5142 resultaten.
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd
terwijl in onze kleine werkelijkheid
het tempo zich versnelt
lijkt het universum te pulseren
als een enorm hart
in een oneindig machtig lichaam
dat rustig adem…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 Vertraag het lied, houd in totdat bloed
stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan?
Doorspelen. In de bas orgelt een toon
die alle tegenstemmen op zal zuigen.
Hollen of stilstaan - maakt niet uit,
je hamert hoorbaar op het einde aan.
Niet meer dan vilt op staal, lucht
die uittrilt tot stilte.…
Belofte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.051 Ma's oude klok
Snijdt de warme tijd
In kleine eeuwigheden
Goedkeurend, tevreden
Haar aanwezigheid
Met een blauwe hap
Veilig schuilend
Hoor ik wilde wind
Door de verlaten
Den Helderse straten
Klagelijk huilen
De klok slaat huiswaarts
Terwijl een machtige storm
De Noord-Hollandse kusten plaagt
Mijn kraag hoog opgezet
Warm ademend…
Spinnenrag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 Spinnenrag vangt beelden
uit de verste hoeken,
opgerakeld door mijn adem,
hoewel ik al vertrokken ben,
van dat luxe matras, die dag
hoef je mij niet meer te zoeken.…
Vrouw
gedicht
3.0 met 37 stemmen
14.668 .
----------------------------
uit: 'Buiten adem', 2001.…
Nauw hoorbaar
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
696 uit de handpalmen
begon het blootleggen
van je dagdagelijkse leven
op ontdekkingstocht
uit hoogst intieme relatie
die je de adem beneemt
wie zaait zal oogsten
rijk aan groeikracht
voor het eigen karakter
omrankt een fonkelend spoor
waarin verdriet en vreugde
elkaar afwisselen
bloesemrood wekt de aarde
ontvouwt zich de oogst tussen…
Meer tussen hemel en aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
799 Paranormaal alternatief
trommelgeroffel wierook
brandende kaarsen
bevangen in een atmosfeer
van mompelende stemmen
heden verleden en toekomst
een niet te beschrijven gevoel
denderend door hoofd
stromend door aderen
ze lopen ze slenteren
ze ademen in
mensen zoveel mensen
tarot reiki kaarten aura
was en spiritueel tekenen
massages en diversiteiten…
Superheld te laat
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.421 zo een die zich aan dieren hecht
op de vlucht voor menselijke intimiteit
het raakt te hard en gaat voorbij
Alleen muziek heeft je verzoend
met de breekbaarheid van eenzaamheid
maar ook alles schrijnender gemaakt
om redenen, die je niet begrijpt
Je sterft alleen met allen verzameld
in jouw hart, hoofd en rommelbuik
Je zucht de laatste adem…
Inpalmen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
776 lokken vertolken
een sensueel verlangen
dat mij naar een scheppende hoogt drijft
mijn palet dwingt echter
de tinten anders te mengen
opdat ook jij in kunst beklijft
mijn hand dient de passie te verengen
*
jouw bleke gezicht
vereeuwigd in
teder ontluikend
buitenlicht
behoort nu
tot mijn wezen
kan nu zonder vragen
het ademen…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 einder raakt
alles van goud maakt
zich purend op de dood
zogend aan de borsten
van de glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets breken
van het barre metaal daar
ginds, houdt iets de adem…
Heimwee
hartenkreet
4.8 met 37 stemmen
1.114 'k probeerde de bloemen van het raam te ademen.
Maar 'k vond toch dat het bevroren moest blijven.
Dicht afgesloten van de koude wereld...
Veilig in de warme kamer.
IJsbloemen, nu op de ramen.
Moeder is dood....
Ik voel me koud!
Niet veilig en geborgen meer.…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 rimpelende rietkragen
schommelende schaduwen
in de plas het dragende
drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 mijn lederenhuid weerstaat
de volmaaktheid van mijn dromen, het pad
dat me drijft langs opgedroogde vennen
en afgegraven wierden voedt mijn gedachte
met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel…
Overal slapen de mensen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
10.708 Neergevallen waar ze vroeger stonden
het voorhoofd tegen de arm gedrukt
het gezicht naar de grond, rustig ademend.…
Gewoonte ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Blindelings levend, in het verlengde
van hen die voor mij gingen tot hun
dood, verwijder mij stilzwijgend
van de vragen in mijn hoofd en
van alle graven neem ik afstand van
wat ik moest beloven, onmerkbaar
de weg van het mijne, toch blijf ik
ademen, lach ik uit gewoonte, dat is
misschien nog het ergste van alles.…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 "Begin een droom"
fluister je
jouw lach waarachtig
reflectie door de nacht
hangen gezonde wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 En Sancho houdt zijn christelijke adem in.
Hij speelt met de namen van de sterren.
Hij voorspelt al wat geschiedenis wordt
en haalt het paars uit al het paarlemoer.
De goden zuchten en blozen.
Zijn uitgedoofd lichaam dwaalt nog door
het landschap van La Mancha zonder licht.…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 Een malse vleug van lente wordt gezonden;
Zijn adem is bewaaierd van het kruid
Dat uit de omgeworpen voren spruit,
Onmetelijk, en dampend in de ronde.…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 in het holst van de nacht
breekt de ketting los
voor de tijd die in sprongen verdwijnt
alles beklijft geest boven lichaam
adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Dan breekt de dag die eindelijk
zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Er is een hemel...
gedicht
3.1 met 28 stemmen
11.312 Al kan ik het een uur vergeten
bij haar zachte lijf, bij wijn en spel,
in Brabant in een bos gezeten,
hij die ik voed onder mijn vel
met adem, gulzige drank en eten,
de dood, zijn etter in 't gezwel,
krijzelt en maant: niets is van tel
dan wat gij altijd hebt geweten:
er is een hemel en een hel,
de rolkans van een teerlingsmete.…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Tuurden wij hoog boven ons naar de regen,
achter mij voelde jouw hete adem
als rook ik bloeiende kersebloesem,
terwijl de sterren op Odyssee zegen.
Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen,
ik zag de verwording van jouw boezem
tot middelpunt van mijn universum,
nog niet denkend aan een scheiding der wegen.…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De zoele verstrooide zucht
strijkt 's ochtends over de wei
doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder…
Wijze woorden*
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
5.129 Inhouden doe ik adem of jouw bloed
aan de familieband nog waarde hecht.…
blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 je schuift de stoelen naast elkaar
gaat zitten en praat de uren vol
ik luister haal geen adem
en merk niet het graven
van wie je bent naar mij
blauwe bloempjes werk je stoer
en zonder schroom naar binnen
je bezet zo zwanger het luchtruim
dat ik het niet kan dragen
en zwaar moet leunen in de nacht
alles wil ik wel geven om
de stoelen weer…
flow
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt
van pasgeschreven letters drijven, even
boven droog papier en dan
de toon zetten in melodie
licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw
binnen de geeuw van eerste adem
laat ik haar beklijven
als een lied
vioolgeschrei dwaalt voort langs
natte wangen en er hangen noten in mijn haar
ze spelen…