548 resultaten.
leesgrillen (op alle sterktes verkrijgbaar)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
375 dagelijks doodlopend
op een muur van leegte
van zwijgende beelden
op ieder niveau en front
verdwaalde herhalingen
in verhullende vormen
flegmatiek van de fabrieksband
op vaste promptstand
ijdele hoop veinzend
voor een poëtisch vuur
vol kundige dromers
door enkel liefde en wil
gedreven verheffingen
stimulerende strofen
fantasie als…
Vrijheid
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.859 Maar als dromers en dichters niet bestonden
En we vrede slechts door oorlog leren,
Waar bereiken we dan nog onze vrijheid mee.…
Het eerste en het laatste ...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.946 Het eerste en het laatste
wat ik nog van je zie
is je dromerige blik
zittend op je knie
Het zachte lieve kijken
't stoere tegelijkertijd
zal me altijd bijblijven
niet die blik vol verwijt
Het vragende en het zoeken
beide ogen op mij gericht
de liefde uitstralend
waarvoor ik ben gezwicht
Je belangstelling en interesse
in mijn leven…
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Dan deed het nieuws de dromer wreed ontwaken
en brak met ruwe hand zijn speelgoed stuk,
om voor geweld en onrecht plaats te maken.
Ooit zal het mogelijk het reisdoel blijken:
dat verre land van vrede en geluk,
achter de kim, waarover ik mocht kijken.…
Kluns
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 Dan maar doen alsof hij verstrooid is
Dat lijkt zo dromerig mooi
Zo vangt hij toch wat glans
Maar binnensmonds vervloekt hij het gen
Had Adam zich maar in het klokhuis verslikt
“Zeg me dat ik een kluns ben”
Hij struikelt nog wat over hoe en waarom
En veegt de hand droog aan zijn broek…
over velden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
941 zucht
die mijn lijf laat leven
en vrijelijk vult vol vreugde
om mij met het waarachtige
wezen te verweven
ik zie een zuiverende zwevende zon
waaronder vriendelijke vogels vliegen
en leeuwen briesend blazen
in mijn hemelse hof van heden
ontmoet mijn mooie medemens
met een lovende liefelijke lach
en toeven teder en tevreden
door deze dromerige…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik ben met je
meegegaan
samen op de
dromerige blik
in je ogen ineens
weggevlogen
zag je
vertrekken heb
je hand gepakt
ben ingestapt
route onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur…
Stel je eens voor (Imagine)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Je kunt zeggen dat ik een dromer ben
maar ik ben niet de enige
ik hoop dat je je op een dag bij ons zult aansluiten
en de wereld zal dan één zijn.…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 er was een begroeting
van een mens onderweg
opgaand in de wind
in een opkomende nevel
ik ken zijn gedachten
de eenzaamheid
van gestorven zwaluwen
in een verloren zomer
dat wat er rest van de dromer...…
Sonnet 34
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Zie jij hoe dromerig het avondrood
weerspiegelt in het Passievollemeer?
het stille lauwe water lokt alweer
hoor het kirren dat lendenen omsloot
zou zij nog komen waden in de nacht
sporen strelen reflectie van de maan
wenkend, jij op avances in wilt gaan
luister het zachte zingen van haar pracht?…
Kunnen zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Er bestaan mensen die weten,
dat dromers die dromen,
alleen met open ogen,
kunnen zien.…
De leden streden fel om de grootste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
267 komen
Door een wirwar aan verzegelde stokpaardjes
Geitenpaadjes van niet eens zo lang geleden
Beelden van inmiddels afgezwakte ideeën
Dichtgesmeten draaideuren wachten onderuitgezakt
Op strooigoed in alle regenboogkleuren
Wat echter ook plakt tussen witgewassen tanden
Veel kiezers wilden minder nieuwkomers
Niet gehinderd als bedrogen dromers…
lieven in de schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
531 kent grenzen
binnen dat verzicht heb ik ze zwijgend geuit
met in mijn ogen dempende lenzen
zo droom ik verder, een soort wachten op
de dichter loopt dan wel vooruit, eindeloos dichtbij
dat is de charme als ik op een open deur klop
in kan dan in en uit
vrijelijk beoefen ik dan mijn verbeelding
niemand zegt mij, tot hier of roept, gij dromer…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Treurnis kleurde het dal in
vervagende tinten voor
ingedroogde ogen van
weggegoochelde dromers.
Zij waren met te weinigen
tussen de sterren geweest.
Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.…
Dromende zwerver
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
141 Slaap zacht, dromer van het hooggebergte,
laat de regen dansen in je betoverd hart,
jij bent de rijkste burger van deze harde stad,
die kleur geeft aan de nacht, zo diep en zwart.…
Herfst in mijn hoofd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
892 Nu nog ben ik dronken, dronken en stil,
en zit ik maar stilletjes wat te dromen;
wees voorzichtig en doe rustig met de dromer,
gooi zijn droom en zijn fantasie niet stuk.
Want hij weet dat hij, straks met April,
weer vrolijk wordt als de lente zal komen,
dat hij reikhalzend uitkijkt naar de zomer.
En hij tranen huilt... tranen van geluk.…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 we dansten op
schaduwmuziek
van een wolkende
zon die oplichtte
in het blauw van
je ogen door
een dromerige
wit krullende zee
wind vlaagde
in haar dat
zich speels
met warme
zomer vulde
waar blond als
contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.385 tussen loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen…
Een gedicht voor jou
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.070 Misschien dat jij je bij het lezen
hetzelfde voelt als toen ik het schreef;
staan jouw ogen ook dromerig
en houdt je je hoofd een beetje scheef?
Dit is mijn gedicht voor jou;
het zijn eigenlijk geheime woorden,
zacht gefluisterd in jouw oor.
En heimelijke blikken,
onbewust geworpen.
Heb jij mijn gedichtentaal al door?…
de violist
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
30.502 triomf
kon boeken
waarom sneed hij mij
door hart en ziel
en deed mijn
wereld bestormen
ik zal de klanken
moeten doven
in stil verdriet
de trillingen dempen
in verdrongen dieptes
van verdorde ranken
denken zal ik slechts
aan het kruisigings moment
van een verleden lente
ik zoek dan opnieuw
mijn weg
zo maar, dwalend,
haast dromerig…
Wenen, elke nieuwjaarsdag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.603 Tijdens 'n verspilde citytrip
pronkt ze grijnzend
op de glimmende ballustrade
van 't chocobruin balkon
Plots hijgt
wankelt
en vlucht ze doorheen 't
dromerige interieur van 't hotel
door het uitzicht op
culturele verzadiging
Ondertussen borrelen uit de steegjes
groepjes geïnteresseerde drukte op
even later verwachten ze machtige en…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 Ik, door uw goedheid aangeraakt,
Werd tot een godgeslagen dromer.
En dacht gij, dat ik u vergat,
Voor schoon gelaat in schone stad,
Belust verboden buit te werven?
Uw wezen wies zó door mij heen
Als klimopwortels door een steen;
De een zonder de aêr slechts dood en scherven.…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 blaas mijn lief in de oren van de wind
waar de toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of…
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 Een andere toon
‘k Loop dromerig door het boerenland,
plots ruist de regen langs me neer,
zo triest dat ik mij in mezelf keer,
geen oog voor bloeiende wilgen aan de kant.
En met gebogen rug,
ga ik wat later,
haastig langs het water,
naar huis terug.…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de dromer die jou tot muze verheft
zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op
door ons vergissen rivieren zich in hun stroom
de regen beheersen we met een vingerknip.…
Voetstappen in mijn hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
871 Dromerig zoeken mijn ogen de jouwe
warmte straalt door mijn hart
als ik je glimlach zie
je knipoogt
we denken hetzelfde
en ik reis terug in de tijd
overbrug jaren
voel weer jouw eerste kus
zie weer hoe jij met jouw zakmes
onze namen kerfde
in de oude eik
weet nog het bedauwde gras
met de net ontwaakte klaproosjes
het ging anders
je was…
Nostalgia
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
534 herinneringen fluisteren
doen haren krullen
handen wat meer dooradert
vertellen het eigen verhaal
over zorgen, vasthouden en strelen
liefhebben en werken
dromerige ogen kijken
achter brillenglazen
al zijn beide voeten
wel stevig geaard
vrouw moeder oma
oma moeder vrouw
ooit waren er alleen
de wereld en de maan,
en de geur van hem…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 De zingende fietser,
een lint in het haar
plet dromerig de schelpen.
De populieren wiegen
het ritme van haar lied.
Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.…
Ode aan Haspengouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
575 Boomgaarden, bloesems, de dromerige beek,
hoe lieflijk, vertederend is mijn mooie streek,
de streek waar ik zo van hou.
Groene weiden, gouden velden
en blauwe luchten ziet men zelden
zo groen en goud en blauw
als in het kleurrijke Haspengouw.
Kapelletjes, hoeven en kastelen,
het landschap gaat nooit vervelen.…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 woorden,
ik schrijf ze van uit mijn dichtershart
vaak komen ze uit de diepte
gelijk de nerven, geponst
in een bloem of bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend…