1036 resultaten.
Doodgeboren...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.284 ik leef de tijd
na een kwade dronk,
in onrust en verwarring
blijkt het bed gestolen
zien mijn ogen wat ik niet wil geloven
onder een vaal bleekgroen licht
van loze beloften
staar ik naar mezelf
achter het gordijn van slechte gedachten
ik zit gevangen tussen
paracetamol en de waanzin
de absint heeft mij bedrogen
en de kogel wenkt
belooft…
De praalwagen symboliseert het sterven
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.237 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter half gesloten gordijnen
geen Godgevreesd vermogen
maar een zekerheid dát nog leeft
frêle en diffuse woorden
lossen op waar niemandsland
grenst aan de kloof waar
de ziel zijn eigen wegen kent
en aan tafel grimast
de grimeur…
Eclips
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Wij spelen een verduistering, als
we elkaar bespelen, schoonheid
weggeschonken, resoneert na iedere
trommelslag, gordijn omfloerst
de leegte, doen de stemmen zwijgen,
opent deuren van de huizen die in
doorzichtigheid te bloeden staan in het
brekend licht, geslonken ruimte breekt
uit schoorstenen, rolt zingend van de daken,
we omarmen de…
Nacht
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
869 De nacht verzacht mijn gedachten
Het moment van eindelijk rust
Als alle mensen slapen
En de maan de sterren kust
Dit is mijn tijd voor ruimte
Voor ontspanning en voor vree
Want als de zon weer opkomt
Moet ik een dag weer mee
Weer mee in alle drukte
Waar een mens zo moe van wordt
Ik laat de gordijnen nog even dicht
Mijn nacht…
Van kat tot erger...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.181 Soms jaagt ze me
de gordijnen in,
ik fulmineer me lekker rot
Ze vreet aan me,
zuigt me langzaam uit ,
doorgaans tot op het bot
Toch komt zij meestal
fier en als triomfator
uit de strijd
Terwijl ze onbeschoft
en zelfvoldaan
haar kopje neder vlijt
Ik streel haar zachte pels
maar denk : Ach poesje rot toch op
Ze spint en lonkt…
poollicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Gordijnen van licht
zelfs een vlammend zicht.
Als zoeklichten
schieten ze omhoog
aan de noordelijke
horizonboog.
Het is een geestenwereld
een strijd tussen
de krachten van de hemel.
Angstaanjagend.
Wanneer aurora
haar roodgloeiende ogen
opent,
voorteken van onheil,
want de hemel staat in brand.…
Buren zonder gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 deuren op slot
ramen met gordijnen gesloten
mensen als mieren in hopen
wij mijden de ogen
lopen gebogen zonder te zien
alleen thuis lukt ontspannen misschien
wonen naast buren
zonder gezicht en zijn blij
met geluidsisolatie door muren
ik ga spelen met dromen
in vergezichten een nieuwe wereld belichten
maar zij willen niet komen…
Dakloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
752 Ik ken alle kamers in dit huis
ik ken de gordijnen die er hangen
ken zelfs het stof dat op de vensterbanken ligt
ik keer me naar jouw gezicht
en ik ontwaar een vreemdeling
de ogen, de huid, het haar
ze zijn me onbekend
terwijl ik weet dat ergens daar
jij er moet zijn
ik ken alle kamers in dit huis
blindelings loop ik er door heen
er…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 Op een vloer van glas
zet zij voorzichtig haar stappen
ze is bang dat hij breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
Kind van de nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Ben verloren gegaan
In het licht dat mij
Dag en nacht overspoelde
Zonder dat ik me erin
Staande kon houden,
Immers, kind van de zon,
Zoals anderen mij noemden -
Nu is het licht voorbijgegaan,
Het huis waarin ik woon
Heeft gesloten ramen en deuren,
En dichte gordijnen die
Zo lang ik leef niet meer
Opengetrokken zullen worden…
je woorden schreven vastbesloten
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.523 ik zwaai trieste
legehanden groeten
je kijkt me aan, maar
in je blik is geen ontmoeten
je laat je niet meer raken
door mijn woorden en gebaar
het omgaan met me
voel je blijkbaar als gevaar
ik liet je achter me
keek bij de hoek een laatste keer
je lach, de felle ogen
mijn thuis stond er niet meer
je deuren zijn gesloten
de gordijnen…
Ruigrokken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
381 Ik sluit
de gordijnen, mijn ogen en mond
Ik ben er niet, hallo hallo
je ziet toch dat ik er niet ben
en ik kan er niets aan doen -
afwezig wegens omstandigheden
waar ik niets aan kan doen…
Kleine dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 Jij in kleine dingen
Je hand in de mijne,
zacht als ochtendlicht
dat door de gordijnen valt-
stil geluk
dat nergens om vraagt.
Je lacht
en de kamer wordt lichter,
alsof alles even mag rusten
in het warme midden
tussen ons.
In jouw blik
vind ik thuis,
elke dag opnieuw,
zonder woorden
of beloften-
alleen jij,
meer dan voldaan…
lente(sonnet)
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
995 de lente ademt de winden drijfveer
van haar vruchtbaarheid over mij
en haar vogelen stembanden zingen blij
in onze grijpende oren neer
en de zon lacht een opening in
zijn wenende en grommende gordijnen
ook de paddestoelen verdwijnen
in de humuslaag van hun begin
de geldgeile mensenklauwen grijpen
alles van zand tot kraaien
nog…
Ondersteunende Schouders
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.139 verlegen
je verschuilt je ogen
achter een gordijn van haren
een rode gloed op je wangen
doet me gebaren
dichterbij te komen
bewegen
je loopt langzaam weg
met mijn hart in je handen
klaar om me mee te nemen
naar avontuurlijke landen
ver hier vandaan
verkregen
inzicht in de woorden
die je tot me richt
ondersteunende schouders
hebben…
-Weekly Mansion-
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.858 Tussen boekenkasten van kartonnen dozen
het bos van gedragen kleren en rook van voorgangers
Schieten vingertoppen elektrische schitteringen
door zielige gordijnen naar de tl-verlichte gang
Een kruik in mij vult zich warm.…
thuiskomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.018 thuiskomst
het regende die dag
janneke had haar hoofd
gebogen haar gezicht
verborgen achter een gordijn
van haren
de kamer was donker
op tafel nog de krant
van een maand terug
opengeslagen
de spaarlampen kropen
naar het volle licht
gaven de boekenkast
glimmende ruggen
haar voetstappen
klonken als vanouds
we zijn nooit weggeweest…
Oogopslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Mijn kamer is te klein,
ik schuif de gordijnen dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het kaarslicht is boterzacht,
smeert mijn hart als oceaan,
zo groot, zo diep, als je tegen
me lacht om mijn zinnen te
ontbloten en weet wat je van
mij verwacht, daarin ben ik
geen partij voor jou en wordt
de vluchtweg…
Dans Du Libel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
702 regenton stroomt vol
de hemel traant een gordijn
van treurigheid neer
doch, wolkeloos klinkt
een concert van klavieren
beeldig uitgevoerd
klanken van vreugde
smelten in melancholie
een pracht melodie
er danst een libel
een kunstig bloemenballet
rond lila kleuren
landend op de steel
wiegen op een meesterstuk
vleugels van geluk…
Leven in de kern
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 Het zware gordijn dat hangt
voor het weetgrage vooruitzicht
tracht ik niet op te slaan
en leg ik mij neer bij het heden
plaats mijzelf terug naar toen
mijn leven aanving
er is voldoende terug te zien
uit het verleden
maar nieuwsgierigheid lokt,
wat moet ik met: stel je voor
als ik verder kijken kon
erachter kom dat….…
Couveuse
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
611 leg mijn hoofd
in de couveuse
met alleen wat warmte
en veel rust
het was lang
het was zwaar
tussen scherven
in het mulle zand
waar het wel deerde
wat ik niet weten wilde
dat het pijn doet
zonder jou
leg mijn hoofd
in de couveuse
voor wat warmte
en misschien wat rust
maar dim wel de lamp
sluit de gordijnen
het vertrouwen…
Gaan we naar de kribbe
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.682 in wit rijpen
van de bomen
ben je gekomen
in sprookjessfeer
de tijd verstilde
wilde niet dat
wij ontdooiden
want jij was daar
ik paddestoelde
vuur in open haard
dichtte de gordijnen
jouw handen in de mijne
buiten wintert het
we hebben samen maar
de kerststal opgezet
ja jozef en maria
zo gaan we
naar de kribbe
het kind als…
zomerwind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 laten we weer jong worden
klimmen op een duin
spelen in een zandkuil
laten we ontdekken
wat voorbij de heuvels ligt
als was het de eerste keer
laten we naar zee lopen
naar schuimkoppen
in een vliegende storm
laten we zoeken
naar een plek
waar het veilig voelt
en weer bedeesd worden
verlegen strelen
gordijnen in zomerwind…
kerstsjabloon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.224 een gedicht maken
voor de kerst
is putten uit de doos
vol clichés die ik van
zolder heb gehaald
weer gaat het over
fonkelende sterren
het dennengroen
en't kindeke
in z'n kribbe
twee dagen lang
sluiten we de ogen
en gordijnen voor
de wereld buiten
warmen ons behaaglijk
aan het haardvuur
en kijken intens tevree
naar de boom en het…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.
Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1997.…
Suriname
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 De gordijnen tegen het winterlicht
Gesloten voor het godsdienstonderricht
En vanachter mijn schoolbank staar ik strak
Naar een heeroom in terlenkapak
Die ons met zijn toverlantaarn
Tropische binnenlanden laat ervaren
Van Indianenkinderen in regenwouden
En zonder mijn pas in te houden
Door de straten van een winterse woonwijk
Met de slingerlianen…
Een eerste ochtend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
552 Bij de blijdschap van de eerste zonnestralen
keerde ik terug achter het gordijn zonder schaamte
naar de kamer waar ik met mijn geliefde had geslapen
het hoofdkussen rook nog naar haar parfum
de zoete geur die ons in liefde deed geloven
dat alle tederheid om heimwee vroeg
naarmate het later werd en het ons louterde
in het stille geheim van…
Een kier in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 waar geen pad meer is
om er te komen
waar geen hek is, geen grens
waar alles open ligt, leeg
zonder een begin
van ergens heengaan
De gordijnen kieren
haar hemd valt open
en haar lichaam voelt
een aanwezigheid
iets
dat gaat gebeuren…
Eeuwig Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 schuif ze open de gordijnen
laat je heel subtiel beschijnen
en voel: je bent niet alleen
want daar staan de sterren
die jou al wenken van verre
daar is waar jouw ziel heen gaat
daar krijg je het inzicht
en wordt je ook verlicht
met en door het eeuwige licht
ooit … vroeg of laat…