7174 resultaten.
IJskristallen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
652 Gewoven zwevendzachte zijde
omplooit vervagend schaduwrijk
gefluisterd valse beloftes vervliegen
als slechte dromen van gisteren
lichamen vervloeien intens
zoeken grenzen in liefde
illusies bouwen kastelen
vluchtige luchten het fundament
rozen bloeden zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen koud
diepe haat wortelt in liefde
en bloesem…
verjaardag
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.924 Het haar is nog altijd zwart,
maar de verfkwast is langs geweest.
Alleen het verstand verbetert,
heeft eerst leren nadenken,
om dan pas uit te voeren.
Heeft leren waarderen en dan liefhebben.
De kroon op het werk zijn
de voorbije levensjaren.
Nu krijg ik een rode strik rond mijn hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
van dag noch uur
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
997 vergeten wat dichtbij lag
en zich niet beschrijven liet
wellicht probeerde ik geluk
als woord
wie hield me immers tegen
om op te gaan in lichte zinnen
rozelaars
en herschreven stillevens
- de lucht is schaduwloos
en, zoals dat gaat, in bloei -
zo anders dan de tijd
die nu mijn waan verzamelt
de wolken
grijs, de vlagen zwart…
Een stille zomerliefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 De lucht een zwarte spreeuwenzee
Vlucht van zomermiddagschepen
Op windankers drijft met hen mee
Een geurend badpak met aardbeistrepen
Jouw granietporseleinen borsten
Lieten duizend en één nacht zweten
Mijn hunkerende lippen verdorsten
Tot een bleke wondanemoon
Nu zwieren gistervorsten aan de horizon
Zonder te vertrekken zal ook jij me verlaten…
Ooit weer geweest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Verdronken in mijn eigen gedachten
Achtervolgd door eindeloze angst
Tijden tikken maar blijven wachten
Op uiting van een verscholen kans
Deze gevoelens zullen gaan vervagen
Ooit plaats maken voor geborgenheid
Tot dan met onuitgesproken vragen
Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt
Toch een lichtstraal in het zwarte
Een zicht van zonnigheid…
Gestrand warm zand
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.653 glanzend zwart afgekante deining
dwingt de delta in broei
tot glanzend kwel
amper verholen in zilte zindering
wacht op ademwarme wind
gestrand in tongrollende vlagen
vederlichte vingertippen
toetsen over rotsvaste toppen
en prikkelzacht zeewater
doet schokkend ontdekking
van stralend witte kleuren
die blanke flanken doen verschieten…
Vermoorde onschuld 23-1-09
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
806 In een waas
Prikt de dwaas
Ieders zeepbel door
Het staal trekt een spoor
In de ontzetting van de ziel
Met de stemmen in zijn hoofd
Beroofd van enig moraal
Dief van werd beloofd
Aan de onschuld van het leven
Waant hij zich weer even baas
Over wat hem niet werd gegeven
Met ogen zwart, vaal gezicht
Gedachten verward, doelgericht
Uithaal naar…
Boterbloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 Zo geel, zo mooi,
als botergoud
thuis gekomen
in het zwarte vaasje
je zetten zou
Nooit gedacht
dat je bloemenpracht
zo zou blijven in gedachten
Nu ik terugkijk
en je slechts in bermen terugvind
maar ook je wortels in mijn tuin
Waar ben je, behalve dan in mijn gedachten,
gebleven, onderaan de polderdijk?…
Gekerfd hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
477 Het kruis om mijn nek
zwarte strepen op mijn huid
bloedende striemen
verderf van weleer
komt weer boven.
Twee handen in de lucht
smekend voor leven
hartverscheurend gegil
tranen mengen zich met zweet
de dood neemt alles tot zich.…
in het licht van stilte
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.284 ik geef jou
een steen, aarzelend warm
van mijn handschrift op zijn huid
misschien dat het lot
mij dit vraagt; een paar ronde,
onmeetbare woorden
nog vóór mijn ziel
het ontbinden verkiest en alle straten
zwart schrijft
met droeve verzen
waarin vogels zonder stem
zich wikkelen
of misschien
willen mijn handen weten
waar we…
mega retorisch
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
925 orakelde ze nog na
Het zwarte gat in haar schedel
was zich aan het vullen
in een snedige ledigheid
'Hmm, ze heeft nog veel te leren!'
althans, dat dacht ik toch…
Verrot en aangeraakt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
722 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd die ik vertrouw
in goud en later rood
ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
Soedan Baby’s
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
618 In de gruwel van het duister van de nacht
waar geen sterren of maanlicht doordringt
stappen vertwijfelt duizenden naakte kindervoetjes
kil angstig als de kreet van de zwarte raaf doorklinkt
Dwalend blind tasten zij naar het hen niet gegeven
zoeken dat ene wat zij steeds maar weer niet kregen
het geluk op een leven zoals zij werden uitgeloot…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Geld keert iedere cent
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
641 het lijf in pose
gezicht zonder mimiek
alleen in ogen
schaduwt het verdriet
haar bewegen is gevat
door draden tegen zwart
onzichtbaar voor publiek
dat ademloos geniet
de ster speelt slechts de
wil van regisseur en producent
zij trekken aan de touwtjes
want geld keert iedere cent
haar vrijheid is beknot
de ziel genadeloos gekooid…
Een handvol duisternis
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 en een handvol
duisternis zit ik
op de rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak verpestend
door hun zwart…
veranderd zicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
691 je keek vanuit je stoel naar verderop
de groene bomen die ons niet veel
verder deden kijken dan 't grenzeloze
leven en je stoutste dromen
nu laten zij in glimmend zwart
hun kaalheid en de keerzij zien
van een uitzicht waar verlangen
en de fantasie niet langer samenkomen…
De ontvallen dichter
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
640 nog eenmaal
dwarrelen geletterde vlokken
gelijk uitgepluisde witte watten
langs schouders en
dunne vaalbleke lokken
bedekken mede
als een hemelse manteling
de lange zwarte jas
met opgestikte zakken
ik draag een harnas;
een omhulling over
stilzwijgen getrokken
in gedachten,
ontdaan van dynamiek
en gevoelens aan
ijspegels…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 Weer laat de nacht
een zandloper vol
gedachten stromen
een reis door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht…
Kroon op je werk
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.208 De van vastgoedfraude verdachte Jan
Stuurde doorgaans “flexibele facturen”
Een arsenaal aan vals geschreven uren
Gefactureerd aan Jan en Alleman
Daarom ging hij graag in het wit gekleed
Om te verbloemen dat hij het zwart deed
-----------------------------------------------------------
…Interieurontwerper Jan des Bouvrie (Het Arsenaal) is…
Mijn onschuldig kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Ik tuur in de verte
En hoor de wentelwieken
De adelaar waarschuwt met zijn schaduw
Voor een apocalyptische eclips
Onvoorbereid op jouw naaktheid
Zien mijn ogen mijn pupil
Een groot zwart gat vreet aan het licht
Dat zwicht voor vergetelheid
Het vuurwerk spat de zon aan sterren
En rotsen brokkelen tot zandsculpturen
Bekend, beschermd en onbereikbaar…
DE OUDE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
558 Zij, zij is terug, zij
Van ver voordat ik dichter werd
Wat moet ik met haar
Ze ziet er goed uit, lijkt gelukkig
Heeft verwerkt, keert versterkt terug
Niet langer gedwarsboomd
Droomt zij een voormalig paar bij elkaar
Waar was je vraag ik, ik had niet verwacht
Je ooit nog terug te zullen zien
Diep weggeborgen zegt ze, zwart gemaakt…
Zonnestraal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
558 In een zwarte woeste wereld
waar wolken blijvend samenwoekeren
de bodem zompig kluiten blubbert
wacht ik op dat herlicht moment
waar tussen duistere dagen
een spleet van zon zal vallen
zo schrijden doet de wereld
tot glimp van nieuw begin.…
linten aan je kist
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.474 de dood maakt witte letters in het zwart
en gelezen bij het laatste beetje licht
schrijf ik in het kort dit dicht
*
achter gesloten deuren
tatoeëert mijn hart de namen
van mijn naasten, het gemis
schreit het leven vaarwel, de laatste
klant, 'k zal me moeten haasten
geen lijnen meer om in te kleuren
slechts wat witte en roze linten…
engeltje
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
949 vergeten
de gedachten
vervreemd
de woorden
in eenzaam
gevoel
zonder
bedoeling
komen ze
elke keer
gaan
en komen
vergeten dromen
wensen
mensen
voorbij
waarom zijn wij
ben ik
dit verdriet
nog niet
voorbij
langs mij
zweven wensen
mensen
en gedachten
in een onoverkomelijk
zwart
nachtblauw
gauw
vlieg dan
geloof
in nu…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 Aanstonds valt het zwarte kleed
Arme zondaar! wees gereed!
---------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
NOOIT MEER LICHT......
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
895 Hoe zijn toch je levenloze gedachten,
je zwarte nachten en dagen
die geen lichtsporen meer verdragen?
En hoe zijn je woordenloze dromen
die zo onvolkomen en chaotisch,
grotesk zijn en psychotisch?
Ach, hoe is toch je diepste verdriet,
wat je niet ziet, wat je niet kan horen
in bodemloze afgrond verloren?…
grijze ganzen in de winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
935 grijze ganzen kondigen de winter aan
ploegen voren in een angstige lucht
met daarachter de contouren van de dom
en de leegte van de stad na sluitingstijd
lege agenda in zwart leer gevangen
argwanend de onbeschreven pagina’s
wachtend op wat gaat en is geweest
de Alzheimers van de nieuwe tijd
vader en moeder nog even samen
als kinderen spelend…
De overkant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Zwart,
heeft een lief gezicht.
De scherpe zon heeft geen minuut gezwegen.
Ik verlang,
naar de koelte van de regen.
Het is de overkant van de rivier.
Jij bent daar,
ik hier.…