5388 resultaten.
Verschoond verstand
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
450 Gedenk te sterven,
nee niet gij,
dagenplukkers
van ontluikende geluiden
der nieuwe tijd
vaag weg uw herinneringen
in de schaduw
van posttraumatisch
wegterend hellevegenvuur
doch aan u, dovemansoren
der rechtvaardigen
kruisvaarders
schuttersputgravers
dodenmarslopers
aan de keerzijde
van het ondermaanse
alwaar zarathustra
het…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 De nevel ademt zilverlicht,
de leegte zingt haar eigen naam,
een schaduw danst, een god herlicht,
in stilte gloeit het oerbestaan.
Geen mens, geen macht, geen laatste kruin,
weet wat die nacht heeft voortgebracht —
slechts echo’s dwalen door het ruim,
daar waar ziel en vonk... naar liefde smacht!…
De stadsreiziger
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
566 geeft hem wat schamele centen
voor een doorleefd gedicht
de innerlijke natuur laat zich weer gelden
hij is helemaal tot niets verplicht
er komen nieuwe fantasieën, heldere gedachten
vitale energie vol gezonde fantasie manieren
over humoristische mensen en grappige dieren
hij slentert over straten, langs de Mokumse grachten
naast schaduwen…
De zwijgende eik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
212 Weglopen van mijn schaduw doe ik niet;
laat haar onder de zwijgende eik verblijven;
ze mag mij al vele jaren, en ik haar.
Het land dat mij leest, is een rijk gebied,
dat haar benen kromt, niet wil bezwijken;
nog steeds verschrompel ik bij elk fout gebaar.…
Ruimte tussen de regels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
236 Ik laat het licht opzettelijk breken,
zodat jij de schaduwen kunt lezen.
Want een onderwerp moet men niet uitputten,
het ademt pas als jij het verder denkt.
Ik schrijf niet om te laten lezen,
maar om iets in beweging te zetten:
een vraag,
een vermoeden,
een gedachte die weigert stil te staan.
Het gedicht is nooit af.…
Moraal kent geen patent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
155 glas op graniet
het zingen van de vijzel
tegen de stilte in
gram voor gram
tot de logica van de adem
capsules in een handpalm
zij tellen geen munt
zij tellen de seizoenen
een kind groeit in de marge
een man roert in de nacht
in wat de markt vergat
dan de schaduw van het goud
het sjieke papier dat dreigt
de adem beprijsd
de reus…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
166 We worden moe door zorgen en door hitte,
door overvloed van zon en weinig schaduw.
Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms
niet volgen omdat we weinig stilte vinden
en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning.
Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel
de stam en takken nog die stevig staan.…
Achter het geduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
125 toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?
.
ik word tot orde geroepen
maar door wie en met welk gezag
enkel de natuur krijgt mij op de knieën
met een bittere pil en een zure lach…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 in de schaduwen en lichten van de avond
denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven…
Een laatste vriendschap
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
142 Jouw Grote Woorden — droegen de Substantie
Ik was de Schaduw slechts — die eromheen gleed
Nu sterf ik in de Vaas — op het Dressoir
Waar de Verwaarlozing — haar Kille Werk deed
Het Wegen van het Lidwoord — valt te zwaar
Nu de Armoede — de Zielen heeft besmet
Wij staan gerantsoeneerd — strak in de Rij
Voor bitter Zout — dat nimmer Redt…
Oude dans
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.556 Even, tussen maan en vijver,
Staan hun schaduwen alleen.
Even... en hun open zwijgen,
Aan hun glimlach nauw verwant,
Vloeit tezamen; vluchtig hijgen
warme lippen langs een hand.
En als zij de dans ontstijgen,
Staat hun wezen laai in brand.
------------------------------------------
uit: Kaleidoscoop (1927-1936)…
DIGGELS
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.472 jaagt schaduw over opa’s dood
op de vlucht versterkt de huilbui
van moeder schiet dan door naar
broodbezorger met eerste tarvo
kort licht De Toekomst op pa’s
vieze overalls de koude melkthee
in literfles de moffen aan het stuur
schijnwerper op een verlicht raam
herkenbare schreeuw verliefdheid
uitend de lamp springt uit elkaar
in de duisternis…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed…
je ogen droomden de rest
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.572 koeler
rust bracht ons licht
sterren twinkelden helder
steeds andere kwamen in zicht
we verloren de tel in ons
spel van wijzen en noemen
genoten de pracht waarop de
nacht zich altijd kan beroemen
handen vlechten ineen
sterren verschijnen in ogen
een romantische maan
zal hun schijnsel gedogen
ik streelde je haar
en krulde de schaduw…
klokken klepelen speels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.118 klepelen
speels lichte tonen van
de zomer, lome winden
dragen ze de oogst voorbij
de gele tooi van hooi
kleurt nu het groen
van malse lenteweiden
met oppers op een rij
kraaien vliegen op
boeren rechten traag
de ruggen, stugge koppen
weten van de tijd van eten
klompen uit als
de boerinnen komen
een dankwoord aan de Heer
de schaduw…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 Schouders gebogen,
schaduw onder zijn ogen.
Alleen de bieb in.
Blond haar golft in staart.
Gekorte rok, benen bruin:
Rasparadepaard
Klein bloemetje paars
alleen in wapperend gras.
Haar draagt zonnebril,
ogen knijpen tegenlicht.
Werkt dit wel?
Blote bovenarm,
bol gespierd. In de zomer
is het uitzicht mooi.…
in het zingen van de wielen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.550 je klaproost in
het geel van korenvelden
je armen waren bloot
een zonnehoed
daaronder blonde haren
je kwam ons tegemoet
ik zag de bloemen in
je ogen, het veldboeket
kleurde de zomer in je hand
je was de zon
geen schaduwen te zien
het licht kwam zo van boven
je keek heel blij en
zwaaide lang naar mij
terwijl we langs je stoven…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Schaduwen trillen door stervende bladeren,
ritselend door een vage wind,
De stilte waait over natte wegen,
ik voel de kilte naar me schreeuwen.
Ik loop langs geplette tranen,
op een elfenbank,
verstild op een vermoeide bloemenwang,
ik voel de aarde wenen.…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Langzaam los ik op in het donker
en zwaai naar mijn eigen schaduw.
Berustend streel ik de zachtheid van de avond
en liefkoos een naderend dwaallicht.
Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.
Uit het verleden ken ik alle tranen,
in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
bepoteld door frequent gebruik
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.474 kakkerlak maar rond
het roeren in de stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het…
Vlinders
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.036 Ik teken met mijn potlood
Een vrouwenlijf zo mooi
Soepel teder lichaam
Schaduw in elke plooi
Mijn gevoel stuurt mijn handen
En vervuld mijn papier vol fantasie
Met pastelkrijt kleur ik de randen
Ik ben het zelf die ik daar zie
Een vrouw oprecht zo kwetsbaar en sexy
Apart en met een blik vol liefde in haar ogen
Weerbarstige krullen smalle…
Doornroosje ontwaakt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.038 De avondschemering weeft schaduw
over jou, mijn oude huis;
de bomen zorgzaam om je heen
als trouwe vrienden
Verstolen sta ik even stil
vaste burcht uit vroeger tijd
schuilplaats, centrum van 't heelal,
bakermat en brandhaard van verderf
Gestolde dromen van een
andere tijd, lichtjaren ver;
geuren van vervlogen hoop
hangen als verschaald…
Vlindervleugels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.417 Zonder schaamte schijnt de maan,
haar schone schaduw door het raam.
Als een prachtig pronkende orchidee,
geniet ik je prijzende prikkels gedwee.
Trillende trance geeft me kracht,
trekken tralies uit mijn macht.
Zwoel zweven we naar hemelse lichten
en leer ik door jou
voor mijn zwakte te zwichten.…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied
in de wind
waar je een zucht
van woorden
en mijn glimlach
vindt
ik nader je
in mijn gedicht
waar je met me
danst door
schaduw…
symfonie van licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.002 je bent een
symfonie van licht
de componisten
wisten wat ze deden
de dirigent
was heel tevreden
zag geen schaduw in het stuk
je jeugd straalde geluk
de melodie is nu veranderd
een dissonant is in het spel
je zult de maten moeten tellen
voordat het ritme zich herstelt
ook valse noten zijn te horen
als de viool niet zuiver strijkt…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 nog vroeg
als de nacht eindigt en de
uil van het donkere licht
voor mij uit zweeft naar
de blauwe fontein
waar druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met een
schaduw…