6649 resultaten.
Mos op kei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 eens geestesmoe geweest, nu voor eeuwig verlicht,
zij merken niets, de hoeven van de herten
op het bladerdak van een ondergronds kasteel,
onbewoonbaar verklaard, voorgoed de gordijnen dicht,
Godzijdank vrolijk lachend in vredige verten,
zijn ziel triomferend als bevrijde homoseksueel.…
Glitters en goud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 jou aan
voelde hoe
liefde zich
van ons los
zou snijden
als wij dat
zo lieten gaan
heb gebeden
met alle
emoties die
ik had zelfs
in de mythische
wereld kwam
jij op mijn pad
in jouw magisch
verschijnen
voelde ik de lijnen
sterker worden
die ons
langzaam
van wit naar
glitters en
goud hebben
getransformeerd
met een eeuwig…
Broers
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
734 het licht in de ogen
niet gunnen
de lieverds en de klieren
die het spel verstieren
ach meestal slechts
voor even want toch
als het er op aankomt
staan ze elkaar nooit
werkelijk naar het leven
want als het echt
uitdraait op een gevecht
dan… dan blijkt
dat wat er hun nog rest
vanuit het ouderlijk nest
dat broers meestal toch weer
eeuwige…
Stenen harten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Het moeten stenen harten zijn
en ogen zonder licht
niet meer in staat tot enig voelen
door de zucht naar vernietiging totaal verblind
geen dialoog meer mogelijk
hun taal spreekt slechts met tongen van haat
mens tegen mens, volk tegen volk
eens vruchtbare akkers met bloed bezaaid
talrijk reeds de neergestorte vogels
moeders in eeuwige rouw…
hels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 denkbaar zie
een oneindig
zwart diep
dal
nee dit
is verre
van mal
daar waar
nooit het
licht zal
schijnen
luister niemand
op aarde
kan jou
ooit bevrijden
het lot
is eeuwig
verdwijnen
Jezus waarschuwde
ons al
eeuwen geleden
lees het
allemaal maar
na
jij staat
straks voor
Zijn heilige
troon ja
in alle
hemelse panden…
Na Ons
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
516 Belangrijk is het niet
of wij in God geloven
Vast staat immers toch
dat Eeuwigheid bestaat
Wat maakt het ook maar uit
wat mensen steeds bedenken
Want zeker is dat men bij dood
deez’ aardkloot echt verlaat
Veel verder dan de maan
is nog geen mens gekomen
En nu we met z’n allen naar
de Filistijnen gaan
Is plots het eind’ der…
het witte water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 de aarde
zouden gaan vliegen
of zich te pletter zouden storten soms
dan zou ik naast je blijven
in de ontharde tijd
maar nu moet ik gaan
waar niemand me kan volgen
intens alleen
maar niet verlaten
in dit koele nevelland
rondom
geen hoek of kant
geen weidsheid
geen meerpaal
geen anker
alom
alleen het witte water
alleen mijn eeuwigheid…
met stomheid geslagen - voor P. Sierdsma
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
641 Een leger uit weerbarstige
koude klei gekneed
stelt zich in rechte voren op
Geschaard in borstpantser
waar de dood het leven
feilloos weet te raken
Strijders met speren en bogen
in slagorde voor versteende eeuwen
geluidloze zwaarden gespannen paarden
Niet gehoorde signalen van gestolde
klaroenen in eeuwigheid wacht
een stilleven…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 In elke beweging, een echo van leven,
Een dans van verlangen en eeuwigheid.…
Enigmatische neus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 Hoeveel verba niet meer manent,
vervlieten in het eeuwig niets
blijft voor immer
een vraag voor niemand
hooguit voer voor filologen,
gepromoveerd in het sanskriet
zich stukbijtend op raadsels
in de enigma's van Rosetta
maar ziedaar, ex nihilo
dient zich un nez aan in het Frans
herboren nazaat der Renaissance
nieuwsgierig agend…
Wijze van zien
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
508 Eindelijk schouw je zielsscherp:
met een helder vermogen benoem je
de dingen waartoe ze zijn ontworpen -
het voorbeeld maakt ons eeuwig jaloers -
Mensen zijn in wezen ware schatten
mits ze zich niet onder- of overwaarderen.
Festivals worden lawaaitenten,
dieven pikken tot in de lik.…
Plaksels oude huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
285 Twee eeuwigheden, ongrijpbaar
als lucht, bewegen met mij mee
omhullen me altijd, de tijd
verbindt me met alles
dat ik niet ben, tijd is
het onzichtbare web
waarin ik leef
waarop ik blijf plakken
en mijn hoedanigheden
achterlaat als een oude huid
Steeds weer ontpop ik
laag voor laag leef ik
laag voor laag verteer ik…
Empathie-test
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
316 Ontkennen, ontkennen, ontkennen
de eerste reflex van een regime dat
psychologisch een puber is gebleven:
alwetend, chronisch
verongelijkt en eeuwig
aangevallen gevoelend
de dood van mevrouw
Renee Nicole Good is een
internationale empathie-test
of je huilt of je haalt
je schouders op.…
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Mijn herinneringen drijven ver weg
Op de eeuwig deinende golven
Van de oceaan van mijn gedachten,
Zonder einde in het verschiet.
Het zijn vooral beelden zonder tekst,
Zonder geur, met veel gevoel,
Dat in mijn hart weerklank vindt,
Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.…
heroverde adem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
156 tocht
door de krochten
van de hel heeft gemaakt
kent de smaak van zwavel
en weet dat spreken daarover
heroverde adem benemen kan
de handen uit de grond
rondom je enkels die branden
het onmogelijke pad
dat omhoog leidt in de hoop
op verhelderend licht
zonder zicht op de verlossing
iedere afzonderlijke
stem van een halfdode
trilt eeuwig…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 het viel een eeuwigheid
nou ja spreekwoordelijk gesproken
uiteindelijk was het verzet gebroken
had het verloren van de tijd
nog maar een maand of acht geleden
sprong het fris en vrolijk open
kwam het uit de krap geworden jas gekropen
onder perfecte weersomstandigheden
sinds gister was het niet meer nodig
verkleurd dus nutteloos geworden…
Baby, zweef naar het licht
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.262 Engelen tilden je zachtjes op
en zwevend namen ze je mee
door de wolken en gouden sterren
om je in het licht eeuwig te laten slapen.
Nooit meer kunnen omhelzen en knuffelen
uit onze handen ben je geglipt
maar wij komen je tegen,
in het bos, veld en park.…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Om ons en in ons zijn zovele jarenkeren
Zomer en lente en liefde ontloken en verdord:
Om tegelijk de dood en de eeuwigheid te leren
Lijkt leven eerst te lang, is leven haast te kort.…
De kleinen gaan ons voor in 't koninkrijk des Heeren
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.799 Zijn Geest was dáár, - gij leedt, beleedt en overwont,
ggij - thans van zonde en pijn voor eeuwig zielsgezond.…
Mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 Zij is mijn eeuwige omhelzing.
Ze laat mij niet los.
Ook is zij een verre grote bloem in de verte.
Wat mij nederig maakt omdat ik haar in werkelijkheid niet kan plukken.
In mijn bittere nachten.
Wanneer het niet meer brandt de vlamme der moed in mijn schouw.…
De familie Piggelmee - tiende verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Die op de hellingen eeuwig
nagloeien in hun lichtgevend en brandend
bestaan.
Zo beleefde het mannetje Piggelmee zijn
vreugde in het zuidelijke Vuurvogelparadijs,
Van ontvoering tot ontroering werd hij
getroffen door wat noodt tot exploitatie
van een ontdekking op zijn gedwongen
overzeese reis.…
Natuurlijk voorbij, nooit meer over
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Spreek ik niet; zeker niet voor 'k staak
Als 'kind van' en ongeneeslijk
Ben ik niet meer die 'k was
Blijvend veranderd door duur
Structureel veranderd door dus niet voorspeld
Tijd, naar men dan zegt, heelt alle wonden
maar van die hele diepe nooit voorgoed
Blijvend veranderd door coma
Uur na uur opnieuw gingen dagen maar niet voorbij
Eeuwig…
Slaap meisje slaap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
397 Dan ben je officieel overgeschakeld
naar het grote eeuwige uitloggen.
Dan is het mos niet meer zacht
maar je bovenverdieping.
Geen zon meer.
Geen vogeltjes.
Geen poëzie.
Alleen het stille gekreun
van een regenworm die zich afvraagt
of dit alles wel de moeite waard was.…
Nieuwjaars-Lied
poëzie
4.1 met 63 stemmen
11.199 Blijft mij alles hier begeven;
Voortgeleid door zijne hand,
Schouw ik uit dit nietig leven
In mijn eeuwig Vaderland.…
Uitgevaren
gedicht
3.3 met 21 stemmen
36.965 Zijn schip trotseert koppige golven
die hem schuimbekkend vervoeren
naar gapende muilen die verbolgen
hun helse zwavelnev’len boeren
uit een vloed van tijd gedolven
wiens stromen wurgend snoeren
om van het ebben lucht te kolven
tot eeuwig gittering gaat floeren
doelbewust wendt hij de steven
koerst naar de kille bondgenoot
willig volle…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in je verdwijnen
zal jou aan hemel
eeuwig…
gloed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.941 cellen vuren in het centrum
hartkleppen kloppen
rode stroom vertakt
in blauwe vaten
in fijne haren
intieme plaatsen
wat zou het
wie houdt het voor mogelijk
dit wensen te stuiten
zijn handen met kracht
op haar huid die begeeft
en het warm
en het nat
en het ineens
ineen zijn
stilte
beweeg niet
laat eeuwig het dubbelen duren
hou…
Geschenk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.081 glooiend tussen een landschap van licht vinden wij elkaar
schaduw heeft geen vat op ons
de rivieren meanderen stilletjes
terwijl wij meestromen op zoek naar de eeuwigheid
beginnen de aarde en hemel ons te schenken
waar een generatie mee zal worden verrijkt
tederheid is niet de juiste beschrijving
want dat zou de perfectie verloochenen
driemaal…
** gestrand **
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.165 mijn ogen dicht
Ik blijf maar van je dromen
In de nacht kom je naar mij
Dan voel ik me zo gelukkig
Voor eventjes heel dichtbij
Soms ruik ik opeens je geur
De liefde voelt dan zo intens
Maar jij bent echt verdwenen
En enkel nog maar een wens
Diep van binnen zit je nu
In mijn hart en ziel beland
Je naam je stem je tederheid
Voor eeuwig…
bevangen gevangen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.089 buiten
alsware ik bezeten
door illusie bevangen
waarom verscheurt
buiten en binnen
mijn diepe wens
door liefde gekleurd
is het de verstilde leegte
door stilstaand bloed
tot ijzig verbeurd
ik versterf door de dagen heen
slechts terend op enkele tellen
schrijnend gehouwd
in mijn grafsteen van ooit
wil ik dat nog voelen
dit eeuwig…