5060 resultaten.
Jozef van Arimathea
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 Zie je de man,
zo geheel anders
die om het lichaam
van Jezus vroeg
het zorgzaam wikkelde
in linnen, naar een nieuw
uitgehouwen rustplaats droeg
gevolgd door
diep bedroefde vrouwen,
hij heeft voor Hem
een plaats bereid,
hij, levend in verwachting
van Gods koninkrijk,
het lichaam neergevleid
in het bijzijn
van de vrouwen.…
VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
thuishaven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 waar vroege zon de daken kust
vol warmte kleuren leven laat –vergaat
weerom de lust in huis te blijven
buiten lacht
een vergezicht
ik sta op en voel het meer
de ritmes in mijn zucht bepalen
immer schoon verlaat haar dwaallicht
rond de Koepelkerk
de straat
watergeuren beuren goed
er zitten meeuwen overdwars
het Houten Hoofd bespeelt…
OPSTAAN !
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
808 …..Blijft de reden waarom ik des avonds vroeg
te slapen wil, 't is om je zo snel mogelijk
weer te kunnen zien als je ontwaakt.…
NACHT VOL VAN LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
702 wou ik altijd maar meer
van dit mooie meisje uit lentedauw
Haar ogen blonken zo van het licht
dat ik haar in ‘t hart moest sluiten
‘t Zachte maanlicht op haar gezicht
sloot na liefde alle gevoelens buiten
Haar handen voelden mij, zo zacht
dat mij ‘t hart hartstochtelijk sloeg
Dit was gedurende die mooie nacht
waarop ik haar ..haar hand vroeg…
Laat ze slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 jaren van gewoonte en van pijn
Dat men trots, op de sloten en de boeien
De bevrijder, zal onthalen met venijn
Kom niet aan, met een beker vol van leven
Wie vol zijn van zichzelf, hebben genoeg
Probeer geen antwoord; verklaringen te geven
Als er niemand was, die ooit iets aan je vroeg…
schijnbaar onbekommerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
780 schijnbaar onbekommerd
wuiven windsels van dromen
uren van de torenklok
zo ook de gulden haan
van elke tijd verlost
zich zonder vroeg gekraai
de hennen van het lijf houdt
wegen wolken schier eindeloos
elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij
de morgen komt niet zeg je
zoals de nacht niet was
of eerder voor de maan
geen avondvloed…
“Couveuse? “
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.624 Aanschouw een nieuw idee, misschien
wel te vroeg geboren onder kunstmatig
licht, nog niet vrij te ademen ligt het
in de couveuse van gedichten.
En ik moet buiten blijven staan, de keuze
alleen maar kijken naar dat kleine wicht
achter plastic ruiten, het lijkt er nu al
op dat het zelfstandig verder wil gaan.…
Morgenroep
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.515 Ik bid U, vriend, maak mij niet wakker,
Wanneer gij vroeg, in lentetijd,
Met snelle tred voorbij mijn akker,
en juublend langs mijn drempel schrijdt.…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 Zing mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg…
Leuke ontvoering
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
941 Kon ik maar terug naar huis
Ik wring me door de touwen heen
Probeer er onderdoor te gaan
Gek genoeg lukt het
Ik ga snel hier vandaan
Met trillende benen ren ik zo hard als ik kan
Ik ren voor me leven
Ze zien het
Daar gaat mijn leven
Ze hebben me te pakken en nemen me mee
Maar ik weet niet waar heen
Hij vroeg…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het is het doek dat jij schildert,
in jonggeboren kleuren
contouren die vervagen
in een vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 het was in de tijd van barre winters
dat Jozef de ezel van stal haalde
en zijn geliefde Maria vroeg
de geest te vergeten van wie zij
kuis een kindje droeg
Jozef had het niet begrepen
en dacht aan het zevende gebod
was zij hem ontrouw geweest
geslapen met de pottenbakker
dan had hij een oogje toegeknepen
maar een rendez-vous met een geest…
Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 De wereld schijnt wat lichter van geluid
Een echo golft langs de besneeuwde bomen
Gelach, gegil, twee kinderen onderuit
De winter is dit jaar al vroeg gekomen
Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de ijspret deelgenomen
Voor even…
Ikea
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
893 Vroeg de vrouw hem toen.
Breng weer naar de winkel,
dat is wat u moet doen.
Sindsdien lacht heel Ikea
haar uit achter haar rug.
Op haar klachtennota stond:
Jezus Christus komt terug!…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 zo vroeg, een koele wijkplaats boden,
Melodisch door de wiegezang der bomen.
Ik hoor uw stem in 't lied der nachtegalen,
Ik zie, van milde zilverglans omgeven,
Uw blonde kruin in blonde manestralen.
'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen
En 'k voel uw adem liefdevol omzweven
Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
DIE SEELE ALLEIN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Het watervolkje dut in vroege weiden
Uit lentegroen lawaait de puberteit
In mij verpopt de lotsverbondenheid
Zich jaarlijks samen met de tijd van lijden
Tot wederopstanding en het verspreiden
Van denkbeelden beïnvloed door habijt
Imam, rabbijn, Boeddha en leefbaarheid
Teneinde moord en doodslag te vermijden
Het valt niet mee te gaan van…
Kettingen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
802 Ik stond hier, jij stond daar
Ik vroeg jou, jij zei maar
Ik keek jou aan en jij mij
Een glimlach, wat was ik blij
Nu sta ik hier, vol onzekerheid
Wachtend op een teken van jou
Ik hoef geen barmhartigheid
Ik wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou
Laat me staan, laat me gaan
Hou me vast, omarm me
Een traan
Omarm me
Deze snoeren…
Prosecco.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 -
what 's in a name zou ik zeggen
Op de volgers die me pas laat ontdekten
zij hebben nu de grootste mond, op hen valt niets aan te merken,
de boeken geordend in de kast, en vrij van vooroordelen
behalve dan die enkele keer dan toch
maar zoals altijd: zalig zijn de vergeetachtigen van geest
Op hen hef ik nu het glas, ik weet het is nog vroeg…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 Waar tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Weer terug in het
schaarse licht van vroege dagen,
in de schaduw van de
schelle schijn.
In aanwezigheid
van herinnering
lijkt alles kleiner te zijn.
De stroom heeft
de kiezels meegevoerd.
Rond en vlak zijn ze geworden,
ontdaan van breukvlakken
en doorklievende randen
van gespleten aard.…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Beneden stroomt de
rivier, ver gebleven van
kunsten van de stad, de
vroege winter laat zich
klinken, neemt moeiteloos
het overtollig slib van
mijn gedachten mee op
het gevallen berkenblad
zonder te verdrinken.…
Christophoros.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.201 En alzo deed ik, doch, toen ik hem droeg,
Werd, wat mij licht leek, middlerwege, als lood,
En 't water zwol zo dreigend, dat ik vroeg:
- ‘Moet ik nu sterven en zijt gij de Dood?’
Doch hij: - ‘De Dood niet, maar uw Meester wel!’
Toen zweeg de storm en 'k zei: ‘Emmanuel!’…
Zuchtje wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
681 Vroeg of laat zullen we helen
totdat alles is gedeeld.
Geef ons woorden zo zacht
zoals een zuchtje wind doet
met een blad.…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Een vroege fietstocht over paarse hei, wij
oogsten zwijgend uit zwarte grond,
handen vol paarse bessen.
Aanmoedigen langs de lijn, terwijl jij
wist, inzicht wint van techniek.
Mijn jeugdjaren, kort,
een aaneenschakeling van onopvallend leven.
Nu een hapering in dit schijnbare rimpelloze bestaan.
Hoor jij de vogels fluiten?…
Grenzeloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Ik bekeek en vroeg mij altijd af,
voordat de dichterspen in mijn handen gleed,
dat wat voorbij schreed...zonder zich te laten kennen.
Ik weet nu, enkel daar kan ik weten en herkennen,
om nooit ofte nimmer te vergeten.
Ik besef reeds: oordeel en leven waren steeds, al,
immer gekend.…
Kruis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Want het is waar, wat hier staat
Niemand van ons ontkomt er aan
Op deze aarde, hetzij vroeg of laat
Het betreft een ieders bestaan.
Maar toch mogen wij nu weten
Jezus heeft ons kruis gedragen
Zijn leven voor ons willen wagen
Hij die aan Gods hand is gezeten.…
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 ik geloof niet echt dat het bestaat:
een gelukkig mens van vroeg tot laat.
Maar wat ik wel durf te beamen
is dat veel momenten samen
zorgen voor "geluksgevoel"
ze zijn er echt, een heleboel.…
Moeder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
987 Vanmiddag ruimde 'k je kast op,
je bloemensjaals, harige hoeden, blauw,
en dunne jurken, jassen
en ‘k vroeg me af of er dagen komen
dat je ze zult kunnen dragen.
Nee! Niet die van in de kist!
Je laatste kleinkind moet gezien.
En wij, zijn wij klaar zonder jou te zijn?
En vader, weduwnaar?…