Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Redoute Barnflair

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
weer het geeft vastigheid in de Franse Tijd wordt het een redoute met zes hoeken je moet er nu nogal naar zoeken bomen staan er overheen Leidijk loopt er dwars doorheen een woonhuis staat er die schans in het veen bij de rand van Nederland Duitsland aan de overkant kanonnen zijn er niet meer geen wachthuis, soldaten de Batterij is verlaten…
Sjoerd Visser29 september 2020Lees meer >

Vertel me

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
beschermend op momenten eenzaam in hevige pijn Vertel me Hoe de warmte te kunnen voelen Intens verlangend en wensend Helaas op het moment daar Onmogelijk om binnen te laten komen Vertel me Hoe trots te zijn Terwijl onzeker en stuurloos Tastend in het donker Hopend op blindelings vertrouwen Vertel me Hoe het donker te verlaten…
Anna25 november 2020Lees meer >

Eeuwig en enig Heer over dood en leven

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
Eeuwig en enig is mijn verlosser mijn kracht en mijn leven Mijn hulp komt van de Heer die zijn wet boven de top van de Sinaï heeft gegeven Ik die alleen en verlaten woon op de aarde die Hij bouwde sla mijn ogen op naar het Oosten Mijn God de enige Heer over dood en leven Hij is het licht die het leven van iedereen richt…

Lucky Day

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Nachtelijk duister Houdt wacht bij mij Door de gordijnen Breekt zon de kluister Droom spat uiteen Ligt nu aan flarden En gruzelementen Voorgoed nergens heen Voel mij verlaten Verward en ontheemd Mijn ogen ontloken Het nabeeld ontvreemd Geschenk uit de hemel Zong net door mijn hoofd Uniek en eenmalig Illusie beroofd It's your…
Max6 augustus 2022Lees meer >

Venetië

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Aanleggen en verlaten, de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden, de trage opmars van meerpalen, stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden. Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden van de stil oprijzende gebouwen.…

Moedervrouw

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 422
kinderavonturen tot leven kwamen daar ligt nu haar as begraven onder het mos tussen groene varens, beschaduwd door eiken soms hoor ik haar stem uit oude kelen mensen die het moeilijk hebben versleten in het lijf, niet in de geest bezinning wordt steeds aangenamer met huid en haar en hart en ziel wolken komen uit de hoge bergen midden in het verlaten…
mobar14 maart 2024Lees meer >

herinneringen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
voor ons is samen thuis hand in hand de tuin en schuur de muur waar we altijd speelden en ik jou en jij mij verveelden met kijken naar elkaar wij waren altijd snel thuis ook in het grijs bestofte treinstel op een totaal verlaten station in de middle of nowhere ook thuis bij de slaande kerkklokken waar wij vergeten waren uren te…
wil melker7 augustus 2024Lees meer >

Herfstwandeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 382
O, wandelaar die zijn eigen pad bewandelt, zonder zoeken, zonder zien, is al verder dan de angst, de weg heeft hem verlaten. Beter is het antwoord van de echo dan de lokroep van een verre reiger, want de echo heeft allang gehoord, de vraag die nooit werd gesteld, zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
ErikG17 februari 2025Lees meer >

Als tijd en ruimte niet bestaan.

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 487
als tijd noch ruimte bestaat dan ben jij hier, nog voor ik vraag ik ben daar, waar jij mij mist nog voor jouw adem mij verlaat geen morgen dringt zich aan geen afstand tussen jij of ik niets scheidt ons geraak in jouw lege zielenblik als tijd en ruimte niet bestaan is elk nu een eeuwigheid is jouw stem al in mijn borst voordat woorden…

ZAARTBOS

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 361
Tussen dichte doornen krijgt menig dier hecht tehuis, beschermd aan elke kant, verlaat de strenge struik, speurt over drijfzand, vindt in open galerijoerwoud vertier. Een vinger van rivier Aa of Weerijs drenkt met ruime kronkels drassig, ruig veld, stroomt traag vol verkwikkend, helend bruingrijs.…

Stille kamervriend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 288
Vier wit gekalkte muren begrenzen stille ratio in serieuze eenzaamheid voor allebei een onsje de klok tikt tijd voorbij de radio geen woord, geluid we zijn niet blij we zijn een onsje meer dan gisteren gewicht verliest zwaartekracht we zweven eenzaam naar het bed van stille in onbeslapen uren is verlaten erotiek zonder dimensie…
mobar27 augustus 2025Lees meer >

Waanzinnige radeloosheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
wolkenkastelen en lichtgevende luchtspiegelingen jouw gelaat stond afgebeeld op het gescheurde etiket van een in de hals slanker wordende glazen fles waaruit hij een donkerrode drank had gedronken tijdens het achteraf dromen over jullie vrijpartij waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten bekeerde hij zich tot een innerlijke verlatenheid…
mobar5 september 2025Lees meer >

bodems in zinnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
inkuilen in versgespoten sneeuwtoppen het zweet en de tranen bevriezen op ijzige banen der milliseconden de sporters voor ronde plakken in nog strakkere pakken proppen maar laat ons nooit verkiezen te stoppen met zotte bedottende bodems in zinnen als archeologische grotten te beminnen kom wij klimmen zelf omhoog de Helikon ligt verlaten…
Stoker5 februari 2026Lees meer >

Wanneer Niemand Antwoordt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 346
Een toren, verlaten, open voor weer en tijd.…

Vleugellam

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 363
kwaakt de morgen schuin rechtop staand in vermiljoen en scharlaken karmozijnkleurig ochtendrood moe van hun nachtelijke escapades in verzande labyrinten sloot joris goedbloed de lamme kwaakhals de blinde mol de ogen toe hooggeboren finefleurders in doofstomme verbijstering overwogen zienderogen het tranendal der zuchten en steunen te verlaten…

Een eiland verdwenen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Wat diep was geworteld, drijft zomaar vandaan, verlaten, vergeten, in stilte vergaan. Een mens was geen eiland, en verdwijnen deed pijn. Een eiland verdwenen.…

oud strijder

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.287
speels en bedaard schrijf ik jouw geest, in ieder lied dat mijn hart verlaat. ik schrijf alle dingen die ik aan jou lief heb, maar voor iedere symfonie waar ik jou in voel krijg ik een stilte terug... ...waarin ik verdwijn vroom en bedeesd schilder ik jouw gelaat in iedere wolk die te zien is.…
Alternia16 oktober 2007Lees meer >

maar engeltjes bestaan wel

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.197
zie bij jou en je moeder in de ogen een lichtje betoverd bruin toveren we dit verhaal verder held in mijn eigen waanzin om te ontwaken in een vergeetachtig bestaan als een verwend kind jankt de wolf zijn tranen weg waarom kunnen ze me niet met rust laten maar nu is het duidelijk de les is het waard het gif dat langzaam mijn lichaam verlaat…

Vox nihili

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Genakend uit het niets verdoolde zadeloze sirenisch parvenu van klankillusies obscuur verborgen boventonen eucalyptisch zonder clair onbespiede zelfexpressie overwonnen huiver aan nog geen korrel graan ontstegen…

Nooit meer slapen

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 164
Van de noordkaap bij hammerfest tot de lofoten heb ik nooit meer geslapen maar in christiaansand in the hall of the mountain king was het peer gynt die mij in zomerse morgenstimmung bracht met die tweede beslissende kopbal van haaland…

Angústia

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.957
De zee trekt onder de nacht Naar vele verlaten stranden; Als een vloeibare wind is zijn klacht, En zout, zoals tranen branden. Ik voel dat overal waar de Branding in snikken breekt Tegen de kusten der aarde, Mijn leed met zijn golven smeekt Om de verloren genade Jou weer nabij te zijn.…

Zeg mij .....

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.709
neem mij mee op vleugels van de wind, laat mij zweven vlak boven de golven, schenk mij het zout der aarde, laat mij aarden in Uw dal van tranen, omgeven door het licht aan Uw horizon en ik zal de nacht begroeten zonder duistere gedachten, de ochtend omhelzen met de warmte van het eerste licht ooit zal ik het diepdonkere dal weer verlaten…
metha22 februari 2005Lees meer >

Treurlied voor mijn moeder

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.902
Voor vaarwel geen tijd meer, geen gegeven kans, zodat ik nu, alleen, op 'n verlaten toneel dans. Voorbij is de jeugd, alleen de herinnering blijft, die zijn sporen diep in mijn oude hart schrijft. Ik sluit mijn ogen en hou mijn tranen binnen, die schrijven hun sporen diep in mijn ziel.…

Dág huis...

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.523
Dag huis, we gaan je nu verlaten, noodgedwongen, niet van harte, ik kén je, ál je hoeken, ook de gaten als m'n broekzak. Nooit liet je me in de steek, de warme deken van 'k ben thuis, overviel me immer bij 't omdraaien van de sleutel...…

Real Fantastico

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
Het ligt verlaten in de struiken; 'Pappie wat is dit? Bello zat er aan te ruiken...'…
wiron28 maart 2005Lees meer >

Bekentenis

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.021
opwaaiend Beken ik dat ik broos ben Met de lage altstem die vloekt Om het simpel gebed van de mens Ik lees de welving van haar bovenlip De groef die ik te gretig openwoel Haar dubbele tong die een glimp onthult De tand die glanst als zij gedimd lacht Zij zingt wat ik zo heftig in taal verloor Zij heeft een man Het onverwekte kind verlaten…
Wim Veen11 april 2005Lees meer >

De kassa

hartenkreet
4.6 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Een eeuwigheid in de rij een kar tegen mijn schenen "ik weeg nog even de prei" en opeens is mijn buurvrouw verdwenen Een zucht verlaat mijn lippen "wie heeft mijn kassarollen gestolen?…

De Sneeuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 813
En verlaat ik levend dit land Nieuwe? Sneeuw, Witter dan een blad papier Nieuwe. Sneeuw, Witter dan Slavische Woede… Sneeuwstorm, sneeuwstorm, Is duizend bloemblaadjes, Duizend koepels, Sneeuwstorm – dolheid! Jij - alleen, jij - een menigte, jij – een duizend, jij - hees, Sneeuwstorm – vechtpartij, Sneeuwstorm – dodelijkheid.…

De zoeker

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
Ik sta afwachtend op het verlaten strand, niet precies wetend waar ik nu op wacht. Misschien is het wel op een nieuwe kans, of op zomaar een nieuwe, warme dag. Ben ik dan die zoeker naar jouw hand, of ben ik op zoek naar wie me toelacht? Zonder woorden vraag ik je ten dans, en ik verdrink, ik verdrink in je lach.…

Verstandeloos besluit

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 905
plezierig het ook was Kijkend naar de tuinstoelkussens Waar we samen aan de wijn zaten En toen ging je naar huis Sterker nog, ik heb je weggebracht Te donker om je te laten fietsen Onderweg in de auto Net als in de tuin Zit je om een sigaret te bietsen Een snel dankjewel, een lieve blik Een zachte kus, net naast mijn wang Ik ga je nu verlaten…