3942 resultaten.
Hartslag van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
740 andere stad
je bent mij uit het oog verloren
schreef ooit nog een brief aan de toekomst
maar die lag niet meer naast mij
ik hunkerde geen zins naar het verleden
dat jij afstofte met een bloot geheugen
voor pikante details en wild verlangen
en waar jij woont zou ik niet willen weten
ik herhaal mezelf in een zeldzaam vergeten
doorwortel winters…
Wintervlinder (pour l'aimable CSZ)
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
1.035 niet alleen, geelzwarte mezen roepen
vanuit elk hoekje in de tuin de lente aan, brutaal
negeren ze het hoge miauwen van een jonge buizerd,
ach, mijn lieve, wonderschone, vlinder,
de herfst kleurde boom en blad diep oranjerood,
toen jij besloot je sterke lijf te ontpoppen,
ach, mijn lieve, wonderschone vlinder,
hoe toch heb jij deze boze winter…
Geluk een natuurlijke beloning
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 welbehagen
geluk genoemd, een beloning
getriggert door lichaamsdrugs
ik zag het bij m’n grootouders
op ‘t Groningse land in ‘t najaar
turf en aardappelen in de schuur
varken en moestuin ingemaakt
in avondschemer kijken ze met
vermoeide leden maar gelukkig
naar incidentele voorbijgangers
na gedane arbeid is ‘t goed rusten
die winter…
Contrast
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
577 De lente werd een purperen gang,
er bewoog licht in het prille groen,
stappen knarsten een winter lang,
in echo’s gekrast in een nieuw
seizoen, ik versnel een meter om
in het gezicht te komen, en jou
in het natte gras te paaien, graai
het botergeel uit de paardebloemen,
in de lome spiegel van de morgen
paren bijen om de geuren, zoemen…
- Sprookjesglinsters van een ijskristal -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
690 Winterse glimmering, sfeerijke bloemenpracht
beroert de hartsromantiek als sprookjesnacht.…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
OPBLOEI IN TRIEST GETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Een keukenraampje
zwaait open bij winters weer:
het huis komt vol mist.
Ik loop langs graven,
blijf staan bij een grote bak,
gooi snoeppapier weg.
Het hok is tochtig:
eenden, konijnen kroelen
op één grote hoop.
Grauwe stormlucht dreigt;
weglantaarns in de polder
schijnen even lief.…
Ode aan 't Hoogeland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
618 De zee overstroomt ‘s winters ‘t Hoogeland
laat klei achter en zou Waddenzee geworden
zijn als in de eeuwen de boeren het land niet
hadden behouden met dijken en afwatering.…
PUBLIEKSPERCEPTIE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 onbevangenheid
de ogenschijnlijk
dodelijke vermoeidheid
straalt van de gezichten
van de mannen en vrouwen
van het publiek af
waarvan de ogenschijnlijk
fysieke schoonheid
ver te zoeken is
of het moet
de gerijpte rijp
zonder schittering
op hun gezichtsgelaten zijn
die neigen naar dooi
maar in werkelijkheid
bevroren blijven
waardoor de winterse…
Unieke vrouw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
626 Je gaat andere wegen, maar ik
had een huwelijk met jou best
aangedurfd of whatever, maar
nu verlaat je dus het te saaie
Gouda voor jou, zie ik je dus
nooit meer vreugdevol kunstzinnig
bezig zijn, liefste, de zomers
hier zullen winters zijn zonder
jouw liefdevolle glimlachen,
Je zult nooit meer op markten
staan met je kleurrijke, warme…
Zielekruimels
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
594 Buiten bloedt de winter
leeg, in de uitgestoken hand van de
vroege lente verkleurt haar droefenis
tot bottend groen, kornoelje geurt naar
haar en naar de dauw, ze blijft de
gekozen aarde getrouw tot de dood.
“Schoonheid is een ander woord
voor de vrije fantasie van gedachten.”
Pama…
De eenzame schilder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
665 De eenzame schilder
schildert met magisch realisme
de dood van inwendige ziel
slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de vele gezichten van de dood
en…
Bestaanswijze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Wij hadden elkaar en hartstocht om te beminnen
te onthullen wie wij ten diepste waren
De bomen van de Kruidtuin keken neer
zagen hoe het goed was en terecht verging
Winter haast onmerkbaar in lente overging
geuren en lichtgroene verschillen
Voor de grote plataan, dichtbij het openbaar gemak
doet een zot zijn rituele gebaren en begint
met het…
De ware blues,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
937 Maar in de boezem van de winter
sluimert stil een naam die ik in de lente
laat ontwaken, waar ik in een overvloed
aan bloesem, de ware blues voor je bezing.…
Tramonto
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Uitgeput, tot op de bodems van de menselijke
kracht gegaan, strompelt de vuurtorenwachter
in de akelige winter, waar zinloze pijn zijn
lichaam verwoest, waarbij het ijs niet breken
wil; de dood vreet in met zoutzuur, totaal in
zichzelf verloren, als het bitterste uit zijn
hart afvloeit naar de kraters van dodelijke
eenzaamheid, waar het gedachtenlava…
Het ongelijk van tussentijd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Het ongelijk van een koude lente na een warme winter.
Van splinters in een kleuterduim,
de pleisters op de stigmata.
Betten van een wonde.
Het ongelijk van de havelozen.
Weggeknakt in beduimelde beden,
de kralen in de rozenkransen,
bloeiend tussen duimen rond.
Het ongelijk van lengen en slinken
van dagen die maar net begonnen.…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Eigenlijk pas in de winter van het bestaan
keert het tij en wordt men zich bewust
van een kalme gemoedsrust.…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 loze ruimtes dragen
mijn spouw op het laatste fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het laveren in ruimtes die er niet toe doen, het
boetseren van je handen totdat het wit verbleekt
bij de komende winter…
Gekleurde wangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 met pure
hartstocht aan
Elke vezel in haar lijf ziet en voelt de kleine wonderen in dit universum
Wanten slaan tegen elkaar aan om koers te maken om de dagelijkse tocht weer te aanvaarden
Dankbaar voor haar reis langs gecompliceerde opdrachten en antwoorden van eenvoud weerhoudt regen en kou haar niet om voetstappen achter te laten in de winterheide…
't I S S T I L L E
poëzie
5.0 met 7 stemmen
5.404 Ik leef,
spijts ‘s winters winterdom!"…
Ode aan de gierpomp
gedicht
4.2 met 4 stemmen
6.327 De bourgondische gier in zijn kakstoel op wielen
houdt weldra zijn intocht, goudregen strooit hij
voor het dunne gras voor de verpauperde halm
die eieren versmaadt, hoe mooi groen ook; uitbundig
juicht hij de gierkar toe op zijn triomfreis,
beide bleek van de winter nog: Leve de gier!…
dag opa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 het kunstmatig leven
achter ooievaarsbek
uit sibbes oog verdwenen
niet langer wind van onder
zo hoog gevlogen
te hoog misschien
te veel gezien
wat je zag brandde je netvlies
was zwaarder dan je vleugels dragen konden
de boom nu gekapt het nest is nu weg thuis is nu elders
ook voor jou is het winter nu, vogeltje
van zomer naar zomer ad hoc…
Wat ik in je ogen las
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Onder een stolp van glas
stroomt de luie rivier,
ver van de sprakeloze stad,
de vroege winter laat zich
klinken, moeiteloos rust het
slib van de waarheid op een
droog gevallen espenblad,
zonder daarvan te drinken,
Een panorama die ik met name ken,
gedompeld in oeverloze wildernissen,
de ziel niet groter dan een notendop,
gedrenkt…
Het paard van ome Lou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
815 bedachtzaam
en met lange tanden
Lou wilde zo graag hopperdehop
een eindje rijden in galop
maar het gebeurde niet
Zelfs een rustige draf
kon er echt niet af
Lou had verdriet
Maar op een dag
wat hij toen zag
zijn paard ging heel hard rennen
Hij sprong alle kanten op
vooruit en opzij in volle galop
was niet meer te herkennen
De winter…
Jij bent mijn levenslicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Ontdooide van een lange winter.
Intens, diep, warm en zielsveel
houd ik van jou.
Wat begon met een twinkeling
en een opspringend hart.
Is uitgegroeid tot een boom.
Jij bent de stam waar tegen ik rust.
Bladeren die mij verkwikken,
wanneer de hitte alom aanwezig is.…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem de winter met de sneeuw en de koude.
Ik toon hem het landschap en zijn pracht.
Ik toon hem de rotsen in hun kracht.
Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister.
Ik vraag hem te luisteren naar het lied van de lijster.
Ik toon hem de bloemen overal verscholen.
De lelies, de rozen en de violen.…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 De winter gongt pijnlijk door het landschap,
terwijl Terra trilt en lava hoest via haar vulkanen.
De mensheid maakt immers te vaak een misstap.
Men ontkent de ethers van de schepping.
Hé, een windstilte vol belofte bij de zonnewende!
Ja, de wereld zal al snel herboren worden
als een vroege lente. Men wil vrede, nú, geen ellende.…
Verhangen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.642 ’s Nuchtens, over winter, hangt 'n
schuwe schooier in de top
van een eike, langs een wegel,
witgeijzeld, aan 'n strop.
Zijn gerokken lijf, in vodden,
wiegelt met een doof gerucht
van de takken, lijk de slinger
van een uurwerk, door de lucht.…
elk jaar vieren wij jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.816 elk jaar
als lente winter verslaat
scheurt de kalender
het laatste blaadje
die van jouw geboorte
dag en maand onthult
elk jaar
als bloesem ijzel dooit
blijken we rijker gezegend
met de liefde
die jij fonkelt
en stralen laat
elk jaar
als bloem knop verlaat
feesten wij het geluk
dat jij brengt
in de harten en levens
die jou ontkiemden…
Ach: wat GEEFT het nou?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Het mag dan buiten niet zo geweldig zijn, met regen, winters weer en zo
ik startte de dag met een brede lach, en zal hem uitzitten evenzo.
Want de start van de dag, zegt ALLES over het verloop.…