4934 resultaten.
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd
raakt op de muur en de
boekenkast op zoek gaat naar
een hand die zijn doel raakt
en hoe je de hangplant
zwaarte geeft in het gareel
van dit tafereel
hoe je de straten vastbakt
aan de hemel en de mensen
handen en voeten geeft
en een dak boven hun hoofd
het is alsof…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.275 De mensen zijn zo vriendelijk en vrij
daar de natuur herboren wordt tot leven
alsof een stille kracht hen steunt daarbij
en met hun eigen krachten wordt verweven.…
De aarde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
939 Telkens weer, komt het terug
telkens weer, langzaam of vlug
de wereld draait door ondanks pijn en verdriet
stoppen bij leed, dat doet de globe niet
maar in je hart, alsook in je ziel
is ’t soms net, alsof er een stukje afviel
van die mooie planeet
die gewoon ‘aarde’ heet
Telkens weer, komt het terug
is het niet langzaam dan gaat het wel vlug…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Een heel bijzondere geurervaring
met een vleugje sandelhout en nostalgie
alsof er vervolgens verse bloemen waren. ...…
Lentegevoel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
653 Vrolijk en verwonderd
kijk ik om me heen, zo doe
je dat, heb ik gezien in
films en in de werkelijkheid
en knik beleefd naar de
Mensen, alsof ik m'n hoed
af wil zetten, en voel..
voel...voelde ik daar nou
iets van een zonnestraal
in mij doorbreken...?
(soms word ik een klein
beetje bang van mezelf)-…
zeg het maar aan niemand
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
665 zich
rond het lege nest, neemt een kleiner wordend
boomblad mee
het breekt op het voorhoofd van de nacht
met de blik naar boven
ik loop voorbij, blijf mezelf
zie wind blazen, sterren in gele kleedjes
langs de lengte van het huis
ik wil ze vangen, vandaag, nu
en morgen weer
wanneer ze zwaaien
met zwavelstokjes in hun kleine hand
alsof…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
548 gierende remmen van een late natte tram
of dat je naast me stond, in een bushok
zonder bestemming, maar met een sigaret
ik bedwelmd door de kleuren van jouw rok
belande die nacht alleen met jou in bed
toen je afscheid nam, mijn naaktheid
nog naar lente rook, intimiteit
in het stotteren, het aarzelen
van een halfzacht gekookt ontbijt
alsof…
Vrijen op de wolken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 Je vertelt,
al is het in herinnering
nog steeds dezelfde droom
alsof het verlangen
niet meer is te vervangen
denk je aan
vrijen op de wolken
liefde zwijgzaam bedrijven
zoals het nooit eerder is geweest
lijven zijn in dromen verstrengeld
in hoopgevend zuchten, vibreren ze
als liefdesengelen vol geilheid
gelijk beesten, zo wild, en gewild…
Zo graag liet ik je lachen!
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
834 Maar hoe graag ik je ook aan het lachen zou willen maken,
het is alsof de lach, jouw lach, het eerste is gaan staken,
Zelfs geen glimlach kan er meer vanaf,
maar ik zou zo graag, ik zou zo graag een lach zien
op je gerimpelde gelaat alleen, het lachen ben je verleerd,
je zit daar geheel in jezelf gekeerd en ik wou alleen maar….…
Niet altijd pais en vree!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
984 Gij vals loeder, gij vals secreet,
gij sujet, alsof je niet weet,
dat de waarheid verborgen zit,
gij monster van de waarheid,
ben je die voorgoed
uit je bestaan kwijt.
Gij arme, valse loeder, secreet,
sujet, als ge maar weet,
dat de waarheid immer overwint.
Immer!…
Mijn diëtiste
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.071 uitvreet allemaal
was ik al veel
eerder op dieet
kundig legde ze uit
de hoe's en waarom's
ze noemde vreselijk
heerlijke dingen
waarvan ik al
vermoedde dit brengt
veel gewicht
in de schaal
eet je dat wel eens
vroeg ze met
aangedikte strengheid
die ik in haar ogen las
aarzelend en verlegen
antwoordde ik ’soms’
ze mompelde
alsof…
Opa
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.067 Zijn oude hond rust aan zijn voeten,
heft zijn kop omhoog en likt zijn handen,
alsof ook hij haar mist, zo lijkt het.
'Kom jongen, we gaan naar binnen',
ze staan langzaam op en lopen richting huis,
nog even, een laatste keer kijkt hij om...…
ze danst meren
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
774 voor Amanda Malinka
het is mooi, zegt ze
om naar anderen te luisteren terwijl iemand
tegen het leven leunt
en zwarte jassen slamt
alsof woorden begaanbaar zijn
tijdens het sterven
het is mooi, antwoord ik
en kijk naar haar smalle schaduw, zachtmoedig
in de deuropening
ze weet het zelf niet
hoe het licht over haar heen valt en uiteenspat…
Met lege ogen staren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
935 STAREN
Met leeg gehuilde ogen staar ik
in mijn diep donkere duisternis
Wijl ik stil in mijn kussen snik
weent mij ’t hart van droefenis
Zachtjes vertel ik mijn verhaal
wijl mijn kussen vredig luistert
Wenend fluister ik het allemaal
hoe de wereld rond mij duistert
Zwijgend hoort het kussen mij
terwijl ik zachtjes in haar ween
Alsof…
Herfst in de stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Een oude NRC waait in het gezicht van een
jongedame, die net een doos gebak gekocht heeft,
woedend trekt ze de krant van haar getergde
gelaat, alsof de natuur haar persoonlijk plaagt.…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 plotseling zegt zij:
"Drink, nu ligt de zon in je glas",
en alsof zij het eeuwige leven gaf,
giet ik de brandende zon in mijn mond. -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
PRATEN TEGEN DE NACHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
933 die aanrakingen af te raken
Hij had mij neergegooid in het gras en
zou mij kelen als ik amok zou maken
Ik wil alles ontzettend graag vergeten,
fluisterde zij tegen de inktzwarte nacht
Ik heb nadien enkel maar thuisgezeten
schreide het beschadigde meisje zacht
Ik wil die feiten van destijds vergeten
gewoon doen of ze nooit zijn geschied
Alsof…
Mijn godenlach is weg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Mijn godenlach is weggemaakt
door een lawine van kwaadheid
die jij over mij heen stortte,
in één klap heb je onze hemel
het graf in geholpen, bespuugd
en driftig aangestampt alsof ik
er nog uit zou kunnen klimmen
na zoveel geraffineerd doodgraven.…
Gezien worden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.458 Het lukt me niet meer
Mijn energie is op
Ik weet niet eens meer
Wat ik nou zelf wil
Oh ja
Weet wel wat ik leuk vind
Oh ja
Vind veel dingen leuk
Maar maak me zorgen
Contact met mijn kinderen
Contact met mijn ouders
Lijkt of dat er bij inschiet
Alsof ik geen interesse heb
Ik voel me schuldig
Dat wil ik niet
Ik wil leven
En…
Salierook
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
577 Het lijkt wel alsof je bent gestorven,
misschien is dat ook wel zo
diep in mij.
Ik zie je nog steeds in de weer met je brandende
salie om de lucht te zuiveren, ik stond perplex,
daar ik als helderziende nergens onzuiverheid zag.
Misschien in jou, maar niet in mij.
Heb geregeld dat je op de lijst van beschermde
diersoorten komt.…
De verwelkte lente
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
769 Mijn lippen openen als lotussen
en kussen de dauw op je ogen
Waar droeve herinneringen
de ruimte tussen ons vullen
is geen plaats
voor nog een dag langer
“ Samen... “, fluister ik,
maar jij schudt je hoofd mistroostig
en staart eindeloos naar de hemel
alsof daar het antwoord te vinden is
In een kortstondig ogenblik
verdrijft jouw…
Ik probeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
554 Dat je naast me liep, naast me zat, me
omarmde in je studentenkeuken, me kuste
alsof ik de man van je leven was, dat en
alle illusies die ik later over jou heb
opgebouwd doen me nu, nu ik volliterair
meer dan gearrriveerd ben, mezelf voorbij
gesneld, geestelijke farao ben, tover ik
het liefste alle mooie woorden weg, Isis,
dat ik nog eenmaal…
Het te volgen spoor
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
758 Toch vraag ik me wel eens af: als ik geen kaartje laat knippen, als ik doe alsof ik de conducteur niet zie, als ik: als ik:
Zou ik dan langer leven, zal ik dan weten waar de rails stopt? Wil ik dat weten? Of heb ik niks te willen en moet ik het traject volgen?…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 oertijd in
waar monden vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat het zinken
onverwoestbaar ben je
alsof…
Niet zo moeilijk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
680 Het is niet moeilijk om je ervan af te keren,
of om te zwijgen alsof het niet echt bestaat.
Het is niet moeilijk om niet te willen leren
of om je mee te laten sleuren in de haat.
Het is niet moeilijk om je ogen te sluiten,
om je hart niet of nooit te laten spreken.…
Overpeinzing.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Soms denk ik weleens bij mezelf:
Waarom draag ik al die lasten met me mee,
alsof ik een rugzak draag
met dikke keien, stenen......
Ik zou een keuze kunnen maken:
zo doorgaan of mezelf ontlasten
bijvoorbeeld bij de waterkant,
eerst de keien in het water gooien
tja, die zinken wel heel snel...…
Tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
859 Het voelt alsof je iets verliest elke keer een stukje meer.
Het houd niet op,
de pijn die ik heb is onvergetelijk,
En tenslotte onverklaarbaar.…
Die éne...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.847 Want altijd als ik spreken wil
Dan bonst mij in de keel
Mijn hart alsof het breken wil
En zegt: "gij zegt te veel."
En altijd als ik zwijgen wil
Dan zegt mijn hart in mij:
"Spreek nu, want zwijgt ge nú nog stil,
Dan gaat het uur voorbij."
Zo komt er nooit iets uit mijn mond,
Dat spreekt als ik het meen,
En vind ik wat ik…
Gevogelte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 iets nieuws dat
Niet te pakken was, onverstoorbaar ligt de vogel voort
Waarom zijn de bomen zoals ze zijn, kan men ze niet verlaten
Zonder te weten dat alles op den duur toch wel sterft
Gevlogen woorden schieten door haar strot
Geen moment dat haar bezielt
en ze loslaat om zich verder los te wreken
Haar hartslag bonkt gedwongen verder, alsof…