3682 resultaten.
Spiegel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
941 Het spel der kinderen
is een spiegel
die ons steeds opnieuw verraadt.
We zien onszelf
met onze kleine kanten.
We horen ‘t ruwe woord
de dreiging of de straf
of soms een klaterende lach.
Hij corrigeert voortdurend
onze ogen zo bijziende
wanneer hun blik
onszelf bestrijkt.…
gebogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
500 moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen schaduwen
werpt over haar kinderschaar
wie waant zich veilig wie
zal zijn schaduw verliezen
of kan haar bedwingen
wie ontbeert het licht
voelt zich ongezien
moeder is een boom
haar schaduw spant de kroon
ze onderschept het licht in
een schimmenspel…
voor je kind (dochter)
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.021 Vergeet nooit lieve dochter
De deur blijft openstaan
Ook als je groot bent geworden
Het huis bent uitgegaan
Wees daarom als een duifje
Onthoud de weg naar huis
Voor jou kind dat beloof ik
Vind je ons altijd thuis…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 meaux
ik zag mijn overleden vader
op de terugweg vanuit zuid-frankrijk
in meaux, rue de la république
in een rolstoel voor de etalage
van een fotozaak
met zijn drieën
reden we richting senlis
onze wegen keerden
zich naar binnen
deden de steden weemoed en melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde…
pijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.232 soms doet
iets pijn
bijvoorbeeld
wat een dochter
over je zegt
en dat wil je niet
weten maar
het doet wel pijn
oke, ontken het
maar het is waar…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
Blasé
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Het is zover: opeens ben je veertig,
Halverwege, en je trapt in de val
Van déjà vu. Je bent ver weg geweest,
Je hebt veel gezien. De dingen zijn
Zoals ze zijn. Massa’s zonder tal.
Darwin schiep een nieuw begin, en de genen
Komen bepaald goed uit. Er is geen magie
Voor wie de jaren tellen kan. Zich vóorstellen kan,
De lange jaren van des aards…
haiku 21
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 twee en veertig jaar
ik zie rimpels op m’n hand
op m’n rechterhand…
Voor altijd jong
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
646 tranen welden in haar ogen
bij het horen van muziek
die haar terugvoerde
toen de wereld nog aan hun voeten lag
omringd door rook dansend in hoger sferen
stond de tijd voor altijd stil
ouder worden was iets voor later
totdat ze werden ingehaald door het heden
zachtjes rolde het gemis over haar wang
~*~…
droog chatten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
822 Mokkend wandelde hij
mee met de hond
gaf zo blijk dat zijn hoofd
er niet toe stond
Liever zat hij droog
te internetten
hangend over een stoel
vooral om met zijn
vrienden te chatten…
vader, een atheïst zonder besef
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
791 als een lege lente
in een vol graf, overmoedig
draagt de aarde
woorden zonder betekenis, ophef
zonder waarde – daargelaten
dat de zon de rozen tot stro verwelkt
is jouw betonnen plaat gescheurd
tot aan de aftak die de hemel kruist
god, in mij huist geen onverschilligheid
maar jouw bestaan is als mijn handen
- niet gebald maar sterker…
Vaders pijp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
680 Mijn vader rookte met enige stijl
zijn met teer besmeurde pijp, bruin doorbrand.
Joeg gretig, als was ‘t voor zijn zielenheil,
de witte slierten door het hele pand.
Geen wilde shag uit een exotisch land
maar eerlijke tabak, grof versneden.
En zo bleef hij hondstrouw, deed hij gestand
aan zijn banale dwangmatigheden.
De pijp is uit , een…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 hoe zij vanuit het afbrokkelend heden zich des
te steviger vastklampt aan lang vervlogen jaren
zichtbaar op een oude foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer…
Heimweegordijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
635 er is een ontmoeten
van eenzaamheid
in ogen die vragen
als een flets
troostloos winterblad
bewegen zich jouw dagen
een nevelmist tempert
het ontwakende zonlicht
tot druilerige banen
draden weeïg hangend
als een heimweegordijn
van verborgen tranen…
Je wilt vergeten?
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
809 Mooi de zomerweg
En verscholen tussen
Vele bomen
Een verpleeghuis
Woonbestemming voor
Vergeetouderen
Leerplaats voor jonge mensen
In`t smetteloos wit
Confrontaties met aftakeling
Geur van diepe wonden
De dood
Ontroostbare familie
En toch moeten
Goedkoop Jong
In`t smetteloos wit.…
voetstap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.423 Elke voetstap is er een met bloed, zweet en een traan
zo ben ik uiteindelijk ook alleen gegaan..net als jij
de wereld in na jaren bij mijn ouders, maar wat wel
gebleven is zijn hun beide schouders.
Want elke voetstap zal je brengen ook weer terug naar
huis omdat je hier geboren bent, want hier ben je thuis!…
Afgelegd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.291 Sedert zijn dood is mijn grootvader
0 ten hemel / 0 ter helle gevaren
aankruisen graag opdat duidelijk wordt hoe dat zit.
Hij was vader van velen, tuinman, burgerman
uit de eeuw voor de eeuw van deze of misschien
wel van toen klokken nog kunstwerken waren en
nieuwe techniek.
Sedertdien gingen er meer, trok mijn vader zich terug,
(beleefd…
Ik mis je...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.531 Pa, ik mis je zo met kerstmis
je huisje in het goud
dat je zelf maakte van
cellofaan en hout.
Pa, ik mis je zo met mijn
verjaardag, je bosje bloemen
of cadeau, je optimisme en
je vrolijkheid, ja dat mis
ik zo...
Pa ik mis je zo op zondag
als ik je bezocht en ik
ongedwongen met je praatte
en je tuin bewonderen mocht.
Pa, ik mis…
laatbloeier
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
495 van een laatbloeier
verwacht je meer ervaring
vooral empathie…
Het nest is leeg
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
969 Gelukkig en ook fier
wuif je ze uit
en je geniet van elk moment
dat ze even komen aanwaaien
Maar kinderen dwalen soms,
slaan te pletter
of verliezen iedere zin voor oriëntatie
en landen dan wat versuft
weer op het ouderlijke nest.…
Het gedenken
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
793 Jouw rok zie ik nog waaien
in de bonte avonturenwind
waar zomer en de herfst
elkander raakten
tegen de winter keerden je
ogen zich tegen het felle leven
het geven ging wel, maar het nemen
was als aderlaten in
een lichaam zonder bloed
nog steeds jaag ik in de sneeuw
jouw stappen na, dezelfde sneeuw
die jou in de dood begroef, soms
overstijg…
momentum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
799 terwijl het kind
de woorden spuugt
die ik steeds lijk te wegen
en de jeugd in mij
de glans verliest
door levensdoffe vegen
recht ik mijn rug
en adem in
verwarm mij aan haar ogen
pak ik haar hand
en vlucht haar na
ver weg van mededogen…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 Het woord vader
zit in de klank
van oude hobo's
die melancholisch
het gejaag der harpen
doet verstenen
het zit in het geluid
van brekend glas
dat met koele gratie
de sintels in de as
tot glinsteren dwingt
en na de stilte
en de storm
breekt het door de wolken, soms
als een schitterend conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig…
Fijn dat ik je kind kon zijn!
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.203 Ouder
Van kinderen
Jaren gaan tellen
Dan kijk je achterom
Een heel leven gaat voorbij
Jaren met liefde, vreugde en verdriet
Honderd procent inzet, soms niet zo gemakkelijk
Dank wordt niet altijd vrijmoedig getoond of uitgesproken
Met een cadeau en woorden doe ik je tekort
Ik geef gevoel: fijn dat ik je kind kon zijn…
Vergrijzing.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
763 de tijd vergrijst mijn haren
in een jachtig bestaan
ik probeer wel te slenteren
maar kan niet blijven staan
de kleur van het leven
schenkt mij maar even
een net gekleurde kop
met een volle bos erop
ik veins mijn evenbeeld
in getemperd licht
die het spiegelbeeld
in valse hoop verlicht…
Ik beloof
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
667 Altijd zal ik van je houden,
wie je ook besluit te zijn.
Ik ben er voor je
in regen en zonneschijn.…
pendule
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 Met ferme slagen geeft zij in onze
kamer de hele en halve uren aan.
Alsof zij zichzelf hervonden heeft,
haar huiselijk getik mij ook hier
vertrouwd in de oren klinkt.
Wanneer zij slaat, mijn kindertijd
zo nu en dan aanwezig lijkt.
Wat en wie ik gaandeweg verloor
in wazige beelden en klanken
weer zie en hoor.
Een zweem van heimwee…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Jammer, helaas worden we ouder.…
Parricidium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
919 het slikken verleerd
adamsappel verzonken
bet ik zijn lippen
laaf de tere barsten
zijn tong ligt verbeten
in de gehavende mond
de neus versmalt zich
beklemtoont het einde
soms wil hij iets zeggen
maar zijn ogen spreken
het zwijgen van de dood
woordloos verzonken
hij hapt naar adem
wil niet dat het leven
hem elk moment tergt
in…
Als de zon ondergaat
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
857 in helder licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
soms mijn verbeelding
doen beschijnen
een zachte zucht
geeft vaak aan de
ouderdom wat lucht
die schaduwen
kan verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt gewag
van tederheid
schept vertraging
die tot herkenning leidt…