5660 resultaten.
De lucht was geel als gele chrysanthemen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.018 Een gouden licht ter wereld, gouden twijfel,
overal, overal, koninklijk twijfel,
twijfelend goud, gouden vertwijfeling.
Troonden onz' harten in het gouden duister,
in 't goud onz' ogen als kristallen kronen.…
23 september 2024 (2)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 één regenbuitje
en de tuin glanst en glinstert
als ware het de
allereerste lentedag…
Dans ter water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
694 Water spiegelt de wereld,
spelend in zijn glans
En vraagt haar
met z'n zachte golven;
mee te stromen in een Kabbeldans.…
Beeld van geluk.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.386 De glans straalt.
Zichtbaar in spiegelbeeld.
Hunkering en warmte...
waarmee wordt gespeeld!
Zintuiglijk gevoel,
Maakt mijn beeld van geluk.…
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 Diepe nacht en duisternis
En een lichtende glans op de zee,
En diep in mijn ziel, die onrustig is,
Een groot verlangen naar vree.
Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid
Der duistere diepten tot
Het beeld van Gods verborgenheid,
Het grote mysterie van God.…
Nog lang je maatje zijn
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.189 Jij geeft me
alle smaken
van het leven
Mijn luchtigheid, opgewektheid,
onbezorgdheid, frisheid, lichtheid en losheid.
Overal waar ik ben,
kijk ik naar je uit.
Jij zit bij mij
aan het roer.
Jij bent mijn
verlangen in mijn hart.
O laat me toch
lang van je genieten.
Laat me nog lang
je maatje zijn.…
Zonnebrand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 ik zag
je gaan in
soepel bewegen
jolig en uitgelaten
een geheel met
'sheren wegen
de wind mee
een zonnetje
op de rug het
ging nog net
iets te vlug om
het koud te krijgen
in luchtig sportieve
kledij de helm in
aerodynamische
snelheidskleuren
het bleef hier nog lang
naar zonnebrand geuren…
Onderweg in luchtig zweven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Even herkent hij de stem van zijn moeder
in het stemgeluid van de jonge stewardess
nu hij onderweg is in een luchtig zweven
en hij aarzelt niet, hij spreekt haar aan
mag ik twee liter melk uit uw boezem
geen zorgen meer over mijn bestaan
plotseling struikelt hij over woorden
onderweg naar het toilet hoog in de lucht
nu hij de toekomst weet…
In de kooi
snelsonnet
3.8 met 21 stemmen
1.736 Er is nog toekomst voor De Gouden Kooi,
Want daar zou Wilders veilig kunnen wonen
Temidden van dat handjevol personen
Van ongeveer een soortgelijk allooi.
Of sterker nog, ik neem aan dat de rest
Daar al heel gauw door Geert wordt weggepest.…
Geloof
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
861 Ze had kanker toen ze zei:
Geloven is voor mij
als kind bij vader
achterop de fiets vol overgave,
benen in de fietstas,
leunen tegen vaders jas,
Hij kent mijn bestemming
zonder routeplanning.
Ze kende haar vader maar even.
Toen hij stierf was zij pas zeven
maar de band met Vader is altijd gebleven.
Als Vaders gang lijkt te vertragen…
Witte vlag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Zwijgend loop ik in
deze demonstratie mee
met mijn witte vlag
waarop zowel woord
als beeld ontbreekt -
mijn stem die alleen
door stilzwijgen weerklinkt.
Jij loopt in deze optocht
met me op -
vrijheid, zeg je, is een hallucinatie
die geluidloos maar ook hardop wordt gedroomd,
altijd en overal, en het is deze vrijheid
die de…
Vanuit de stilte
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
527 Vanuit de stilte
plots ervaren
hoe alles met alles
verbonden is,
langs de slagaders van
de liefde, de glans
van leven en gloed.
Zo is het goed,
al duurt het
maar even.…
Kan het
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Diepdonker
lilazwart
haar blinkende huid
wat een glans
aubergine
is er een mooier woord
ik vind er geen
berenjena
wat een Spaanse meid
melitzana
kan het Griekser zijn…
Jouw Sterretje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Hemelse nachten
waarin jouw sterretje schijnt
blijf daar maar wachten
in je glans die nooit verdwijnt
kind van ons - aan God gewijd!…
Blauwborst
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
702 als ik aandachtig
naar zijn ogen kijk
zie ik een glans
hij leeft, hij geeft
zijn klanken uit
een hemelsblauwe borst
zo vind ik in hem
de verwondering
een wezen van
de scheppende vorst…
Naijver
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.017 is
houdt hij zijn hoge post
eenvoudig is zijn plaats
nabij het grote licht
hij weet zich groots en kent zijn bron
ontdaan valt er een traan
maar luchtig als de nevel is
geniet hij van ‘t bestaan…
berken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
678 dansende lichte stammen
zwart wortelend in wit zand
bedekt met groen en paars
van grassen en heide
luchtig gepenseelde bomen
zomaar
gestrooid
gegroeid
door teer aangestipte
bladerkronen
zie ik
verre wolken
hoor ik
de wind spreken
in een
wonderlijk schilderij…
Halve minnaar
netgedicht
2.3 met 92 stemmen
49.042 Met mijn luchtig schip van
Resten en afval van gisteren
Overschrijd ik grenzen
Hou gedreven halt bij
Gedenkwaardige kastelen
Ik neem haar bij de mouw en
Wijs haar de kunstige taferelen
Maar in mijn nonchalant ongeduld
Prikkel ik haar aanstellerige achterdocht
‘Je bent een halve minnaar’, zegt ze
Terwijl ze mij in de haren strijkt.…
Ruis
gedicht
2.8 met 137 stemmen
35.197 Jij die zo luchtig was,
je bent bekleed, bekleed met gezag,
je schrijfsels, je spreeksel
hebben je ver gebracht,
tot de zoveelste macht,
je lopen een ritus
je spraakkunst ruis
ze hebben je ver gebracht,
ver van huis,
de uitoefening van je lach
is onbedaarlijk in orde,
je bent vanzelfsprekend geworden.
--------------------------
uit…
Gevloerd
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
668 kamerbreed
leg ik je neer
rol je gewillig uit
precies op maat
lekker strak
als perzikhuid
voel je zacht aan
masseer je
donzig vlak
zuig vol verlangen
over je heen
golven verdwijnen
daar lig je dan
warm te stralen
kamerbreed
Uit Luchtig, Lucky mei 2007…
luchtigjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
771 bij jou vormt de tijd zich
in luchtige gebaren
stolt tot huid van een ballon
kiest het luchtruim
brengt onrust tot bedaren
jij zit nog graag op schoot
laat je strelen over het gelaat
tot elke storm zich laat verklaren
in de kalmte van jouw gezicht
zich ontspant in avondlicht…
we verbouwen de tuin om
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
398 we verbouwen de tuin om
onze eigen liefde te kweken
in ‘n fris buitenbed
of achter schaars kasglas
de bijtjes zullen pootjewrijvend
de bloemetjes fijntjes bestempelen
als vlinders in ‘n luchtige balts
warempel en traag verglijdend
de tijd toewijden aan tederheid…
Stom liefdesliedje
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
4.449 Zie jij dan niet aan mijn ogen glans
hoe dieprood mijn ziel zich verhardt.…
In een vriendenrol
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.032 In milde glans ontluikt voor onze treden
Een bloei, des nijvre plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voorbij 't Genoeg van Heden
Op 't Veel van Morgen staart.
Dat zó - mijn Vriend! - dat zó ons heil moog' duren!…
IK DENK AAN U
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.824 De hals, een blanke zuil,
gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil
die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven:
Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat,
wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat,
de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Zomerdood
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.965 O herfstvertedering in het stille woud,
Waar bruine blaadjes rusten op de poel,
Of langzaam drijven zonder lust of doel
En bomen prijken met het som'bre goud
Waarmede 't bos om zomerscheiden rouwt,—
0 bruin-bestrooide lanen, leeg en koel,
En vale bermen, kalme mijmerstoel,
En blaad'renweb, waardoor de hemel blauwt!…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Gouden licht breekt stil
glans danst op eeuwenoud hout
zachte wierook zweeft
Even stilstaan bij wat
hier is, zonder uitleg te zoeken of
richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt
maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 die past zo mooi bij jou
een zucht van wind neemt nevel mee
een droom vervliegt, de zon brengt goud
De uren rekken zich langzaam uit
een vogel zingt zijn eerste geluid
de wereld start haar drukke loop
maar in jouw blik ligt alle hoop
Jij bent mijn rust, mijn morgenrood.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 Zonnestralen zetten jouw huid
In ’n oogverblindende glans,
’n Glans die alles doet verdwijnen….
Jouw hete kussen
Branden vurig
Op mijn koortsige lippen….
De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
272 Zonnestralen zetten jouw huid
In ’n oogverblindende glans,
’n Glans die alles doet verdwijnen….
Jouw hete kussen
Branden vurig
Op mijn koortsige lippen….
De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…