421 resultaten.
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Een bries trekt aan het verlangen voorbij;
het hier en nu is in eigen lijf en leden.…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet niet zonder angst en zorgen
voor wat bij ieder mens komt en kwaad bezoekt
maar, laat mij hier welkom zijn en niet vervloekt
Kom spoedig, Heiland, eerder dan het laatste uur
en steun ons bijna reddeloos, door avontuur
van dingen die minder zoet zijn en meer van zuur
zoals riet door een zachte bries…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 En weleens, wanneer de wereld grijs en
moe lijkt, wanneer woorden zich verschuilen in de mist,
dan is inspiratie geen storm, maar een zachte bries die je hoofd optilt
en je ogen opent; een ongekende fluistering die je herinnert aan wat je altijd al wist.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Langs brede oevers rusten
bloemen in het zachte gras, hun pure
kleuren dragen dauw die nog even blijft hangen in
de koelte; een lichte bries dwaalt tussen stengels en bladeren.…
Zo sta je weer voor me
hartenkreet
4.0 met 50 stemmen
2.006 jou diep in mijn hart plaatst
Het gaat nooit meer uit
Het brandt
onder mijn huid
De zon in je ogen
snijdt dwars door me heen
in mijn herinneringen aan jou
in mijn wereld van steen
Zo sta je weer voor me
in al jouw stralende pracht
maar het enorme licht
kost me al mijn kracht
Jouw hoofd leunt op mijn knie
Je glimlacht vol magie
De bries…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 Een zachte bries waait
over het matras,
een handdoek laten liggen
de vloer glimt tegemoet
de dekens van een zachte fleece,
schalen glanzend lijken na te galmen
het eenzaam landschap
dat nooit verveelt,
de oude planten, knoppen gevend en vers groen,
hoe kan het zijn dat deze plek
die al wat levens leed
zich ervan ontdeed en nieuwe liefde…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Hij zoekt het verborgen, stilte die rust tussen blad en zachte bries.
Geketend aan het zilveren
spoor van de maan, zweeft hij tussen de
draden van de nacht, doolt in stilte. Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Je stem is de
zachte ruis in verre duinen, de enige bries die mijn ziel nog vindt.
Liefde leest als de nerven
van een broos blad, getekend door
stilte en een fijnmazig patroon. Je nabijheid voelt
als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 En als de avond haar koele
mantel over de tuin legt, blijven de trossen open,
wachtend op een bries die de dag uitademt en de eerste sterren
loslaat. Viburnum bewaart haar stille gloed, zelfs wanneer de nacht haar omarmt.…
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 In het riet langs stille meren,
waar de zachte bries kan keren,
Vliegt een sierlijk wezen klein,
de waterjuffer, zo fijn’.
Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.349 De laatste reis
Een koele bries, de wind steekt op, wie meert er bij me aan.
Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan
Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is.
De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis.
De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.…
Somewhere
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.410 Misschien zijn wij nu vrienden, en misschien
zal morgen reeds alles vergeten zijn:
wat goedheid van je, meer dan ik verdien,
een koele bries, een korte medicijn.
Ik zal weer zijn dezelfde die ik was
vóór ik je kende, en toch, in dit moment,
wil ik geloven dat dit smal terras
de Wereld is, en zelfs der Wereld end.…
Droomvlucht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.162 van schroom
In de finale eindigt
Als salto mortale
Kunnen, willen geloven
Dat de vlucht
Geen route voor ontsnapping blijkt
Geen boete
Doof voor wat verder reikt
Dan de horizon
Die tot nu toe bepaalde
Wat hoorde
Wat door het plafond
Van plichtsbesef of ongeloof
Allemaal niets mocht beloven
Meer is dan een symptoom
Van de gure bries…
- Passant der verzuchting -
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
693 Bries, die de zang en ode van de liefde verdient
eens bemind, zal ik trachten nooit meer te wijken.
Jou diepe blikken hebben mij nooit echt bekoort,
ik was enkel een passant der verzuchting.
Troost herken ik zonder veel betekenis,
zie de gevels van vlagen voorbijtrekken,
ze naderen elke dag de afgrond.…
zolang als een man zijn dromen nog heeft (uit "hoelang duurt geduld?")
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
706 er zal toch wel ooit eens vrede op aarde zijn
een warme bries waait je gedachten weg
van twijfel en angst
als ik steeds droom van een warme zon
die straalt zoals het hier eens begon
zeg me dan waar oh waar
waarom schijnt mijn zon dan zo bang
waarom?…
leven heeft een soundtrack - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 als het leven een soundtrack heeft
dan klinken toegenegenheid en liefde
doorheen hartstocht en drama
klingelt aandacht verfrissend haar bries
door teder betoverende klanken
die onrust en angst trachten te ontmoedigen
dan prikkelen de elan blussende noten
van verdriet en melancholie
vriendelijk maar zelfbewust
de verrukking van optimisme en…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 Soms een branding,
soms een bries, soms een eindeloos drijven. Maar altijd onlosmakelijk verweven.
En als de wereld te luid is, te scherp, te
zwaar om zacht te blijven, weet dan dat ik je draag zoals
je mij draagt—zonder vraag, zonder grens.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Windmolens
spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.
Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon raakt
en ritme der seizoenen zich eindeloos herhaalt. Stilte wordt slechts
verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor.…
Ode aan de vlinderstruik
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.275 Wanneer avond haar koele deken
over de tuin legt, blijven de bloemen opengesteld
wachtend op de bries die de dag uitwuift en de eerste sterren toont,
terwijl de vlinderstruik haar stille schoonheid vasthoudt, zelfs als de nacht haar omarmt.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
Even buurten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 het is genieten buiten de deur
deze ochtend wel te verstaan
ik word omarmd door een frisse bries
en kan ik als bejaarde weer even naar buiten gaan
zonder dat ik amechtig geraak en de weg verlies
op deze dagen is het donker als de hitte regeert
en de mens op minder dan halve kracht functioneert
maar de vensters zijn zo goed mogelijk gesloten…
De Ontwapenende Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Waar een koele bries
de ochtenden teder laat ontwaken
en de genadeloze koude wederom
gedoemd is om te staken.
Waar vruchten tot rijping komen
aan de toppen van bomen,
leg het oor te luister wanneer
de ontwapenende lente is gekomen.…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 De Dahlia's dansen in de zwoele bries,
hun bloemblaadjes glinsteren, zo fijn en fris.
In tinten van roze, rood en geel,
vertellen ze verhalen, zacht als een veer.
Mijn dochter wandelt door dit bloemenrijk,
met een glimlach die de zon doet stralen, zo rijk.…
Dansende druppels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
299 Gij bloeme blank, met blaadjes broos en blank,
In stormgeslagen stonde, strelend strijkt de bries,
Uw hertjen geel, getroost door tranen talrijk,
Als druppels dansend in den donder's dreun.…
Langs het pad van vergetelheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.052 Het gietijzeren hek van tralies opent zich,
geleidelijk speelt een lome bries zachtjes
met het gras op open plekken die nog niet
met leegte zijn gevuld. Sierlijk opgestoken
bloemen zwieren rechtopstaand naar de zon
hun zeer verleidelijke vreugdedans, het spel
van esthetiek en vermaak.…
Mijmeringen van een ruiter
hartenkreet
4.5 met 45 stemmen
1.978 Mijn hengst begint nukkig te briesen
hij wil sneller.. ik geef hem spoor!
Mocht je toch voor een ander kiezen?
ach.. net als de zee, golft het leven door!…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 "Gewijde stilte in een bries,
frêle zielke dat zich laaft.
het verzeke dat blauwig blinkt,
't koor der klokken opspringt."
De schreeuwende meeuw roept:
'er is land'.
Leven heeft weer een waterkans.
Onder de grond wachten wortels heel stil,
mengt verval zich met een ontluikend kiemend begin.
Alles zal opveren...…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks striemt de bullepees
Bij de Kaap gaan we voor anker
Lam en blind kruipen aan dek
Vers water, verse groente
maken de maats van blijdschap gek
De stormwind zwiept ons oostwaarts
Was ik maar nooit scheep gegaan
Dag en nacht knarsen de pompen
Heer redt ons, we vergaan
Maar als een bries…
- De Baltische zee -
netgedicht
4.9 met 36 stemmen
710 Baltische Zee ruwweg tussenweg,
voel de ijzige koude bries van de Oostzee.
In het gezicht slaat het opzwepende schuim,
roept de zoutige geur van de brakke zee,
laat een laatste groet aan je schip zeeman.
Je bruine ogen zijn nog even waakzaam,
je langzaam grijzende baard voelt de frisse wind.…