Alle inzendingen over heuvels

745 resultaten.

Sorteren op:

de som van vragen

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 801
kus blijft om niets moet ik dan de pijn op vragen kleven, niets meer geven aan de waarheid, het wachten op en nog eens opnieuw als dat niet wordt gevoeld of zal ik verder blijven dromen zoals een maan in volle dracht wanneer jij uit steeds meer ramen mij in iedere naam vergeet zal je me ooit verstaan het afgeknotte en de steile heuvels…

Alle tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.502
Ik maak een reis door vlinderland sterren stralen daar zelfs overdag ik volg mijn hart, niet mijn verstand en ik zie kleuren die ik nooit eerder zag De drempels van verleiding zijn laag de mooiste glimlach weet mij te ontroeren ik merk dat ik gelaten de weelde draag en mij simpel door passie laat ontvoeren Lopend over de heuvels van puur…
Ruud Brouwer28 november 2004Lees meer >

Knus

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.133
grijs getinte heuvels tekenen zich af op de ramen van mijn doorzonkamer ook al is de zomer reeds lang op zijn retour en de dag allengs meer bekort is het stof nog kraakhelder zichtbaar op mijn vinylen vloer en dressoir de hoge zetels hebben, door het oktoberlicht beschenen, nog niets aan waardigheid verloren het gobelin bloeit als nooit…

Achter gesloten ogen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
blote voeten verzonken in de aarde miniem contact het ego voorbij vingertoppen leiden een eigen leven in een dans zonder hoofd groene heuvels tekenen zich af achter gesloten ogen op een onbekende wijs een plotse reis dient zich aan het grote genieten van de steppe mannen en vrouwen in vertrouwde felle kleuren trekken langzaam…

Romântico

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
geliefde krul je in mijn armen dan laat ik je de vertes zien bovendien het lieve leven voorbij de horizon laat mij je dragen over jong groene akkers bloemrijke velden en glooiende heuvels waarover ik je vertelde laten wij oprijzen van de aarde hangen boven turquoise zeeën zwevend met de vogels mee tot wijzelf vleugels krijgen transparant…

Met alle liefde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
neem mij mee jouw wereld in naar geweldige feesten en partijen omringt door liefdevolle mensen kom hier mijn lief, laten we vrijen geef de zorgen maar aan morgen en geniet van deze dag schaterend van heuvels afrollen wat we niet over hebben voor 'n lach laat mij je lieven iedere dag een stukje meer totdat we zweven van puur geluk…

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.583
Toch ben ik nog gestegen Tot op de heuvel in het late licht. En vóór mij kronkelen de duistre wegen van ‘t avonddorp, dat daar verlaten ligt. Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder? Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend. Ik mis alleen een vriendelijke schouder, een lichaam, dat mijn lust voelt en herkent.…

Heerser

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
want als de oude langoor Loazi op zijn waterbuffel teleurgesteld de beschaving verlaat beschrijft hij de potentie van het niets in raadselachtige teksten in eigen context overzie ik hier mijn ongerepte koninkrijk van leegte een diepe inham aan zee met een droogvallend kelpveld bij eb kaal grasland op de schaars begraasde heuvels…

Greta Thunberg

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
De mintgroene dalen omsloten door heuvels van noordelijk Zweden in midzomernacht schijnen als rendieren- reeën te baden in 't gloedvolle magische schijnsel der nacht toppen en kammen verlenen de wanden een tondeldoosvuur als in sprookjes gedacht de jeugdige Thunberg zag met lede ogen het slinken der sneeuwranden als het bewijs…
Max14 maart 2019Lees meer >

Verboden liefde

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
Het gebeurt nu slechts in de sfeer van stille brieven dat heuvels beklimmen en aan lianen hangen dat woeste drinken uit de oneindige woordenrivier: In deze geschreven liefdesaffaire ben jij de onovertroffen held de bevrijdende jungle Tarzan van het benepen land der armoedzaaiers waar de stilte van de avond de gedachten eenzaam maakt…
mobar27 juli 2021Lees meer >

Cordelia

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
na het onachtzaam dansen op het ijle koord van louter woorden en weggewaaide beloften groeit in zijn hart een orkaan van verdriet ontluistering kerft zijn vermoeide botten na de vuurzee hoort hij het hout kraken kraken van gemis pas nu volgen zijn oren de misthoorns die aanhoudend van onheil roepen over de grauw grijze heuvels…
J.Bakx29 augustus 2022Lees meer >

bewogen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 512
toen de bomen zacht bewogen in de plooien van de tijd verdween je lichaam onder zwarte aarde verborgen voor het ruisen van de dag toen de wind aria’s zong met regen en nevel door de heuvels trok werd het zoveel stiller je naam bevrijd van zijn letters vleugels die niet uitslaan nu de bomen zacht bewegen voor het huis zonder hart…
J.Bakx30 maart 2023Lees meer >

XI. (vlees in fragmenten)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
— epiloog voor een lichaam dat zichzelf bekeek het lichaam is aanwezig te veel, te echt een heup als een heuvel een buik vol verleden een borst die druipt van betekenis maar het gezicht is gespleten in hoeken, drie ogen, twee monden die niets zeggen en toch alles kleur botst met volume lijn krast in huid wat overblijft is…

Homo Scribo

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 581
Het permanent kietelen van fantasieën; mijn krullen kriebelend op haar heuvels vol lust, kracht voelen opkomen, om hellingen van genot verbonden te bestijgen; met elkaar mee, gedwee. Bergen van verlichting bedwingen met z’n twee, hand in hand, verstand loslaten en de golven samen ondergaan.…

over leven en dood

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 767
nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat worden de doden zichtbaar niet iedere dag is gegeven de grijze haas spitst zijn oren de rivier door smelt- en regenwater gevoed stroomt groots voorbij een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
J.Bakx22 november 2025Lees meer >

Lyrische daden

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 190
twee dijen  en evenveel heupen  en al het zich ter hoogte van het ondernavelse in niet nader te noemen medische thermen bevindt  in de vorm van fantasie en (lach)lustopwekkende elementen  welke op niet-transparante wijze speleologische spelonken bedekken vanwaar de muze gehuld in een peplos van ragfijne nevels  hem langs helikons heuvels…

De zwerftocht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 203
Terug naar mijn grond van bestaan de beken en het bos, de heuvels van dat aardse rijk; dat paleis heb ik heroverd, de muren en de poort de ware sleutel tot mijn eigenheid dit landschap waar ik graag verdwaal de struiken en het wild, de bloemen in de uiterwaard; mijn leven dat was vergeten, de dromen en de drang de zeven streken op het…

Lange afstand liefde

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.352
het voortrazende verkeer Ik neem een hijs van m'n sigaret draai van de A3 naar de A1 op het Duitse wegennet Verliefde gedachten draaien hun omzet Bomen, struiken, huizen, hoogspanningsmasten Zwarte silhouetten, ze flitsen aan me voorbij Het zijn er nog duizenden tussen haar en mij Voor me zie ik een streng van rode achterlichten Heuvel…

Stacks of Duncansby

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 777
rotspartijen ruw geslepen Grijze betonnen vlekbevloekte aangekoekt de substantie naderbij geslopen rondtollend bloedstollend Roestend metaal oogt ontevreden gekalkt uitgebraakt en opgewreven Warm aanvoelend in golven spoelend rimpelend jagend onderwater tranend De pont gromt slonzig schuimspanend zandrand mengt bruist heuvel…

Romeinse villa

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.138
ofschoon je glans in alle dorheid is vergaan klim ik je heuvel op tussen uitgeteerde mozaïeken rust je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom…
delius17 juni 2006Lees meer >

Apéritif

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.308
'Vous l'avez bien fait', mamie Delrieu met hond en Lune, haar bazin en ik met kleine zwarte Spot lopen de heuvel op en praten het kerkhof is de halteplaats er wordt gezwegen, dan geschikt het leven van een man, een broer, de ouders uit een ver verleden over de doodsgrens heengetild ik wacht.…

GOLGOTHA III

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Ga er maar aan staan drievoudig gevangen in brons op een heuvel waar men de aarde eet als het allerlaatste brood er is er een die vraagt waarom hij heeft de armen tot de hemel geheven de roep om vergeving op de lippen weet dat aan alles een einde komt stijgt hij hier boven zichzelf uit loodrecht in de lijn van een hogere sfeer gehangen…

LEEFTOCHT

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 917
Haar vel is van fluweel en heuvelend als Umbrië haar borst. Lust kruipt door vingertoppen, en deernis. Dat zware gonzen in het donker boven ons - ganzen op leeftocht…

Haar diepste verlangen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
Hou van mij klinkt als een fluisterende melodie, de kleur van hoop danst als een dromerige herinnering,als zilveren balletschoentjes gedragen door de wind zij op blote voeten in het natte gras de liefde lijkt te verdorren achter het huis op de heuvels aan haar horizon…..ruist de zee vliegen de meeuwen haar vrijheid hou van mij…..…

Liefdes bouquet

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 698
op de lange zeedijk dicht ik mijn liefde voor jou ademt mijn adem de klaarte eerlijk open zonder woorden blozend, zoenend strelend voel ik jouw passie het zilte nat ligt sensueel als liefdesnectar zoet op mijn lippen vingertoppen herkennen het warme weten maakt de heuvels ongestoord vrij ik rust in jouw boezem zacht sluimerend…

in witte uren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
ochtendnevel zacht en koel vochtig veebont in witte uren flarden zweven de tijd voorbij langs bomen gras en grond de toekomst in een vochtig glas het is ondoorzichtige huid in verhulde openheid een zwevende dans een overduidelijke kans op liefde en hoop in de bedauwde ochtendglans zweeft daar in nevelen door dalen en heuvels…

Meilicht

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 933
Lentekriebeltjes in wei langs strakgesneden zijrivieren in omhelzing met elkaar waar witte pluk zich zalig vond hier gingen wij de heuvel op in kronkeling van holle wegen burgemeesters van geluk gelijk Romeinen in verbeelding en wij keken naar het water waar nog bladeren in dreven helder water waar het meilicht stille dromen in verzonk en…
jan haak23 april 2010Lees meer >

Visarend

gedicht
2.6 met 43 stemmen aantal keer bekeken 9.737
Iemand zei je moet je vaart versnellen om van verleden los te komen, je moet als een voertuig in z’n vrij de heuvel af niets houdt je bij, niemand heeft nog een naam, precieze tekeningen rekken tot strepen die aan het eind van de zindering abrupt de grond in gaan wat je weet raakt achterop, adem wordt afgesneden als een koord en als kreten…

laat me een paasmens worden....

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
laat me een paasmens worden: die stenen van onbegrip wegrolt, die heuvels van misverstanden slecht, die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid. hopelijk kan dat, ik ben alvast bereid!…

Venus.

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
uit jouw haren ontspon je naakte lichaam verleiden in het fluisteren van de maan mijn schroom laten verglijden in de bron van mijn bestaan ik wil met je blijven draaien om de planeet met jouw naam het hete vuur zal ons reinigen ik zal nooit meer verder gaan jij bent mijn aardse Venus mijn eigen engelenkloon gekust over je schone heuvel…
J.J.v.Verre13 november 2011Lees meer >