5213 resultaten.
Haar virtuele leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
805 haren
uitgaan is er niet meer bij
ze voelt zich nog wel jong
al is ze middelbaar
dus wat gedaan
het haar geverfd
en zich inde digitale wereld
omgetoverd tot
een jonge mooie Oosterse schone
zo leeft ze nu een dubbel leven
ze voelt er zich in thuis
als een vis in het water
vergeet zelfs haar eigen naam
je kunt het haar niet kwalijk nemen…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de afgod die je wereld openvouwt
en neem je op sleeptouw in het holst van de nacht
samen bereizen we nieuwe continenten
ademen we de vlucht van onze liefde uit.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Wij zijn de laatste geliefden in de wereld', 2009.…
Vriendschap?
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
4.139 Misschien ben ik wel "dom" en "naïef",
maar ik neem de klappen dan wel voor lief.
De momenten dat ik in een waan leef,
met het idee dat er iemand om mij geeft.
Geven een extra glans aan mijn saaie leven,
en is al het verdriet weer vergeten!…
ik blijf bij jou
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.920 Neem hem vast, grijp hem vast en
laat hem niet meer los.
Samen dragen we wat voor jou
alleen te zwaar zou kunnen zijn.
En ontmoeten we elkaar
op weg naar huis, naar het onbekende.…
sigaret in de mondhoek
gedicht
2.4 met 39 stemmen
7.991 Men neme mij al mijn dromen af, ontwaak ik
in een ander bad. Ik sleep met flessen drank,
ik laat maar weten, tot het breken van de ochtend,
nieuwe uren zich gaan vullen, waar het donker
van daarnet, laat ik mijn kwasten spreken, open
het schilderij, en wandel weg.…
Jantje lacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 schaterlachte
alsof ze met een schakelaar
dat aan en uit kon zetten
en nee, het ging niet over
koetjes, kalfjes
't was dan bittere ernst
zo ook mijn tante Janny
wiens tranen even snel
weer komen konden en dan gaan
mijn tante Mag had galgenhumor
en een traan over haar amputatie
zou het dan toch in de genen zitten
de kunst om 't leven zo te nemen…
Mooie woorden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
870 Wij confereren over hun toekomst en lot
de mogelijkheden die wij nemen zouden
als wij daartoe de gaven kregen van God.
Woorden zeggen dat we van mensen houden
hoe goed en bezorgd we wel zijn voor elkaar.
Eerst wijzelf, die ander is onze naaste maar.…
Liefdesspel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
774 wacht ze op……
de belofte om op een dag te komen
van hem
die klinkt na in haar hartenklop
zo lang geloofde ze het
droomde ze het
maar nu de zomer
overging in het herfsten van de dagen
bladeren vallen gaan
weet ze dat die droom een sprookje was
samen er in geloven
maakte het bijna tot iets waars
ietwat droef
haar blik
kwalijk nemen…
Zestig
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.730 Dagelijks neem ik dat breekbare dubbelportret in mijn armen
En draag het omzichtig naar buiten, ik mag niet bezwijken
onder dat paar, ik mag met mijn paar niet verdwalen.
Hoe breng ik het veilig naar huis? Ik ben dat mijn vrijheid
Verschuldigd, mijn gouden erfdeel met stomheid geslagen.
Geen afkomst is gekist.…
Kuttrut
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Wees mijn
courtisane, voor een wijle, mijn
schuilkut in een armoedige hotelkamer,
even, voordat ik weer neerstort in
mijn dagelijkse portie dichtersellende,
wat jij zou moeten weten, kom, verlaat
de depressies en hang je zinloze kleren
aan de hoogste wilgepruiken, dame,
dan neem ik je als een gedicht.…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom kraakt, blijft in mij trillen
als teken van verdriet, van achterlaten
en alles wat zich opent
ik neem…
vul het glas
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
750 de dag is onrustig, wil deuren
toetrekken
ik sta dichtbij
en mijn verlangen wordt even groot
om jou te vinden
ik zal het verleden ontmoeten
in toekomstig geluk en weer afscheid nemen
tussen de teugjes door
het zal niet langer
dan één seconde duren
glanzend, gretig
wanneer de nacht in déjà-vu
een nieuw en groot lichaam baren…
"Liefde zien , zónder kijken"
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
1.432 Neem het maar aan
zónder schromen.
Wij bouwen verder aan iets,
waar we beiden van droomden.
En ik beloof je: altijd,
altijd ben ik daar.
Met een luisterend oor
en een streling door je haar.
Mijn liefdevolle blik
op jou gericht.
Je voelt me gewoon kijken
zélfs met je ogen dicht...…
Witte parel in zee...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.530 archipel
Mijn ogen glijden over de witblauwe huisjes
Ervaren de serene rust in dit wondere schouwspel
Deze magie heet Santorini
Het dorp waar de tijd geen tijd kent
Een schat verborgen in de Egeïsche zee
De smaak van souvlaki je verwent
In deze azuurblauwe wereld
zie ik een witte parel in de zee
Mijn hart huilt als ik het eiland verlaat
en neem…
- Pas als jij gaat -
netgedicht
4.0 met 57 stemmen
1.092 Vragen zoeken hun regelmaat,
kruipen in mijn ziel en nemen deel,
soms zelfs nog frequenter.
Volop op zoek naar spannende herinneringen.
Koortsdromen,
die duizend vragen hebben,
ijlen over onze onrustwekkende tijd,
jarenlange rouwervaring is dus niet vereist,
...pas als jij gaat.…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 Ik neem een hap een kleine dosis en mijmer nog even.
Over een groot veld van voorjaarsbloemen.
Zelfs een dief heeft tien jaar nodig meester te worden in zijn vak.
annemieke steenbergen-spijkerman | 6 februari 2010…
Land van Maas en Waal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
745 Ik neem het met me mee in m'n bagage,
en bezing dit alles in mijn eigen taal:
ver voorbij oorlog, vrede, de ravage.
Ik ben in het Land van Maas en Waal.…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
828 En in het laatste hoofdstuk van ons leven
Moeten we afscheid nemen van het bestaan
Met ons aardse leven is het dan gedaan
Het boek is uit en alles is volgeschreven.
Maar in het Boek der Boeken staat te lezen
Dat de dood gelukkig niet het allerlaatste is
Want we mogen geloven in de verrijzenis
En dat we bij God in de hemel mogen wezen.…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
548 met jou in bed
toen je afscheid nam, mijn naaktheid
nog naar lente rook, intimiteit
in het stotteren, het aarzelen
van een halfzacht gekookt ontbijt
alsof ik uit het water kwam
en het bad een grote zee werd
toen ik weer naar de dierentuin moest
om de tijgers te verzorgen
omdat ik in de ogen van die beesten
leefde, zonder afscheid te nemen…
Gedicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Als een mooie vrouw is de poëzie maar on-
zichtbaar zolang zij naakt is en eerst met
Een jurk, zo moet het papier gevuld worden
met letters in een bepaalde vorm zodat er
magie verschijnt, op de tredes kan zij dan
schrijden naar de balustrade van een kasteel
Om deel te nemen aan een bal met boven
haar de maan, die haar laat stralen en schijnen…
Zomeropstaan
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
558 Ik neem een slokje van mijn thee, een hapje beschuit
elk vroegmorgenontbijt zou voortaan zo moeten beginnen
gelukzuchtend... tuinzittend... dagopenend ...met stil geluid.…
775 dagen verdriet
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
977 de scherven liggen nog steeds op de grond
in elk van de duizend stukjes zie ik jou
je vroeg me je te vergeten
iedere dag neem ik een stukje weg
om daarin voor het laatst jou gezicht te zien
terwijl ik je naar de glasbak draag
de stofzuiger staat verlaten in de gang
staat al drie maanden stil bij mijn verdriet
geen ander die het hem na zal…
Alexander de Grote
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
965 steen aan te raken
zijn gedachten legt in ruimtelijk zand
daar hij ook nog in mijn dorp zijn dagen slijt
raak ik door een diepe emotie overmand
net als het kostbaar gat in de markt
zijn de werken van nabij te zien
en een deskundige gids leidt u rond
maar wel op professionele basis;
inclusief parkeren een euro of tien
daarentegen is het nemen…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken ik
op een nieuwe golf van genoegens
toch / geloof ik
in een wind die alles verwaaid
toch / blijf ik overtuigd
van de hardnekkigheid van geluk
ondertussen / zijg ik neer op een stronk
voeten in het mos
een stokje in de hand
terwijl het zeilmeisje vertrekt
neem…
VERZONKEN GEDACHTEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
969 Gedanen zaken nemen geen keer,
met schade en schande wijzer hopend van weleer.
Smachtend verlangen naar een nieuw begin,
lustgevoelens van tevredenheid schenken weder levenszin.…
Liefde en vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 De vlinder is gevlogen en de eerste grijze
wolk komt aan de hemel staan en ik zeg: 'ja
schat' en ik hef het glas alleen, neem een
slok rode wijn en grom nog iets als 'proost'-…
Zo graag liet ik je lachen!
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
834 Zo graag mensen in de maling nemen,
lachen om de gekste dingen, zo graag.…
Wolf in schapevacht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.048 Verwrongen golven nemen haar gedachten mee
vernietigend voor jou in een veel te diepe, donkere, zee.
Een zachte lieve lach is al wat men ziet
met enkel haar verscholen duistere spinsels
speciaal voor jou; in het verschiet.
Want toen zij het weer wou,
was jij er niet...
je kon niet meer...
haar; haatdragend "hartzeer".…
Waanzin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 Neem nu mijn gekkentaal, het maakt al
dansjes die ik zelf niet meer kan plaatsen,
nog even, denk ik, maar dat dacht ik jaren
geleden ook, terwijl ik met zwarte oogschaduw
en zwarte nagellak toch behoorlijk in de buurt
van een doorgeslagen dorpsgek kwam.…