7674 resultaten.
tuin
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.959 Achter het oog gezeten, opengezet
op alles wat al gebeurd is, de bliksem
waarmee de wimper het boek dichtslaat
hoor hoe de roodstaart onzichtbaar
zich in de bruidssluier opwindt en ontzeg
het potlood het doodgaan
de hond die opkijkt naar de verbazing
zijn licht dat blind op iets nieuws wacht
de boom waaruit langzaam
een slang valt, steeds…
De eerste leg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 zij groende
met een lichte
zucht wat bomen
aan de horizon
in volle vlucht
narciste
groepen geel
met een handje
warme zon voor
zij het wisten
had in
het perk de
krokusbolletjes
al uitbundig
bloeiend bemerkt
waar zij pauzeerde
defileerden de
bonte vliegers
hun blijdschap over
haar vroege komst
de nesten af
en gereed voor…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Ik zie de bomen niet meer.
En waar het licht was
vallen hun schaduwen om mij
heen in het gras,
Alleen in het gras kan ik slechts
blind staren. Ik zie haar niet.
Haar beeltenis is mijn geestelijk
ervaren.
Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen van het licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten
mijn wezen.…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
Geraakt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 trompettist blaast z’n wangen vol
om de wereld te raken, aan te raken
met welke toonaard dan ook
zachtjes en bescheiden
tot ruig en hard ondersteund
door bas drum en keyboards
zingt hij tot de bomen
die oeverloos worden gekapt
toetert hij over een Syrische vriend
die niet meer naar huis kan
nu oorlog is wat de klok slaat
geeft hij, neemt…
De levensverwachting bijgesteld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 ik adem mijn eigenwaarde
in een bos waar ik de bomen
met de holen van de virus voglen
in de corona nevel niet kan zien
en zuig mijn longen vol
met 't licht de adem van zuiverheid
vol van poëzie dat mij uitdrijft
naar degene zonder uitzicht
op genezing waar ik de kleuren
van leven en hoop voor schilder
om je te troosten nabij te zijn
in je…
Als een buizerd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Als een buizerd wil ik wezen, solitair en autonoom,
met enkele vleugelslagen naar mijn plekje in de boom.
Tot plots weer alles helder wordt dan vlieg ik daar weer uit,
al kan het even duren voor ik daartoe besluit.…
Houding
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
638 het silhouet van een boom
lijkt ijzig stil
alsof hij staat te wachten
op een lichtstreep uit het wolkendek
een klein glimpje lentewarmte
op zijn kale kroon
aan mijn werktafel
staar ik kouwelijk in de verte
diep in gedachten
zit ook ik te wachten
op het vroege jaargetij
van thuiskomende zwaluwen…
April
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
588 De bloesem staat in weer en wind
te bibberen van de kou
terwijl de grijze wolken jagen
langs het oneindig hemelblauw
Het is alsof de storm
de lente uit wil doven
die door de bomen giert
het oog verduistert
de pijn te boven brengt
Op al mijn wegen kom ik God tegen
U leert mij weer te zingen
het lied mij in de mond gelegd…
6.6 Km op Bach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ogen schijnbaar onbewogen
plengt mijn lichaam
bij iedere stap en iedere noot
een druppel
En laaft daarmee telkens
volstrekt ademloos
de bodem van mijn verlangen
Onder dit muzieklandschap
lijken alle bomen en elke steen
daar voor de eeuwigheid
Ooit hoop ik jou alhier te vinden
op Fellini's strand
voor een laatste ronde
en een…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Muzikale dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 En vriendelijk klinken tonen
van menig vroege zangers
vanuit het lover van de bomen
of roep van buitelende vogels
in ‘t veld of ginds in ’t water
en ’s avonds sluit de nachtegaal.…
Zomerleven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 en aan de einder kleuren
zich de bomen paarsig mat.
Zo eeuwig door te varen,
wat zou dat heerlijk zijn.
En mij overgevend aan
dit heerlijk zomerleven,
geniet ik van ons samenzijn.…
kerstsjabloon
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
696 een gedicht maken over de kerst
is putten uit de doos vol clichés
die ik van zolder heb gehaald
weer gaat het over fonkelende sterren
dennenboom en 't kindeke in de kribbe
2 dagenlang sluiten wij de ogen
en gordijnen voor de realiteit
van de wrede wereld buiten
we warmen ons behaaglijk aan het
haardvuur en kijken tevreden
naar boom en…
ALLES STROOMT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
689 licht laat leven
waardoor alles stroomt
het water door rivieren
sappen die de bomen voeden
zoals bloed dat doet
door onze aderen
alle wezens op aarde
de aarde zelf en de zon
allemaal zijn we
stukjes heelal
het klinkt dan wel wazig
als in een droom
maar alles beweegt
komt en gaat
allemaal verkeren we
in een eindeloze stroom…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
675 Jouw leven een blauw stipje op het canvas:
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken,
de zon en de vijver worden zich,
schenken zich uit,
vullen alle mogelijke werelden.
Alles is moeiteloos
simpel wat het is:
de precisie van de werkelijkheid.…
Wandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Slenteren over het rulle zandpad
langs de opgedroogde bedding
van wat ooit in andere tijden
het bruisend blonde beekje was
slingerend richting zandheuvels
waar een enkele knoestige boom
de stoere groeikunst der natuur
door echte eenzaamheid verstaat
laat in de zwoele zomeravond
bij een ondergaande zon
wandelen tot het donker is
silhouet…
DICHTHEID EN RUIMTE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Onder knoestige bomen
over het kronkeldijkje
aan de bosrand lopen
de nabije wijdte zien
eindeloos moerassig grasland
vol blinkende poelen
drenkt verspreide peppels
en een rij grote wilgen
met hoog opgestoken vingers
die gezamenlijk vragen
hier wil de tijd terug gaan
Goudeneeuwse schilders roepen
om hun herboren kwasten
driftig…
Opgelucht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.250 Het was een
dag in wording
toen de lucht blauw
met felle zon en mist
door de bossen fietste
de weg knoopte zich in
een knoop
bomen zetten hun wortels
in de handrem
een wolk vergat waar
boven was
schaduwen liepen
zonder eigenaar weg
de regen viel naast
zichzelf en bleef
daar liggen en
in een sloot van tijd
zag ik, hoe gisteren…
aardse eeuwigheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
189 vriendschap is als een vorm van broederschap,
een extra arm
aan de boom van het leven.
.
groots zijn zij
die mij zo beschermen
en aandacht hebben
voor mijn zwakke zijden.
.
of degene die een traan wegneemt —
pijn of vreugde,
beide waar.
.
vriendschap groeit in gelijkheid,
in aanwezigheid,
en blijft bestaan
zelfs in afwezigheid.
.…
Tuintwijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 De reizende mens schiep
de herberg, later ook het café
en hij zag dat het goed was
De wouden zijn gekapt, de bomen
verzaagd, vertimmerd en geboend
- een bank waarop ik zit
achter in het café bij mensen die
over de bijzonderheden van hun leven
praten en mij vragen wat ik weet
van mijn werk, is het meer
dan wat ik doe?…
VERLIEFDHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
102 Verliefdheid is, ik weet het wel
vogels, vlinders, vliegen snel
Verliefdheid is, zo vele kleuren
bloemen en bomen die geuren
Verliefdheid is, hoe moet het nou
heel veel warmte maar ook kou
Verliefdheid is, grote en kleine zorgen
wachtend en kruipend tot de morgen
Verliefdheid is, ja één geheel
verliefdheid is, ach weet ik veel!…
Seizoenen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
16 In de lente van mijn leven
zal ik nimmer door te streven
op zoek gaan naar geluk
Bij mens en dier en de natuur
met open blik en zonder vuur
want al het kwade is vergeten
Als de zomer is gekomen
met lange dagen in de zon
koester ik het reeds gevonden
Geniet van zoete dromen
totdat herfst ze meeneemt
als blaadjes aan een boom
Door…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 O eedle boom, die, boven alle bomen
Een ogenlust, vanouds de mens verleidt.
Wie, als een vlinder op uw geur gekomen,
Wenst niet een weinig van uw zaligheid!
Men plukt, en gretig slaan de grage tanden
Zich in uw blanke sappig knappend vlees.
Zó overvalt ons onverhoeds de schande,
Als wij genieten wat Gods wet verwees.…
De lente was nog nooit zo mooi
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.057 De zon schijnt aan de hemelsblauwe hemel
en laat de mensen genieten van haar warme stralen
De vogeltjes zingen luid hun eigen lied
en toveren de stilte om in prachtige muziek
De wind waait zachtjes door de bomen
en laat de bladeren dansen op haar ritme
De vlinders vliegen voortdurend rondom mij
en doen me denken aan de liefde die ik voel…
Regen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.318 De engel zucht, ringen rond haar ogen
tranen... uit haar wolk ontsnapt als regen
beneden lijkt alles nog onbewogen
het droge land, niet te bewegen
Maar deze aanhouder wint
de grond gaat langzaam zuigen
en onder het droeve regenkind
gaan dankbaar bomen buigen
Alleen op haar wolk, die vertolkt
wat zij niet zeggen kan
kijkt ze tot het water…
Verdriet ...
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
895 Ik niet
doorgaan
niet stilstaan
Dan barst de bom
zonder reden
kijk ik toch achterom
naar het verleden
Verdriet ?
Ik niet
doorgaan
niet stilstaan !
Blij met 'n teder gebaar
verstand komt met de jaren
intens genieten van elkaar
helaas niet te verklaren
Verdriet ?
Ik niet
doorgaan
niet stilstaan !…
De dennenappel
gedicht
2.9 met 28 stemmen
9.403 Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie
blijft hij een probleem;
pas na de allergrootste aandacht
tekent hij zich tegen zijn achtergronden af:
het suizen van de wind in de naalden
dat doet denken aan het ruisen van de zee.
-----------------------------------
uit: 'Ommekeer', 1975.…
Zonder sprookjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.089 Soms, zoals nu, denk ik mezelf
aan een avondmeer, golfslag
eenvoudig zonder sprookjes,
een wereld waarin nacht valt
met overgebleven lichten,
oranje, likkend aan het water
een auto in de verte en ik alleen
aan de oever onder de bomen
met gedachten die niets vinden
geen zinnen uit losse woorden
niets dan woorden die haar zoeken
in vergane…
biljartspel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.391 het bestaan is als een loper tussen de kamers,
die eindigt voor de deur, de blik uit het raam
tot waar de bomen sluiten.…