5854 resultaten.
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - op een kruispunt staat ze stil -
Uren zijn te klein voor woorden
en lossen op in een lege ruimte.
- ze prevelt een gebed -
De blinden rennen om de trein te halen.
De doven schreeuwen langs elkaar heen.
- de hemel zwijgt -…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de oude fauteuil ploffen
die schuin voor de TV staat
en ik roep in het lege…
Verbouwing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Waarom moet wat is steeds maar weer wijken
op elke lege plek worden huizen gebouwd
en bomen gehakt,het zijn iepen of eiken
want dan zijn ze ziek of anders wel oud.
Nieuwe gebouwen moeten daar dan verrijzen
dikwijls een bank en vaak een kantoor,
ze krijgen dan het uiterlijk van grote paleizen.
Men vraagt zich af, hoe lang gaat dit door.…
Enkel spoor?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 ik gaf alles
Tot ik niets meer over had dan de verwachting
Dat een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde, zoals voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste trein uit haar zonneboek
Wat duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg…
Tijd en ruimte?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
526 tenminste
als men de voortekens leest
ontdaan door de lege ruimten
van de tijd
nog onwetend waar de reis
eindigt of begint,
de toekomst
diep verborgen
in zijn binnenste
rolt de mens zijn eigen loper uit.…
Beloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Gedane zaken nemen geen keer
de stoep is leeg
toch sta ik daar weer.
Elk hart klopt om de hartstocht
over verkalkte wegen
op de heuvels met ophopend vocht.…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer…
manneke
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
592 slechts te kijken en je tovert-
mijn glimlach straalt
van wang tot wang voel ik verjonging
die het beste uit mijn mens-zijn haalt
en langs mijn lippen glijdt
de spijt om alle tijd die zonder jou
voorbij sloop
slaap maar
in de kom van mijn bestaan houden mijn handen
je ten doop en samen gaan we
deze weg
waar ik onweer ver terzijde leg…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 De kamer en de kast zijn
vreemd en leeg. Een vetvlek op
de bank zegt waar je jaren zat.
Toch geef ik jou de hand.
Ik voel het grove van de grond.
Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.…
Tuinfantasie - 12e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
487 En vist de reiger met gerichte stoten
de halve populatie windes weg,
dan wordt hij heus niet met een buks beschoten;
zo’n bagatel krijgt mij niet van de leg.
Ik zit nu wel van alles neer te schrijven
en ’t meeste is nog pure fantasie,
maar één ding valt me toch niet aan te wrijven:
Dat ik gebukt ga onder agrafie.…
DE HEMEL
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 Ik zie de hemel in jouw ogen
Door mijn tranen in te slikken
ga ik naar het oneindige
vandaag leg ik twee droogbloemen
in het boek der boeken
wie bepaalt of het een goed idee is?
wat maakt mijn leven zinvol?…
Nooit meer vrij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 staan
nooit zal de intense liefde afnemen
ondanks dat ik bij je weg ben gegaan
Mijn grootste pijn is dat jij je nu afkeert
terwijl ons afscheid liefdevol was, niet boos
wij geen vrienden meer kunnen zijn
omdat je een rancuneuze nieuwe liefde koos
Je verdwijnt weldra uit mijn leven
vol ingefluisterde wrok
op een dag staat ons oude huis leeg…
Als je een kind verliest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 De grootste angst van elke ouder
Dat zijn kind iets zal overkomen
Het mooie in ons leven
Zijn onze kinderen die we hebben gekregen
Je grootste nachtmerrie komt tot leven
Als je kind is overleden
Er is een lege plek in je leven
Een leegte die niet meer op te vullen is
Maar je kind zit in je hart dat hij nooit zal verlaten
Uiteindelijk na de…
FIETSEN-OPRUIM-DAGEN, NATIONALE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 straatmeubilair
hoe funtioneert het
hoe ziet het eruit
maar
het ziet er niet uit
het is niet meer te zien
want
duizenden geparkeerde fietsen
belemmeren ieder zicht, uitzicht
geen gezicht, echt geen gezicht
dus
oproep tot "Nationale FietsOpruimDagen"
naar het grof vuil
of wat het nog doet
naar ontwikkelingslanden
zelfs met lege…
NOURRICES (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Het huilen van de eigen borelingen
Konden wij moeders nauwelijks verdragen
Er stapelde zich steen op lege magen
Toen wij als min richting verdienste gingen
Het rijkeluiskroost kon het ook niet helpen
Dat het bij de elite was geboren
Dus zoogden wij het zonder te ontsporen
De tranenvloed was nauwelijks te stelpen
Wanneer wij ‘s nachts eenzaam…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Depressie
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.059 Hij steelt je lach,
zuigt al je energie op
en laat je als een lege huls op de bank liggen
waar je dagenlang niet vanaf komt.
Tegen de tijd dat je je weer herinnert
hoe je benen werken,
doet je hele lijf zeer
van het leeggezogen zijn.…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Schitteringen stralen in een leeg universum
door mijn emoties die mij duizelig maken
waar mijn gevoelens zwart voor ogen zien.
Alleen met de omlijsting van de avondgloed
verwatert mijn beeld in een brede horizon
waar alleen het geluk schittert van euforie.…
Ergens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 zijn
ergens
waar de eerste stralen
van het zonlicht
door de opgetrokken nevel
van jouw ongerijmdheid
dwalen
ergens
moet je zijn
ergens
in de sterren
ergens waar je
liefde
passie
als een
zomerzoete inval
de grenzen van
mijn dromen evenaren
alsjeblieft
zeg me je naam
laat het leven
gebakerd door
je letters gaan
leg…
Voor eeuwig
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
965 het even waar
Kom, gooi me uit je leven
Laat me stikken, laat me rotten
Laat me hoe ook gaan
Want ik kan geen deel uitmaken
Van jouw aards bestaan
Ongeschikt verklaar ik mij
Voor een nieuw liefdesleven
'k Heb mijn kruit verschoten
Al mijn kusjes weggegeven
Er zijn er geen meer over
Kijk maar in de blikken doos
Die is tot op de bodem leeg…
Zonder enig woord
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 werd gewuifd
met uitgestoken hand
in een breed lachend gebaar
je losse haar
verwaaide blond
in wind en lentezon
ogen die verrast
ineens de mijne vinden
uitbundigheid in lichaamstaal
we kwamen samen
in een zinderend omhelzen
zonder enig woord
pas later verhaalde
jij je leven dat voor
even was ontspoord
ik wist nog van
de lege…
Aanklacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Ergens op de wereld
is een korenakker
alleen nog dodenland
rijst een aanklacht
naar omhoog
vanuit een lege hand
en ergens huilt een moeder
of treurt een jonge vrouw
wacht een vader op bericht
of hangt een vlag in rouw
ergens op de wereld
vliegt een jonge zwaluw
langzaam naar de dood
klapt wanhopig met de vleugels
in zijn stervensnood…
Pinksterblom, pinksterbruid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 Geneeskrachtig leg je de ziel open,
die aan de Pinkster essentie is ontloken.
Floreer je als het fluitenkruid;
in een geloof dat nimmer door een zwijgen
wordt gestuit.
Pinksterblom, pinksterbruid;
Maria stelt nimmer uit,
wat in het voorjaar glorieert,
en telkens weer een nieuwe opstanding
creëert.…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Als vogels en blâren
Gaat alle lieflijks heen -
Zij laten ons peinzend
Leeg en alleen.…
SIMPLICITAS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.000 Zout is voor mij oorzaak
van een bruine huid,
want ik leg de dingen
erg simpel uit.
Ik vind socialisme
zonder meer verkeerd,
want ik ben nu eenmaal
ongecompliceerd.
Praat ik over liefde,
dan denk ik slechts aan vlees,
want ik moet bekennen,
dat ik niet veel lees.…
Zeelucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.001 Een hartklep hier, een dijbeen daar, straks leg ik nog het loodje!
Een pittig vrachtje plak- en puzzelwerk
voor strandwacht, eerste hulp en twintig naaisters, wat een zootje!
Zeewaardig, comfortabel, vast van koers en beresterk,
beloofde mij die handelaar, m’n grootje!
Ik heb me duid’lijk ernstig laten neppen door die vlerk.…
verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 we moeten het verhaal afmaken
maar we willen ook wat langer
schuilen in de lege ruimte
van zwijgen en nog niets zeggen
de tijd valt stil achter
een gordijn van onzekerheid
we hebben iets in gang gezet
de afloop staat vast
als laatste verdediger en doelman
in één op onvaste grond beland
zonder route
in een verlaten niemandsland
zeldzaam…
Onsterfelijkheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 Onsterfelijkheid,
de lege vormfactor tussen vlees en droom,
zonder stilstand de eeuwige spiraal afglijden
ingekapseld in de slotvaste tijdscapsule
Slechts bittere weerspiegelingen zouden resten
en de nasleep van uitstervende tremolo’s,
met in elke oogknippering
de vergankelijkheid van een klaproos
Obligaat toekijken op afscheid en verscheiden…
dingen die niet gezegd mogen worden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 er is een stilte in het kind
een donkere onderstroom van
dingen die niet gezegd worden
het leven van het kind
staat stil groeit niet
het kan niet bewegen
een lege ruimte in het kind
waar niets bestaat
waar zelfs geen lucht is
in de wachtkamer van de dood
blijven tijd en ruimte steken in één
zeldzame zin: mama slaat
koortsachtig…
zie ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Na het spartelen in het water,
de winden vaak ongunstig
de havens zelden vrij,
spoelde hij aan als wrakhout
Waar het vel te dun geworden was
zette het sarcasme zich op de huid
als een aanwas, een slechte gewoonte
waar moeder nog voor waarschuwde
Moeders zijn machteloos
al branden hun kaarsen plechtstatig
wanneer de huizen leeg zijn…