3836 resultaten.
Aan New-York (2)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
845 -
Als vrome, die geen balling weerde,
Hoe ook zijn geest zijn God vereerde;
Neen, allen schuilplaats heeft geboôn,
Tot zelfs die stugge Pelgrimsvaad'ren,
Wier lof uw dichtrenschaar vermeldt,
Wier deugd ge in uw historieblaad'ren
Voor 't nakroost onbereikbaar stelt, -
Wier bloed moest tuigen in uwe aad'ren!…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Het water, d' eeuwenoude baan,
voert bloed en roet naar d' oceaan.
Daar staat de dood nog op de brug,
een zwarte schaduw, recht van rug.
Och broeders, hij bleef ongedeerd
terwijl uw schim hier langs marcheert.
Links, rechts...…
Daar is een lied...
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.615 Wel leende ik nachten lang als knaap
Mijn hoofd aan de gesterde wand
Totdat het bloed zong in mijn slaap
Als de echo van een hemels land...
Wel droeg ik rijper vreugd en smart
Tot waar aan zoom van zomerzee
Het luide kloppen van mijn hart
Zong met het hart van moeder mee...…
Laat mij maar Gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 Ze namen bloed en ochtendplas
En wisten toen wel wat het was.
De specialist zei:"U bent doodziek,
wij houden U nog even in de kliniek".
Daar lag hij dan voor apegapen,
Kon van de stress nog amper slapen.
Ze straalden hem in tien beurten kaal.
Lag hij daar te tobben in de ziekenzaal.
De specialist kwam de uitslag brengen.…
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 gekrompen
en ik enkel luister naar ijzige gezangen
die als het ware ieder blad bevriezen
en letterlijk de liefde afstompen,
levende takken alsmaar meer doen verliezen
de macht die heerst
is vaker groter dan een mens alleen
raakt ook vaak hele volksstammen,
het oerwoud hebben we gemeen
het komt en gaat
vroeg, laat of verlaat
dan stolt het bloed…
Napoleon.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.768 Hij klimt; beveelt; de grond ziet bloed bij bloedstroom vloeien;
Zijn arm omgrijpt Euroop, zijn oog verslindt heel de aard;
De Vorsten biên de hals gedweezaam aan zijn boeien;
En 't mensdom heinde en ver valt neder voor zijn zwaard.
ô Almacht, ziet Gij 't aan?…
ZESTIGSTE VERJAARDAG.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.872 In de wangen nog wat bloeds,
In deze ogen nog wat gloeds,
In de boezem nog wat moeds,
’t Hoofd nog „fix und fertig.”
’k Dank dit hoogstgelukkig lot
Aan mijn God;
’k Dank het u daarneven,
Die mij jong houdt en verblijdt,
Die mijn kroon en sieraad zijt,
En mij nog een lange tijd
Wensen doet te leven.
NASCHRIFT.…
Achilles & Odysseus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 "
zo vroeg Homerus peinzend in gemoede,
dit had hij verder niemand horen noemen,
geen zanger, dichter, troubadour of bard
zou hem met Patroclus hebben verward
van dit fragment in 't leven van de held,
hoofdfiguur van goddelijke bloede,
kon zelfs de eerbiedwaardige Homerus
niets anders dan Achilles' wrok bevroeden.
15 maart…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 bespoelt en bekoelt
wiegend in de gloed
hoop ik en weet
het verschil tussen
hopen en weten
is het grote verdriet
waarom weet jij nog niet
ik laat me omarmen
in zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de koele
zacht deinende zee
zwevend in ‘t zwoele
dobber ik en drijf mee
naar het blozende bloed…
Rituele dans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 censurerend bezweert
dat die tank niet bestaat op dat hemelse plein
de weg slechts versperd door een moedig mens
wantrouw de president die twitterend sneert
die berichten in kranten zijn slechts schone schijn
daarom versterkt hij met malle muren zijn grens
bestrijd die laaghartige loochende lieden
over kampen waar kinderen Davids bloed…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Druppels bloed in helder water, jij blijft me de baas,
jij alleen nu, schittert, mijn onvergetelijke troefaas.…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 een oude, krakkemikkige, kale man
van grote ronde ogen in een hartvormig gelaat
Hij zingt liggend in bed een melodramatisch liedje
waarin zij op vochtige rozen leek in een groene tuin
te zacht om aan te raken, maar te liefelijk
om te laten staan zonder te strelen en ik zal
voorzichtig met messcherpe doornen zijn
Jij blijft dol op woorden, bloed…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte…
ZELFBESCHADIGING HELPT BIJ PIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 overleven;
je kunt jouw innerlijke verdriet niet aan
Dikwijls ook kun je jezelf niets vergeven
wat wil je dan als je weent zonder traan
Zo dikwijls roept men ze eisen aandacht
maar zij die zulks beweren zijn zeer dom
Zij die auto mutileren behoeven de nacht
en ze willen afzondering, het is daarom
Alleen in de badcel vloeit dan hun bloed…
Je stem missen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
630 (voor Remco)
Je hebt jouw hele leven aan de poëzie gewijd
en als zoon van een vader
die door de nazi's is vermoord
had je een veel slechtere deal kunnen maken
bovendien kreeg je toegang tot bacchantische feesten
met talloze minnaressen van vlees en bloed
die graag voor jouw muzen doorgingen
welk spel jij maar wat graag meespeelde
en zo…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 Een plaats waar geheimen en onthullingen
veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt
gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs
het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt nabij.…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Een plaats waar geheimen en onthullingen
veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt
gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs
het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt nabij.…
De pracht van het hart
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
618 Wanneer een brokstuk uit het verleden van dichtbij of
ver weg zal breken, wordt het deeltje gelijmd met vers bloed
Als elixer stromend langs kronkelende wegen met mooie vergezichten
en uitdagend bochtenwerk waar kamers en boezems worden aangesproken.…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Dit is de arena waarin jullie en ik hetzelfde
van mijzelf zien en weten
De Anderen zeggen: hij is impulsief
ontembaar wild zijn naam draagt
de geur van bloed. Hij vindt iets anders
van zichzelf dan wij.
Dit is mijn blinde veld waarin jullie mij zien
en ik naar mijn ongrijpbare zelf tast.…
Noodhulppost
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.470 rocket scientists,
Texanen
- Geboren Indiërs en
Pakistanen
Boeddhisten, Christenen en
Hindoestanen -
Die moesten wij tot covidprikken
manen
Ze trekken voor je 't weet naar
andere banen
't Is nu een noodhulppost
zonder praktijk
Maar als ik u van top tot teen
bekijk
En uw ID, moet ik u
registreren
Want nood breekt wet -
blauw bloed…
's mensen aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 ja, daar waar dood en verdoemenis regeert
ik doel op het oosten van onze Europese beschaving
waar de witte sneeuw, als het ware het bloed in loopgraven toedekt
en men onzichtbare vrede zoekt, waar het onze Helden bevlekt
.…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom
voor het getekende huis
met een houten kruis
vrij om te spelen met de wind
wanneer je moest gaan
eindeloos uitgestrekt in gedachten
op het grondgebied van de stad
die in het rulle zand ligt
het hart dat in de steen blijft
de rots die in het bloed…
Zwart is nooit genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
342 Zwart heeft geen naam,
geen god,
geen bloed,
geen klok
die tikt in mensenritme.
’t komt niet
met een schreeuw,
’t komt niet
met een mes —
’t komt
als een kus
die niet stopt
en u stikt.
Zwart is geen kleur.
’t is een keel
zonder stem,
’t is een deur
zonder einde.
’t is een val
zonder val.…
subcultuurtje
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
578 tattooplaten
als mouwen van kippenvel
vrouwen die niet bang waren
‘t buitenste been voor
en daardoor was er geen
op de ‘dancefloor’ zeker nie’
zoals ik ’t dee’
of jij
in ’n ver verlee’
(ik was je bijna vergeten
jij bent er niet bij geweest)
dan lonkte Aphrodite maar naar mij
met van die typische godinnenogen
alsof ze mijn bloed…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Langs rotsen in de rivier van mijn eigen tranen,
baant ’t bloed zich gelauwerd ’n weg
door mijn wanen;
als stoker van deze frontaal
brandende wijn,
en de pijn die ’t goed doet
onder volgers van Perseus’ sterrenzege,
verblijf ik halverwege.…
Woede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Een manager die zwijgt
wanneer hij wil bulderen,
die telt tot twintig
terwijl zijn bloed tot koken komt,
laat zien wat leiderschap is:
niet de afwezigheid van vuur,
maar het beheersen van de vlam.…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
298 de voet gelopen
Verdreven, levend in soort tentendorpen
Twee volken niet bepaald voor vrede open
Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen
De Eerste Wereldoorlog was bezworen
Met gas, het Ottomaanse Rijk verdwenen
Europa schoof zichzelf daarna naar voren
De eerste grenzen op papier verschenen
In Wereldoorlog Twee een volop vloeien
Van bloed…
Heet ijzig Zout.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Universum juicht en hemelen schitteren goud en briljant wereldwijd en veel hoger
Hagelwitte kattendons likt gretig mijn tenen en ronkt gelukzalig, vrede en Rust en sereniteit troef
Zwoel parfum gewonnen uit bloed kolkend, krijsend Stop
Zachtjes uitbreidend opgezwollen rookpluim overheerst Schitterende helblauwe azuren hemelen.…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 Morpheus zou verschijnen,
mijn verleden onder de rots
in de beek van eigen bloed
bijzonder raak herleidend;
wraak om bedorven liefde,
als die blijvende thematiek
door vele millennia breiend,
in verweven levensverhalen:
het ontwaken van de dichter.…
Sonate van Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
259 Doordrenkt in bloed en zwenkend verlangen,
onbaatzuchtig en vrij van verstikkende vrees.
Verfijnd en rauw, in illusie gevangen,
klinkt mijn stem — zelfvergetend en hees.
Ontwapend door jouw lach verblijf ik hier,
als hoeder van onschuld, ongehinderd.
Mijn ogen rusten in extatisch vertier,
uit weemoed geboren en teder verminderd.…