471 resultaten.
Jezus zeker weten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.227 gelaten met boodschappen
jaarlijks met alle narigheid op te knappen
Steeds garend in uw heilig sop
Neem de treurnis om verliezen
nu om Fritzi die ging in het hoge noorden dood
van Hemelse Mevrouw Ping en Geachte Muizenpoot
Jezus zeg wat hebben we hier te kiezen
Verdrietig zoek ik nu hier thuis
in haar bundels naar een vorm van troost
hoe dun…
Hoi lui bolletjeknik,
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.211 kneffen
door mijn column te lezen
Over la Grande Haute Culture
prisonnerie in genadehokken
Paul Verlaine's voorlopersrol
aux pays-bas onze platte landen
om groen grenadine-achtig te klokken
de la Suisse pure contrabande
Bij contrabuanten in diepste essence
contra la Société de Tempérance
voor ouzo effecten
met la fée verte
draadjes sucre dun…
GEEN SPROOKJE Oooh!
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
871 van dubbeltje naar kwartje-
Vele Gooise vriendinnen
Belanden in zijn bed
Kreunen steunen
En
fluisteren vol sentiment
-Oooh Adam
ik heb een mankement
mijn oren staan wat wijd
Schatje ik wil je voelen
Jij weet wat vrouwen bedoelen
En Oooh
Mijn lipjes zijn zo dun
Oooh lieverd
Kijk in de spiegels aan `t plafond
Mijn borsten
Vroeger bolrond…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in
stervenshoon de laatste stralen
van de zomer treitert, verstoten
op het altaar van een dun…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 En aan de langzaam-glooiende oeverkant
Steekt nederig een klokje ’t groen blad
Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad,
Een dun, groen lintje op hermelijnen rand.
De lucht is fijn en helder, diafaan,
En trilt van ’t zuiver-schitt’rend zonnevuur,
Der blauwe heem’len stralend-gouden vaan.…
DAVOS
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
586 wat zijn we dikke vrienden,
die zijn echt bijna niet meer te vinden
door dik en dun en al meer dan 40 jaar
komen we ieder jaar een paar keer bij elkaar
astma heeft ons met elkaar verbonden
zijn ruim 40 jaar geleden naar Davos gezonden
honderden mensen zijn daar herboren
zonder medicijngebruik, geweldig,
anders waren we reddeloos we verloren…
Silhouet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 etaleert
In de zin die
door jouw bijzijn
wordt gegeven
Samen kleuren
wij die beelden
silhouetten
Zicht- en voelbare om-
trekken van ons allen
Daar wij allemaal
meer dan schaduw zijn
Recent volgde
ik mijn schaduw
van poëzie
Aaneen gere-
gen woorden van
herkenbaarheid
Lettergrepen
dansten disco
schaduwlichten
Strak, dun…
Mijn verlangen ...' Ik wil je '.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.029 Lonkend kwam zij naderbij
tot ze fluisterend zei:
"Al ben ik nu zo dun, doorzichtig, sensueel gekleed,
Ik wil mijn wangen laten vangen
door de streling van jouw dijen,
elk stukje van jouw lijf ontbloot,
en mijn gelaat alleen nog kijkt naar mooi...…
touw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
683 het kalfje werd met een
dun touwtje om zijn pootjes
uit de drachtige koe getrokken
de boer was de hele dag in touw
op de boerderij schommelden wij
als kinderen aan een dik touw
op het schoolplein deden we
vaak een potje touwtrekken
en bij de gym touwklimmen
in groepen is het vaak touw trekken
om te kunnen overleven, zeker…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…
Het scherm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 en tablet
Er is ook een grote broer
Die wordt op een bureau gezet
De grote schermen kijken
Niet op de kleintjes neer
Ze weten allemaal hetzelfde
Geen verschil in kennis meer
Als één scherm opeens iets kan
Dan kunnen ze dat allemaal
Competitie is niet nodig
Het is gewoonweg ideaal
Ze maken zich niet druk
Of ze mooi, lelijk, dik of dun…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Was ik altijd al geraakt,
of was mijn huid te dun voor het gewicht
van de wereld, leerde ik verdwijnen om niemand tot last
te zijn, en voelde ik soms die pijn van anderen dieper dan mijn eigen pijn.…
Tussen het fietspad en het verleden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
208 Ze groet,
woorden als dun ijs
onder voeten die niet weten
of ze willen breken of dragen.
Twee stemmen zoeken toon,
beleefd, gewapend met zinnen
die niet zeggen wat ze dragen.
Maar dan—
één zin, onverwacht, onbewapend:
“Ik zou er nog wel eens over willen praten.”…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Diepe kalmte blijft achter
in de tak, dun als adem, nog dragend
de herinnering van wat bloeide. Geen verlies in deze
zachte beweging, alleen de vorm die verandert om te kunnen blijven.
Kwetsbaarheid leeft in dit
lichte tussen, waar niets zich verbergt
en niets wordt vastgehouden.…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid
der maanloos duistere nacht
waar in nauw waarneembare onyxspelonken
zwarte magie van een
toekomst ons wacht
in rotswand geslepen
als op dun…
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
340 De wereld rond haar stengel
ademt langzaam, als een gedachte die
niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare het verborgene raakt.…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Haar takken raken de
lucht alsof ze luisteren naar wat in het
vroege uur verscholen blijft; een stroom ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
zacht weer kerstent
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
732 rozerood gekarteld blad
Christelijk op orde in het kruis
altijd al te goeder trouw bekend
natuurlijk giftig voor hoofdluis
vruchten in kamers van de doos
kleurend vermiljoen tot purperrood
de zaden hingen buiten niet bloot
men trok aan hun oranje rokje
en jawel godswonder boven wonder
de blanke kerstpit zat er onder
vol gerijpt aan een dun…
Ode aan de benen van mijn vrouw
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.824 Oh.. de mooie benen van mijn vrouw
zuilen van stroomlijn, gratie en kracht
welk een prachtig gevormde onderbouw
zoals Da Vinci ze moet hebben bedacht
stevige enkels, niet eng dun en ietwat gebogen
gebruikt als wapen tijdens haar koketterieën
zachtronde kuiten, een streling voor ‘s mans ogen
gladde schenen tot aan haar kusbare ronde knieën
samen…
Speelfilms
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
868 tussen de wurgslangen
haperde de weg terug
zoals in andere speelfilms
toen ik naast je zat
achter in de Kerkhal
hield er getuigenis beraad
over wat te doen
met die naakte witte aap
op het grote witte doek
van bewegende projectie
en we hielden van Tarzan
want dat was jouw naam
en we waren net als jij
vertrouwd met apen
door dik en dun…
Politiek... Wat verkies ik nu…..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 integratiepolitiek
Met of zonder iets op de kop
Glad zoals het gaat
Uitgestreken beleid zonder mot
Trekken hard, hard of hart in de maatschappij
De politie krijgt 4000 buldoggen meer stampij
De kleine gemeentes, lasten van hun beleid
Aan een leren riempje
Zoals een goed burger met verhalen
Er komt vast nog meer bij
Het lijntje is rekbaar en dun…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 het regent in het Vondelpark
letters vallen met bakken uit de hemel
zou hij, de dode dichter
alsnog zijn oude schrift
over mij uitstrooien
en strofen weer doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig…
onder stof / romance
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
915 en weer
binnen hangt een lichte kamfergeur
en een vleugje lavendel, van ,,heur''
op zolder waar de planken kraken
staan wat dozen onder stof
en er ligt zo maar in de kijk
een bundeltje brieven
terwijl ik erover strijk
knapt het rose strikje
de enveloppen droog en vergeeld
zijn kreukelig alsof een hand
er mee heeft gespeeld
de bladen dun…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 op het dode punt
van de boulevard
nabij een ijzeren wapen
van weleer
staart hij ver weg
concerteren
schreeuwende meeuwen
in lawaai van golvend geweld
melodieën in een witblauwe sfeer
hij ziet in de verte
gedachten passeren
schepen, af en aan,
doch op wisselende afstand
in de herinnering
wel te verstaan
haren, dun door de jaren…
voorstad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 voor wonen, voor kerkgang, inpoldering
en nergens sanseveria’s voor de ramen
wij kennen onze pappenheimers
onze extra bloemige eigenheimers
nestverlaters, strandplevieren, dwergmakrelen
hoe geven we onszelf een plaats
lijn 5 stopt bij de juwelier
er zijn mensen die doorlopen, zich
verenigen met achtergrondgeluiden
het zebrapad is dun…
Hoedekenskerkse kolder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Want Hoedekenskerkse pakken, die passen iedereen
Van dik tot dun, van olifant tot spillebeen.
In de haven van Hoedekenskerke zag ik een paal
Hij stond boven het water, het leek welhaast banaal.
Want Hoedekenskerkse palen, die raken kant noch wal,
En dat is met dit vers ook zeker het geval.…
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Ik ben je geliefde door dik en dun
Samen brengen we in gedachten
De dagen en de nachten door
Genieten van beelden van goud en ivoor
Smalle schaduwen die thans voorbijglijden
Ons herinneren aan oude tijden.…
Stilte na de drift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 Stilte na de Drift
er is een plek
in ieder mens
waar onrust woont
ze tikt,
zoals een vogel tikt
tegen glas
niet om binnen te komen
maar om gehoord te worden
geweld
is geen daad,
maar een honger
een snelle manier
om te voelen
dat je bestaat
maar wat men niet zegt:
het bestaan zelf
wordt er dun van
nadat het lawaai…
HOPPY NEW YEAR!
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
405 rechterpoot
spat en knettert dichtersvuur
tot de nieuwjaarsnacht
met een vreemd gevoel
denkt hij terug aan wat dit jaar
hem heeft opgebracht
leed in lichterlaaie
poetry in a big slam
beide ongekend
wereld in mineur
wervelende dichtersshow
waanzin in majeur
in een twee-eenheid
une symfonie fantastique
duaalpoëzie
dwars door dik en dun…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 Haar broze vleugels raken
het veld alsof ze luisteren naar wat in het
zachte licht verborgen blijft; een beweging ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…