Alle inzendingen over dorsten

862 resultaten.

Sorteren op:

het schooltje van zijn jeugd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
zijn houvast met het leven van voorheen de geur van thuis zit in zijn kleren hij hoort nu nog hoe kinderstemmen leren in het schooltje van zijn jeugd de zwarte dag toen angst het dorp verschrikte en iedereen zich schikte met het wapen van vergelding in de rug hoe moeder vluchtte hem verzuchtte sneller mee te gaan honger dorst…

leven in de brouwerij

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.188
de brouwerij of gaat het allemaal vol op de automaat ooit stonden er nog hengelaars die visten uit de hand koel en bedreven naar kapotte ongedopte flessen aan de lopende band ik heb het zelf gedaan nachten lang gestaan getverderrie wat een teringherrie Freddy zorgde voor een natje iedere nacht een eigen kratje was royaal tegen de dorst…

Witte orchidee

netgedicht
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.799
Schalks water was er net zo diep als dorst die ik begeerde en ik zwom er naar je toe met houten klompen aan ik zonk alleen mijn hart dat steeds van jou was en niet achter wilde blijven zoog zich barstensvol met licht dat jij in overgave schonk zo helder dat het eenmaal klopte nog waarna het zou verschijnen als een witte orchidee die stilaan…

Gespannen snaren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
resoneren stiltes over evenaren, als de zwarte tovenaars preken, ontlokken onhoorbare klanken uit de windgitaren, om daarna te zwijgen, dan is het werkelijk doodstil, alleen het hijgen van het verschroeide gras op dichters graven verstoort de stilte van de dode raven, die de eindigheid op de marmeren zerken zullen krassen, die dorst…
pama20 juni 2009Lees meer >

Ik zong zo menig minnelied

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Een eedle ziel in elke borst, En troost aan al wie lijdt en dorst, Dat wenste ik steeds voor alle mensen; Maar ’t waren wensen, ach, en ’t bleven wensen.…

Voedertijd

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
De opgezwollen borst keek bevrijd en vrolijk om zich heen met een keihard, lokkende tuit om mijn eeuwige dorst even te tarten, want het gelukkige hummeltje plakte er snel aan vast zoals ik zonder glas mijn biertjes drink. De moeder knikte naar mij, had me wel door en ik keek met mijn droge mond verlegen opzij.…

Jilles

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
Jilles, Toen waren wij samen in Strijen is het gebeurd onze ogen dansten in fonkeling een oude dans de sleutel alleen kenden wij was jij bij mij in mijn hart - mijn gedachten - mijn ziel - zou niet dorsten jouw kus - zoet water - deed me ontwaken jouw ogen - diepe oceanen - sterren weerkaatsend in het licht duizend meren zijn niet…

Valentijn.

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.442
mijn Valentijn hart bonst van ingehouden passie van liefhebbende dorst en dromende begeerte mijn Valentijn hart hunkert naar vergeten liefde naar zwetende lust en een erotisch verlangen mijn Valentijn hart scheurt van eenzame kilte en barst van verglijdende gebeurtenissen mijn Valentijn hart weent met verdroogde tranen en staat bijna stil…
J.J.v.Verre13 februari 2012Lees meer >

Naar groenere weiden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
verwaaid als de kalkgeur van een slooppand opgelost in zeeën van stevig omarmen we stellen ons niets anders ten doel dan onze voortuinen te ontdoen van uitzicht dat hopeloos is en slechts een voorgevoel dat de gulzige avond ons berooft van het licht we kunnen zeggen, hier ben ik geweest dit is het waar we heen wilden gaan naar dit dorstten…
Iniduo30 maart 2013Lees meer >

Het zat ooit weer morgen worden.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
Van pijn, verdriet en eenzaamheid, van honger en van dorst. Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht. Van eenzaam en alleen zijn, van tranen en van woede. Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht. Van eind'loos hoopvol wachten, van wie weet vergeefs en voor niets.…

AAN DE POEZY.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Mijn hoofd hangt moedloos op mijn borst, terwijl ik naar de dauwdrop dorst, die, waar gij treedt, de dorre grond beperelt! Keer weder, en begeef mij niet, maar onderhoud dat hemels leven, dat zich ontwikkelt uit het lied.…

Natuur, zo zacht

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 965
Als ik vermoeid van struiklen keer, dan zink ik aan uw boezen weer; dan lest aan uwe moederborst uw hemelnekter mijne dorst. Hoe rust ik dan in uwe arm! gij dekt mij in de koude warm. O! lei mij door 't oneffen land gelijk een kind aan 's moeders hand?…

enige houtopstanden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
vooral op momenten die tussen wal en schip vallen en verdrinken in koud havenwater, meestal troebel zoals toegeschreven aan uren zonder vaste verblijfplaats maar ook aan alles wat tijdloos is en binnen kaders relevant koop nu een pond suiker nog gauw even voor de winkel sluit om dorst aan te lengen en later niet om zoete thee verlegen…
Iniduo16 april 2017Lees meer >

Hoe dan ook

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
Soms wanneer ik eindelijk slaap en zij over mijn dromen waakt, wanneer ik rücksichtslos de bodem raak van grauwe wanhoop en dure flessen kraak en eens te meer mijn dorst moet lessen.. kom binnen zegt ze, de schurftige honden zijn het hoekje om eet nu van mijn liefde uit zilveren schalen. Haar hals is warm en geurig...…

Wenen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
groteske fantasie als de mens in de man noopt tot wenen omdat alles eenvoudig weg tegenzit een mensenziel op drift en er zijn ook geen vrouwen die beweren dat tranen oprecht zijn zoals een rivier van emoties alleen op weg naar de woordenzee waar alle zinnen in melancholie verdrinken omdat de dichter een fijngevoelig mens is en zijn dorst…

Voorbereiding

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.697
Toen dorst hun stem de stilte breken: O Here Jezus, neem ons aan! En ’t bonzend hart, dat ze in zich vonden, was vlekkeloos en zonder zonden.…

Het kan mij niet schelen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Mijn dorst les ik met de dauw. Ik proef de zomers zoete stromen. Ik eet de honing van de raat; door de bijen voor mij meegenomen. Mijn lichaam was ik met water van de val. Ik spoel het stof af van al mijn wegen. Ik spiegel mijzelf aan wat ik vind; val ik mee of val ik tegen?…

Vitamine-gewicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Het vlakke strand voorland van het vlakke land met daartussen de duinen tientallen meters hoog ze houden ons droog doen onze dorst lessen, onze honger naar natuur met ‘t weer: onbewolkt, zon of bewolkt, koud en guur die elementen zijn als vitamines voor ons leven ik schrijf dit zittend op ’t strand wacht tot de zon daalt ver achter…

Ik zeg het u maar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 363
Ik trek nu het gordijn weg om u bij hoge uitzondering dit schilderij te laten zien - mijn jong overleden vrouw Sinds haar dood glimlacht ze alleen naar mij, u ziet het Zo lief, hartstochtelijk, kijkt ze Haar ogen lijken dorst te hebben ook naar de schilder dat is wel duidelijk Ze was altijd heel blij om anderen te zien Alles en iedereen…
Zywa17 maart 2025Lees meer >

Biggetje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Even een foto van Sophie Francine Hilbrand het biggetje heet Joanan en komt uit Nederland zij houdt de biggensnuit bij haar blote borst een geneeskrachtig kruid voor de eindeloze dorst van het knorrige dier jodelaar in de tepelhof van Eden vol plezier genietend als een prof van haar gulle tederheid in de stal met hooi tot…

Ballerina

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 241
en zwaaiende wajang-armen Als een kantoorballerina uit het Departement van Rare Loopjes bood ik haar een glas water aan Daarna nam ik haar hand en trok ik haar op Ik sloot mijn ogen liet mijn tong, mijn stem mijn spieren en mijn gewicht vrij, stroomde om haar heen kronkelde over de grond en sprong salto's in het rond tot ik dorst…
Zywa2 december 2025Lees meer >

Fascinerend begin van een hoopvol jaar

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 429
Er is rust in een hoofd, maar het is steeds het hoofd van een ander die slimmer is dan ik met meer bijzondere eigenschappen die minder tekortkomingen heeft en pienter om zich heen kijkt nu de wereld om zijn mening vraagt is er een dorst, die bij zijn hoofd hoort of ik even met mijn hart naar de maan wil gaan, met die kinderlijke ijsmuts…

ZEGEN NA BRAND

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 274
De zon wil streng heersen verdrijft alle wolken laat aan het effen blauw haar plaaglust glanzen denkt wellicht de grond te doen barsten en planten tot vodjes doen krimpen zorgt voor eindeloze dorst het onweer van de nacht daalt neer als weldoener donderslagen berispen de algehele droogte bliksems blinken op als lichten vol blijde hoop…

zoemen en wiegen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 119
zoals de rijp de ochtend dorst in het drinken van de late liefdesgeuren lig jij nog te dromen en herleef je de nacht in het spel dat wij samen vergaarden tijd raakt in herinnering zolang deze wonderlijke hitte lust openbaart als een late tulp die het snoepen van haar nectar toelaat daarom wil ik zoemen en wiegen op je lendenen je heupen…
elze6 augustus 2026Lees meer >

Beek idylle

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
De lisdodden langs de oever, Fel gele en koel blauwe, Wuiven voorbijgangers gedag, Hertjes laven hun dorst, Strootjes laten zich meevoeren Naar onbekende oorden. En ik, ik kijk mijn ogen uit, Laat mijn oren graag verwennen, Een enkle zonnestraal Verwarmt mijn hunkrende huid, Dat het briesje eer koelde.…

Woensdagochtend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 627
Onze liefde ontstond uit dorst en een hevig samen zweten. Toen ik deze ochtend wakker werd, wist ik: ik kan je niet meer vergeten.…
mobar21 oktober 2026Lees meer >

Klein geluk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 16
Ik wilde een vogel zijn die vloog van strand tot strand, door wind en land naar jou toe, over beek en boog daar vond ik rust aan jouw warme hand Nu zing ik zelf een deuntje op het laaft de dorst, het smeert de smert van zuchten maakt het honingdrop en geeft weer lucht aan 't enge hert Jij hoort me brommen in de keuken zo vals als wat, je…
Piewan10 november 2026Lees meer >

Dit huis

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.562
Ik rook weer m'n sigaret, hier De lampen branden er weer, hier In mijn huis Op papier Mijn huis Ik woon weer net als jij Alleen In een stukje wereld van mij Van steen Met lucht er tussen Die alleen ik adem Nu alleen ik adem En water om te blussen De dorst en het vuur Tussen elke muur Toen Toen konden we het nog doen Zonder kraan…

MINNENIJD

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.453
Zaagt gij immer de uitgelezen Rusten aan een anders borst, Tot, getuige van hun kozen, Zo ge niet voor hen woudt blozen En de zeis slaan in de rozen, Gij niet langer blijven dorst? En zoudt ge ondanks dit, uw leven, Voor het u vergetend kind, Niet met vreugd, met wellust geven, Arme! hebt gij ooit bemind?…

wat heet welkom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
de blauwe damp in slierten langs het plafond liet verdwijnen en juist toen we haperend op de deurmat even bleven steken bewogen de diepere gevoelens van dorst en honger ons naar een leeg tafeltje onder de afzuiginstallatie.…