Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Pulserend universum

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
eeuwigdurende spiraal steeds verder weg de echo van het verleden kan hen niet vinden onmeetbaar en niet aangeraakt door mensenhanden blijft alleen dit vergezicht onveranderd terwijl in onze kleine werkelijkheid het tempo zich versnelt lijkt het universum te pulseren als een enorm hart in een oneindig machtig lichaam dat rustig adem…
Willy Vittali24 augustus 2006Lees meer >

Winterwerk

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 19.267
Vertraag het lied, houd in totdat bloed stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan? Doorspelen. In de bas orgelt een toon die alle tegenstemmen op zal zuigen. Hollen of stilstaan - maakt niet uit, je hamert hoorbaar op het einde aan. Niet meer dan vilt op staal, lucht die uittrilt tot stilte.…

Belofte

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.051
Ma's oude klok Snijdt de warme tijd In kleine eeuwigheden Goedkeurend, tevreden Haar aanwezigheid Met een blauwe hap Veilig schuilend Hoor ik wilde wind Door de verlaten Den Helderse straten Klagelijk huilen De klok slaat huiswaarts Terwijl een machtige storm De Noord-Hollandse kusten plaagt Mijn kraag hoog opgezet Warm ademend…

Spinnenrag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Spinnenrag vangt beelden uit de verste hoeken, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik al vertrokken ben, van dat luxe matras, die dag hoef je mij niet meer te zoeken.…
pama21 januari 2009Lees meer >

Vrouw

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.668
. ---------------------------- uit: 'Buiten adem', 2001.…

Nauw hoorbaar

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 696
uit de handpalmen begon het blootleggen van je dagdagelijkse leven op ontdekkingstocht uit hoogst intieme relatie die je de adem beneemt wie zaait zal oogsten rijk aan groeikracht voor het eigen karakter omrankt een fonkelend spoor waarin verdriet en vreugde elkaar afwisselen bloesemrood wekt de aarde ontvouwt zich de oogst tussen…

Meer tussen hemel en aarde

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 799
Paranormaal alternatief trommelgeroffel wierook brandende kaarsen bevangen in een atmosfeer van mompelende stemmen heden verleden en toekomst een niet te beschrijven gevoel denderend door hoofd stromend door aderen ze lopen ze slenteren ze ademen in mensen zoveel mensen tarot reiki kaarten aura was en spiritueel tekenen massages en diversiteiten…
windwhisper28 september 2009Lees meer >

Superheld te laat

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.421
zo een die zich aan dieren hecht op de vlucht voor menselijke intimiteit het raakt te hard en gaat voorbij Alleen muziek heeft je verzoend met de breekbaarheid van eenzaamheid maar ook alles schrijnender gemaakt om redenen, die je niet begrijpt Je sterft alleen met allen verzameld in jouw hart, hoofd en rommelbuik Je zucht de laatste adem…

Inpalmen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
lokken vertolken een sensueel verlangen dat mij naar een scheppende hoogt drijft mijn palet dwingt echter de tinten anders te mengen opdat ook jij in kunst beklijft mijn hand dient de passie te verengen * jouw bleke gezicht vereeuwigd in teder ontluikend buitenlicht behoort nu tot mijn wezen kan nu zonder vragen het ademen…

vergankelijkheid 2

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 924
einder raakt alles van goud maakt zich purend op de dood zogend aan de borsten van de glorie, gezuiverd in de mond van het leven 't ligt er aan banden in de palmen van de tijd vergankelijkheid het is een fluisteren op de lijn waar een mens niet gaan kan 't is als het blootvoets breken van het barre metaal daar ginds, houdt iets de adem…

Heimwee

hartenkreet
4.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.114
'k probeerde de bloemen van het raam te ademen. Maar 'k vond toch dat het bevroren moest blijven. Dicht afgesloten van de koude wereld... Veilig in de warme kamer. IJsbloemen, nu op de ramen. Moeder is dood.... Ik voel me koud! Niet veilig en geborgen meer.…

Verkoeling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
rimpelende rietkragen schommelende schaduwen in de plas het dragende drijvende water koel zoete waterschelpen zeeverbonden huiden duinende handen spiegelend meer zij zwemt in de adem van het koele water verdwijnt in het groene gebladerte als gras zij is daar even gebleven in haar natuurlijke hart hij was als aarde zo bleek ontstegen…

Tanen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 607
mijn lederenhuid weerstaat de volmaaktheid van mijn dromen, het pad dat me drijft langs opgedroogde vennen en afgegraven wierden voedt mijn gedachte met zinnen die ik niet wil spreken het zijn slechts grauwe kleuren die het sterven bespoedigen in een lichaam dat zijn adem sprokkelt in een wereld die de zijne niet is het doel…
elze1 augustus 2010Lees meer >

Overal slapen de mensen

gedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.708
Neergevallen waar ze vroeger stonden het voorhoofd tegen de arm gedrukt het gezicht naar de grond, rustig ademend.…

Gewoonte ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Blindelings levend, in het verlengde van hen die voor mij gingen tot hun dood, verwijder mij stilzwijgend van de vragen in mijn hoofd en van alle graven neem ik afstand van wat ik moest beloven, onmerkbaar de weg van het mijne, toch blijf ik ademen, lach ik uit gewoonte, dat is misschien nog het ergste van alles.…
pama3 januari 2011Lees meer >

Getekende

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 571
"Begin een droom" fluister je jouw lach waarachtig reflectie door de nacht hangen gezonde wortels aan het boomgetekende organische ankers van de vrijgestelde ziel tussen bewegende delen elementen voor - en nadelen balans over emoties ziel over hart adem en vrede groeiend in vreedzaam respect voor al wat leeft ben je…
mobar22 januari 2011Lees meer >

De ridder der droefenis

gedicht
0.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.218
En Sancho houdt zijn christelijke adem in. Hij speelt met de namen van de sterren. Hij voorspelt al wat geschiedenis wordt en haalt het paars uit al het paarlemoer. De goden zuchten en blozen. Zijn uitgedoofd lichaam dwaalt nog door het landschap van La Mancha zonder licht.…

Het verlangen naar een blauwere hemel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 987
Langs verre horizonten glijden hongerige ogen als zwemmende vissen Ze zoeken taal en tekens in zwijgzame natuurwetten zoals het cirkelen van vogels rond kalende bomen die hun takken in ijl luchtruim wortelen zonder houvast De naam die in de verweerde bast gekerfd staat is slechts nog een adem die over mijn lippen struikelt Het…

WANDELING

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Een malse vleug van lente wordt gezonden; Zijn adem is bewaaierd van het kruid Dat uit de omgeworpen voren spruit, Onmetelijk, en dampend in de ronde.…

Geblokkeerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Gedachteloos staren naar drukke straten stroming van komen en van gaan verstoppend in machteloos vluchten verstikken in adem van overleven terug is de weg geblokkeerd voorwaarts door dierlijk instinct gedreven geen richting bepaald naar duidend doel slechts één brede snelweg is heilig het eindpunt ligt ergens achter de horizon terug is de…

kraal

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.166
in het holst van de nacht breekt de ketting los voor de tijd die in sprongen verdwijnt alles beklijft geest boven lichaam adem in en uit meer is er niet nooit gelooft in realiteit daarentegen is nooit bewezen dat het schrift zichzelf verweeft in draden vol waanzin van deze dagelijkse routine waarin wij slaven zijn beland en alles gelooft…

Een haast perfecte dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Dan breekt de dag die eindelijk zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Iniduo2 augustus 2011Lees meer >

Er is een hemel...

gedicht
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.312
Al kan ik het een uur vergeten bij haar zachte lijf, bij wijn en spel, in Brabant in een bos gezeten, hij die ik voed onder mijn vel met adem, gulzige drank en eten, de dood, zijn etter in 't gezwel, krijzelt en maant: niets is van tel dan wat gij altijd hebt geweten: er is een hemel en een hel, de rolkans van een teerlingsmete.…

Middelpunt*

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.701
Tuurden wij hoog boven ons naar de regen, achter mij voelde jouw hete adem als rook ik bloeiende kersebloesem, terwijl de sterren op Odyssee zegen. Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen, ik zag de verwording van jouw boezem tot middelpunt van mijn universum, nog niet denkend aan een scheiding der wegen.…

alleen in de tuin

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.821
Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste het is later, onhoorbaar als tijd men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment willen wissen in scheurende zijde, ontastbare tastende voeten voorbijgaand…

zijn naam

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
zij sprak zijn naam in heldere letters met warme adem reeg zij die aaneen totdat ineens het woord ontstond dat hij nog nooit zo had gehoord zijn naam klonk niet als wenk en niet als roep om snelle hulp en ook niet als een woord dat kil en vluchtig wordt gehoord zijn naam klonk als een korte symfonie die heel zijn lijf beroerde en zijn…

ZEFIER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
De zoele verstrooide zucht strijkt 's ochtends over de wei doet grashalmen zijn adem zuigen broederlijk naar elkaar knikken tussen hen verborgen wezens ontwaken blaast bestendige dwaallust door schemerig maar bewust riet brengt op het glanzende meer dunne schaduwen van huiverende twijfel verzinkt boven de rivier onder…

blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
je schuift de stoelen naast elkaar gaat zitten en praat de uren vol ik luister haal geen adem en merk niet het graven van wie je bent naar mij blauwe bloempjes werk je stoer en zonder schroom naar binnen je bezet zo zwanger het luchtruim dat ik het niet kan dragen en zwaar moet leunen in de nacht alles wil ik wel geven om de stoelen weer…

flow

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt van pasgeschreven letters drijven, even boven droog papier en dan de toon zetten in melodie licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw binnen de geeuw van eerste adem laat ik haar beklijven als een lied vioolgeschrei dwaalt voort langs natte wangen en er hangen noten in mijn haar ze spelen…
switi lobi2 februari 2013Lees meer >