Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Ontmaskerd

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.116
In mijn ogen valt te lezen Dat ik me nu het liefst verstoppen wil En jij mijn schuilplaats zal wezen Mijn hoofd verborgen op jouw schouder Mijn masker een moment opzij gelegd Even heel kwetsbaar en teer Verwikkeld in mijn innerlijk gevecht Ik weet dat ik mijn masker moet dragen Dat er geen andere uitweg bestaat Maar ik moet even op adem…

Gewenkt en uitgedaagd

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 659
De adem gaat hier in en uit en roept en lokt de dromen. Seizoenen geuren onverwachts en zwerven rond de bomen. De grote woorden vallen neer en zijn niet langer lichtend. Een mens van zwijgen gaat voorbij. Een graf wordt vredestichtend... Het plonzen en gesnater, het ruisen rond het water en 't uur wordt alsmaar later.…
Adeleyd14 augustus 2008Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
door het venster van mijn ogen glijdt een zwaluw door de lucht heerlijk zwevend op haar vleugels waar de wind naar adem zucht waar een blauw geverfde hemel met een zon die warmte straalt in een wolkenloos beloven al mijn hoop naar boven haalt het leven geurt naar vers verlangen naar het kennen van een zin naar het stoppen met…
John Kroos9 november 2006Lees meer >

zichtbaar terugkomen

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 676
in de maalstroom van zuchten waar liefde vergeeld en verglanst weggekropen in rijkdom van duister denderend over het hobbelpad maar wees wie je bent,laat nevel optrekken verschuil je niet langer in schaduwen laat passie niet langer uitverkocht zijn sluit het niet langer buiten,laat het leven laat het vallen in wenteling van pracht ademen…
Klaes24 november 2006Lees meer >

Elfstedenijstijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Zinkwit sterven teugen mist buiten adem, vriezen lippen vast in een blauwe maankus. Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten, de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift. De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in, de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…

De pijn van vroeger

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.379
Jij wist niet waarom Logisch, begreep het zelf niet eens Iets triggerde Het deed zo een pijn Gaf jou de schuld Dacht dat het lag aan jou Was niet eerlijk Gisteren weer goedgemaakt Gelukkig Jij begrijpt het Dankjewel Was niet voor jou bedoeld Was die oude pijn Wat mij verwarde En dacht dat het lag aan jou Sorry Opgelucht Haal ik adem…
Trudie5 februari 2008Lees meer >

Haast niet

netgedicht
4.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 1.534
neussnuitend proestend heb ik angst te verdrinken Schone onderbroek en sokken graaiend mijn borstel van het dressoir Mee die cijnen niet vergeten half zeven het toilet haal ik nog net Een claxon roept de tijd om het gevoel te verdringen Staar ik nu wezenloos door ramen als voor eeuwig naar de grijze schim door mistige adem…

magma is mijn hart

netgedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.509
lijnen die potentieel laten verdwijnen in een wisselende stroom het lijkt een droom om alles weer te weten tijd als factor te vergeten in steen vloeit de geschiedenis tot heden weer ineen magma is mijn hart zee en wind koelen hitte van mijn huid in vogels vinden zich m'n ogen het vruchtbaar land blijft kind we rijpen in gevoel ademen…

Vergeelde beelden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 973
is het omdat er takken Flamboyant stervend buigen in kristallen kelken gedoemd om geknakt te verwelken levend geplukt door ‘n wrede hand is ‘t het bloed dat aan de hemel rouwt om de zon die stralend ondergaat in een pracht die de verbeelding slaat waardoor de adem zijn snik inhoudt Hoe heet het verdriet dat in je schuilt dat je trekt in…
Biba13 januari 2004Lees meer >

ik streelde je tot vrouw

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.356
mijn vingers breken glas vernielen machteloos het beeld dat jij eens was scherven kerven diepe wonden jij hebt mij gevonden als een vlinder die ontwaakt je warme adem en je liefde hebben me toen diep geraakt je bracht lente na de winterslaap deed dagen eeuwig duren je hebt een man van mij gemaakt in warme passionele uren ik streelde…
wil melker21 januari 2004Lees meer >

je huid is glas, fragiel,

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.038
we ontwaakten na de nacht waarin we beelden braken en ons verwondden aan de scherven die verleden spraken we koesterden kristal geluk in stralend vonken we spiegelden en jou vooral, mijn beeld was meer bezonken ik ken je pas, je huid is glas, fragiel, nog mag mijn adem je niet raken aan je ziel ik streel je met mijn woorden transparant…
wil melker18 februari 2004Lees meer >

Verzonken land

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.425
verlaten langs oude baggerputten en het smal begroeide spoor verstomt de avondwind op het dorre blad papier steeds dieper schreeuwt een vogel in de nacht wanneer hij zich laat vangen in mijn woorden ik leg mij onder zijn vleugels en uit de koelte van het zand stijgt een ster in een laatste dans de vogel sterft en nog voor mijn adem…

Belofte

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.051
Ma's oude klok Snijdt de warme tijd In kleine eeuwigheden Goedkeurend, tevreden Haar aanwezigheid Met een blauwe hap Veilig schuilend Hoor ik wilde wind Door de verlaten Den Helderse straten Klagelijk huilen De klok slaat huiswaarts Terwijl een machtige storm De Noord-Hollandse kusten plaagt Mijn kraag hoog opgezet Warm ademend…

WATERMERK

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.925
in het zand schreef, schreef hij het verleden weg en in zijn gebaar verzamelde hij het spreken en lijden, het zachte zwijgen: dimensie van tederheid je zag het aan de glooiing van zijn rug een vreemd verdriet lag in de schaduw van zijn schouders hoewel het licht als water, als een glimlach uit zijn handen liep Het was toen dat zijn adem…

Pulserend universum

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
eeuwigdurende spiraal steeds verder weg de echo van het verleden kan hen niet vinden onmeetbaar en niet aangeraakt door mensenhanden blijft alleen dit vergezicht onveranderd terwijl in onze kleine werkelijkheid het tempo zich versnelt lijkt het universum te pulseren als een enorm hart in een oneindig machtig lichaam dat rustig adem…
Willy Vittali24 augustus 2006Lees meer >

Winterwerk

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 19.267
Vertraag het lied, houd in totdat bloed stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan? Doorspelen. In de bas orgelt een toon die alle tegenstemmen op zal zuigen. Hollen of stilstaan - maakt niet uit, je hamert hoorbaar op het einde aan. Niet meer dan vilt op staal, lucht die uittrilt tot stilte.…

Spinnenrag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Spinnenrag vangt beelden uit de verste hoeken, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik al vertrokken ben, van dat luxe matras, die dag hoef je mij niet meer te zoeken.…
pama21 januari 2009Lees meer >

Vrouw

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.668
. ---------------------------- uit: 'Buiten adem', 2001.…

Nauw hoorbaar

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 696
uit de handpalmen begon het blootleggen van je dagdagelijkse leven op ontdekkingstocht uit hoogst intieme relatie die je de adem beneemt wie zaait zal oogsten rijk aan groeikracht voor het eigen karakter omrankt een fonkelend spoor waarin verdriet en vreugde elkaar afwisselen bloesemrood wekt de aarde ontvouwt zich de oogst tussen…

Meer tussen hemel en aarde

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 799
Paranormaal alternatief trommelgeroffel wierook brandende kaarsen bevangen in een atmosfeer van mompelende stemmen heden verleden en toekomst een niet te beschrijven gevoel denderend door hoofd stromend door aderen ze lopen ze slenteren ze ademen in mensen zoveel mensen tarot reiki kaarten aura was en spiritueel tekenen massages en diversiteiten…
windwhisper28 september 2009Lees meer >

Superheld te laat

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.421
zo een die zich aan dieren hecht op de vlucht voor menselijke intimiteit het raakt te hard en gaat voorbij Alleen muziek heeft je verzoend met de breekbaarheid van eenzaamheid maar ook alles schrijnender gemaakt om redenen, die je niet begrijpt Je sterft alleen met allen verzameld in jouw hart, hoofd en rommelbuik Je zucht de laatste adem…

Inpalmen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
lokken vertolken een sensueel verlangen dat mij naar een scheppende hoogt drijft mijn palet dwingt echter de tinten anders te mengen opdat ook jij in kunst beklijft mijn hand dient de passie te verengen * jouw bleke gezicht vereeuwigd in teder ontluikend buitenlicht behoort nu tot mijn wezen kan nu zonder vragen het ademen…

vergankelijkheid 2

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 924
einder raakt alles van goud maakt zich purend op de dood zogend aan de borsten van de glorie, gezuiverd in de mond van het leven 't ligt er aan banden in de palmen van de tijd vergankelijkheid het is een fluisteren op de lijn waar een mens niet gaan kan 't is als het blootvoets breken van het barre metaal daar ginds, houdt iets de adem…

Heimwee

hartenkreet
4.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.114
'k probeerde de bloemen van het raam te ademen. Maar 'k vond toch dat het bevroren moest blijven. Dicht afgesloten van de koude wereld... Veilig in de warme kamer. IJsbloemen, nu op de ramen. Moeder is dood.... Ik voel me koud! Niet veilig en geborgen meer.…

Verkoeling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
rimpelende rietkragen schommelende schaduwen in de plas het dragende drijvende water koel zoete waterschelpen zeeverbonden huiden duinende handen spiegelend meer zij zwemt in de adem van het koele water verdwijnt in het groene gebladerte als gras zij is daar even gebleven in haar natuurlijke hart hij was als aarde zo bleek ontstegen…

Tanen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 607
mijn lederenhuid weerstaat de volmaaktheid van mijn dromen, het pad dat me drijft langs opgedroogde vennen en afgegraven wierden voedt mijn gedachte met zinnen die ik niet wil spreken het zijn slechts grauwe kleuren die het sterven bespoedigen in een lichaam dat zijn adem sprokkelt in een wereld die de zijne niet is het doel…
elze1 augustus 2010Lees meer >

Overal slapen de mensen

gedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.708
Neergevallen waar ze vroeger stonden het voorhoofd tegen de arm gedrukt het gezicht naar de grond, rustig ademend.…

Gewoonte ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Blindelings levend, in het verlengde van hen die voor mij gingen tot hun dood, verwijder mij stilzwijgend van de vragen in mijn hoofd en van alle graven neem ik afstand van wat ik moest beloven, onmerkbaar de weg van het mijne, toch blijf ik ademen, lach ik uit gewoonte, dat is misschien nog het ergste van alles.…
pama3 januari 2011Lees meer >

Getekende

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 571
"Begin een droom" fluister je jouw lach waarachtig reflectie door de nacht hangen gezonde wortels aan het boomgetekende organische ankers van de vrijgestelde ziel tussen bewegende delen elementen voor - en nadelen balans over emoties ziel over hart adem en vrede groeiend in vreedzaam respect voor al wat leeft ben je…
mobar22 januari 2011Lees meer >

De ridder der droefenis

gedicht
0.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.218
En Sancho houdt zijn christelijke adem in. Hij speelt met de namen van de sterren. Hij voorspelt al wat geschiedenis wordt en haalt het paars uit al het paarlemoer. De goden zuchten en blozen. Zijn uitgedoofd lichaam dwaalt nog door het landschap van La Mancha zonder licht.…