3701 resultaten.
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Dunne arm aan blauwe hand
Ruime ring aan stille vinger
Harde lucht aan witte slang
Geborrel; zuurstof in een bakje water
Een kus, een streel
Vocht deppen op de lippen
Praten aan het witte bed
Langzaam wordt het later
- Klein nog, daar ging je
Van niets een besef
Het alles werd alles
Van jaren aaneen
Van oorlog tot sterven
Van geven…
Ritme van Genot
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
3.938 zonder broekje
Ik weet dat jij zo weer bij me bent
Spaarzame momenten voor elkaar
De puur verslavende lichaamsdrift
Gedeelde passie niet zonder gevaar
Vinden plaatsen waar we samenzijn
Seksuele spanning zich kan ontladen
Niemand ons kent niemand ons vindt
Vrijend in het zweet kunnen baden
Vingers bespelen de lijnen van lust
Jouw lippen…
kwiek en lenig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.541 door een kwieke passante
je denkt die is op mij
je zag haar al vallen
zij hangt nu in touwen
een nestje te bouwen
voor mijn tijd al gevallen
blijf jong van geest en lijf
het valt niet altijd mee
om geturnd de grens te verleggen
als exquis gewelfde exemplaren
je pats boem hun liefde verklaren
zeggen gaan met je in zee
goedlachs op lippen…
In het Theehuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 De slanke meisjes in de hoek Ze drinken
hippe koffie en likken de room verleidelijk van
Rode lippen
De foto uit een magazine omlijst door huid waarvan we weten
Dovezacht. J’adore bedwelmend.…
Vrij ervaren
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 De hoop begrenst door onmacht
lijdt schipbreuk op weerbarstige klippen
van wederzijds ervaren
die we niet kunnen ontwijken, dan
neigt het water ons naar de lippen.…
Woestijn I
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 geruisloze winden dragen het stof
dat valt op de daken van de huizen
die hier ooit stonden
in mijn dromen knarst het
tussen de van water ontvloten
tanden achter de droge ruwe lippen
van mijn mond
de universele ruis zaait zich
overal, in visie, zicht en verstand,
en doorheen het verglijden van het besef
van tijd ziet de vreemdeling toe
hoe…
Mijn handen
poëzie
3.9 met 32 stemmen
7.220 En mijn handen, mijn handen, voor 't laatst nog
door lieve lippen gekust.
Nog eens doet mijn wil hen buigen
in gehoorzaamheid naar elkaar,
zo zullen ze blijven getuigen,
van mijn gang tot de zalige schaar
O mijn handen! Mijn handen!…
Het aards paradijs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.681 stem, die zoveel warmte en mij lieflijk kan bekoren
Klinkt als muziek in beide oren
Jouw tedere blik en betoverende ogen verleiden mijn hart
Terwijl je handen mijn lichaam strelen, fluister je lieve woorden
En telkens weer fladderen de vlinders weer vrolijk rond in mijn buik
Ik mis vandaag de kracht van je sterke handen
De zachtheid van je lippen…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 ik voel de waatren stijgen in de nacht,
de angst rijst naar de mond en aan mijn lippen staan
vermoeienis en walg, ik heb mijn merg verdaan
in slaafse horigheid aan het roofzuchtig bloed.…
DE GRIJSAARD EN DE JONGELING
poëzie
4.4 met 30 stemmen
9.248 zwicht nooit voor lippen:
samenzijn is een leugen en alle kussen verraad;
alleen een hart dat tegen eigen ribben slaat
is een zuiver hart op een zuivere maat.
zie naar mijzelf.…
Wat bent u mooi!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.014 liefde voor de medemens
Intens
Verdrietig word ik hier van
Ik stop mijn hoofd niet in een kan
Water
Die kan water kan ik later
Wel weer opruimen
Ik zal de sfeer maar niet opruien
Jij kunt er niets aan doen
Jij bedoelde het goed
Zei: Een andere depressieve demente vrouw
Die in een helder moment wat zeggen wou
Het is een heer die zijn lippen…
de zwarte dialogen II
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
854 de zomer naderde nu rap, je zwarte
blouse met kant veroverde de ratelaar
het stuifmeel van de zeggen verdoofde
‘n tijdloos samenzijn tegen het dijklichaam
onze dialogen rafelden poëzie en kunst
uit elkaar, een moment van rust sliep
in jouw armen, je lippen spraken loos
konden we maar regels uit elkaar schrijven
ik bewonderde je hemelse lach…
Geheel alleen voor eens
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
731 omfladderen van tegels
één, twee, drie, vier
de lust verging me
het lijnenspel te verbreken
het raster eeuwig tot aan zijn oevers
vaalwit, harder dan waspoeder
vergrijsde aderen die ooit zwart kleurden
op één perfect spoor na
waren ze allen gebroken
als klonters bloed
die eruit gesprongen waren
of was het breken
onder het kussen
van lippen…
O laat me...
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.597 O laat me eerbiedig u genaken,
van liefde bevend en ontzag,
en uw gewijde handen raken,
en schuchter opzien naar uw lach:
dees lippen, die schier nooit eens lachten,
dit harte dat van weedom brak,
ontloken, met verjongde krachten,
of nauw Gods woord de schepping sprak.…
Ritornellen I
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.953 Nu rolde een heel rispetto van mijn lippen.
Sindsdien, mijn lief, o wonder boven wonder!
komt gij maar even, lichtjes als een vlinder,
voorbijgefladderd met een lach of zonder,
of als de slag der Arno slaat en klotst het
in mij...; mijn hart - gelijk een hamer bonst het,
en dichten moet ik, - klinkt het niet, zo botst het!…
Zelfportret
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.462 portret
en ik waarschuw u te veronderstellen
dat mijn hart in een vertraging is gezet
het is een moment
uit duizenden
creatief en niet onaardig
dat geef ik toe
het heeft ook iets van waardig
maar de schijn bespelen
is wat ik eigenlijk bij voorrang doe
zie maar wat dieper
in de blik van deze dichter
ze vertellen meer dan de starre lippen…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 Zo gaat het: je hoort een deur bonzen en de schelp van de ruimte
bruist open; de werkelijkheid schampt langs en laat een lege weg
achter zich heel, terwijl je geschiedenis schroeit er vol van dicht
maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door…
herinnering in ochtendgloren
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
564 verlangen strekt zich in mij uit
vindt antwoord in versmelting
dan omzichtig kussend
in omgekeerde volgorde
wandel je terug
naar je hoofd op je hand
vanuit dat perspectief
koesteren je ogen
nog even je geliefde landschap
ik ga de kipjes voeren
en een vers eitje voor je halen
fluister je zacht
met omfloerste stem
terwijl je lippen…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 onbeschaafd geluid dempt en dempt ze,
ze streelt de stoere, puntige stad met haar zachte handen,
ze steelt het geluid van dronken, opgeschoten jongeren,
ze gunt merel en roodborst een akoustische witte kathedraal,
ze kust koel en zacht de warme wangen van mijn geliefde,
verstrooit zich weelderig en uitdagend in zijn blonde haar,
ze wenkt mijn rode lippen…
DE GILDE VIERT
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.428 Sa, makkers, fris en opgeruimd, het glas aan uwe lippen!
Die op zijn kamer koekeloert,
En geestversnipp'rend dwaasheên snoert, drink' water als de kippen!
Het pijpke dampt in monkelmond,
En spreidt wellustig in het rond, studentikoze geuren!
Die steeds aan perkamenten kluift,
En perkamenten reuken snuift, krijgt perkamenten kleuren!…
- Als waarheid leeft -
hartenkreet
4.2 met 41 stemmen
1.491 Jouw lippen kan ik lezen,
waarheid
gedragen door hoop en
vertrouwen in eigen licht.
Is waarheid beter dan zwijgen?
Je gedachten en de zorgen
voel ik onbezwaard geborgen.
Als waarheid leeft,
bestaat ze met zekerheid
op een onaangename manier
ontwijkt het fundamenteel begrip.…
- Harde woorden hebben honger -
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
855 De gezichtjes en de volle lippen zijn gebarsten,
smachtend likken de droge strelende tongen
en hebben dorst.
De zongebruinde glimlach dapper vertrokken,
tasten ruwe handen uitgestoken,
naar de vuile brokstukken
in het donker van de werkelijkheid.…
Aalmoes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 deugd
Ziel zwart omrand
Ziedende sjacheraar
Zonder spoor van vreugd
Neergeslagen zwaargewicht
Gescheurde huid, ogen bont
Onbevangen vlagen van overwicht
Eindigen in de touwen,
Gevangen, knock out, op de koude grond
Gebiedende bedelaar
Ogen zwaar gerand, hol, ongezond
Handen vooruit
Voor ’n aalmoes met een smoes
Om met verbeten lippen…
er zijn dagen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
546 van nature ben je stil, stiller dan ik
dagelijks het onmogelijke van je vraag
de waarheid ligt voor het grijpen
- het moet wel fout gaan -
maar m'n handen knoop ik veilig op m'n rug
de uiteinden van een pijn totdat ik heel lijk
schouders en heupen verzetten zich
schokkend en draaiend, er zijn dagen
dat ik m'n lippen geloof…
Verouderen (prozagedicht)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
891 Ze gebruikt botox; haar huid is zo strak dat bij praten de
lippen scharnieren in de mondhoeken en de oren in cadans
mee bewegen, rest van het gezicht is onbeweeglijk glad als
een naakte diepvrieskip. Mijn neefje vindt het Cool, hij ziet
aan haar oren wat ze zegt en op grote afstand want ze
heeft grote oren.…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 van de wind
me zoveel beloftes doet
ik zie de bomen bloesemen
de vogels vliegen met twijgjes
in hun bekjes, anderen zingen lokkend
ze bouwen nestjes
in het voortuintje krijgen struiken knopjes
de clematis staat in volle pracht
ivoor kleurt met roze
de wind wiegt elk bloemblad
een vroege hommel strijkt neer
een glimlach krult mijn lippen…
Gerry van Roosmalen : fotograaf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
688 bewaren voor zijn levensdoel
het drijft hem tot haast
een geestdrift zonder grenzen
op zoek in alles
naar de diepste nerven
daarin wil hij ook zichzelf
ontdekken
wie hij is
een mate van zekerheid erven
met zijn lens
in de hand
oogt hij stil en afwezig,
zo lijkt het,
zijn tijd kent geen einde
toch kan hij plots
actief met lippen…
Wiegend ontwaken
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
525 Ik proef het mistige vocht op mijn lippen
en laat een druppel vallen in mijn mond.
Ik laat mij wiegend wiegen
in de geruisloze stilte van de ochtend
en zie de eerste zonnestralen
regenbogen maken
op het naakte vocht
rond de lenteknoppen van de rozelaar.…
Aan een gevallen makker
gedicht
2.2 met 164 stemmen
27.623 "Ik heb het koud" klaagden zijn blauwe lippen
zijn weke hand zocht tastend naar een maat
ik zag zijn leven met zijn bloed ontglippen
en steeds maar liever scheen mij zijn gelaat.…
De dwaze maagd
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.467 —
Hier zijn mijn voeten, mijn borsten, mijn handen,
hier zijn mijn leden, mijn lippen, mijn mond,
wie laat mijn folt'rend smachten verbranden?
wie heft heel mijn wezen van aard-zware grond?…