heel veel liefde terug aan goede tijden, Maar je kwam helaas te vroeg te overlijden. Door die rot ziekte die iedereen kwelt, Maar je was, bent en blijft mijn held. Je zit echt voor altijd in mijn gedachten, Vooral de tijden waar we met elkaar lachten. Ik mis jou heel erg hier op de aarde.…
maaike20 april 2010Lees meer >

(voor Judith)

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
wangen zuchtte) daar ergens tussen het publiek -stond jij gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd waar angst regeerde rond een wereld waar geloof en hoop niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur zijn voorrang zocht in sterren die hun hemel riepen en in ogen die niet langer huilen konden door de geur van veel te vroege…

Indruk.

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 777
Je hebt me op je kasteel ontboden op een mooie ochtend in het vroege voorjaar. Je glazen gevel was zó oogverblindend, mijn ogen trokken er, onbeschaamd en voortdurend naar, of ik wilde of niet. Je hebt het vast wel gemerkt, aan je kleine pupillen in je mooie ogen te zien althans, en heus, ik ben een vakman.…

775 dagen verdriet

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 977
de scherven liggen nog steeds op de grond in elk van de duizend stukjes zie ik jou je vroeg me je te vergeten iedere dag neem ik een stukje weg om daarin voor het laatst jou gezicht te zien terwijl ik je naar de glasbak draag de stofzuiger staat verlaten in de gang staat al drie maanden stil bij mijn verdriet geen ander die het hem na zal…
nurk17 juli 2010Lees meer >

Evenwicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Ik wil geen vrouwenlijf dat mij zal tergen, een geest die dagelijks verwarring zaait, een zomer die vroeg of laat verwaait, en verder, liever beklim ik echte bergen!…

Rusteloos?

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 606
gelang het duurt, steeds levenslang vragen bij zich dragen en gekoesterde littekens achterlaat in het verstand met z‘n wonderlijke inblazingen en dat het er op neerkomt, wat slechts een uitstel van executie is, raakt iedereen, maakt alles relatief en gelijk, toch in de ziel een rusteloos heimwee broedt naar de stilte van een vroeg…
pama22 augustus 2010Lees meer >

Een dag om te zoenen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Vroege vogelzang althans zo klinkt over reizend water de jonge stem te zacht om te drinken en te helder voor een droom eerste bedrijf klanken en beelden nog puur als de acteurs de kleur van hun gewaden en al mijn cellen juichen naar het licht maar hoog in de coulisse achter dansende wolken en het blauwe plooiloos strak gestreken doek…
Wim Boeser26 september 2010Lees meer >

Mijn diëtiste

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Mijn diëtiste als ze eens wist wat ik soms uitvreet allemaal was ik al veel eerder op dieet kundig legde ze uit de hoe's en waarom's ze noemde vreselijk heerlijke dingen waarvan ik al vermoedde dit brengt veel gewicht in de schaal eet je dat wel eens vroeg ze met aangedikte strengheid die ik in haar ogen las aarzelend en verlegen…
Cor van Vliet28 september 2010Lees meer >

Sponsae aeternae

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.137
Een prins, te vroeg ontwaakt in wintermorgen, Dwaalt als een vreemde door zijn kille huis Tussen de trage slaven die bezorgen Huns here dag met onbeheerd gedruis, - Zo moet ik waken tot gij wederkomt En u nog eens in mensenaanschijn momt. ------------------------------------------- Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…

EEN VORIG LEVEN

hartenkreet
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.108
toren staat een oude appelboom knoestig, dicht met mos en klimop begroeid zijn takken zwaar door goudgele vruchten daarvoor lag een hoop stenen met een sokkel waarop vroeger een altaar of beeld had gestaan ik klom erop, stond met mijn rug naar de boom keek toe hoe de strijd verliep ik wenkte een verpleger op weg naar het veldlazaret en vroeg…
Hans Uding26 november 2010Lees meer >