782 resultaten.
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
de kou
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
693 Ik wil hen bewaren
van de kou vrijwaren,
zoniet vertonen ze barsten
in hun kleren,
verliest mijn bronzen pauw zijn veren,
staat mijn ranke beeld
zich af te vragen
of zij het deze winter
wel zal halen.
Haar gezicht wordt er niet beter op,
straks staat ze er de volgende
zomer zonder kop.…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 Op het land lekt de verterende massa
uit de donder
en rekt zich uit
met barsten en bevingen.…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Je adem is een barst in de lucht.
Een lege droom adert in je slaap.
Ik ril van je verte en fluister.
Mijn woorden zoeken het vermogen
je toe te dekken. Beneden lekt een
kraan, tikt de tijd en bloeien de rozen.
------------------------------------------
uit: 'Met onze handen ernaast', 2005.…
In haar wolft de wind
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
919 Haar bijna de keel afsnijdt
Kleurt heldhaftigheid
En moed het bloed
Dat door haar aderen stroomt
Ze richt zich op
En kijkt fier
Het naderende onheil
In den ogen
Sterker ben ik
Zegt ze met de toon
Van liefde en dapperheid
In haar stem
De toorn is woest
Maar zal bedaren
Omdat de liefde
Immer overwint
Zij zal nooit buigen of barsten…
ik laat je gaan
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.657 ga maar kind
beweeg mee met de winden
de noordenwind de oostenwind
als je meebeweegt dan breek je niet
buigen is beter dan barsten
ga maar mee met de seizoenen
dans in de regen
en baadt in de zon
draag haar zacht over sneeuw en ijs
als je warm ben dan bevries je niet
ga maar kind
ga maar mee met eb en vloed
kabbel in zacht golvende zee…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Olijven ontpit,
scherven stromen welvaart,
olie barst uit kruiken.
Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Hun godin is in
de golven ongebroken,
in aarde ongewroken.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Vertekend beeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
924 veranderd ben
nogal logisch
hij geeft een vertekend beeld
de spiegel
omdat mijn uiterlijke jeugd
onherroepelijk achtergebleven is
verzadigd
van het intense snelle leven
vol emotie en eigenzinnigheid
maar echt
hij geeft een vertekend beeld
de spiegel
want, ik ben niet veranderd
mijn jeugd zit opgesloten binnenin
de barsten…
Valentijn.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.442 mijn Valentijn hart bonst van ingehouden passie
van liefhebbende dorst en dromende begeerte
mijn Valentijn hart hunkert naar vergeten liefde
naar zwetende lust en een erotisch verlangen
mijn Valentijn hart scheurt van eenzame kilte
en barst van verglijdende gebeurtenissen
mijn Valentijn hart weent met verdroogde tranen
en staat bijna stil…
Softenon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Dat laten wij u met dit standbeeld weten,
Wij Grünenthalers barsten van de spijt.”
Omfloerste blik, gezicht op aangedaan,
Maar tevens bezig munt eruit te slaan.…
De Vreter en het Beestje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 te kunnen zijn
Wat de vreter doet
Alles wat de vreter doet
Tot zich neemt
Kan enkel nog tegen stribbelen
Tegen meedogenloze controle
Echter weet het beestje
Te zijn buiten te doen
Verlaat de omgeving
Overstijgt de vreter
Te zijn verliet verlangen
Geeft te eten aan de bangeriken
En toch met beide voeten aan de grond
De vreter barstte…
Met krakende vingers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 vol van aarde is mijn taal
gestorven aan een droom
stuurloze bark op zee
meanderend door de scheuren
en de barsten van mijn bestaan
bandeloze steen verlept gezicht
moedeloze zieke zwerver
verwezen en bezeerd
wormstekige gedachten
vergeefs verweer
gebluste ogen bodemloos alleen
mens uit zijn verband gerukt
oude oogst holle slapen
weg van…
Februari
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Ze zijn er wel maar hebben het te koud
voor kwinkeleren in het winterhout
en barsten van de honger ondertussen.
De perken ogen doods, niets wil er groeien
alleen de vlinderstruik draagt nog wat blad,
maar verder heb je ’t dan ook wel gehad.…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 leegte
die je in me liet
tot ik kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend kind
me uit de bedding raapt
en hard tegen een rots keilt
zodat ik barst…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd
vallend op spelende kinderen met sleetjes
die, volkomen logisch, geen enkel besef
hebben dat de atmosfeer bijna barst…
hernia
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
658 opeens die pijn
in mijn rechterbeen
de dokter klopt
met een hamertje
op mijn rechterknie
en constateert geen reflex
inmiddels barst ik
van pijn en ergenis
zij zegt hernia
ik wil het niet horen
het is gewoon de uitkomst
van 13 miljard jaar klote heelal
zo kan ik even doorgaan
zolang ik gelukkig nog leef
gewoon blijven bewegen…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Seizoenen vallen, dagen staan weer op,
April is zijn geboorte niet meer meester,
De aders barsten in de heester,
De vogel klimt zijn klankbord op.
Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.…
IJzeren Hein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Mijn grote eikenhouten klok
tikt diepe barsten in de lucht
laat stenen muren echo's kaatsen
als een carillon op drift.
Het is een oude houten klok
maar zonder moeite stuurt hij
tinnen benen los en vastberaden
ritmisch in een cirkel rond.…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
ANDERS DROMEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
645 's-Nachts kom ik
Nog wel op plaatsen
Waar ik vroeger
Vaker was
Wat daar gebeurde
Kleurde mijn leven
Dat besef
Kwam later pas
Hoe een barst
Een breuk kan maken
Een afwijzing
Je door laat gaan
Als minder mens
Een nat pak
Je voor veel moois
Laat waken
Een teleurstelling
Werkt
Als nieuwe grens
's-Nachts kom ik
Op oude plaatsen
Een buurt…
Een ziel weegt 20 gram
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Om te voorkomen dat ze barst,
sta ik het dodenrijk te rekken.
Zodat wij rustig kunnen sterven.
Er wordt te weinig gereïncarneerd,
het hiernamaals raakt overbevolkt.
Geesten spoken tussen hier en daar,
in copuleren rust gevaar!…
Bent mijn rots
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
874 jij bent mijn rots
vangt licht
van dageraad
verzamelt warmte
als de mens nog slaapt
jouw hitte
komt pas vrij
in avondlijke uren
ik was erbij
jij warmde mij
je gaf je bloot aan
maan en sterrenregen
ik voelde hoe jij
zacht de dag besloot
in mij beschutting geven
streel nu de kleine barsten
in jouw groot massief
kou zal jou in…
Een glazen toekomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
814 emoties barsten
ruzies rinkelen
beeld na beeld
spat uit elkaar
als herinnering,
bezaaid met tranen
ligt je hele leven daar
scherven
scherp gebroken
glinsteren wat was
puntig hoekig
vaak bedrogen
spiegelt vals het glas
in duizend kleuren
fonkelt woede
flintert haat voorbij
misverstanden branden
rode wonden in hun
vlijmscherpe…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 Poëzie is
als je het hart opent
met een zilveren sleuteltje
dat ook op een fietsslot past
Het doet er niet toe wat de dichter
beweren wil als het maar waar is
voor tachtig of honderd procent
Soms worden de woorden zwaar
als van goud, en blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien
We moeten…
Afgifte goederen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.250 Zeven kraaien bij een dooie meeuw
drie advocaten bij een koffieapparaat
oude aantekeningen voor een pleitnota
tussen de contracten en de uitgeprinte e-mails
in een map
ik kon niet slapen vannacht
en ik stond op om nieuwe aantekeningen te maken
de lucht betrekt, de zon breekt door
en er barst een regenbui los
een bordje 'afgifte goederen…
nog zeul ik met de lijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
889 weerlicht
schreeuwt gezichten
flikkert schaduw en
ontbloot een kille angst
duister rolt
zwartdonker tegen muren
echo's kraken
schurend door de nacht
schimmen schichten
uit de wereld van de geest
geluiden klinken harder
terug van weggeweest
maken barsten in gedachten
ideeën exploderen rond
chaos staat te wachten
woorden spugen…
Kintsugi (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 Ja littekens zijn opgevuld met goud
Worden gezien, besproken en beschreven
Worden daardoor tot meesterwerk verheven
Het is een kunstvorm, een al eeuwenoud
Japans gebruik, bij barst of breuk of fout
Is er altijd een kans op overleven
Ja littekens zijn opgevuld met goud
Worden gezien, besproken en beschreven
Wij zijn ook lemen…
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
274 De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 donker
dwaalden
schaduwbomen
op de van licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar…