5764 resultaten.
Verloren jaren
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.965 Jou had aan het einde niet verwacht
Oma misschien, of tante Mien uit Schagen
weet je nog wel, dat mens had dertien blagen
en die verschaalde paardenhinniklach
waarmee ze als een harp zou schallen dat
het Godvertyfus tijd werd Jezus Mina
dat ik mijn smoelwerk eens kwam laten zien ja
en hoe ze dan ontroerd zou laten vallen
terwijl ze vol met…
dichtersleed
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
649 ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren
en erger nog ... wie zal applaudiseren
gelooft u mij, ik ben ten einde raad
geen mens wil op mijn werken reageren
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
het maakt me boos, verdrietig, obstinaat
mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren
wie laat zich…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Tussen de zwarte lijnen en de scherpe pakken
is er soms een ontmoeting, jij bent ergens net als ik
maar de metro raast ritmisch door en
ik ben niets dan storende harmonieuze pretentie
Gebouwen proberen god te raken, in arrogante lelijkheid
zoals de regenboog van staal met aan het einde
China in een loods, Frankrijk en Italië…
Eindelijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.122 Vermoeid het gezicht gedrapeerd langs zijn ogen
verdronken in het conformisme van belang
de automatische handeling voorspelbaar
bewaakt onbewust de verdringing
verlangen snakt naar zuurstof
aan de oppervlakte even
verdwijnen kringen op het water
klamme, warme, drukkende stilte
storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen
de grond hard, geel, einde…
was koud aan onze voeten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 tijd klaart laat
een heldere zomerzon
ik was verstrikt in
jouw gedachten
voelde in wat je verwachtte
en speelde mee
het was ons strand
ik nam je hand
gooide je met zand
de zee was koud
aan onze voeten
in eerst begroeten
mijn spel kwam snel
ten einde toen
ik je kuste we samen
rustten en ik je
in mijn armen nam en
jij in…
schrijf een andere toon
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
551 ik schrijf vandaag
een stukje leven op papier
titel als begin
punt als eind
daartussenin gaat
alles zo zijn gang
soms van belang
voor anderen
ze lezen mee voelen
zich niet meer alleen
herkennen eigen woorden
samen delen valt dan mee
ik schrijf een andere toon
woorden klinken
anders dan gewoon
je kijkt en luistert naar
wat…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.
Zo wil 'k, in alle zere,
mijn lamme benen gaarne braên.
Mits 'k u dan maar en geve
het zout van dit mijn leven,
en van mijn wrokkig offer, God,
niet worde te eigen spot.…
La Méduse voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 Het einde is binnen
handbereik gezonken. Het begin
loopt voor op de feiten en
onze hemeltergende
laatste dag is al wat
rest.…
Storm
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.245 Waar is het einde en wat is het begin,
Moet ik huilen of heeft dat geen zin?
Alles komt tegelijkertijd omhoog,
O jee ook nog buien en niet droog.
Ik laat de storm maar razen door mij heen,
Het is van binnen en buiten dat ik ween.
Na een poosje windkracht tien
Kan ik de schade wel weer overzien.…
Stress? Weg ermee!!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 Het einde komt nu zoetjesaan in zicht.
Opdat u niet ineens op spanning stuit,
laat ik de chute bij deze achterwege,
want dit sonnet gaat als een nachtkaars uit.…
Is dit leven?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.257 Toen het werk voor het dagelijks brood
velen weinig uitzicht bood
op een leven van rust na werk
alleen de zondag en de kerk
Kwam de tijd dat na een leven van hard werken
zij dit tegen het einde konden beperken.
Nu doet de vooruitgang ons de mogelijkheid geven
op een gezonder en rijker leven.…
Aftellen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
3.834 Was ik maar meteen gegaan
Ik zit nog steeds achter mijn bureau
Nog 4 uren te gaan
Het is een langzame flow
Het lijkt wel of de uren stil staan
Ik zit vast geroest achter mijn bureau
Nog 2 uren te gaan
Het duurt nu niet lang meer hoor
Dan kan ik lekker opstaan
Ik sta op vanachter mijn bureau
Geen enkel uur meer te gaan
Het is het einde…
laatste adem
hartenkreet
3.3 met 38 stemmen
3.047 Laatste adem
In de laatste fase van het leven,
De tijd tikt en tikt maar door,
Maar de kaars van leven is nog maar klein
Het einde is in zicht,
Het laatste vlammetje wordt zwakker
En wordt overwonnen door het laatste zuchtje wind.…
30 Jr Mist
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
639 roes genietend flierefluiten
gebruikend al wat heeft en leeft
terend op die gemeenschap welke
begripvol steeds maar weer geeft
Maar dan als de jaren tanen
het lichaam protesteert
komen getuigende tranen
dertig jaar lang gevlucht, niets geleerd
Dan nu weigert het alom begripsvolle
eenzaam lijden meldt zich aan
wachtend het afgedwongen einde…
Gedichten als gezichten
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
607 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
zetten gedichten
als gezichten op het net
zonder mond facetten ogen
virtueel net echt
kussen woorden
warmen zinnen als in bed
belijden liefde die zijn
werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
het ijle spinrag van contacten
niemand…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 - Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.
De zwaluw is gaan vluchten,
De blaadren vielen toen,
En gij zijt heengevlogen,
Zo als de vogels doen.
------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 Onze wegen scheidden
op weg naar ‘t einde
van haar lijden.
De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.…
lichtjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.168 soms
is alles donker en stil
donkergrijs en kil
niets dat nog wil
alleen en stil in huis
geen geluiden te horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn…
LICHTJES
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.397 soms
is alles donker en stil
donkergrijs en kil
niets dat nog wil
alleen en stil in huis
geen geluiden te horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn…
14
hartenkreet
1.9 met 22 stemmen
5.608 Veertien jaar geleden
In je wiegje naast de kerstboom
Lag je als donzig diertje
Een derde kindje, een zoon
Ik zie je nog kruipen in de keukenkast
Kampen bouwen tussen de bomen
Klimmen op de muur, duiken in de zetel
Dacht jij dat door ooit een eind aan zou komen?…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook daar heeft hij
vlekken in de ogen
de rijp zit in zijn benen
fragiel kwetsbaar
elke stap kan het dekken openslaan
met elk weifelen
breekt hij wat adem van de wind
de dood slaapt
aan het eind…
Ontmanteling
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
753 steeds meer vallen
bladeren van mij af
en voel de dag naderen
dat ik geheel naakt zal zijn
en verloren zekerheden ervaar
als een onafwendbare straf
wie ben ik toch geworden
roept mijn hart ten einde raad
is zoeken naar ademende liefde
struikelen over horden
en maakt het stof der aarde
van mij een holle veelvraat
het licht van…
Geheel verzorgd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
5.956 Aan 't eind een klein en dicht café
waarlangs een olietanker vaart.
U draait zich om en wordt in 't dorp
gestoken door een wesp, u plukt
een willekeurig blaadje, wrijft
vergeefs, en dronken van geluk
en pijn keert u naar huis terug.
------------------------
uit: 'Viewmaster', 1997.…
to be or not to be redelijkerwijs
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
678 fingeren
of zonder te menen moeten acteren
daar is op zijn minst
een theatraal kantje aan
maar als altijd komt dat ook van twee kanten
zoals een mens is ben ik soms halfrond
op de koppen van het bollen
daar draait men de hand niet voor om
achter in de keel gaat het om ontdubbeling
en wat zich dan op de lippen ontbloot
op het uiterste einde…
een kruik vol gedachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
815 onderhuids
terwijl de avond over het licht scheert
het leven meeneemt
zodra de traagste wijzers lonken
naar het ratelend gewicht
der waarden
heftig
aan het einde en van jarenlang
vermeden
alsof het dwingt tot schrapen
nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling
van werkelijkheid
zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste…
Help me!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
760 We kunnen haar niet redden,
niet helpen, alleen toekijken,
want we zijn machteloos
en de nachtmerrie wordt vervolgd,
tot het einde der dagen.…
Ontsnapt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Weet je je hart niet te vinden
bij de schaduwen over zonverlichte wegen,
dwaalt het rond in alles wat donkerder is
dan het einde van een gesloten wildernis.
Niet alle daken zijn van steen,
druppelt er verdwaalde regen doorheen.
Je zult moeten vluchten naderhand,
wat ons redt is onze vijand.…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 En zoals het kind groeit in zijn moeders schoot,
Gelijk zo groeit het woord op in mijn hoofd,
Het graaft van meet af aan zijn eigen graf
Stevent als een wilde op zijn einde af,
En zie dan, de pijn bleef langer onverdoofd
Als ik mijzelf het slapen niet verbood.…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar zee, of struinen
over het hoge land, het zout van de wad
proeven met je tong, je was slechts een beest
zegt de verharding in mijn stem,
ik weet, het einde…
DE WEG NAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
717 Het mogelijke
einde van de genieting
maakt me verdrietig.
Maar ook de pijntjes
in lijf en ziel verdrieten
mij iedere dag.
Ik zie steeds uit naar
het goddelijk ontmoeten
van die mij liefheeft.
Die lieve ogen
die mij ergens zien zitten
wachten op contact.
Dat grote moment
van eeuwige omhelzing
en niet meer uitzien.…