Alle inzendingen over einde

5764 resultaten.

Sorteren op:

Verloren jaren

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.965
Jou had aan het einde niet verwacht Oma misschien, of tante Mien uit Schagen weet je nog wel, dat mens had dertien blagen en die verschaalde paardenhinniklach waarmee ze als een harp zou schallen dat het Godvertyfus tijd werd Jezus Mina dat ik mijn smoelwerk eens kwam laten zien ja en hoe ze dan ontroerd zou laten vallen terwijl ze vol met…
WOLF5 mei 2006Lees meer >

dichtersleed

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 649
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren en erger nog ... wie zal applaudiseren gelooft u mij, ik ben ten einde raad geen mens wil op mijn werken reageren ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat het maakt me boos, verdrietig, obstinaat mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren wie laat zich…

-Omdat alles voorbij gaat -

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Tussen de zwarte lijnen en de scherpe pakken is er soms een ontmoeting, jij bent ergens net als ik maar de metro raast ritmisch door en ik ben niets dan storende harmonieuze pretentie Gebouwen proberen god te raken, in arrogante lelijkheid zoals de regenboog van staal met aan het einde China in een loods, Frankrijk en Italië…
SVD30 mei 2006Lees meer >

Eindelijk

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Vermoeid het gezicht gedrapeerd langs zijn ogen verdronken in het conformisme van belang de automatische handeling voorspelbaar bewaakt onbewust de verdringing verlangen snakt naar zuurstof aan de oppervlakte even verdwijnen kringen op het water klamme, warme, drukkende stilte storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen de grond hard, geel, einde…

was koud aan onze voeten

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
tijd klaart laat een heldere zomerzon ik was verstrikt in jouw gedachten voelde in wat je verwachtte en speelde mee het was ons strand ik nam je hand gooide je met zand de zee was koud aan onze voeten in eerst begroeten mijn spel kwam snel ten einde toen ik je kuste we samen rustten en ik je in mijn armen nam en jij in…

schrijf een andere toon

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
ik schrijf vandaag een stukje leven op papier titel als begin punt als eind daartussenin gaat alles zo zijn gang soms van belang voor anderen ze lezen mee voelen zich niet meer alleen herkennen eigen woorden samen delen valt dan mee ik schrijf een andere toon woorden klinken anders dan gewoon je kijkt en luistert naar wat…
wil melker5 augustus 2006Lees meer >

'k Zit met mijn lamme benen

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.033
De schoonste lol, de liefste lol maakt op den einde dol. De schapen moet men scheren en de ezels moet men slaan, ja slaan. Zo wil 'k, in alle zere, mijn lamme benen gaarne braên. Mits 'k u dan maar en geve het zout van dit mijn leven, en van mijn wrokkig offer, God, niet worde te eigen spot.…

La Méduse voorbij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Het einde is binnen handbereik gezonken. Het begin loopt voor op de feiten en onze hemeltergende laatste dag is al wat rest.…

Storm

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.245
Waar is het einde en wat is het begin, Moet ik huilen of heeft dat geen zin? Alles komt tegelijkertijd omhoog, O jee ook nog buien en niet droog. Ik laat de storm maar razen door mij heen, Het is van binnen en buiten dat ik ween. Na een poosje windkracht tien Kan ik de schade wel weer overzien.…
Carin Vink22 oktober 2008Lees meer >

Stress? Weg ermee!!!

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
Het einde komt nu zoetjesaan in zicht. Opdat u niet ineens op spanning stuit, laat ik de chute bij deze achterwege, want dit sonnet gaat als een nachtkaars uit.…
Aubrey13 januari 2009Lees meer >

Is dit leven?

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Toen het werk voor het dagelijks brood velen weinig uitzicht bood op een leven van rust na werk alleen de zondag en de kerk Kwam de tijd dat na een leven van hard werken zij dit tegen het einde konden beperken. Nu doet de vooruitgang ons de mogelijkheid geven op een gezonder en rijker leven.…

Aftellen

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.834
Was ik maar meteen gegaan Ik zit nog steeds achter mijn bureau Nog 4 uren te gaan Het is een langzame flow Het lijkt wel of de uren stil staan Ik zit vast geroest achter mijn bureau Nog 2 uren te gaan Het duurt nu niet lang meer hoor Dan kan ik lekker opstaan Ik sta op vanachter mijn bureau Geen enkel uur meer te gaan Het is het einde…

laatste adem

hartenkreet
3.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 3.047
Laatste adem In de laatste fase van het leven, De tijd tikt en tikt maar door, Maar de kaars van leven is nog maar klein Het einde is in zicht, Het laatste vlammetje wordt zwakker En wordt overwonnen door het laatste zuchtje wind.…
MiTcHeLL16 augustus 2009Lees meer >

30 Jr Mist

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 639
roes genietend flierefluiten gebruikend al wat heeft en leeft terend op die gemeenschap welke begripvol steeds maar weer geeft Maar dan als de jaren tanen het lichaam protesteert komen getuigende tranen dertig jaar lang gevlucht, niets geleerd Dan nu weigert het alom begripsvolle eenzaam lijden meldt zich aan wachtend het afgedwongen einde…
Ivan Grud18 augustus 2009Lees meer >

Gedichten als gezichten

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 607
we balanceren in gedachten zonder net het koord trilt lichte ritmes de einden zingen rond zetten gedichten als gezichten op het net zonder mond facetten ogen virtueel net echt kussen woorden warmen zinnen als in bed belijden liefde die zijn werkelijkheid heeft afgelegd ik ontmoet je in je geest het ijle spinrag van contacten niemand…
wil melker22 augustus 2009Lees meer >

Heimwee

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.648
- Gedachten zonder einde, vervlogen en vergaan. Wat staat ons nog te wachten Dan mist en hagel hier, En koude, korte dagen, En nachten eindloos schier. De zwaluw is gaan vluchten, De blaadren vielen toen, En gij zijt heengevlogen, Zo als de vogels doen. ------------------------------ uit: Gedichten (1870)…

De Wilgenlaan

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 676
Onze wegen scheidden op weg naar ‘t einde van haar lijden. De wilgen zijn geknot en uitgelopen, voor haar gaat ver van hier een nieuwe toekomst open waarop ik hier op aarde nog mag blijven hopen, verbonden door de wortels van ons geloof in God. Een eindje verderop wordt er al weer een wilg geknot.…

lichtjes

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.168
soms is alles donker en stil donkergrijs en kil niets dat nog wil alleen en stil in huis geen geluiden te horen niemand gaat me storen in dit donker en stil hoe hard ik ook gil hoe graag ik ook wil niemand zegt sst stil ze slaapt straks is het weer licht het einde in zicht zal het duidelijk zijn rauw en bezeerd van deze pijn…
i11 december 2009Lees meer >

LICHTJES

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.397
soms is alles donker en stil donkergrijs en kil niets dat nog wil alleen en stil in huis geen geluiden te horen niemand gaat me storen in dit donker en stil hoe hard ik ook gil hoe graag ik ook wil niemand zegt sst stil ze slaapt straks is het weer licht het einde in zicht zal het duidelijk zijn rauw en bezeerd van deze pijn…
i13 december 2009Lees meer >

14

hartenkreet
1.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.608
Veertien jaar geleden In je wiegje naast de kerstboom Lag je als donzig diertje Een derde kindje, een zoon Ik zie je nog kruipen in de keukenkast Kampen bouwen tussen de bomen Klimmen op de muur, duiken in de zetel Dacht jij dat door ooit een eind aan zou komen?…
marleen14 december 2009Lees meer >

weifelaar in het slakkenhuis

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 675
porceleinen pop die het briesen van de maskers schraapt een boom wordt omgelegd in zijn oren kreunt een mastodont het reptiel in zijn aderen ook daar heeft hij vlekken in de ogen de rijp zit in zijn benen fragiel kwetsbaar elke stap kan het dekken openslaan met elk weifelen breekt hij wat adem van de wind de dood slaapt aan het eind…

Ontmanteling

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 753
steeds meer vallen bladeren van mij af en voel de dag naderen dat ik geheel naakt zal zijn en verloren zekerheden ervaar als een onafwendbare straf wie ben ik toch geworden roept mijn hart ten einde raad is zoeken naar ademende liefde struikelen over horden en maakt het stof der aarde van mij een holle veelvraat het licht van…

Geheel verzorgd

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.956
Aan 't eind een klein en dicht café waarlangs een olietanker vaart. U draait zich om en wordt in 't dorp gestoken door een wesp, u plukt een willekeurig blaadje, wrijft vergeefs, en dronken van geluk en pijn keert u naar huis terug. ------------------------ uit: 'Viewmaster', 1997.…

to be or not to be redelijkerwijs

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 678
fingeren of zonder te menen moeten acteren daar is op zijn minst een theatraal kantje aan maar als altijd komt dat ook van twee kanten zoals een mens is ben ik soms halfrond op de koppen van het bollen daar draait men de hand niet voor om achter in de keel gaat het om ontdubbeling en wat zich dan op de lippen ontbloot op het uiterste einde…

een kruik vol gedachten

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 815
onderhuids terwijl de avond over het licht scheert het leven meeneemt zodra de traagste wijzers lonken naar het ratelend gewicht der waarden heftig aan het einde en van jarenlang vermeden alsof het dwingt tot schrapen nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling van werkelijkheid zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste…

Help me!

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 760
We kunnen haar niet redden, niet helpen, alleen toekijken, want we zijn machteloos en de nachtmerrie wordt vervolgd, tot het einde der dagen.…
Johanna29 augustus 2010Lees meer >

Ontsnapt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Weet je je hart niet te vinden bij de schaduwen over zonverlichte wegen, dwaalt het rond in alles wat donkerder is dan het einde van een gesloten wildernis. Niet alle daken zijn van steen, druppelt er verdwaalde regen doorheen. Je zult moeten vluchten naderhand, wat ons redt is onze vijand.…
Emma13 september 2010Lees meer >

Insomnia II

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
En zoals het kind groeit in zijn moeders schoot, Gelijk zo groeit het woord op in mijn hoofd, Het graaft van meet af aan zijn eigen graf Stevent als een wilde op zijn einde af, En zie dan, de pijn bleef langer onverdoofd Als ik mijzelf het slapen niet verbood.…

Ik mijmer even mijn vriend

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 820
aanwezig jij was een vriend, trouw en oprecht doch het sterven nestelt zich telkens in bij iedere geboorte waarvan het bloot wordt bedekt met de kille glans van de herfst niet meer naar zee, of struinen over het hoge land, het zout van de wad proeven met je tong, je was slechts een beest zegt de verharding in mijn stem, ik weet, het einde…
elze5 maart 2011Lees meer >

DE WEG NAAR

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 717
Het mogelijke einde van de genieting maakt me verdrietig. Maar ook de pijntjes in lijf en ziel verdrieten mij iedere dag. Ik zie steeds uit naar het goddelijk ontmoeten van die mij liefheeft. Die lieve ogen die mij ergens zien zitten wachten op contact. Dat grote moment van eeuwige omhelzing en niet meer uitzien.…