Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Verschoond verstand

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 450
Gedenk te sterven, nee niet gij, dagenplukkers van ontluikende geluiden der nieuwe tijd vaag weg uw herinneringen in de schaduw van posttraumatisch wegterend hellevegenvuur doch aan u, dovemansoren der rechtvaardigen kruisvaarders schuttersputgravers dodenmarslopers aan de keerzijde van het ondermaanse alwaar zarathustra het…
Maxim13 april 2025Lees meer >

Kosmische Mysteriën

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
De nevel ademt zilverlicht, de leegte zingt haar eigen naam, een schaduw danst, een god herlicht, in stilte gloeit het oerbestaan. Geen mens, geen macht, geen laatste kruin, weet wat die nacht heeft voortgebracht — slechts echo’s dwalen door het ruim, daar waar ziel en vonk... naar liefde smacht!…

De stadsreiziger

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
geeft hem wat schamele centen voor een doorleefd gedicht de innerlijke natuur laat zich weer gelden hij is helemaal tot niets verplicht er komen nieuwe fantasieën, heldere gedachten vitale energie vol gezonde fantasie manieren over humoristische mensen en grappige dieren hij slentert over straten, langs de Mokumse grachten naast schaduwen…

De zwijgende eik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 212
Weglopen van mijn schaduw doe ik niet; laat haar onder de zwijgende eik verblijven; ze mag mij al vele jaren, en ik haar. Het land dat mij leest, is een rijk gebied, dat haar benen kromt, niet wil bezwijken; nog steeds verschrompel ik bij elk fout gebaar.…

Ruimte tussen de regels

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 236
Ik laat het licht opzettelijk breken, zodat jij de schaduwen kunt lezen. Want een onderwerp moet men niet uitputten, het ademt pas als jij het verder denkt. Ik schrijf niet om te laten lezen, maar om iets in beweging te zetten: een vraag, een vermoeden, een gedachte die weigert stil te staan. Het gedicht is nooit af.…

Moraal kent geen patent

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 155
glas op graniet het zingen van de vijzel tegen de stilte in gram voor gram tot de logica van de adem capsules in een handpalm zij tellen geen munt zij tellen de seizoenen een kind groeit in de marge een man roert in de nacht in wat de markt vergat dan de schaduw van het goud het sjieke papier dat dreigt de adem beprijsd de reus…

Straks komt de herfst

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 166
We worden moe door zorgen en door hitte, door overvloed van zon en weinig schaduw. Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms niet volgen omdat we weinig stilte vinden en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning. Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel de stam en takken nog die stevig staan.…
Adeleyd14 augustus 2026Lees meer >

Achter het geduld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 125
toch nadert de schaduw nu snel hetgeen ik eigenlijk niet verkies maar wat hoor en zie ik niet, is het een sprookje waaruit ik vertel? . ik word tot orde geroepen maar door wie en met welk gezag enkel de natuur krijgt mij op de knieën met een bittere pil en een zure lach…

bewaren

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 303
in de schaduwen en lichten van de avond denk ik aan dingen die heel oud zijn het harde balken van de ezel op een weitje de vergeefse roep elke middag om een maatje het zweempje wind dat het gordijn in zachte beroering bracht de lome warmte van zomerdagen onze ogen die aandachtig naar elkaar keken het vreemde bed waarin onze lijven…
J.Bakx16 september 2026Lees meer >

Een laatste vriendschap

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 142
Jouw Grote Woorden — droegen de Substantie Ik was de Schaduw slechts — die eromheen gleed Nu sterf ik in de Vaas — op het Dressoir Waar de Verwaarlozing — haar Kille Werk deed Het Wegen van het Lidwoord — valt te zwaar Nu de Armoede — de Zielen heeft besmet Wij staan gerantsoeneerd — strak in de Rij Voor bitter Zout — dat nimmer Redt…

Oude dans

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.556
Even, tussen maan en vijver, Staan hun schaduwen alleen. Even... en hun open zwijgen, Aan hun glimlach nauw verwant, Vloeit tezamen; vluchtig hijgen warme lippen langs een hand. En als zij de dans ontstijgen, Staat hun wezen laai in brand. ------------------------------------------ uit: Kaleidoscoop (1927-1936)…

DIGGELS

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.472
jaagt schaduw over opa’s dood op de vlucht versterkt de huilbui van moeder schiet dan door naar broodbezorger met eerste tarvo kort licht De Toekomst op pa’s vieze overalls de koude melkthee in literfles de moffen aan het stuur schijnwerper op een verlicht raam herkenbare schreeuw verliefdheid uitend de lamp springt uit elkaar in de duisternis…

spinsels uit een gouden droom

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
weerbarstig krult het haar groener buigt de wind ogen komen bomen tegen dwarse schijn verblindt gedachten zweven zonder toe te geven met hun schaduw op de vlucht licht schreeuwt opgelucht geen spinsels uit een gouden droom ik ben gewoon een vriend die boomt over gedichten de zon lijkt lichter als het donker wordt de rode gloed…
wil melker8 augustus 2005Lees meer >

je ogen droomden de rest

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.572
koeler rust bracht ons licht sterren twinkelden helder steeds andere kwamen in zicht we verloren de tel in ons spel van wijzen en noemen genoten de pracht waarop de nacht zich altijd kan beroemen handen vlechten ineen sterren verschijnen in ogen een romantische maan zal hun schijnsel gedogen ik streelde je haar en krulde de schaduw…

klokken klepelen speels

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.118
klepelen speels lichte tonen van de zomer, lome winden dragen ze de oogst voorbij de gele tooi van hooi kleurt nu het groen van malse lenteweiden met oppers op een rij kraaien vliegen op boeren rechten traag de ruggen, stugge koppen weten van de tijd van eten klompen uit als de boerinnen komen een dankwoord aan de Heer de schaduw…

Campusimpressie 21/5

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 858
Schouders gebogen, schaduw onder zijn ogen. Alleen de bieb in. Blond haar golft in staart. Gekorte rok, benen bruin: Rasparadepaard Klein bloemetje paars alleen in wapperend gras. Haar draagt zonnebril, ogen knijpen tegenlicht. Werkt dit wel? Blote bovenarm, bol gespierd. In de zomer is het uitzicht mooi.…
Maleen Hof11 augustus 2003Lees meer >

in het zingen van de wielen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.550
je klaproost in het geel van korenvelden je armen waren bloot een zonnehoed daaronder blonde haren je kwam ons tegemoet ik zag de bloemen in je ogen, het veldboeket kleurde de zomer in je hand je was de zon geen schaduwen te zien het licht kwam zo van boven je keek heel blij en zwaaide lang naar mij terwijl we langs je stoven…
wil melker15 augustus 2003Lees meer >

Kronkels

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 915
Schaduwen trillen door stervende bladeren, ritselend door een vage wind, De stilte waait over natte wegen, ik voel de kilte naar me schreeuwen. Ik loop langs geplette tranen, op een elfenbank, verstild op een vermoeide bloemenwang, ik voel de aarde wenen.…

Een dwalend licht

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.381
Langzaam los ik op in het donker en zwaai naar mijn eigen schaduw. Berustend streel ik de zachtheid van de avond en liefkoos een naderend dwaallicht. Zonder stil te blijven staan speelt de nacht met eenzame twijfels. Uit het verleden ken ik alle tranen, in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.…

Verlichting

netgedicht
2.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 8.776
Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

kleurt vergeten in het laatste licht

netgedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 6.167
we vingen voor elkaar wat stralen zon en lachten om de schaduw we keken toch niet om we liepen voor de wind en aan de rand van schijn vond werkelijkheid een blaadje, gevallen zonder pijn haar valse glans zocht onze blikken en een koud herkennen deed het kind in je weer schrikken je las het groen en voelde weer je schuld het nooit…

en verleden wat gebeurt

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.310
ik liet handen groeien uit de muur we werden vrienden ik denk ze maar huur ze lichten wit uit beelden en verleden wat gebeurt ik proef het kale heden verdwenen is de kleur zwart beweegt de handen in schaduw zonder tijd streelt de diepe angsten voor dood en eeuwigheid bespeelt mijn ziel ogen heb ik dicht gelaten kijken hoe het mij…
wil melker18 januari 2003Lees meer >

in het vluchten van mijn handen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.783
de droom vervloog toen ik de beelden zag in het vluchten van mijn handen mijn hart bevroor ik rilde angst, mijn woede knarste tanden je blote voeten dansten om de scherpte te vermijden voelden messen dieper snijden staal verkleurde rood je schaduw werd steeds lichter in traag bewegen stolde dood ik zag het wenken van je hand mijn…
wil melker7 februari 2003Lees meer >

bepoteld door frequent gebruik

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.474
kakkerlak maar rond het roeren in de stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zombies bij schreeuw schaduwen te dichten als het…
wil melker10 februari 2003Lees meer >

Vlinders

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.036
Ik teken met mijn potlood Een vrouwenlijf zo mooi Soepel teder lichaam Schaduw in elke plooi Mijn gevoel stuurt mijn handen En vervuld mijn papier vol fantasie Met pastelkrijt kleur ik de randen Ik ben het zelf die ik daar zie Een vrouw oprecht zo kwetsbaar en sexy Apart en met een blik vol liefde in haar ogen Weerbarstige krullen smalle…
car27 juli 2004Lees meer >

Doornroosje ontwaakt

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.038
De avondschemering weeft schaduw over jou, mijn oude huis; de bomen zorgzaam om je heen als trouwe vrienden Verstolen sta ik even stil vaste burcht uit vroeger tijd schuilplaats, centrum van 't heelal, bakermat en brandhaard van verderf Gestolde dromen van een andere tijd, lichtjaren ver; geuren van vervlogen hoop hangen als verschaald…

Vlindervleugels

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.417
Zonder schaamte schijnt de maan, haar schone schaduw door het raam. Als een prachtig pronkende orchidee, geniet ik je prijzende prikkels gedwee. Trillende trance geeft me kracht, trekken tralies uit mijn macht. Zwoel zweven we naar hemelse lichten en leer ik door jou voor mijn zwakte te zwichten.…
Vlindervleugel28 september 2005Lees meer >

Tover

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 997
fluister van sterrenbogen het teder voelen van een dromer je geeft me nachten in feeënblauw ademt mijn adem in wolkendauw je spreekt me over verloren tover en ruikers vol rozen over het nevellied in de wind waar je een zucht van woorden en mijn glimlach vindt ik nader je in mijn gedicht waar je met me danst door schaduw…

symfonie van licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
je bent een symfonie van licht de componisten wisten wat ze deden de dirigent was heel tevreden zag geen schaduw in het stuk je jeugd straalde geluk de melodie is nu veranderd een dissonant is in het spel je zult de maten moeten tellen voordat het ritme zich herstelt ook valse noten zijn te horen als de viool niet zuiver strijkt…
wil melker2 december 2005Lees meer >

ochtendgloren

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.088
nog vroeg als de nacht eindigt en de uil van het donkere licht voor mij uit zweeft naar de blauwe fontein waar druppels schitteren in vlagen van de stervende maneschijn door knarsende kiezelstenen schuifel ik naar de bank gelegen aan het pad langs de waterpartij hier zet ik mij neder en zie de dag traag ontvouwen met een schaduw…