4375 resultaten.
Kleinkind
netgedicht
2.6 met 117 stemmen
10.204 Een zomer in 't verschiet.
Jij gaat het kind in mij opnieuw tot leven brengen,
dat diep in mij zijn sporen achterliet.
En zie je mij nu toch een traantje plengen,
't is van pure vreugd' en anders niet.…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de deur wacht de lente
dit seizoen zal ook wel komen
gelukkig ontvang ik knuffels van mijn lentekind
dicht bij elkaar verwarmen we ons
dromen dat later de deur toch opengaat
de lente zal de koude verdrijven
om de zomer…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 O aangezicht zo licht en stil,
Een goudenregen in April,
In gure tijd voorzegt gij zomer.
Gij hebt mijn dagen rijk gemaakt.
Ik, door uw goedheid aangeraakt,
Werd tot een godgeslagen dromer.
En dacht gij, dat ik u vergat,
Voor schoon gelaat in schone stad,
Belust verboden buit te werven?…
sirocco
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 spreek sporadisch fluisterend, mijn lief
en vertaal het in lichaamstaal
houd het water kokend aan de praat
in je nachtkleren en ochtendhumeur
en zet je lippen aan dat warme vocht
laat me het zilte van je mond kussen
en proeven van de jij waar ik naar zocht
in de zwarte schaduw van een zomers terras
wentel welig zuchtend, mijn lief
en…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Wanneer je het straatje nog weet,
ga dan eens terug naar die middag
in het slapende hart van een zomer.
Je zult zien, er is heel weinig
veranderd, omlijst als het blijft
door die ene altijddurende tel.
Bijna niets. Onweer verstopt in
de lucht. Blad slap en donker.
Geen wiekslag. Geen klokslag.…
Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.194 Ik weet niet veel, ik ben niet dapper of heel sterk
maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren
nu zie ik weer dat lachen kan,
dat onverwachts veel gaat gebeuren,
maar merk ik ook dat harten schreien
om wat niet gezegd werd, niet gezien,
en dat er weemoed hangt tussen de huizen
om zomers die voorbij zijn, kansen weg,
en klanken die niet…
dagdromen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
767 Als de zuidwester storm
het vermoeide land geselt
en lichamen teistert
dwars door winterkleding heen,
als Pluvius zijn toorn botviert
op ondergelopen weilanden
en de natuur gelaten wacht
op atmosferische rust,
dan dagdroom ik
over goudgele korenvelden,
waarboven de van hitte
bezwangerde lucht
een dansende ode brengt
aan de zomer.…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden geen zomers…
Beeldende Tuin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar dauw de aarde voedt
de zon nevelgordijnen opent
en zicht geeft op
dit met blauw zwerk
beschutte oord
waar warmte je omhult
met een deken van
rondzoemende zomerse verrukking
en loomheid lokt tot liggen
in ruig geurig gras
waar machtige wolken zich ontladen
op warme aarde
druppels regenbogen vatten
en versmelten tot een
verdampend…
plotselinge groei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 een rare nacht van
wakker zijn en
slapen en
wakker zijn en
slapen en
wakker zijn en
alles werd helder
onverwacht als die dag in de zomer waarop
ineens overal
mieren opvlogen
realiseren: ik
kan zelf mijn keuzes maken, mijn
keuzes maken
stoppen met die lessen op maandag
waarvan ik – plotseling – weet
dat ik daar al jaren minder…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen
terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord
tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen
als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord
op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…
Drie Griekse wijzen toefden op een dak
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.482 Hun zomer is allengs tot herfst gerijpt,
Nu zijn zij heel de last des levens zat,
Geen doodsvrees, die zovele harten nijpt.
Toen doodde met een dolk zich een dier wijzen,
O slechte leerling, die de weg vergat,
Die Sokrates niet moede werd te wijzen.…
Kleine dingen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.494 Kleine dingen, ze doen je zo goed
Een vriendelijk gezicht, een blijde lach
Genieten van een mooie zomerse dag
Een groet wanneer je elkaar ontmoet.…
En dan ben je weg
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.480 en dan ben je weg
het zand glijdt uit mijn handen
misschien is dit het punt
waar mijn dromen stranden
en dan ben je weg
alles is verloren
al schreeuw ik nog zo hard
niemand wil het horen
en dan ben je weg
in mijn zomer komt geen zon meer op
alleen de herinneringen
waarin ik me verstop
dagenlang lig ik op bed
ik wil niet drinken wil…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 Bomen wuiven me toe in de zachte na-zomerse wind.
Straks verkleuren deze bladeren en verdroogt deze tint.
Levend zacht groen, pralend glansrood en het goudgele bruin.
Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin.
Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond,
Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond.…
Liefdesspel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
774 overvallen door herinneringen
kijkend uit het venster
waar wacht ze op……
de belofte om op een dag te komen
van hem
die klinkt na in haar hartenklop
zo lang geloofde ze het
droomde ze het
maar nu de zomer
overging in het herfsten van de dagen
bladeren vallen gaan
weet ze dat die droom een sprookje was
samen er in geloven
maakte het…
herfst weer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 ben echt een aimable persoon,
vooral in de lente en zomer.
ja hoor. echt waar.-…
Versluiering.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.748 De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen
dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen.
De muziek fluistert door de luidspreker van mijn geopende mond
als ik je wil zeggen hoe mooi je bent.
Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam,
verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.…
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 zoals je ze kneedt
als een bakker zijn
beelden van brood
waartussen de wekker
afloopt en een paar
schoenen staan te wachten
op een warme jas in de winter
en blote voeten in de zomer
waartussen je thee zet
bij de koffie en toekijkt
hoe de klok de uren
fixeert met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand waarin de lente begint
Ook de tijd van het frisse groene gras
Dat in de winter niet zo mooi meer was
Maar nu verandert in een zomerse tint.…
Lenteliefjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.179 Doch heen en weer gaat bladgerucht,
een zomer lang zal het niet zwijgen.
In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
de eik ziet haar naar hem toe neigen.
Ofschoon de maanden dagen rijgen,
draagt al haar pogen nimmer vrucht.
Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 van jou
stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie
de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes
ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit
verjaart jouw naam
als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de schelpen die de zee doen ademen
en zomers…
Nog bloeit de linde niet...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
752 Nog bloeit de linde niet, ik moet dus wachten
tot hij zijn geuren hier bedwelmend spreidt
en mij weer terugbrengt naar de lichte nachten,
waar zwaar van slaap hij toch de zomer beidt.…
Evenwicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Ik wil geen vrouwenlijf dat mij zal tergen,
een geest die dagelijks verwarring zaait,
een zomer die vroeg of laat verwaait,
en verder, liever beklim ik echte bergen!…
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 de zomer zingt tussen
morgendauw en avonddauw
een zachte bries over het Friese land
in de muze van zonlicht
over weidse luchten
vlinders fladderen
heel blij mee
over het veld der ogen
vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 de honinghommel zoemt
de karper jongleert in de vijver
hagedissen verlaten hun huid
een waterlelie verschiet van kleur
zwarte slijmerige slakken
ontvluchten de zomer
tussen de buien door
verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
’t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ’t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
Klink, klonk, geklonken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 nu nerveus de vingernagels kauwen
Ik hoor en zie ze knarsetanden; dof geklaag
tot hard gemopper, vloekjes en gedonderjaag
Hese kelen: grauwen, snauwen, huilend rouwen
Tevergeefse hartenkreten van de prominenten
Gepensioneerde mastodonten, olifanten
op wie de CDA’ers vroeger klonken, dronken
Ze wisten van de hoed, de rand, van wanten
De zomer…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 woorden,
ik schrijf ze van uit mijn dichtershart
vaak komen ze uit de diepte
gelijk de nerven, geponst
in een bloem of bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend…