464 resultaten.
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 neem nu een boom, een heel gewone
geen eik, beuk of lork, maar doodnormale
wilg met treurig lange, harkerige takken
aan een verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar…
Wat vrouwen kunnen
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
2.353 Schaamte is hij niet verloren, enkel de eiken kast
rond zijn porseleinen oren. Opgepast,
lucht kan hij missen als trillende vingers.
Ongekend licht sleurt een grimas doorheen
zijn kopje, kijken doet veel zeer. Zelfs haar speels
verbijtende lippen schuiven op zijn ijzige stilte uit.
Ze spreekt betraand van vroeger.…
nymph gered bij papendal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
658 vlucht voor een der satyrs
boosaardige gedrochten half god
Bang in groot verdriet
rende zij door een tranendal
haar blonde dos in sliert
wonderwimpers liepen door
bevrijd metterdaad door Helios
die al langer op haar viel
De griezel werd vergruisd
Anatole noemden zij de plek
waar zij elkaar uit-en-te-na beminden
onder zachte ruis van eiken…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 het gonzen in de malle uren
de weerklank van een wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 Eiken roesten met bleke
kroon, geteisterd in storm -
doorweekte regennachten,
reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in…
Opruimen en zwemmen
gedicht
3.6 met 17 stemmen
12.690 Ik weet dat er een hond is
met oren als omgevouwen beukenbladeren
Ik weet dat er een gans is
met een hals als de stam van een oude eik -
in plaats van gaatjes in zijn snavel zat een pluisje.
Ergens ligt een witte pauw op een veld vol madeliefjes.
Ergens bloedt een zon leeg.…
LANDGOED VALKENBERG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
847 Oude eiken en beuken vertellen
zacht waaiend van het ruwe boerenleven,
dat in vervlogen eeuwen mocht streven
naar gezondheid voor adellijke zalen.
Woudreuzen vol klimopranken stralen
strenge zorg uit, willen beschutting geven
aan tere bloempjes, die elkaar weven
tot één grondtapijt, met zoemende talen.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 De wegen-eiken staan als ijle tuilen,
Maar de einder-berken, schimmenbleek, vervagen.
De lucht vervullen blijder geen geruchten
Dan, uit een verre hofsteê, honden janken
En 't altoos eendre kling der paardenbellen
Versmelt met donker dodeklokken-luiden.…
VERSTILDE SCHOTEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Ergens in Breda 's bedaagde Mastbos
waar eens mannen van het krijgswezen
strijdlustig hun vuurwapens lieten brullen
ligt een vredig ogend moeras
rondom het kleine gras- en poelenrijk
scheppen dichte eiken en pijnbomen
geheel eigen groene wereldranden
glanzende blanke berken beuren
het leven binnen deze einders op
grote zilverreigers dalen…
Storm
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.428 De troste eiken beven
En sidderen voor ’t geweld
En vrezen voor hun leven,
Bang dat z’Aeolus velt.
Uit wolken, dreigend duister,
Valt regen plassend neer,
De zon verbergt haar luister
‘t Is donker heinde en veer,
Geen vogel hoort men kwelen,
De bloempjes, ons zo waard,
Ze wieglen op hun stelen
En buigen ’t hoofd ter aard.…
De verwaarloosde tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 linkerschouder is ontbloot
ze is gemaakt van afvalhout en schroot
het meesje en de merel zijn haar vrienden
het mos en de schimmel haar bedienden
ik koekeloer de tuin in vanaf mijn terras
er groeien paddenstoelen in het gras
de ongeordendheid doet mij soms rillen
maar ineens zou ik niet anders willen
elk klavertje, elk kevertje tot aan de eiken…
Meimerei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Het reimelen heeft voor mei afgedaan
Kalibers eik ik met mein schutspatroon
En vergeleik ze met een blauwe boon
Die mei door 't hoofd schoot in een woordenwaan
Van flitsend explosief steigende preizen
Tot 't allerlaatst vergeetwoord
op de maan
Zo'n kans greep ik met beide handen aan
Daar hoeft geen meinenveger
op te weizen
De schorsenéren…
'k Sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.589 'K zie om: het amethyst in 't oost verdelen
In trossen blauwe-regen diepgroene eiken;
Aan de ogen, vol topazenglorie, lijken
De abelen trilgras van paarse juwelen.
Op Brahman, wereldgrond, schijnen de dingen
A jour gewerkte scherts: door de openingen
Golft onbelemmerd stralende eeuwigheid.…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 De deur van gisteren zwaaide dicht
Bijna uit de hengsels
Het gepolijste eik kraakte
Zij wrong aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd…
Verandering van decor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 De eik in de tuin is nu enkel met stam getekend
zelfs op 't passe-partout dat 't omlijst staat niets
vermeldt over een naam, over de verlichtende
wolken,haar grillen maar ach kijk, de zon schijnt.…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 als bon vivant of kneus
of het bruine loof
van oude eiken
mag ook een grijze wolk zijn
wegdrijvend in de lucht
aan u de keus
het maakt niet zo uit
als u toch het nakijken heeft
ik zit in een
voortdenderende trein
gratis en voor niets
ja, wel tweede klas
ik wilde nog uitstappen
de weg verder afleggen
op mijn oude fiets
langs menig…
Dromenland
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.085 Doodgewoon als trotse eik geveld,
zomaar door een zuchtje wind even uitgeteld.
Stil teruggetrokken,
doezelend, mijmerend,
dromerig voelend
de vredigheid van het nachtelijke stilzwijgen.…
DOLERSVERBEELDING
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
422 Een zesjarige bosliefhebber
draaft tussen de oude eiken
van het wijde verlaten landgoed
gaat zitten
naast de wilde rododendronhof
doorweven met ruige wingerds
en manshoge braamstruiken
tuurt peinzend:
"achter die paarsroze bloemen
is wellicht een klein kasteel
door vlijmscherpe doorns beschermd
waarin een mooi meisje rust
de onheilspellende…
botersla
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
637 begin
van groentepoezie
vergeet gewoon
die nederige positie
van 'sla van m'n oma'
evengoed geen sla van de mode
niet annorexia in zakjes met
gemengde priksla of hooguit stiekem
nog malse vette pronte kroppen
die bijeengepropt liggen in
plastic kratjes op de groenteafdeling
zonder krullen of roodgekleurdheid
of suggesties van eiken…
Toverdrankje voor Adriaan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.357 Toverheksen in het bos rond paddestoelenkringen
Hoorden bij de eik een lang verwachte tijding zingen
Bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind
Waar zich onze Adriaan de Tovenaar bevindt
Ras gingen de heksen hem een toverdrankje brouwen
Staken met veel vlijt de handen uit de heksenmouwen
In een pot speciaal gemaakt van goud en edelsteen…
Tintinnabula's in varianten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Het klaart op in mijn hart,
een serene open plek,
door eik en els omzoomd.
Geestrijk geuren de klokjes, bij een kei
tijdens het Carboon bezegeld, oeverloze
tijd waarin demonen nog kloofden.
Blije akelei bezingt de kosmos, zó vér wég.…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 Voor onze blikken rees nu 't oud Kasteel
Met hoge toren tussen iep en eiken,
Waar duizend bloemen stonden stralend geel
Op 't groene grasveld in de zon te prijken.…
Klaas Knot, president van de Nederlandsche Bank
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
855 Ik niet, passend bij zijn naam
laat hij met zijn eiken kop
iedereen verstaan hoe vast hij
in financiële stormen
recht overeind blijft staan
Een golfbreker, een rots
Voor de hardheid van de euro
Neerlands houvast, Neerlands trots
Ach, hoe kan een mens zich vergissen
Die harde eikenhouten kop
schoof hij gedwee in Draghi’s strop
Klaas…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 De straat telt amper auto's, eik-
enbomen des te meer. De ko-
lenkachels worden opgestookt.
December is het, snijdend koud.
De juf lijkt boos. We zijn vast stout.
Ik moet iets hebben uitgespookt.
Mijn oren suizen, mond is droog,
mijn benen zijn zo zwaar als lood.
Het schemert buiten. Zomaar doods-
benauwd steek ik mijn hand omhoog.…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 spartelen al stribbelend
in sluimer van het slinkend schijnsel
in het een na laatst kwartier
van onze metgezellin maan
schimmig in halfduister
landschap, desolaat verlaten
klaagzang in de laatste zeven woorden in 't laatste quadrant
wanhopig bijkans machteloos
hangen onze relikwieën
in de mist van roestig bruine
esdoorn- eik…
Geschapen naar jouw evenbeeld
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.133 herfstkleuren
Ik bewonder je schoonheid, zie je plezier
Net als de wolken met de vogels
Heb ik geen eenzaamheid te betreuren
Ik verlies mezelf in je aangezicht
Ik zou hier altijd willen blijven
De mooiste bloem binnen handbereik
Ik zal je koesteren, vol met bewondering
Naast je zachte zijn, je tere bestaan
Een rots in de branding, de machtigste eik…
De boom
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.359 Een oude eik, met weelderig bladerendek,
immens dikke stam met mooi gevormde dikke takken.
Oh, wat hebben we daar vroeger lol mee gehad.
We zijn er in geklommen,
we zijn eruit gevallen.
Er hing een schommel,
een touw met een plankje.
Ik ging nog hoger dan de boom zelf,
zo voelde het tenminste.…
De vier jaargetijden...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
918 vallen…
Vreugdegevoel stemt zich door somberheid af
doch de schoonheid is te zien in natuurlijke zin
het jong gebloeide verliest het eerst ontsproten blad
mulle aarde verstijft door de kou die wordt aangediend…
Een zacht wit tapijt domineert over het vlakke land
rijp in aanslag, kristalliseert het gras en knokige geweien
hangend aan oude eiken…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de nacht
vogels ontwaken
Groene weidegrond
sloten doorsnijden het land
ver weg neurt een koe
Het gouden graan danst
de wind speelt met de halmen
het koren is rijp
Boom in volle bloei
fier en stevig staat hij daar
een groet naar de zon
Was ik maar een eik…
nabunasir en de oogstgetuige
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
720 de muur gedichten
hun gezichten verdwenen
hun stem blijft door spelen
de kosmische strijd
een vuurtoren in deze tijd
leiden sleutelstad
rode letters van Eugenio Montale
de straten en verhalen
hoge bomen vangen veel wind
het tegengif van de dood
begint
mythische jagers
positief blijven ademhalen
vuurspuwers van teken en taal
heilige eik…