6780 resultaten.
Liefde......
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.087 Gods liefde gaat boven alles aan
Hij is met heel ons leven begaan
Hij heeft Zijn liefde ons bewezen
Zoals in de Bijbel staat te lezen.…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…
En dan ben jij er
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.258 Wanneer de avond valt en
alles donkerder lijkt dan ooit
dan komen alle vragen boven
maar blijft het antwoord onvoltooid
En als de stilte hoorbaar is
de angsten langzaamaan gaan kwellen
wie is er dan nog wakker en
wie kan ik mijn verdriet vertellen
Ja, dan ben jij er om te lezen
te luisteren en nog zoveel meer
ook al is het twee uur in…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 me laat dolen in de duisternis
vol raadsels, raadsels waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede
aan elke zin die ik trachtte te schrijven
maar boven…
Twee kleuren blauw.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
663 Twee kleuren blauw zagen we
door het raam,
de donkere, zware kleur lag bovenop
Eerder deze week zagen we
wel honderd kleuren groen
toen we boven liepen,
op het slakkenpad
Soms glijd jouw hand zachtjes
uit de mijne, je vindt
zo nu en dan iets van je gading
en neemt het mee
Op de terugweg
zingt het zachtjes
in ons hart, we hebben…
Vallende duisternis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
572 Hoog op de top van het duin
ontwaart men een prachtige
zonsondergang
een vuurbal weerkaatst
boven het golvende water
de schemering valt
en de maan werpt zijn lange stralen
over de zee
die zich koestert in de vallende duisternis
lijkt het bij vloed of het een meer is
de zee kabbelt voortdurend
op het roze met zilveren zand
het zilte nat…
Sprakeloosheid
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
608 Hoe broos zijn woorden,
gefluister boven het rumoer
van het ritmisch bewegend denken,
verdwijnend in ijlheid,
geleidelijk wegdeinend
met de voorbij tikkende tijd.
Hoe broos zijn de klanken
van uitgesproken woorden
vertalend de gemoedsrust
in de beleving van gedachteloze
eigen leven leidende emotie.…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 (voor Karin)
Zie toch eens het avondrood
en dan mijn hart, zo dood,
het krijsen in een eindeloze
strijd om hulp en tederheid,
de mens is mij zo lief, te
lief, zodat ik dikwijls lijd
en geen verklaring vind
van wat er diep in ons
naar boven stroomt.…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Vluchtige, schuwe schaduwen
waarvoor de nacht de ogen sloot,
glinstert kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is…
Hoer van Rome
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
609 Boven zichzelf uitgestegen
zijn zij samen volledig tegemoet
een slok te veel houdt het glas rechtop
doet een vrouw haar kleine moeite
prosit!…
Zelfmoord
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.178 In vakken gevangen vaal licht
Projecteert zich nu boven mij,
De witte buitenlantaarnagressie
Hult de kamer in valse realiteit.
Ik schiet en het ratelt scherven.
Zwevende schaduwen storen nog steeds
Door voorbijrijdende voertuigen;
De witte koplampenagressie
Als een ritmeloos kopieerapparaat.
Ik schiet en het duistert donker.…
vliegtuigongeluk
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.096 mijn ribben mijn hart omhoog houden
dan kunnen wij vliegen naar het nog niet ontdekte
over bergen, beekjes en bomen
wij zullen landen op een boom
die ons dan omhoog houdt
en een tak zal mijn lichaam doorwonden
ik zal de engelen horen zingen
en ik zal dood zijn
zoals jij al bent
samen zullen wij op een pegasus zitten
hij zal ons naar boven…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Paladijnen knikken mij meewarig toe
gniffelen zonder woorden
boven hun strak gesteven boorden
achter mijn rug roepen ze; koetje boe.
Als versteend trek ik mijn pistool
schiet die paladijnen één voor één
tot ze vallen als een steen.
Vrolijk loop ik verder door de straten
de karbonkel is verdwenen
niemand trapt meer op mijn schenen.…
Duurzaamheid
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.594 Zijn het de wolken
die loom en zwaar boven de grond hangen
het gras nog jong en sappig
van net gevallen regen
de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen
van bomen, hagen?…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 Plooien in het witte kleed vindt men niet terug
in haar gelaat; zij is de schoonste van het
plein
krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura…
oude man
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 hij stond en groette de viooltjes
zachter ging zijn zucht langs lieve namen
in een duister gemoed- de dagen telden niet meer
zijn liefde wel, dat gold
en bracht zijn ogen terug naar nu
ik stond in mijn respect
liet een glimlach boven drijven (zonder schroom
verviel ze tot mijn warme woorden)
toen de zon wat mooier scheen verdween
zijn droomloze…
TRANEN IN DE KROEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.336 Vanwaar hij was gekomen
weet ik tot op vandaag niet
Ik zag enkel tranen stromen
tranen, die hij biggelen liet
Tranen boven zijn bierglas
die hij uit eenzaamheid liet
Zijn stem met versleten bas
was gedrenkt in ’t verdriet
Ruwe huid en kalende kop
toonden het rauwe bestaan
Handen als een kolenschop
wreven timide door ’t traan
Vanwaar…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd.…
Elastiektwist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien
nog een keer springen
in en uit
op swingend twistgeluid
floept het wit
van enkel naar kuit
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien
nog een keer springen
in en uit
even komt boven…
Potdicht (5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Wat je allemaal niet bestaan hebt, bezeten
vervloekt hebt, geweest bent, nu lig je
papegaai boven je bed
hij snavelt het Boek af, bevleugelt de woorden
herhaalt jouw organen, dofgoud brokkaden
het graan is bescheten, wil nog vergeven
je uurwerk maalt niets en weet elk uur beter
diep in de tuin slaat het binnenste buiten
altijd die Vogel…
"Miss-Communicatie"
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
668 ik met haar
Ik mis haar
Zij die naar me luisterde
Zij die met mij huilde en ik met haar
Ik mis haar
Zij die mij kende
Zij die me begreep en ik haar
Ik mis haar
Zij die mij doorzag
Zij die me aanvoelde en ik haar
Ik ben haar kwijt
al een hele poos
Langzaam zag ik haar afdrijven
toen ze "socialmedia" als nr.1 verkoos
Verkoos boven…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd
De poëzie in mij komt weer naar boven…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
Alleen met z'n tweeën
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
837 Het fijne is, dat ik begrijp waarom en ook wanneer
er zo’n moment is aangebroken dat ik weer
mijn stille teruggetrokken ik echt prefereer boven
het drukke wezen dat een ieder schijnt te willen “lezen”
’t is heerlijk rustig om zo, met zijn tweeën, één te kunnen zijn.…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 En zie hoe blauw de hemel blauwt
Boven de weiden geel als goud,
De zonnige, bloeiende landen,
En zie de kastanjebomen daar staan!
Daar groeien witte kaarsjes aan,
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze van avond branden!…
behuizing
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.571 Gelukkig dat
hoeft niet meer, je bent boven komen drijven -…
Zij regent weer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Regen tikt tegen het raam
Jaloezie schiet boven wolken
Helder is het beeld als glas
In zijn gevoel vertolken
Tijd glijdt voorbij zonneschijn
Waarbij het huidige verbrandt
De frisse douche van haar natuur
Voorkomt het trammelant
Blust hier en daar de verhitte kop
Hij komt volledig bij zinnen
Zijn geest neemt alles in zich op
Slurpt het…
zestien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.913 er was ooit een kindje
kleiner leek het, dan mijn hand
maar nu zegeviert jouw grote lach
boven mijn verstand en hoger
dan de curves van een stukgemaakte buik
wat ben jij sterk!…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.
Je kunt in mij verdrinken,
verdwijnen voor de eeuwigheid.
Maar ik zal altijd blijven,
ik heb de tijd van eindigheid bevrijd.
Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…