635 resultaten.
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Mijmering naar morgen - het ontwaken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
843 Te warm was het voor mijn dekbed
Te koel voor een zomers laken
Het was na enen toen ik iets tevoorschijn smeet
Een sterk en stevig tafelkleed
Onder prettig fel gestreept
Kreeg ik een leuke binnenpret
Krijg ik morgen op dit tafellaken
Dan ook ontbijt op bed?…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 Vaak denk ik aan die dagen
dat ik jou trots bij me droeg
en mezelf mijmerend vroeg
of ik als moedertje zou slagen
Ik stelde me ons leven voor
waarin jij centraal zou staan
ik zag je al over rozen gaan
gebed in een gelukkig spoor
Al dit moois mocht niet zo zijn
mijn armen wiegen enkel lucht
elke ademteug slaakt ’n zucht
en de leegte trekt…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 als morgen gladiolen
geschaafde nerven bekleden
zijn mijn dagen eerder geteld
en de laatste
mij een groet doet toekomen
zijn de waarachtige leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting…
Mijmeringen over de Dood (2)
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.661 telkens als de dood
zijn aanwezigheid laat voelen
schaaft hij aan leven
steelt een lach
zal een deel van mij bekoelen
ik herinner de weelde
bewust geklemd in gedachten
totdat zij als zand
door de vingers glippen
zij hebben nagelaten
de pijn te verzachten
*
ik maak de dood
tot mijn lief om
eindeloos te beminnen
zullen dan…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 in een stil klassiek moment
met deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar…
mijmering in de na-zomer van 2015
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 onbezorgd dartelt
lammetjes gelijk
jeugd in spelend leren
binnen en over grenzen
spartelt en stribbelt zij
in waarde wassend
met kleine stapjes tegelijk
groeiend groter
zwaaiend en zwierend
zo hoog als zij kan
rent en springt zij
van hot naar haar
graaft zij in zand en strand
klimt zij hoger dan hoog
hutten timmerend
het jong leven…
Gedachten....stille mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 We worden ouder, logisch wel
elke dag komt er eentje bij
alleen: het gaat zo vrees'lijk snel,
kan er met m'n pet niet bij.
We worden ouder, elke dag
vierentwintig uren later
terwijl we denken: tijd zat
is dat de grootste flater.
We worden ouder, elke dag opnieuw
niks wat de klok stoppen kan,
terwijl ik dat hardop zeg,
zegt kleinkind…
bij de mijmeringen van Jean Ferrat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 bij het bereiken van mijn leeftijd
hoor ik goddank het fluiten
van de vogels nog
leve de uitbundigheid
van de poëzie
mompel ik binnensmonds
en daarbij is het koesteren
van een mooie dag al winst
in het seizoen van de herfst
blijft er niets te raden over…
Antieke Globe
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
912 Het draaien van mijn wereld stopt
zodra ik er een vinger op zal leggen
en mijmer over de bestemming die ik aanwijs.
Het is hier niet doordrenkt met geweld
over de vraag: “Wie heeft het hier voor het zeggen?”
Mijn wereldbol is niemandsland, een ongerept paradijs.…
ikke
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.009 Bedachtzaam turend
denkend aan vandaag
hopend op morgen
vogels zingend
het ochtendgloren
een perfecte dag
het schijnt
dat lachenden niet huilen kunnen
een strak gelaat
teveel gevoel
om los te laten
angstaanjagend
niet makkelijk, wel noodzakelijk
om door te gaan
mijmeren over gisteren
maakt het heden niet bijzonder
vandaag is kort
lang…
mijn kinderstem
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
3.977 en dat is om te strelen, want de mijmering
over een ding, is teerder dan het ding -…
Gedenken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.223 Lopend
langs het stille zonovergoten
strand, mijmerend
langs de vloedlijn van ons leven.
Ik kom tot besef
dat niets
zonder reden
is gebeurd.
Jij bent niet dood
maar leeft
en ik
gedenk je bevrijding.
De hemel lijkt
zo blauw
blauwer dan blauw
gekleurd door
mijn gevoel
van vrede en
de zon schijnt
in mijn hart.…
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl ik mijmer…
Morgenstond
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.300 Een zonnestraal piept door het gordijn
Verbant kordaat de maneschijn
Leven ontwaakt in ochtendsluimering
En verdrijft de nachtelijke schemering
Bladeren zuchtend onder ochtenddauw
Verlangend naar het hemelsblauw
Stilte wordt verruild voor prachtige duetten
Die de vogels samen proberen neer te zetten
De dag reikt zich aan, nog mijmerend in…
het land van het ezelsveulen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
679 daar ligt de meander
van het avondland
het luwt er
en ontglimt elk scherp kantje
dat op het ego lag te rijden
het heldere water daar
in stalen linten
herinnert aan onthechting
van weleer
het futiele verschil
in het samen zijn
en de ijdelheid
magnetisch
op het aambeeld van reflectie
het land is vruchtbaar
van zijdelingse mijmeringen…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 ik mijmer om de slasaus
die ik niet proef wanneer ik het gras
ontgroen en kleurloze wolken
blauw wil schilderen zodat de lucht
zal klaren en ik mijn blik verruim
de schil is te dapper voor mijn tanden
het knarsen ervan maakt me angstig, het kleed
dat me warmt laat ik vallen en ik boezem
mij aan de wind die steeds kouder lijkt te worden…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.
Een zwakte belet het ontwaken
uit oceanische droom:
wachtende nachten zonder lichtbaken.…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 De zon draalt laag
stralen breken in het loof
tot gouden twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt…
In rook opgegaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de pijp rust nog op het eiken tafelblad
en kent de studeerkamer als de beste
dat ik bij het notuleren soms kletste
vond ze niet erg ik was leuk en gevat
uit haar ontsnapte het hoofdelijk denken
een mijmering voor een onbepaalde tijd
ook al raakte ik soms mijn inspiratie kwijt
ze hield van mij en zou mij niet krenken
bij haar vond ik genot…
Nobele echo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
533 Er klinkt een nobele echo
van onbezonnen jeugdige adoratie
het idool van de vitale liefde
is als een oude totempaal verzadigd
de zon daalt
in mijmeringen
over het idee
van het diep verbinden
van onze zielen
en het bevredigen
van onze menselijke verlangens
veroorzaakt opwinding
die moeilijk te beschrijven is
omdat liefde ons…
September
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
593 Nee
de zomer was niet groots
zoals in het gedicht van Rilke
nu schaduwen langer worden
en dagen kort
ik moet geen huis meer bouwen
ben alleen wanneer ik het wil
zal lezen en - waarom niet-
misschien oldschool Briefe schreiben
en wandelen in lanen en parken
zien hoe daar
die Blatter treiben
en alles weer voor najaar zwicht
mijmerend over…
Kerstster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Stil mijmerend plaats ik hoog in top
een gouden ster met jouw naam er op, en
en koester mijn gevoel van dankbaarheid
als 't Licht van Kerstmis zich verspreidt.…
Innerlijke dwaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.016 Ik bedwaal de gangen van mijn gedachten
op zoek naar degene die ik werkelijk ben
maar verloor tijdens een reis door het leven
In beslagen wanden van getemperde krachten
kerf ik namen die ik als mijn koestering erken
voordat ik van de mijmering wordt verdreven
Tastend in de weke delen van duisternis
die met vochtige vingers de lucht omsluiten…
Mam
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.050 gebleven
Ik zie je denken….Ze hoorden zo bij mij
En nu zomaar aan het grofvuil gegeven
Je zit er nu zo verslagen en verdrietig bij
Je nieuwe appartement uitzicht op cronenstyn
Als alles een plekje heeft gekregen
Drinken wij samen een lekker glas wijn
Vertel me dan nog maar eens die mooie verhalen
Over hoe alles was en hoe het begon
Dan mijmeren…
Het parkbankje
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
666 Haar zucht was grenzeloos
Doorgezakt na al haar dragen
Vermaard zoals zij was geweest
Had zij warm alle emoties gedragen
Maar nu vertoonde zich het schraal
Toonde naakt haar bladderend oppervlak
Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering
Wetend weldra was haar mooie tijd geleden
En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer
Gefluisterde…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 over de Maas
het is nog vroeg
als ik daar naar toe reis
mijn lijf draagt nog de waas
van ene menselijke vervreemding
het was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een vochtig rokersbankje
mijmer…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.
o, heerlijk is nu het talmen
geworden aan deze rede!…
De mei van Gorter
gedicht
2.2 met 41 stemmen
12.700 soms op een hoofdkussen of zoals nu
opengeslagen naast de vuilnisbak op mijn balkon -
een papieren ooievaar kan niet vliegen
en wolken zijn mij geen kamelen in de lucht
en mijn huis is ook geen rots
bezocht door Griekse of Germaanse goden
is het mei in mijn agenda,
zo is het mei op mijn balkon -
het is een hemels ding
het is mijmering…