6196 resultaten.
Hittegolf (Ik hou er niet van)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 zwetend in de tuin
de zon staat knalgeel aan de hemel
en ik word rood in plaats van bruin
nu begint mijn huid te jeuken
kleine bultjes op het lijf
allergie verplaatst zich sneller
terwijl ik van mijn stoel afdrijf
wat een onzin hier te zitten
terug naar binnen gordijnen dicht
en een grote ventilator
slechts alleen op mij gericht
ik sluit…
Ochtend glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 in alle rust en kalmte
raken stralen hier de aarde
bevrucht alles door de warmte
om een mooie dag te maken
dieren en vogels gaan naar buiten
wolken drijven over
die de blauwe lucht deed sluiten
een felle bol zweeft hoger
velden worden zichtbaar
door knijpende ogen heen
een nieuwe ochtend is daar
laad alles op, neemt alles mee
het…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Zonder herfstkleuren
valt niet te leven
herfst sluit haar boek
de omslag wordt je
door 'n windvlaag....
uit beide handen gerukt.…
Eenheidsbewustzijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 De mens waant zich de top der evolutie
Wil te vaak tegenstellingen verscherpen
Dat die illusies zijn blijft hij verwerpen
Hij sluit zijn geest af voor een revolutie
Kan tegenpolen moeilijk accepteren
Hij denkt dat deze wezenlijk bestaan
Daar andere werkelijkheden hem ontgaan
Hij spartelt zinloos rond in twijfelmeren
Van tweedeling voorlopig…
Italianisanten 1 (1620 – 1720)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 nog; Italianisanten
Díe eeuwen terug een reisje ondernamen
Om zich als landschapsschilder te bekwamen
Rond Rome van het licht te watertanden
Zich sterkend door een broederschap te vormen
Die haaks stond op het oude Lucasgilde
Dat enkel ouderwetse leden wilde
De Bentvuegels hadden hun eigen normen
Indien een kunstenaar zich aan wou sluiten…
onsterfelijke liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 ik ontsluier beslagen ramen
verlicht je bleke gelaat
sluit je vermoeide ogen
voordat ik de dag binnenlaat
de dag waarop jij niet zal leven
in het dood zijn gebleven
veracht ik deze dag
die jij niet beleven mag
maar elke dag die volgt
verkrampt mijn hart
uitgeput van lijden
zal verdriet verglijden
ik wachtte op jou
mijn verdwaalde…
Geen nieuws, goed nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Niets ernstigs is goed nieuws
maar dat kan ook betekenen
dat er niets aan te doen is
en dat is natuurlijk wel weer een klap waar je op kan rekenen
Een onderzoek is tussen hoop en vrees
sluit je je ogen er voor
dan komt het als een dief in de nacht
en heb je dat helemaal niet verwacht
De pijn voel je al
pijn is er dag en nacht
moet je…
Misschien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 zien
Dat wat wij in alle toonaarden
zullen ontkennen
zullen blijven ontkennen
omdat wij niet willen en kunnen
wennen
aan de gedachte dat we in bepaalde
opzichten beestachtiger zijn
misschien
Het menselijke zien in het
dierlijke gebeuren
mogen we daarentegen
volstrekt niet goed keuren
ze komen dan te dichtbij
veel te dichtbij
dus sluiten…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij o nas' fluistert een vijftienjarige jongen
terwijl de schemer de lijkjes zacht kust
in het afscheid
ik sluit…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
spijtig genoeg!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
595 oorlog of geweld
maar een lied met zacht refrein
het land heeft niets met oorlog te maken
maar het zijn wel klootzakken die bepalen
ik haat dat, ik haat dat niet
politiek schept… enorm veel verdriet
we gaan vechten
want er is oorlog
voor een niemendal van tel…
levens moeten sterven
voor het belang en slecht beleid
ik bid tot god
hij sluit…
Mijn dochter en ik
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.810 Ik sluit het boek. Wij zitten naast elkaar;
geen woorden tussen ons, slechts, even maar,
de glimlach van de een tegen de ander.
't Is of ik in mijn eigen ogen staar,
en wat daar staat, het is als water klaar,
wanneer ik langzaam in mijzelf verander.…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat…
Verlost van spijt?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 gedichten
mij bij de neus en hand namen
bloemlezing van de geschreven
tijd op de beider lippen
knutselend verwoord waaraan
mijn pen moest tippen
met verder wat onvoltooide stippen
vervuild door vol gespat papier
aan de onpeilbare horizon
om die in de grootste doofpot
te bewaren, te laten zwemmen
in de inktvijver van plezier,
die te sluiten…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
424 bizarre
verhalen
is het kijken in ogen die van wijsheid
en liefde stralen
de zon op zien gaan
in donkere tijden
van het leven
de dagen om bang van te zijn
we willen niet op geven
in ziekte verdriet en pijn
maar moedig onze levensweg gaan
de blauwe geopende deur van leven
en liefde waar we naar binnen mogen
zullen we niet
sluiten…
Liftgirl ianua
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
464 Michiel woont samen met zijn hartsvriendin
Sinds jaar en dag in een modern gebouw
Met in de lift een heel speciale vrouw
Zij zingt 'de deur gaat sluiten, kom erin
Waar moet u heen met fiets en die bagage?…
Langs de dansvloer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
587 Ik sluit mijn ogen en laat me ook gaan,
Naar een punt dat ik je plotseling naast me waan.
Voel je frisse adem blazen in mijn oor,
Lieve woorden die ik van jou hoor.
Sla de ogen snel open, maar sta weer alleen,
Kijk verdwaast naar de dansvloer, waar ben je heen?
Zie je dan staan zo ver van mij,
Och wat was ik er toch graag bij.…
Herfstleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Als je je ogen sluit, niet beweegt,
hoor je in onderaardse holen de muizen,
kruipende spinnen die argwanend naar je staren
vanuit fragiele door henzelf gesponnen huizen.
Je hoort het knisperen van het dorre blad,
hoe vette regenwormen diepe gangen graven,
pissebedden onder vochtige stenen gevlucht,
op zoek naar een veilige haven.…
Honfleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 er zit nog een beetje verf aan het penseel
die de gordijnen achter mij gaat sluiten
de heggen en bomen ken ik van buiten
mij er in verdiepen wordt me nooit teveel
tot in de details heb ik hun beschreven
maar zij vergaan ook naar langere tijd
sommige huisjes missen nog wat krijt
een wandeling duurt er niet voor even
de stad waar ik ben…
Zonder wasverzachter
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
317 verstaan
pas in de zachte uren
als de huidhonger
voelbaar is en raken
voldoende is om klaar
te komen zuchten
wij eindelijk onze
ingehouden dialoog
met een gevoel
dat er nog veel meer
in had gezeten
als wij niet meteen
staccato van a quitte
waren gegaan
nog hangt de geur
van onze belofte
tussen de lakens
tot jij de doeken sluit…
The Holy Trail
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 Het slot sluiten wij
in onze opengebroken harten,
overlopend in gekantelde oeverloosheid
met aan geen van beide zijden
torens als dartelende wachters.
Want wij vertoeven enkel samen
tussen onze eigengereide kantelen,
in dier voege
dat snoeven over gebrandmerkte ramen
op rekening komt
van barbaren.…
We worden weer gesust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 sttt
wees maar stil
er is een spreekwoord over hete soep
na regen komt zonneschijn
we lopen niet in zeven sloten tegelijk
kennen we dit niet allemaal
die geruststellende sussende taal
of is het een kwestie van ogen sluiten
horen zien en zwijgen
wees braaf want je weet niet
wat je dan zal krijgen
een zwijgplicht bedekt
onder de…
Holst van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Daar in holst van middernacht
als ik mijn ogen sluit en luister
hoor ik jouw stem teder en zacht,
liefde in nachtelijk gefluister.
Dan is de nacht niet eenzaam meer
dan voel ik weer jouw hartslag
jouw adem streelt mij zacht en teer
jouw lippen vormen lieve lach.…
Keuze van dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
354 Dikwijls gooi ik de deur dicht
en sluit de ramen
de muren zijn blind
daar kan niemand door naar binnen
ik verduister de zon
en laat de maan verbleken
de sterren vallen
dag en nacht zijn een-en-al droefenis.…
inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
414 vermoedelijk staat niemand stil
totdat gelederen zich sluiten
waarbij alle ganzen zichtbaar zijn
met hun slagen in de lucht
is het al duidelijk of zij vertrekken
of juist arriveren
laten zij achter of
keren zij weder naar oorsprong
de lucht is ijl en heeft een
lichtvoetige tederheid
toch ruikt dit naar aarde
naar gewicht van steen…
Wilder dan de zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.127 Ik kan mijn ogen er niet meer voor sluiten,
Maar de wereld, de wereld sluit me buiten.
Mijn gevoel is onzichtbaar voor iedereen,
In deze koude wereld, deze wereld van steen.
Nog wilder dan de zee is de woede in mijn ziel,
Boos op de wereld die in oude fouten verviel.…
Haar dochterzoon
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.491 Zij naait spiegeltjes en kralen
tegen het boze oog
steeds meer en steeds vaker
en verliest haar verstand
Hoe heeft het zover kunnen komen
dat alleen zij zichzelf nog gelooft
in hete waterbellen
die zij nu eens wel, dan weer niet opvangt
In wilde draf, in wild verlangen
raast haar dochterzoon
steeds verderweg, en dichterbij
tot haren hun…
Vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 Mensen zijn mensen, zijn warmtelijk dieren
hebben een lijf en een leven te vieren
voeden elkaar steeds in liefde en lijden
kunnen wat lachend zichzelf best bevrijden.…
Natte droom
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
3.382 Langs zijn grenzeloze geduld
laat dageraad zichzelf begaan
Zonnebundels meren zacht aan,
haar sluimering in stilte gehuld
We ‘rustten’ hier zo lekker knus,
waren dik en dun voldaan bevriend
Toch, ondanks 'k net heb gegriend,
wek ik haar met m’n zoetste kus
Tongrollend schenkt ze me een gaap,
openheid drenkt zich in door slaap
Straks…
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.392 Weerloze hoek is het, die geen beschutting
aan zichzelf kan bieden en,
niet voor de overwintering gemaakt,
ook geen verlichting geven zal aan anderen,
noch aan degene die hem plaatste.…