2622 resultaten.
langst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
609 Blad na blad laat je ze vallen
wegwaaien met een poolwind
gecreëerde demonen die het vergallen
Het is uiteindelijk het lied dat wint
Legende in jezelf
maak er hetzelfde feest van
elf na elf
Er bestaat niks wat niet kan, niet dan?…
septembermorgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
364 het pad geplaveid
met het neergevallen blad
van de lijsterbes
een jong spinnetje
heeft in een plant een meer dan
ragfijn web gemaakt
daaronder op een takje
ligt een rups van de
psi-vlinder heel stil te rusten
met nu nog groen blad
heeft ie zich volgegeten
veel rode bessen
aan de cotoneaster
de tuin fluistert zacht:
“binnenkort…
Beminde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.241 Mijn bloem, ik verdiep me
in je goddelijk blad
en vloei verloren
door je krachtige nerven
hier wil ik gelukkig zijn
wil ik sterven…
gevoelens
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.175 schriftjes vol met woorden
gevoelens op een blad
onderonsjes met mezelf
eindigen steeds in een debat…
vallen
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.270 Een blad valt niet
het dwarrelt
zoals ook jij
het is, volstrekt niet logisch
omlaag te vallen
zo vond je mij…
een bloem
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.357 wat een bloem
je kan doen
een lange steel
met wat blad
een beetje kleur
en een hart
gewoon te gek
het doet je wat…
tombe la neige
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 het valt maar
met de tederheid
van zacht vallend blad
langzaam bleekt het land
tot het wit ziet…
VLOOIZAKJE!
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
559 herfsttijd
de eekhoorn wordt een hamster -
ieder blad gekleurd
Foto: © -RONY PUT…
Witte paardenkastanje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Een herfstige boom
laat steeds meer blad en vrucht los
tijd voor nieuw begin…
VERDER ZIEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Heeft die beuk groen én
rood blad? Ontknoping: de boom
leeft nog, is half dor.…
De organist
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.568 Mijn voet is vast, mijn vingren snel,
en 'k weef om 't ruisend koorgewelf,
de luister van mijn orgelspel,
mijn zielenspel... mijn ziele zelf...…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Het kan je boos maken, verdrietig of blij,
maar het is er altijd, er is geen ontkomen aan,
geluid zit in je en je bent erdoor omgeven,
als geritsel van dor blad in een herfstig plantsoen,
geen geluid betekent dood, afwezigheid van leven.…
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 Zandkastelen bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief…
Juist in samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
403 ik heb je
adem kunnen
lezen in de slag
van je hart
haar ruisende
aanloop geeft
jou lucht in
ruimte en kracht
de resolute
power van de
spier is vertrouwen
waar je altijd op
kunt bouwen de
subtiele tekst van je
adem is niet voor
de buitenstaander
juist in samen
geven wij onze
zintuigen namen
die meerwaarde hebben
in functie…
Onbevangen pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.397 Een zacht ruisende wind
over niet afloopbare velden
vlaktes van vergeten helden
kraambed van tulp en hyacint
aan de kim het gekrulde duin
een overzeese achtertuin
Ze schouderen in het bed
het frisse groen op de flank
de zware toppen fier en rank
gekleurde hoedjes opgezet
bloemenpracht van hart tot rand
buigend voor passant en klant
Zo…
Betekenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 gegeten
Van de vissen uit ’t water
In een schelp heb ik gehoord
Wat de zee had te vertellen
Het woud met vele geluiden
Vertelde ‘t verhaal van de wind
De waterval sprak van de stilte
In storm liet donder zich horen
En overstemde het water
De zee en het woud
Toen sprak stilte in vele vogelkoren
Over het schoon van de aarde
In het ruisende…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 Tijdens de grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts gemoedelijk zijn
schept verfijnde milde kracht
die…
Enkel nog de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Er is een boom geveld met lange groene lokken,
hij zuchtte ruisend als een kind,
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind,
ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
Zijn wortels werden wreed ontnomen,
geen nieuwe loot die zijn weg weer vindt,
de nieuwe tijd er moesten huizen komen,
wat blijft is enkel nog de wind.…
halftwee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Dan wordt het echt stil, in het trappenhuis
mager beschenen door de sikkelmaan
hoor ik het ruisende ademen van de huisgenoten,
elkeen tuigt zijn dag af, dat weerbarstig vehikel..
Hoe teder is de nacht die ook mij gauw lokken zal
en balsemt wat alleen de dag zo striemen kon.…
Papavers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 een vogelscherm is
ruisend afgedreven
nu de winterkoude
is ingetreden
naar de zon de
warmtebron
van leven de
huilende
vragen van het kind
meegedragen door
de wind tot aan
de einder de
rood gouden gloed
‘t water stroomt
de avond zingt tussen
onze vingers
de veder in
onze hand de
vlammende mantels
van papavers
wij willen…
ARBEID NAAST VAART
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
681 Bij het Noordzeekanaal
voeren noeste boeren
op wijde polders
hun daagse bezigheden uit
waarbij ploffend gedruis
van langs varende schepen
lustig de tijdmaat geeft
aan het ploegen zaaien
maaien en hooikeren
zwervende damp uit vaartuigen
strijkt over de landman
noodt stil tot reizen
maar aarde vol groeikracht
roept met ruisende…
als de goede mensen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
347 hoe een stevige simpele bank staat
temidden van droeve mitsen en maren
voor jouw recht-door-zee aanwezigheid
hoe in een amalgaam van bespiegelende beelden
de bomen in de buurt ruisend van je getuigen
vredesduiven onstilbaar koeren
hoe rondom het overwinningsstilleven
een eenvoudige houten bank
alles in beweging blijft
hoe we doorheen…
mijmering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
879 tussen bloesem en vallend blad
verwaaid, schijnbaar verloren
schuilen nog tastbare sporen
van vroege kinderjaren
vol onschuldig verlangen
nog heimelijk geloven
in oude verhalen en prille dromen
hunkerend naar geborgenheid
tussen bloesem en vallend blad
in het snel vervlogen leven
is het broze kind…
De strijd als licht tegen schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 Als vierkant wiel,
als realiteit (met masker van illusies)
beveelt zeggenschap der onzekerheid:
filter de galopperende wind,
blad van duister, blad van gif,
verwijder zijn afdrukken
die dienen als doodslag op rust.…
Fenomeen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 watersnood,
weten we een plek
Transpirerend blad,
jij ‘t een wonder vond
Later, toen je in mijn armen lag,
dacht ik
als een wilg en ‘t blad ben jij
buigzaam, sierlijk, slank en sterk
helpt te overleven…
Staren
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.070 Ik zit nu al uren
te staren naar een
helder, kraakwit blad.…
Verzonken stad
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.795 jij luistert
hoe herfst valt
op blad en wind
in doffe straten
waar het gezicht
schaduw verbleekt
in’t geluidloze gewoel
van blinde dagen
over de brug
stroomt te vaak regen
naar spiegelruiten
die verzinken in onbeminde kamers
jij hebt gehoord
en stormen begrepen
maar de nacht is moe
heeft mij
en het uitgeputte blad
in de stad…
Mijn dagboek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Hij geeft aan mij zijn bladen
en houdt mijn woorden vast.
Hij peinst over mijn lettergrepen,
mijn woordspelingen tot zij
een geheel vormen.
Hij is ik en ik ben hem.
Wij zijn één persoon,
al heeft hij geen gezicht.
Zijn bladen zijn wit en hij schrikt niet,
wanneer ik ze met mijn zinnen beklad.…
onder een oude plataan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 een oude plataan
duizend slapen verder
op losliggend schors
ontwaken we onder
het bladerdak van
een oude plataan
een buigende tak
verwijst naar ons verblijf
vroege ochtendregen
brengt het blad in
glanzende pracht
traag pas jij je hand
op een blad
parels op je borst
soms is het verleden
ineens overal
duizend slapen verder…