6019 resultaten.
Leve de vijand
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
1.973 hopeloos verloren de macht
zonder oppositieargument
elk pro zonder contra vlucht
als een dief in de nacht
dank dus aan de vijand
ook al zit hij je zo dwars
dan verdedig je al het jouwe
met vuur en hand en tand…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.…
Tovertijd
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
592 De tijd staat niet stil
wanneer ik dat wil
al ren ik voor mijn leven
alles haalt mij steeds weer in
en wat ik onderweg verloor
kan niemand mij meer geven
wat heeft het nog voor zin
dat jachten en dat jagen
er zijn soms van die dagen
daar spring ik midden-in
dan stopt de tijd voor even
ontstaat er een begin
het leven echt beleven
dat is…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 verzand in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene…
duizendschonen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
837 mijn lief heeft ons een bed gespreid
op glooiend zachte duizendschonen
met de passie van zijn lippen
in de dingen die hij sprak
en de hartstocht in zijn ogen
mij zachtjes naar mijzelf geleid
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in het vuur van alle dingen
het leven van voorbije dagen
raakte verloren in de wind
toen het maanlicht werd bezwangerd…
droomboom
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
806 U zult zich op zijn minst kinderlijk verwonderen
want deze boom heeft al duizenden lichtjaren
aan blad verloren, zoveel jongensdromen
telt de regenboog, en zoveel meer zal deze boom dromen.…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
SCHAAK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.291 verzonk in rode port
zijn ogen verdiepten die vonk
trouwe pionnen
bewaakten haar dame
de zijne kwamen
zagen en wonnen
zoet was haar wraak:
schaak
hij sprong naar voren
schaakte haar dame, voor op zijn paard
voerde haar mee in een duizelende vaart
aan haar toren ontkwam hij niet
noch doorzag hij haar gambiet
zijn spel was verloren…
midwinterdroom
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
594 daalde rond alleen gelaten straten
ik zag een stille man
hij verstond mijn eenzaamheid en droeg
een kroon van sneeuw
wind hing aan de slippen van zijn jas, zijn pas
bevroren door de ferme kou
droeg slechts
illusies van mijn witte nevels
zo zweefde alles wat ik was langs nimmer zatte
dagen
dragen werd een last
lachen was verloren…
Afstand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 Hij heeft gevochten en verloren,
zoals zovelen is hem alles ontnomen.
Ik kende hem niet goed genoeg,
maar ik ken het gevoel.
Zij heeft gevloekt en gebeden,
zoals zovelen heeft zij geleden.
Ik ken haar oppervlakkig,
maar ik ken het gevoel.
Zij hebben geholpen en zijn gevlucht,
zoals anderen bewaren ze afstand.…
Ferdinand van Wolde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
649 Zie onze Ferdinand
hij zit daar maar
in die Martinitoren
zo hoog en zo verloren,
zijn schildersattributen
gevaarlijk op de rand.
De schoonheid van de stad
kan hem zo diep bekoren
met hartenpijn moet ik
hem in zijn passie storen
vader heeft je nodig
in de kartonnage,
ach jongen toch,
wat een pláátje!…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 door dreiging
in verre landen
welt de onrust op
zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken…
VAN NIETS HET MEEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 Laat mij nu maar in stilte sterven
heel ver van alles en van iedereen
Ik wil niet langer lopen zwerven
laat mij maar sterven, heel alleen
Breng mij nu maar geen kransen
die hebben alle waarde verloren
In stilte maak ik mij de balans en
enkel mijn innerlijk kan ’t horen
Geef mij ook geen loze woorden
hoe goed ik wel zou zijn geweest
Dat…
Grenzeloos vertrouwen...
hartenkreet
1.4 met 33 stemmen
3.142 De draad compleet verloren... ik weet het even niet
Tranen willen niet vloeien, emoties heftig geniet.
't Poesje ontkluwkt de klos wol onmogelijk, wat naar Dilemma groeit uit tot een doolhof, dus gevaar.
Goede vrienden helpen, ze laten me nooit in plan
Lieverds, ik reken even op jullie, dat kan!
Lopen jullie een eindje mee?
Bedankt!…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte
van een gebedsloze schelp. ongegroeid
zoals de meeuw die zich verloren…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Er gaat iets in eindeloze ruimte verloren
in een baan van cirkels en hyperbolen.
Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.…
Stelend hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
762 Laat me je hart stelen
Als een dief in de nacht
Die je van angsten komt bevrijden
En het verstilde zout
Uit je wonden laat drijven
Laat me je hart stelen
Voordat het smelt
En wegvloeit uit knikkende knieën
Die je laten wankelen
Op je eigenwaarde
Maar doe geen aangifte van diefstal
Als je hart niet is gestolen
Maar slechts is verloren…
Knus
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.133 grijs getinte heuvels tekenen zich af
op de ramen van mijn doorzonkamer
ook al is de zomer reeds lang op zijn retour
en de dag allengs meer bekort
is het stof nog kraakhelder zichtbaar
op mijn vinylen vloer en dressoir
de hoge zetels hebben, door
het oktoberlicht beschenen,
nog niets aan waardigheid verloren
het gobelin bloeit als nooit…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 nog strek ik
mijn armen
bezwerend uit over de zee
spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik…
Woorden te vieren
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
817 de vreugde, de melancholie
van mijn geschreven woorden
verloren zijn ze mogelijk nog niet
ze zweven in windstreken
graven zich ergens in de aarde
als zaadjes in een akkerland
misschien groeien ze
als blozende bloemen in ’t zand
waaraan vlinders zich letterlijk minnen
of wie weet
strijkt er een zweefvogel neer
en pikt er de vruchtbare…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 het klassiek van bladwijzers
nestelt pasen op een bed van
schroom, het leven kan niet sterven
achter steen van rollend gruis
orthodox geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën…
Liefde glijdt tussen de bomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
506 liefde glijdt tussen de bomen
mij raakt ze niet, ik hou me schuil
in een waas van droefheid wieg ik
mezelf daar ik jou ontbeer
veel te kort heb ik jou gedragen
hoe ik geprobeerd heb samen
met jou, jouw demonen te bevechten
heb ik de strijd verloren
in een donkere nacht
ben je mij ontglipt en koos jij
een andere weg, een uitweg
die mij…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
908 Liefde, hoe vaak verloren.
Niet gezien, niet gevoeld.
Zonder hoop op liefde
Word ik levenloos.
Geven, nemen, ontvangend.
Waar is diegene die mijn liefde blust?
Vele malen het gevoel gevolgd.
Steeds weer neergeslagen.
Liefde vult mijn hart.
Maar door de gaten vloeit het weg.
Liefde, eindeloze liefde, waar ben je?…
Een stem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 Verloren. Verborgen.
Ze leeft. Zelfs in een fluistering
hoor ik haar leven
zelfs in het donker
hoor ik haar stem.…
met jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 jij en ik
al zo lang samen
zoveel samen
meegemaakt
in goede en kwade dagen
ik heb jou nodig
elke dag weer
ook al laat ik dit
niet zo blijken
zonder jou
stuurloos en verloren
als ik dreig te vallen
reik jij me weer de hand
jij gaf me het mooiste
dat iemand ooit kan geven
een heel nieuw leven,
verrijkt door jou
ons pad is veeleer…
Bij iets in je ogen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.263 ...Bij iets in je ogen…,
liet je afstandelijk begeren
Zag ik blijde angst tegelijk bewogen
in gevecht,niet te acteren
Een zon in de schaduw,
die niemand misschien zag
Woorden vertelden me ruw,
een gesloten mond in ooglijke aanslag
Het verlangen in charme,
de pauper in charisma
Dringt als verloren warme,
kijkende schisma
En het stil…
Oude vriend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
920 We zijn elkaar met de natuur
op het eiland in jouw droom verzonnen
we vergeten nooit het avontuur
aan zee is de lente begonnen
en waar jij vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
kom, lees nog eens voor
uit het leesvoer van het niemandsland
dan vergeten we de horizon
verloren…
Het glanst weer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
578 Het glanst weer van de klaver en de boterbloemen
en heel verloren staat er ook een klaproos bij.
Er zijn toch zoveel mooie dingen;
die maken plots mijn hart weer blij
en dankbaar kan ik ademhalen;
al er is pijn en veel verdriet en zorgen,
maar toch wil ik de hoop bewaren
en niet alleen maar angstig zijn voor morgen.…
In het bos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.371 Laat duif en koekoek niet aan 't woord;
Voor die hier gaat en u niet hoort,
Zijn schrede en tijd verloren.
Nachtegaal:
Gij dwaas! 't is niet voor uw vermaak,
Dat ik mijn zoete zangen slaak,
Ofschoon 't uw eigenwaan zo schijne!…