Alle inzendingen over maanlicht

550 resultaten.

Sorteren op:

Een laatste kus aan Gijs (deel twee)

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Uit kinderhanden vouwde ik dromen, die op het maanlicht glijdend, de pijn deden vergeten tot het ochtendgloren. Ik ontwaakte echter nooit op de maan. Op een stukje kladpapier verfrommelde ik mijn droeve lach en gooide hem weg door het geopende raam. Gijs en ik zijn het dromen ontgroeid.…

Klepelt de kerkklok kerklatijn

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
balanceer mezelf in poëzie schraap mijn kleren van de stoel kleed mij aan, kijk naar buiten doe een rondedans, praat in mijzelf elke dag weet ik weer zal er een nieuwe dag aanbreken de herfstparels nodigen mij uit afgestemd op hun frequenties gaan gedachten hun eigen gang op de slipweg hoog in de wind scheen het maanlicht als een lichtbaken…
Quicksilver17 september 2008Lees meer >

lieve landvrouw

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.728
en als ik je vind in een thuisloze zomer anoniem en tussen regenvlagen zal ik tegen duisternis vertellen dat maanlicht in ogen zeldzaam is ze kruisen dichterlijke stappen vegen het grind in de kamer op zonder volgorde om ergens te zijn wanneer niets geluid geeft in de velden heide de vlakte kent en de lakens uitrekt tot sluiers rond verlaten…

vierkant is de vlek op tafel van de fles van gisteravond

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
vierkant is de vlek op tafel van de fles van gisteravond waarin het maanlicht weerkaatste een laatste dronk van eenzaamheid die niet gedronken werd in spijt als ik de wijzers terug kon duwen deed ik dat toch zeker niet de gouden stralen van de maan zo warm toen dit begon vooruit met de tijd vooruit ik wist wel dat dat kon het whiskyglas…

Duisterweg

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 527
je nog een lange brief over hoe fijn het was samen in het liefdesbed wanneer herinneringen dreigen te vervagen en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel in het onrustige stromen van mijn bloed en zal ook de duisterweg enig troebelen vertonen in het schimmenspel van schaduw alsof de fantasie weer de overhand neemt niets van het toeval het maanlicht…

Woud

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 837
In de verte ligt een uitgestrekt woud, heel donker en oud Daarin zingt een fluistering, indringend en niet te verstaan Als de maan die tussen de bomen door, licht schijnt op de verduistering, Waar de stemmen over gaan Is gekerfd in het zwarte hout Deze bomen met hun tekens eeuwenoud Door maanlicht als van goud Zijn onzichtbaar en eeuwig…
Bardy Holein22 december 2014Lees meer >

Atreyu

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Mijn vrolijke En warme ik Vechten steeds weer Om zonnelicht Naar boven turend In het blauw voel ik toch De aantrekking Van een sombere Onderlaag van Mijn gevoel De nacht Op het moeras Der somberheid Weerkaatst het Zonlicht via de maan En ik baad En wentel me Volop in Het maanlicht Voelt vertrouwd Even toeft het fijn…

Het anderhalfwereldspel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 678
waar flora en fauna spiritueel verdroogden zonder enig contact met de mens groeide de wereld van knuffels en troetelbeesten omdat liefde en warmte ook andere gezichten kent zoals de kabouters en dwaallichtjes boven het zwart water ven dieper in het bos de dansende elfjes bij maanlicht op het mos griekse mythen en sagen in latere…

Waarheid der liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
dient met zijn fraaie liefde bij mij antwoordt hij alsof dat niet vanzelfsprekend is in bed, tussen de lakens voegt hij er aan toe nu ze naast hem ligt in haar onbewolkte schoonheid vol vragen, lachend en verbazend als een jonglerende liefdes schim blij over de honing in de wereld het vaarwater van haar schoot naakt omdat het maanlicht…
mobar3 augustus 2024Lees meer >

KRETA

poëzie
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.258
Of het een stil schip was, diep gezonken, Welks topzeilen in het maanlicht blonken, Schoven zijn besneeuwde toppen zacht Langs de verre wouden van de nacht, Door de manekring en sterrenzwermen Meegetroond, ontvreemd van kust en bergen, Even streng gescheiden en ontheven Als mijn grondloos dromen van mijn leven.…

als rozenknoppen

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 753
fluister zacht tegen de nacht dat ik je teder in mijn naaktheid wil leggen als wind die nooit het einde van de lente kent en hunkerend vrije dromen laat ontluiken boven de rode gloed van rozenvelden daal langzaam met je handen op mijn schouders als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait ik zal je haren betranen met het maanlicht…

Zinvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
bleek maanlicht schijnt op blanke duinen dunne strepen wit schuim sieren woelige golven de zee deint onvermoeibaar dat grote grijze wezen lijkt uit zichzelf steeds opnieuw geboren ik sta daar met koele voeten als iel en breekbaar wezen maar te staren naar dat grijs dat eindeloos lijkt te reiken naar het zwarte van de nacht vol onbereikbare…
Nadine27 oktober 2009Lees meer >

alles alleen...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.440
Elke dag een lach op haar gezicht Ogen die altijd stralen Met haar lijkt al je pijn verlicht Je hoeft nooit alleen te dwalen Een prachtig hart van goud Nog nooit iemand ontmoet Van wie iedereen zo houdt Er is alleen maar voorspoed Bij haar zijn er altijd zonnestralen En anders is er nog het maanlicht Ze is altijd aan het stralen Nooit…
Johanneke10 november 2012Lees meer >

Laden vullen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
de dunne wanden transparant takken van buiten spiegelen als ranke balken tegen de zoldering alleen een verlaten schommel vult de ruimte met de trillingen van gepasseerde seizoenen trage bewegingen scharnieren eindeloos door een melange van tijden waarin alle momenten worden stilgezet klaargezet om lege laden te vullen met in maanlicht…
Kees Keizer5 september 2014Lees meer >

Rimpelwoud

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
We beklimmen samen in een droombestaan dode bomen geworteld in een oneindig bos waar klatergoud lokt voor de verloren kinderen je laat mijn hand niet los peutert handig uit jouw neus roept wat vlinders om versterking en in het bij je zijn klinkt een lied over hoe jij jezelf bent gebleven onder het maanlicht van de nacht ben jij…

De eerste mensen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 382
aandringt en er zelf niet ziek van geworden bent Inderdaad, het is begonnen met de beroemde appel, een vijg Na de eerste wilde ook hij meer We leerden door het gebladerte heen te kijken te onthouden waar de bomen staan en hoe er te komen, te ruiken waar het fruit rijp is We stonden vroeger op dan de anderen en vertrokken in het maanlicht…
Zywa13 juni 2022Lees meer >

Indolente kompaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Nabij het natte ochtenddauw dans je spontaan met koperen vingerhoedjes opportunist van blauw maanlicht en de zon klimt over groene agrarische leugens er is nergens stilte in jouw leegte maar ademtocht verraadt geen muizenissen bij het konijnenhol je naait, breit en haakt maar niets doe je voor plezier of lol opportunist van…
mobar21 mei 2024Lees meer >

Schemerduster

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.687
Streellicht vonkelt mondjesmaat puilt zijn zuchten langs de tocht die nog zijdelings om ronding schuilt naadloos neemt het nauwelijks deel Flinter maanlicht raakt verstrikt maast zich tussen schaduw door schoort onthulling rank van waas likkend glans aan scheuten zinder Wadend in fluweel vertekend aan wellend wasem amper damp sleept de…
WOLF28 november 2004Lees meer >

poëzie

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
als wolken zich verliezen in elkaar en fluisterende regenmuziek in plassen ritmisch ruist als brandend water onder rijzend maanlicht flikkert in zichzelf als glans je ogen bedekt en tranen opwellen in het donker als voeten je sporen volgen en straatstenen tijdloos treuzelend je vervoeren naar wie weet waarheen als iemand je lippen zoekt…

Zwarte Marokkaanse roos

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos ze staat daar koninklijk, gesloten en broos Pril in knop verwachtingsvol richt ze zich op Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw Verwarmd tot in haar diepste binnenste verjaagd de zon de nachtelijke kou Met haar stralen vol belofte…

Ondanks alles

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.360
Het lijkt zo ontzettend echt Maanlicht dat weerkaatst op water Waarna jouw mooie gezicht verschijnt En ik dat beeld onthou voor later Het is zo ontzettend fijn Als in de nachten jij zweeft In mijn dromen boven mijn bed En zoenen op mijn voorhoofd geeft Het zijn je fluisterende woorden Die weerklinken in mijn oren En vertellen dat ondanks…
robert9 februari 2004Lees meer >

Winteravond

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.523
Tussen de nieuwe sneeuw en kille sterren tintelt de winterstilte, maanlicht schijnt eenzaam over het witte dorp; er deint mensengesprek hoog en helder van verre.…

Waalsdorpervlakte

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 648
de schaduw heeft de vlakte niet verlaten hij schrijdt er alle dagen ijzig rond verbonden met de uitgeputte grond hij kent er alle kuilen, alle gaten bewaakt door vreemde zielen van soldaten herstelt de eens gevreesde mastodont van letsel opgelopen aan het front hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten argwanend schuwt hij alle…
Daan de Ligt19 september 2006Lees meer >

De volmaakte zomerdag

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
in speelse zomerwinden fluisteren de bomen elkaar hun geheimen toe de zon speelt om ons heen als een dartel kind vogels pikken rijpe vruchten uit het kort gesneden gras de waterlelie opent zich in volle schoonheid konijnen nestelen zich tot aan onze voeten bloemen bloeien alsmaar hoger en uitbundiger later het maanlicht ligt al…
Nadine11 augustus 2010Lees meer >

Geen vrees

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
roerloos rust in aanzwellende zuidenwind trekken dennen kragen op weldra barst de toorn los het land zet zich schrap verankert de karige boedel de zachte glooiing biedt ruimte voor hemelse cascades en duivels vuurwerk het gewest kent de kuren en grillen van steeds weer en wind en het verloop van de geseling wonden helen in maanlicht…
Kees Keizer15 september 2011Lees meer >

Ariadne, de draden van de nacht

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.599
Ze vinden hun weg naar de veranda, maanlicht schijnt op de mandarijntjes, de eerste verzen in het opengeslagen schrift. Als een vloeiing gaat hun spinsel in het onvoltooid gedicht, zonder dat de schrijver er weet van heeft. ----------------------------------------------- uit: 'Al wat winter is en waar' (2001)…

Nacht aan zee

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Aan het water staat een meisje een jaar of vijftien, hooguit zestien Diep weggezonken in gedachten proeft ze de leegte om haar heen Donkere haren hangen treurig langs haar natte wangen Ogen rood en opgezwollen beschenen door het maanlicht Woeste golven trekken haar aandacht Lijken haar mee te willen nemen terug naar de verre horizon.…

Het zilveren spoor

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 767
zon Maar na de droge tranen en de grijze stilte Klinkt er muziek in de groene bladeren Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde Een slak kruipt dwars over het voetpad Pas als de avond valt Heeft zij de overkant bereikt En schijnt haar zilveren spoor in het troostende maanlicht…

HARTSTOCHTELIJK

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Neem maar het sprei voor twee ik slaap vannacht alweer bij jou Heerlijk zo samen in de bedstee bij het meisje van wie ik zo hou Kies toch je mooiste pyjama uit ik wil jou het verleidelijkst zien Je liefkozen over je zachte huid jou nemen, wel een keer of tien Draai maar onze lamp tot zacht zodat ik je in de schemering zie In ’t maanlicht…
Ton Rijkers9 augustus 2014Lees meer >

ZOEKEND IN DE STILTE

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Waar bomen ‘t maanlicht dekken en hun lover zachtjes laten ruisen Zijn ‘t mijn ogen, die daar lekken ik voel mij hier niet meer thuis en Ik zoek wereldse stilte, al zo lang gelijk gene zijde aan de overkant De stilte van het verheven gezang ‘t vredige van Gods hemelse land Ik zoek het land waarin het vuur met de oceanen vriendschap sluit…
Ton Rijkers24 januari 2015Lees meer >