492 resultaten.
Brief aan het verleden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.132 woord voor woord
in een dans om de tombe
van het kruis
tot aan de as
De ogen
van een jonge hond
verdroten als gemorste inkt
genageld aan gewijde grond
waarin de mond het hart verlinkt
Vandaag heb ik jouw plaat gedraaid
noot voor noot
en maat voor maat
zowel gezongen als beleden
van de groef
tot aan de kras
Ik doof de kaars…
DOODSGEBED
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.411 Heer, als ik sterf
en mijn voeten zijn koud als glas,
de kaars druipt op mijn hand
en de dokter zegt: "'t Is gedaan",
als bij de kamer-wand
de priester bidt: "Heer, laat hem gaan",
dat ik dan bidde:
"Heer, neem mij in uw ontferming aan."…
Twee Paarden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Na al die jaren zwoegen voor de kar,
was hier zijn liefje,
Genietend van hun oude dag, samen in de war.…
Fietsen met een trailer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Thuis leg ik normaal gesproken heel wat meters af
Naar werk, naar crèche, met kinderen, met kar,
maar 't is wel maf
door trailerend te fietsen,
hoeven zij nooit meer te nietsen,
en is voor mij het trappen nooit meer straf!…
Ritueel
gedicht
4.6 met 7 stemmen
10.549 Iedere dag, wanneer het avond wordt,
maak ik de tafel klaar: een extra bord,
bestek, je eigen stoel, een kaars, een glas,
alsof je enkel opgehouden was.
Ik hoor (hoe kon ik denken dat hetgene
waardoor ik ben, voor altijd was verdwenen?)…
Mijn pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Mijn pen is net wat het potlood in mijn hoofd belooft
dan weer lont van een kaars, een die zelden dooft.…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Huivert de schaduw van een
kaars waarvan de hoop blijft
branden, symboliek van de
vertraagde werkelijkheid,
waarvan niet te winnen of te
verliezen valt, plukt de zoetste
vrucht uit de bron van
acceptatie in een herwonnen
stilte, voer voor psychologen,
maar het blijft wrang en zuur,
ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…
Lustrum
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
599 De man en de vrouw,
net met hun kin
boven de tafel,
kijken onder de rozenbotteltak,
die, in die blauwe vaas,
door, op de walnoten
die op kranten drogen,
Ze ruiken het bos, de aarde,
de stapel ongelezen boeken zien ze,
de brandende kaars
met foto van vriendin,
een boekje met titel
‘de opvoeding begint voor de geboorte’
dat iemand…
Tuinpad
gedicht
2.4 met 103 stemmen
42.229 Eens ging de ondergang met paard en kar
de wereld rond; dat hebben we gehad
Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat.
Dit is het. Naar bielzen draait het pad
licht omhoog. Daar blijft de zon wat langer
voor hij ondergaat. Ik heb je lief, zo lief.…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een schokkende adem, een verstikkend geluid
Het leven verlaat ons, de Dood toont zijn gezicht
De laatste littekens tekenen onze bloed doorlopen huid
Een flikkerende kaars…
Oogstlied
gedicht
3.2 met 83 stemmen
35.229 Ga toch even zitten;
De vetste kar bezitten,
Van de hele buurt.
Zie de sterren
Voel de kern:
In de hemelboog.
Stromend water daalde,
Twaalf bouwlampen straalden
Vlammen kropen toen omhoog.
----------------------------------------------------
naar 'Oogstlied' van A.C.W. Staring,
in Passionate Magazine, jrg. 11 nr. 4, 2004.…
Duister nis
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
3.987 overbodig
maar ach, hij vond het ginds ook nodig
zo blijkt zelfs `t kleinste gewijd waterpas
Zijn bezoekjes zijn er zeldzaam schaars
`t verheven geheel blijft gesloten toneel
zo des makers stof tot denken op hoopt
Toch, als er na volte plots hinder noopt
dan kijkt hij ginder, waarschijnlijk scheel
en eert het schijnheilig met stompje kaars…
Zomernacht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.127 warrelt kringelend op
animeert het straatlicht in de zomerse nacht
onder Cassiopeia's Wiegende stoel
klept een verre toren trouw middernacht
een kalm klam briesje verdrijft 't zwoel gevoel
dat ons dwong tot deze slaaploze wacht
mijn oogleden dimmen
het licht wordt vaal en schaars
de wijnglazen verschimmen
naast de stervend smeulende kaars…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 Het grootste vuur
wordt daar als dat van een kaars zo klein.
Zoals de zon schijnt na de regen,
zo zal het daar ook zijn.
En waar jij gaat
daar zullen vriend en vijand samen gaan.
En waar jij gaat
Jouw taak op aarde hier die is voldaan.
Zoals je was in alle jouw liefde,
zo zal je gaan.…
Mister Grey Beard
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.125 Ruw als een bolster,
waren kleine akkefietjes
nooit een reden
om zijn kar te keren.
Niet mekkeren,
niet neuten of klagen,
maar hij zong wel
zijn naïeve levenswandel
in een doorgroefde blues,
vanuit zijn kardinaalsstoel,
als een mislukte profeet,
voor ieder die zijn prullaria
voor echte koopwaar nemen wou.…
Laatste woord voor een filosoof
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.140 Dan een woord nog,
nu de laatste kaars nog hoort:
vaarwel.
Er zijn geen woorden meer.…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout
bramen zijn geplukt, de zolder is gesloten
de kat heeft voor ’t laatst geworpen en
in de avondkrant staan nieuwe doden
Lang had hij reden naar zijn land te lopen
zijn kar…
melancholie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
713 het dorp waar ik kort na de oorlog geboren ben
is niet meer wat het ooit was, verloor van jaar
tot jaar zijn vertrouwde glans
oude huizen lijken nu droefgeestig gestemd
alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar
lang vervlogen tijden te hunkeren staan
naar geluiden van rinkelende flessen op de kar
van de melkboer achter zijn stapvoets…
uittreden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 ik leef, adem, bewust
terwijl m’n lichaam slaapt
is m’n geest klaarwakker
zo vaak als m’n mond gaapt
brand ’t vuur van m’n ziel
als een kaars zonder voet
geworteld van m’n hielen
in een trance gelanceerd
klim ik geleidelijk door ’t plafond
om vanaf het dak van m’n slaapkamer
de stad te bezien
ik volg stadskanaal de vaart
langs het postkantoor…
Manna
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
656 Het gebeurde mij een paar uur geleden,
een vooruitzicht van een twee weken durend avontuur in Turkije,
waar hier en daar de boeren nog met ezel en kar rijden,
en de democratie met voeten wordt getreden.…
De buurtsuper
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
415 Mijn Oma luisterde aanvankelijk gelaten,
maar bij het tweede kopje toen trok zij de kar
en zei kordaat: ~Ik dank u voor ’t gezellig praten
maar blijf mijn spulletjes toch kopen bij De Spar.~…
Adventskaarsenvers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
977 Nu brandt de eerste kaars,
teken van wachten op
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.
Kijk hoe het kaarsje brandt,
lichtglansverspreidende,
volgende zondag
ontsteken we meer.
*
Twee lichtjes schijnen al,
richten de aandacht op
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.…
Tuinpad
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.104 Eens ging de ondergang met paard en kar
de wereld rond; dat hebben we gehad
Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat.
Dit is het. Naar bielzen draait het pad
licht omhoog. Daar blijft de zon wat langer
voor hij ondergaat. Ik heb je lief, zo lief.…
Mistige Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 bezielen
zij die ons zijn voorgegaan
hun afdruk hebben nagelaten
liggen onder een steen begraven
waar wij nu biddend voor staan
een steen die mossig begroeid
tussen ‘n gazon dat pas gemaaid
met rosse herfstbladeren verfraaid
hegjes die kort en keurig gesnoeid
ik leg er ‘n boeketje chrysanten neer
laat een kaars…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
Blauwtje gelopen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
605 Les Bleus overrompelde Oranje vanaf het begin,
Robben kon in zijn eentje de kar niet trekken,
Antoine Griezmann trapte het eerste doelpunt erin,
de Oranje-spelers leken wel doelloos te snacken.…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Ik steek een kaars aan
voor wat er niet meer is —
de liefde,
het vertrouwen,
de illusie van morgen.
En ik lach,
omdat huilen vandaag
te veel eer zou zijn.…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 schoorstenen werden werkeloos
kinderen dwaalden af
zoals bruine sloten langs spoorwegrails
die het eerste walsende lentelicht ontvingen
aan hun nog natte voeten
-oh bella italia-
het paard bromde, effende het pad
alsof vriendschap ongezadeld zinderde tussen zwarte wimpers
alsof hij mijn naam lispelde met laag geluid
wanneer hij de kar…
Ochtendkrant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.043 huurder krijgt 30.000 euro
veel vraag naar au pair
een op de 25 miljonair
nu uit voorraad leverbaar
Chirac en Blair lief voor elkaar
nichtje Máxima danst paal
modebewust en liberaal
zes jaar cel voor inrijden
huis vol nieuwe meisjes
beroepsdief is stelen zat
NCRV snort bij aanleg pad
voor al uw binnenschilderwerk
kanker door kaars…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 De weerspiegeling van een brandende kaars
in een zilveren kandelaar, mijn gezelschap.
De vlam uit de pit deint en wuift mij toe
slechts het ik donker op de muur projecterend.
Het licht lacht irriterend en in woede ontstoken,
smijt ik het geheel door mijn gesloten raam;
"ik haat je!…