550 resultaten.
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Uit kinderhanden vouwde ik dromen,
die op het maanlicht glijdend,
de pijn deden vergeten
tot het ochtendgloren.
Ik ontwaakte echter nooit op de maan.
Op een stukje kladpapier verfrommelde ik
mijn droeve lach en gooide hem weg
door het geopende raam.
Gijs en ik zijn het dromen ontgroeid.…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 balanceer mezelf in poëzie
schraap mijn kleren van de stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken…
lieve landvrouw
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.728 en als ik je vind
in een thuisloze zomer
anoniem
en tussen regenvlagen
zal ik tegen duisternis vertellen
dat maanlicht in ogen zeldzaam is
ze kruisen dichterlijke stappen
vegen het grind in de kamer op
zonder volgorde om ergens te zijn
wanneer niets geluid geeft in de velden
heide de vlakte kent en de lakens
uitrekt tot sluiers rond verlaten…
vierkant is de vlek op tafel van de fles van gisteravond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
636 vierkant is de vlek op tafel
van de fles van gisteravond
waarin het maanlicht weerkaatste
een laatste dronk van eenzaamheid
die niet gedronken werd in spijt
als ik de wijzers terug kon duwen
deed ik dat toch zeker niet
de gouden stralen van de maan zo warm
toen dit begon
vooruit met de tijd vooruit
ik wist wel dat dat kon
het whiskyglas…
Duisterweg
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 je nog een lange brief
over hoe fijn het was samen in het liefdesbed
wanneer herinneringen dreigen te vervagen
en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel
in het onrustige stromen van mijn bloed
en zal ook de duisterweg enig troebelen
vertonen in het schimmenspel van schaduw
alsof de fantasie weer de overhand neemt
niets van het toeval het maanlicht…
Woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
837 In de verte ligt een uitgestrekt woud,
heel donker en oud
Daarin zingt een fluistering,
indringend en niet te verstaan
Als de maan die tussen de bomen door,
licht schijnt op de verduistering,
Waar de stemmen over gaan
Is gekerfd in het zwarte hout
Deze bomen met hun tekens eeuwenoud
Door maanlicht als van goud
Zijn onzichtbaar en eeuwig…
Atreyu
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Mijn vrolijke
En warme ik
Vechten steeds weer
Om zonnelicht
Naar boven turend
In het blauw
voel ik toch
De aantrekking
Van een sombere
Onderlaag van
Mijn gevoel
De nacht
Op het moeras
Der somberheid
Weerkaatst het
Zonlicht via de maan
En ik baad
En wentel me
Volop in
Het maanlicht
Voelt vertrouwd
Even toeft het fijn…
Het anderhalfwereldspel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
678 waar flora en fauna
spiritueel verdroogden
zonder enig contact
met de mens groeide
de wereld van knuffels
en troetelbeesten
omdat liefde en warmte
ook andere gezichten kent
zoals de kabouters
en dwaallichtjes boven
het zwart water ven
dieper in het bos
de dansende elfjes bij
maanlicht op het mos
griekse mythen en
sagen in latere…
Waarheid der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
622 dient met zijn fraaie liefde
bij mij
antwoordt hij
alsof dat niet vanzelfsprekend is
in bed, tussen de lakens
voegt hij er aan toe
nu ze naast hem ligt
in haar onbewolkte schoonheid
vol vragen, lachend en verbazend
als een jonglerende liefdes schim
blij over de honing in de wereld
het vaarwater van haar schoot
naakt omdat het maanlicht…
KRETA
poëzie
3.8 met 25 stemmen
8.258 Of het een stil schip was, diep gezonken,
Welks topzeilen in het maanlicht blonken,
Schoven zijn besneeuwde toppen zacht
Langs de verre wouden van de nacht,
Door de manekring en sterrenzwermen
Meegetroond, ontvreemd van kust en bergen,
Even streng gescheiden en ontheven
Als mijn grondloos dromen van mijn leven.…
als rozenknoppen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
753 fluister zacht tegen de nacht dat
ik je teder in mijn naaktheid wil leggen
als wind die nooit het einde van de lente kent
en hunkerend vrije dromen laat ontluiken
boven de rode gloed van rozenvelden
daal langzaam met je handen op mijn schouders
als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait
ik zal je haren betranen met het maanlicht…
Zinvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 bleek maanlicht schijnt
op blanke duinen
dunne strepen wit schuim
sieren woelige golven
de zee deint onvermoeibaar
dat grote grijze wezen
lijkt uit zichzelf
steeds opnieuw geboren
ik sta daar met koele voeten
als iel en breekbaar wezen
maar te staren naar dat grijs
dat eindeloos lijkt te reiken
naar het zwarte van de nacht
vol onbereikbare…
alles alleen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.440 Elke dag een lach op haar gezicht
Ogen die altijd stralen
Met haar lijkt al je pijn verlicht
Je hoeft nooit alleen te dwalen
Een prachtig hart van goud
Nog nooit iemand ontmoet
Van wie iedereen zo houdt
Er is alleen maar voorspoed
Bij haar zijn er altijd zonnestralen
En anders is er nog het maanlicht
Ze is altijd aan het stralen
Nooit…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met de trillingen
van gepasseerde seizoenen
trage bewegingen scharnieren
eindeloos door een melange van tijden
waarin alle momenten worden stilgezet
klaargezet om lege laden te vullen
met in maanlicht…
Rimpelwoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 We beklimmen samen
in een droombestaan
dode bomen
geworteld
in een oneindig bos
waar klatergoud lokt
voor de verloren kinderen
je laat mijn hand niet los
peutert handig uit jouw neus
roept wat vlinders om versterking
en in het bij je zijn klinkt een lied
over hoe jij jezelf bent gebleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij…
De eerste mensen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 aandringt en
er zelf niet ziek van geworden bent
Inderdaad, het is begonnen
met de beroemde appel, een vijg
Na de eerste wilde ook hij meer
We leerden
door het gebladerte heen te kijken
te onthouden waar de bomen staan
en hoe er te komen, te ruiken
waar het fruit rijp is
We stonden vroeger op dan de anderen
en vertrokken in het maanlicht…
Indolente kompaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Nabij het natte ochtenddauw
dans je spontaan
met koperen vingerhoedjes
opportunist
van blauw maanlicht
en de zon klimt
over groene agrarische leugens
er is nergens stilte in jouw leegte
maar ademtocht verraadt
geen muizenissen
bij het konijnenhol
je naait, breit en haakt
maar niets doe je
voor plezier of lol
opportunist
van…
Schemerduster
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.687 Streellicht vonkelt mondjesmaat
puilt zijn zuchten langs de tocht die
nog zijdelings om ronding schuilt
naadloos neemt het nauwelijks deel
Flinter maanlicht raakt verstrikt
maast zich tussen schaduw door
schoort onthulling rank van waas
likkend glans aan scheuten zinder
Wadend in fluweel vertekend
aan wellend wasem amper damp
sleept de…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 als wolken zich verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
Ondanks alles
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.360 Het lijkt zo ontzettend echt
Maanlicht dat weerkaatst op water
Waarna jouw mooie gezicht verschijnt
En ik dat beeld onthou voor later
Het is zo ontzettend fijn
Als in de nachten jij zweeft
In mijn dromen boven mijn bed
En zoenen op mijn voorhoofd geeft
Het zijn je fluisterende woorden
Die weerklinken in mijn oren
En vertellen dat ondanks…
Winteravond
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.523 Tussen de nieuwe sneeuw en kille sterren
tintelt de winterstilte, maanlicht schijnt
eenzaam over het witte dorp; er deint
mensengesprek hoog en helder van verre.…
Waalsdorpervlakte
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
648 de schaduw heeft de vlakte niet verlaten
hij schrijdt er alle dagen ijzig rond
verbonden met de uitgeputte grond
hij kent er alle kuilen, alle gaten
bewaakt door vreemde zielen van soldaten
herstelt de eens gevreesde mastodont
van letsel opgelopen aan het front
hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten
argwanend schuwt hij alle…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van steeds weer en wind
en het verloop van de geseling
wonden helen in maanlicht…
Ariadne, de draden van de nacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
3.599 Ze vinden hun weg naar de veranda,
maanlicht schijnt op de mandarijntjes,
de eerste verzen in het opengeslagen schrift.
Als een vloeiing gaat hun spinsel
in het onvoltooid gedicht, zonder
dat de schrijver er weet van heeft.
-----------------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar' (2001)…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aan het water staat een meisje
een jaar of vijftien, hooguit zestien
Diep weggezonken in gedachten
proeft ze de leegte om haar heen
Donkere haren hangen treurig
langs haar natte wangen
Ogen rood en opgezwollen
beschenen door het maanlicht
Woeste golven trekken haar aandacht
Lijken haar mee te willen nemen
terug naar de verre horizon.…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het voetpad
Pas als de avond valt
Heeft zij de overkant bereikt
En schijnt haar zilveren spoor in het troostende maanlicht…
HARTSTOCHTELIJK
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
678 Neem maar het sprei voor twee
ik slaap vannacht alweer bij jou
Heerlijk zo samen in de bedstee
bij het meisje van wie ik zo hou
Kies toch je mooiste pyjama uit
ik wil jou het verleidelijkst zien
Je liefkozen over je zachte huid
jou nemen, wel een keer of tien
Draai maar onze lamp tot zacht
zodat ik je in de schemering zie
In ’t maanlicht…
ZOEKEND IN DE STILTE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.028 Waar bomen ‘t maanlicht dekken
en hun lover zachtjes laten ruisen
Zijn ‘t mijn ogen, die daar lekken
ik voel mij hier niet meer thuis en
Ik zoek wereldse stilte, al zo lang
gelijk gene zijde aan de overkant
De stilte van het verheven gezang
‘t vredige van Gods hemelse land
Ik zoek het land waarin het vuur
met de oceanen vriendschap sluit…