9632 resultaten.
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 voor het raam waar de kale bomen staan
en zij hijgend adem haal in de stilte voor het raam.…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 van eenzaamheid
met aandacht passend te verlichten
waar de klaagzang van het verlies
in droevige stemmen krachtig oprijst
kruipen tussen grijze tegels en stenen
in een frisgroene lentejas gestoken
de narcissen hun knoppen openend
die luider dan de stilte mij vertellen
dat het leven de dood herstellen zal…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 –
wereld in wording
ontdaan van oude, getekende huid
verwordt het rood tot vruchtbaar grijs;
de heuvels tooien zich weer, langzaam,
tonen trots hun nieuwe tijd
gesproken woorden van stilte verwarmen
mijn handen rustend op je ogen;
ik voel jouw verten: groene heuvels
drijvend in het witte licht…
Als een wachter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Kijkend naar de maan,
in het duister van de nacht,
voel ik de stilte om mij heen...
De schoonheid van het koele licht.
Als een trouwe wachter, eenzaam en alleen.
En denk aan hem die alles maakte,
hoe groot zijn liefde wel moet zijn.
Zijn macht die hij gebruikte,
voor zon en maneschijn.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
612 Zie ze liefhebben
een vlinder bemint haar bloem
diep is de liefde
In de stilte waarin je aanwezigheid
als zacht licht langs mijn gedachten strijkt,
voel ik hoe iets in mij tot rust komt,
alsof mijn hart jouw naam herkent.…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden die struikelden
voor ze geboren waren.…
Het Sterven van het Geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 In deze stilte —
mijn eigen oog in de storm —
voel ik niets dan
volmaakte aanwezigheid.
Het is mijn fort,
mijn kasteel,
mijn toevluchtsoord
waar ik altijd kan verblijven.
Want buiten
verdooft het lawaai
dag na dag —
tot stilte
een keuze wordt.…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
1.436 Je naam fluistert
stilte weeft door mijn dagen
licht blijft in de schaduw
De stilte in de kamer
draagt je naam, niet als een leegte
die schreeuwt om opvulling, maar als een zachte
deken van aanwezigheid die rust op de contouren van mijn dag.
Ik tel de sporen die je
achterliet in mij, de woorden die nu
wortels zijn geworden.…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Blauwe ochtendlucht
ademt zonder grenzen meer
stilte ontvangt licht
Nu stilte in mij niet langer
een schuilplaats is maar een landschap
waarin ik durf te lopen zonder mijn stappen te tellen.
Ik kan de wereld weer ontvangen zonder haar te moeten dragen.…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Het meanderen van waanbeelden
liederen van verloren tranen
het eerste zachte maanlicht
in de beschaving van verlangen
naar de eenvoud van de dood
de droevige stilte van de stilte
je brengt het dichtbij
jouw bruine verdorde gras
deprimerende schaamte
door jou ben ik mijn kompas kwijt.…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
100 Het is niet de breuk die het zwaarst op me weegt,
niet het bittere einde dat de stilte nu krijgt.
Het is het besef van wat gisteren andermaal telde:
de tederheid die nu langzaam vervliegt.…
In de kringloopwinkel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
147 De stilte hangt te zwaar tussen de boeken,
alsof iets in de bladzijden mij leidt.
Een stem wordt gezocht die ooit heeft gevormd,
een zin die niet meer netjes klopt met mij.
Tussen gelezen levens, half verdwenen,
schuurt taal zich langs wat ooit herinnerd lijkt.…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 Mijn hart alleen,
Mijn hart roept wenend door de stilte heen
Om een nog dieper en nog schoner wonder.
O hart dat van uw schoonste droom bevangen
Toch niet kunt rusten en niet rusten wilt,
Maar roept en weent en tot de dood u stilt
Moet almaar leven en almaar verlangen!
-------------------------
uit: Verzen (1905)…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 En in die winterse stilte, waar tijd oplost, zal de werkelijkheid opnieuw tevoorschijn komen.…
Het weten
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.587 De dagen praten weer vandaag
zo lang de stilte vastgehouden
in een wedstrijd zwijgzaam is.
In mijn buik lag jij te wachten.
Languit gestrekt over vragen, zo
zij onaangenaam blijven zouden.
Door het woud aan twijfels heen
bereikte ik het zeggen, mijn lief:
‘de antwoorden heb je al’.…
Je stem, ik luister....
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.112 Je stem, ik luister
nog steeds ernaar
in de nachten en dagen
waarop ik jou zie staan
De stilte in je ogen
het is dieper dan in je leven
toen je zo gezellig
nog meepraatte
Mijn hart is genegen
en de druppels traan
stromen neer wanneer ik
jouw naam nog fluister…
Reveille
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
719 op snelweg, ergens in zuid
zwerven donkere uitlaatgassen
lawaaien door groene velden
zomaar de natuur misbruikt
klinkt uit het niets, als opge-
schrikt een verblindend zingen
vleugel aan vleugel in
schitterend samenspel waarna
angstig geluid de stilte induikt…
stormen verdwenen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 liefde zo zacht
nacht zonder zorgen
alles tot rust
verdreven stormen
Jouw lach brengt liefde
beheerst mijn leven
stilte na storm
zon na regen
nooit meer tranen
pijn en verdriet
jij kwam in mijn leven
stormen verdwenen…
De eenzaat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.662 in diepe stilte
van vergeten leven
huist de kille mens
met gehaat lichaam
zwarte bloemen
als kern van ik
verstenen zonden
zonder naam
weg van gedachten
gijzeling van licht
dood voor woorden
met vergeest gezicht
niets kan hem
nog meer verteren
dan tot stof
te wederkeren…
Donkerrood
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
1.125 Vragend in het naakte licht
fluister ik
naar haar vreemde gezicht
wat de tijd niet antwoordt
en
breekbare woorden
machteloos herhalen
met een stem die
bang
de tijd
vraagt
wat
achterblijft
als de stilte
weer
terugkeert
waar onze liefde
slecht
een eenzame echo
is…
Gespleten eenheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
777 Zichtbare deining
beroert het oppervlak
waaronder de stilte
van een onpeilbaar diep
Waar leven wordt gebaard
in ontelbare diversiteiten
die als eenheid verwekt
elkaar al eeuwenlang bestrijden
Deze sluier van vergetelheid
bedekt het kalme weten
van Leven dat IS
maar aan hebzucht blootstaat…
inspiratie
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.425 de stilte evenaarbaar
de liefde evenmin
het leven is haalbaar
veranderen heeft geen zin
werken is genaakbaar
het doel haalt zich in
eenzaam en verzaakbaar
de hersenen in hun pin
een hoofd zonder leven
het gevoel laat zich doen
ideeën staan te beven
we geven van katoen…
onmachtig...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
963 onmacht in de strijd
het gevecht met jezelf
verwoest wordt een leven
verscheurt door pijn
waar angst sluipt
in nachtelijk dwalen
het zoeken naar waarom
de vraag, nog hoelang
en jij luistert naar stilte
het snikken gesmoord
angstvallig wakend
dat niemand het hoort…
Kastelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
938 Ik hou van kastelen en ik hou van stilte
Maar dit hoeft voor mij niet meer
Ik heb bewezen dat ik om kan met de kilte
Zeg me, wanneer voel ik de zomer weer?
De gloed van verlangen over mijn huid
De zucht om de weergevonden rust
De glimlach die alle kelders sluit
De kus die alle draken sust…
Stroom der vergetelheid
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.114 Golven wuiven ijskoud diepte
onder het gladde oppervlak
waar stilte vergetelheid verdrinkt.
Zo gaat ze mee
in een eindeloze beweging
over en weer
naar een vage einder
en terug.…
Harts tocht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.843 hoe je vluchtig aandacht blaast
in wolkjes kou en de
verwarming onzichtbaar
in het nauw
leg je mijn adem stil
ik ril
tussen deze vier muren
weeg de stilte
en tel nog maar eens
je lach echoot door ’t gebouw
en ik
warm twee handen
aan mijn hart…
Sust
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.052 Heel even
kust ze stilte
verlangt rust
in avondrood
bloeit onverbloemd
wanneer armen
eenzaamheid vangen
oogluikend verdwijnt
haar laatste lach
in ijzige verte
terwijl wij
weerloos loslaten
sust zij reeds
verloren rust…
De aanraking
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.802 de beweging
van het water
gleed langs mij heen
het meer was verlaten
alleen, de kille stilte
dreef het lichaam
met zich mee
niets, bleef aan het
verkrampte lichaam
kleven, enkel wat druppels
op het koude vlees
vol ontroering
bevrijdde ik mezelf
van iedere druppel…
druppel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
792 het is een hoekje in de kamer
waar lippen sluiten
ogen drinken uit een vlam
op de witte muur
het is een bankje aan het water
waar vingers strootjes vouwen
tot een fluitje
dat naar stilte klinkt
het is de druppel aan het glas
waarin ik spring
en spetter met mijn nieuwe laarsjes…
Zeeën van rust
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.183 rust en vrede
vind ik bij jou
mijn geliefde
donker blauwe zee
is in de kalmte
van jouw golven
drijft de tijd
aan mij voorbij
het zijn voor
mij ogenblikken
van stilte en vrede
ik voel mij niet alleen
voel de kracht
van gedragenheid
en laat mij meevoeren
in jouw stroming…