616 resultaten.
Eendjesvoer, ( voor Mare )
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
772 De zon komt haar tegemoet, naar het park
in ijver onbevangen, een dagelijks feest,
de dag verloren, als ze daar niet is geweest
zilveren kringen in de vijver, kinnetje omhoog
geheven, straalt verlangen als pulserend
licht in stromend water, gelokt door de
eenden met hun lokkende gesnater, blijft
geen kruimel aan haar vingers kleven,
dit…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 de kinderen in het park
kijken met eendenogen
naar de uitgestrekte vijver
terwijl ik vruchteloos delf
in de akkers van mijn geest
naar onwillige woorden
de waanzinnige bomen
ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus…
Stanley Kunitz, Het portret.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
980 Mijn moeder heeft het mijn vader nooit vergeven
voor het doden van zichzelf,
vooral in zo’n moeilijke tijd
en in een openbaar park,
dat voorjaar
toen ik wachtte om geboren te worden.
Ze vergrendelde zijn naam
in haar diepste kabinet
en zou hem er ook niet meer uitlaten,
maar ik hoorde hem bonzen.…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Gij weert het onkruid uit uw tuin,
Gij doet uw park bewaken,
Gij velt de bossen in het rond,
Gij wilt de barre heidegrond
Tot vruchtbren akker maken.
De geestdrift fonkelt in uw oog
Voor wetenschap en kennis;
Gij schikt u op, gij siert uw woon,
De nietigste inbreuk op het schoon
Schijnt u een heiligschennis.…
Wantrouwpartij
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.909 Ze zag een macho die ze zeer begeerde,
zodat ze in 't geniep met hem verkeerde:
genotvol werd ze zwanger in het park.
Omdat d'r man zich aan d'r dikte stoorde,
werd zij geïrriteerd. Ze pakte ras
z'n dienstpistool, waarmee ze hem vermoordde.…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 deze treinreis is een oneindig gebed
van smerige perrons en gebrekkig staal
het tierige groen heeft ook zijn verhaal
ik geniet van dit wonderschoon boeket
het is vooral hoogbouw die met me reist
zich heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 Het is niet alleen
de stilte die nu langzaam
zijn entree heeft gemaakt en
de dag indigo kleurt in
zwoele streken gestreeld
door de nacht
Die slaap laat aantreden
en ogen doet sluiten
Het verkeersgeluid verstomd
De lichten dimmen
Zacht
Niet alleen 't
laatste rondje met
de hond langs het park
wat zo anders geurt in duister
en…
Souvenir
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.587 Het zolderraam dat oorverdovend beeft
Wanneer een vrachtauto passeert, ziet uit
Op een verlaten park. Erover zweeft
Het gruis van een oud feest, zonder geluid.
-------------------------------------
uit: 'Hutten en Paleizen', 2001.
-------------------------------------
acribie: uiterste nauwkeurigheid…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 een paar dagen
met mooi weer
en die dagen
gaan door je heen
hoor je
opeens een stem
in de vorm van een trompet
en een piano
schat ik hou van jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek…
Ogen die vertelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
804 op een bankje in het park
zaten we gewoon
spraken rustig over alles
eendjes zwommen zondeloos
voelde jouw hand in de mijne
ging recht op en keek je aan
zag je ogen die vertelden
dat we samen verder gaan
vogels fluiten uit de struiken
eenden kwaken lieve lust
bloemen kleuren volle borders
en het gras ruikt naar geluk
rozen geuren naar…
Avondvrede
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
867 De klanken
van de avondklok weergalmen
tussen de berken
van het oude kerkplein
na een lome zomerdag
talmen mensen in het park
zoeken naar verfrissing
bij een sprankelende fontein
de avondvrede is voelbaar
onder de bladstille platanen
genieten zij van de luwte
en spreken gedempt met elkaar
of wandelen door de lange lanen
genietend…
Bloemetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Door elkaars haren strelen in het park.
Ik wil ook wel eens dat mijn wederhelft
mij verrast met een boeket.
Een keer om zijn liefde te tonen.
De andere keer, om allicht iets goed te maken.…
Lang geleden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
651 Weet je nog hoe je daar zat, daar op
die bank in een klein park, in een
saai, bijna uitgedoofd dorp, genaamd
Voorthuizen.…
Openbaar kunstbezit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Openbaar kunstbezit:
de brandweermannen trainen
in de Seine, in het galante park
spelen veertig mussen
met zondagskinderen, en
olie en zand varen gestaag
door het dichte net
van krioelende mensen
Bij de nieuwe brug knijpt een schip
twee dekken scholieren uit:
een lang lint oranje petjes
golft boven de brugleuning
naar de overkant en…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 de oude bomen van het park zien?
Nu ik de laatste keer aan je schrijf
nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft
zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?
onze mensentranen begrijpen?…
Wrede zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ze zwijgen, en ze blijven zwijgen
over de oorlog, de wrede zomer
door de mobilisatie van jonge krijgers
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de lucide gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en wolken
alles terug in de gedachten
ergens in het park ligt een condoom
en is de pure waarheid zo ver weg
waar de…
Dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Dans in het park of door de wei,
geniet het leven als feestfestein.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.186 In het park paradeerden stedelingen
over de schoon geblazen paden
in net iets te zomerse kledij.
Kinderen dolden in de bladerhopen.
Een al bejaard stel op een bankje
schouwden nostalgisch rondom,
wierpen korstjes voor de mussen,
die kwetteren van jewelste alom.
Een windvlaag, en alle blaadjes
en de mussen stoven op en rond.…
Herfst
gedicht
3.3 met 359 stemmen
79.818 .
-----------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1941)…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van te korte dagen
niet meer ontwaken
in het park…
Feest
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
4.199 Mijn lief, ik neem voor jou
omhelzing vol met de vogels
uit onze straat en van het plein
gelachguirlande en bloemenperken,
opa's en oma's uit het park
schakers, honden en honden baasjes,
bonbonnetjesgeur en chocoladesmaak,
jongleurs en vuurslikkers,
koekjes en broodjes,
olifanten, tijgers en joggers,
straatmuzikanten en straatverkopers,…
Levenseinde
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
3.893 in tegenstelling tot vele mensen
vieren bladeren hun levenseinde
uitbundig een feest van kleuren
waardoor het afscheid licht schijnt
de zomer heeft maar net zijn biezen
gepakt of de groenkorrels trekken
zich terug een festijn van rood geel
en bruin eindeloos zich uitstrekkend
in bos en tuin park en plantsoen
later vallen de bladeren het…
Bijna Dertig
gedicht
3.5 met 33 stemmen
12.421 En ik zag
hoe alle parken overbloeiden,
hoe de hitte uit de hemel sloeg,
hoe de horde zon op ander bloed
en zich vergrijpen wilde aan
een nieuwe levensgloed. En ik zag af.
Versliep de revolutie in mijn bed.
Vergat alvast te leven.
---------------------------------------------
uit: ''s Zomers stinken alle steden', 1997.…
Verliefd
gedicht
2.6 met 90 stemmen
26.071 Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver.
Liefde als een veelvoud van vergissingen.…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 dauw
in het deprimerende hotel
mocht je niks meer eten
dus ontbeet ik ook niet
toen we de draaideur door gingen
en de lift in stapten
dacht ik terug aan het zwarte monster
dat we op de echo zagen
toen de afdelingsdeuren openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met je vluchten
de straat op het park…
kasteel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.051 de winterzon zinkt koperrood
achter de bomen van het park
de slotgracht dichtgevroren
omsluit dit pronkjuweel
het licht tovert de buitentorens
tot een steekspel om
zij zonder schroom ontbloot
charmeert in avondrood
de middentoren fonkelt opgetogen
de ophaalbrug kraakt zacht
ik hoor een licht gekreun
het ijs sluipt dieper in de gracht…
Bloesem
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
2.530 In het park zag ik die, omgevallen
en toch nog levende, kastanjeboom
vol met kinderen, lachende, huilende
schreeuwende, kinderen in zijn kroon,
kinderboom met jouw geduld, mijn moeder
..en weet, er is bloesem
op die omgevallen kinderboom,
kinderbloesem, mijn moeder
als kristallen belletjes in hemelse boomgaarden
als veertjes uit de vleugels…
De zon en de vlinder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
676 licht laat de kleuren van haar vleugels schitteren
De zon lacht naar de vlinder, de vlinder lacht naar de zon
De zon brandt van verlangen
De vlinder fladdert van geluk
De warmte tussen hen is voelbaar
De liefde tussen hen is zichtbaar
Een mooie vlinder fladdert in de blauwe lucht
Steeds dichter naar de warmte van de zon
Boven een park…
Potdicht (2)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Waar ik zit, rolt het park,
hangen wielgeesten slierten ledlicht op.
Ze fietsen uit het bladerdak een scootmobiel voor jou.
Ze baardsappen op de meisjes, glossy glanzen.
Het blauwe glas beschijt ontboezemd
We laten Dionysos zijn broek, bezoedeld
Dan neem je jouw riedels uit de doos weg.…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…