Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

Bos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
deze passie moet beginnen met het zingen van de herfstbomen langs het autisme van jouw jeugdig brein je gaat helemaal los op het mos in het bos met duizend lyrische takken je probeert je te verbinden met de hemelse sterren tot de conclusie gekomen dat je intens houdt van hout hij luistert naar jouw woorden onder de wolken boven de kruinen…

Honderd jaren

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.064
het kraken doet mij vragen of de zon mij nog wel lust kan geven, deze zomervlagen als zij mij met hitte kust en haar felle stormen waaien mijn zware kruin verdraaien en stukken breken, uit mijn eigen zijn zal ik dan sterven deze zomer aan het eind van honderd jaren uit het leven van de dromer?…

Zomerzon

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.032
in de late avond straal je van geluk Beschermend als een melkgevende koe Wij, lekker aan de barbecue Met een biertje, worst en biefstuk Op vakantie ga je met ons mee Lekker in het binnenland Maar natuurlijk ook aan zee Heerlijk spelen in het warme zand Waar we ook zijn, in de tuin Of natuurlijk op ons balkon Overal schijn je op onze kruin…
Gizmo12 juni 2003Lees meer >

Ik streep .....

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Tussen kruinen van de bomen gloort een heel klein straaltje licht door zacht wiegend weg te dromen zie ik nerfhelder jouw gezicht hef mijn handen naar de zon maak een dansje op het mos ik wou dat ik vliegen kon door het mooie herfstbos spring en huppel door de dagen soms wel vijf passen tegelijk ook al zijn er vele vragen ik voel me nu…
metha6 november 2004Lees meer >

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.331
de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed maar van het wassend dorp achter de duinen dat tot het rijk van Nereus groeien moet gemeenschap die tot wijk vervallen is veel torens boven de behelmde kruinen…

Ik heb u nooit een rozentuin beloofd

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.179
De boom heeft het geheim opgehoest onder de zwaarbemeste kruin. De dood van de tuinman was heel terecht; een oude vete werd nu eindelijk beslecht, zodat de rozen in hun paradijs'lijk hof, zouden kunnen getuigen van Gods' lof, als hun zoete geur ten lange leste niet alles voor het gerecht doet verpesten.…

Vannacht dwaalde ik

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
vannacht dwaalde ik door het bos van het stilzwijgen waar de bomen weemoedig aan de heimwee knaagden de kruinen hoofdschuddend zichzelf miskenden en de bladeren - veel te vroeg - hun laatste greep verloren ik zocht wat rust nu de spanning met rasse schreden als schokgolven mijn lichaam kwelde er was een open plek een bron van helder…
merel11 november 2008Lees meer >

De vaderlijke boom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Ik zie het leven in de oude boom, in de wortels, de takken, en z'n kruin, de levenssappen in een trage stroom, de knoestige stam herfststormachtig schuin en reikend tot in de blauwe hemelboog als ik kijk met ’t oog van de spruiteling. Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…

De hoorn des overvloeds

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Haar parelende ogen kijken de mensheid aan Er is van alles wat zij als schepping biedt en waar haar vol treffende blik de oevers van de ziel langsgaan verdrinken vloeiend alle gevoelens in een immens ademend gebied, van kleurrijke tuinen, afgewaaide kruinen van krom gewaaide bomen in verbintenis met de Aarde en het Leven Ze geeft opnieuw…

Voortleven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Knarsend kreunend verliest hij uit zijn zwaar gehavende kruin de gebroken dorre twijgen. Het laatste blad valt en hij weet dat in het voorjaar geen nieuw groen meer zal ontspruiten. Van binnen ziek en vermolmend wacht hij berustend totdat hij na de dooi wordt gerooid.…

Winterwandeling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Bewegingloos staan nu de populieren in rijen langs de waterkant terwijl hun witte kruinen sieren stille contouren van het achterland. De velden met witte deken toegedekt in serene zonnegloed gehuld tot aan de horizon uitgestrekt als blinkend decor verguld.…

Geef ons liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 852
Een rilling van m'n kruin tot aan m'n schenen Met haat doordrenkte waanzin spreekt zich uit De menigte joelt mee vanuit haar tenen Hun stille wens maakt hij tot een besluit Zo grof, zo hard, geen gêne te bekennen Het volk in onvrêe zoekt een zondebok Als kuddedieren laten zij zich mennen Zij willen slaan, en hij geeft hen de stok Het steekt…

omdat een enkeling

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
mijn mooie gave bomen ze zijn voorgoed verpest het halve lover afgekapt slecht hun kruin die rest voorbij hun hoge kale stam zie ik de grauwe stad waar ik vóór die slachterij totaal geen weet van had alleen omdat een enkeling te lang was en moest bukken waagden ze het om aan mijn plantsoen het mooie zicht te ontrukken als ik al ergens…
trix brocke25 augustus 2014Lees meer >

ik heb het vernomen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
de tijd vertraagt in het stil staan doch jouw plaats is nu leeg, een ruimte met een andere visie deelt het voeteneind dat ik zojuist heb afgestoft geen bediening op commando, mijn hand is leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt tot waar mijn kruin je oksels raakte het afscheid was rumoerig…
elze6 oktober 2015Lees meer >

Herfst zonder oogst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
zomer gezocht waar kou klapperende tanden wit licht weerkaatsten einders gevonden die hitte trillend de verzengende horizon mismaakten hebt tal van verschroeide bladeren gekeerd maar het leven bleek al door de immense hitte te zijn verteerd in een herfst zonder oogst nog duistert het onder levenloos loof maar de koelte die de kruinen…

Winterdag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
Kleumerig zitten kraaien in naakte kruin van een eik fel contrasterend tegen witte wereld. Langzaam komt leven op gang op nu verstijfde vaarten. De dag neemt zijn eigen winterse tempo aan met uitgestorven velden. Tot de avond het duister weer opeist en het licht gaat slapen.…

geluk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.155
ik wou dat ik een boompje was zo eentje met een hele mooie kruin de stam fier opkomend uit het gras zo vast geworteld in jouw tuin dan zou ik op een dag jou mogen begroeten en je laten genieten van mijn bladerdek jij, zoals altijd lopend op blote voeten en gezeten op je vaste stek vervolgens zou ik heel voorzichtig kijken naar beneden waar…
tejo26 december 2002Lees meer >

Als een touw

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.767
in de knoop, uit de knoop, in een lus gevoelens zinloos verwoorden van de vrouw van zijn leven een kus zou hij zichzelf bijna vermoorden maar alles is er om te blijven leven drie zoons een vrouw en een tuin het is lastig maar blijf nog even zo koud zonder haar op je kruin een versje blijven toch enkel woorden soms drukt het wat van binnen…

gouden passie

netgedicht
2.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.755
het moet spontaan gaan een onverwachte bliksem die de boom scheidt van zijn kruin in een tomeloos verzengmoment de schuiler tot overlever toeschouwer van zijn geluk ze wendt haar lippen af zijn droge lik op stuk voor de laatste fantasieloze poging haar opnieuw te bedwelmen met zijn onuitgegeven roes reeds gefaald twee geliefden naast…

Lindeboom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
De zon heeft je teder in je fiere kruin gekust, de teergroene blaadjes, vormen het bewijs. Langs je bronsgroene stam kruipen talloze insecten, arme, energieke prooitjes voor de bonte klevers. Amper een week geleden rilden nog je kale takken, sterk en soepel buigend, gegeseld door de wind.…
Tjoke17 april 2007Lees meer >

Haar kleur

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.361
in zilver lopen nu twee banen vanaf haar slapen langs het bruin ze zullen weldra gaan verdwijnen in volkomen grijs tot aan de kruin bleef ze lang geconserveerd nu gaat het slijten extra snel spanningen, met kracht geweerd tekenen haar uiteindelijk wel ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd de haren verven in een warmere tint maar dat…

GLOSSOLALIE

netgedicht
1.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.789
Mystiek was het waarvan zij spraken Gekoppeld aan het Pinksterfeest Geopende kruinen wie weet Zou ik er nu van kunnen maken Elke schoenmaker heeft zo zijn leest Dacht jij vast en je slaakte de kreet Van een pasgeboren geschrei Fontanel niet gesloten daarbij…

De maan is al boven de seringen

poëzie
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.116
De maan is al boven de seringen; De stralen hellen de kruinen langs... De nachtegaal houdt zich stil van zingen Tot de hof verlucht staat van haar glans. Tot de donkere tuin als een ijle beker Tintelt vol licht, dofgouden wijn, En als slaapwandelaars onzeker De rozen ontwaken in de schijn...…

Westerstormen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
De westerstormen gaan tekeer, gepaard met regenvlagen keer op keer, de populieren, door de storm bewogen, hebben hun kruin gebogen. Ik zet mij bij de haard, wacht tot het buiten wat opklaart, lees een boek en kijk in het vuur, en val in slaap binnen een uur.…
Jan A.Jansen18 november 2008Lees meer >

stadsjutter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
smeekt om nieuw bloed, een laagje lak aan antiek, de toekomst is aan de jeugd, vers hout de zwoegende man vloekt op het weerbarstig hout dat gebarsten wielen blokkeert en zijn geleende schoenen spuwen op zijn verweerde blaren eigen vocht eerst schreeuwt hij en ploetert verder door de dapperte onbekeken zon schroeit op van haar ontdane kruinen…

Water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Zoals u leeft, een symbiose heeft, Met uw angsten, heb ik die ook Ik droom vaak dezelfde droom; Terwijl ik aan het oogsten ben Zwelt er een watervloed aan Sleurt mij mee naar de einder En doet mij ondergaan tot boven mijn kruin… Ik kan geen ademhalen!…
onbezield12 december 2011Lees meer >

Brakke dijken en natte voeten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
de aarde doorweekt, de luchten grijs zo luidt het verhaal van donkere dagen het seizoen van regen en wilde vlagen van brakke dijken en meeuwgekrijs naaktheid alom, het landschap schraal de geploegde akkers dromen al en bomen kleumen in naakt verval met natte voeten en kruinen kaal toch hoor je buiten de straffe wind nog vrij van depressie…

treurwilg

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
de bank onder de boom ze staarde lang door de sluier twijgen naar het water waarin ze wou verdrinken in vergetelheid de avond was gevorderd toen ze besloot toch maar naar huis te gaan in het voorbijgaan streelde ze de ruwe bast hij heeft de laatste storm niet overleefd de stam geknapt door een brutale windruk de trotse kruin…

Dromentuin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik teken paarsblauwe bomen, Met takken tot aan de kruin. Zo schep ik mij een buiten In mijn eigen groene zomertuin. Ik laat het dorre verdwijnen Bij het vallen van de eerste regen. Zo schep ik als die vlinder op mijn hand Een rustpunt zonder zelf te bewegen.…

en nu?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
snaren trillen ofschoon de zwaartekracht aan mijn voeten kleeft, de nachtelijke muziek maakt onwijze sprongen of ik deze dans kan eerbiedigen om mij te dragen door de poorten van de dood laat mijn lijf onzeker schudden in het duister dat me plooit er is geen verlangen zonder averij geen wal om aan te meren, geen stam die mijn kruin…
elze26 augustus 2015Lees meer >