Alle inzendingen over vergeef me

1280 resultaten.

Sorteren op:

de vlucht van duizend rozen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
snel tot kou er was geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op en schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan en fluistert zacht dit kan niet door de beugels ik schaam me en het wit verschiet naar roze je laat me roder blozen de onschuld is voorbij vergeef…
wil melker6 oktober 2004Lees meer >

Gij die gebaard hebt

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.119
… Al slaat in mijn moe hoofd uw zware zomer-geur, Vergéefs zult ge, als een roos, uw adem míj-waarts keren; want, ben ik úw door al de macht van uw begeren, gij kunt niet míj zijn, daar ‘k om eigen liefde treur.…

wit verschiet naar roze

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
wind verkoelde snel tot kou geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan fluistert zacht dat kon niet door de beugels ik schaam me wit verschiet naar roze je laat me in het rode blozen onschuld is voorbij vergeef…
wil melker15 november 2005Lees meer >

Bij de dood van een broer (1950-2005)

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.742
Vergeefs torste je grootse idealen met je mee, maar alles viel terug verpletterde je met een gewicht dat niet menselijk meer was. Je elan is nu gedoofd, zwart ligt het op je ziel. Het vuur dat in je woedde en vol heeft verteerd trekt genadeloos verder naar contreien die buiten ons bereik liggen.…

Waterspiegel

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
Verlangend naar mijzelf staar ik naar de rimpeling Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd Verliefd, verloren Met één blik onwetend mijn noodlot achterna tot de roerloze oppervlakte verandert in een immense rimpeling evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs op weg naar het onbereikbare blijkt schijn mij te bedriegen de diepte in gezogen…
sofia12 februari 2004Lees meer >

Ontmoeting

gedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.930
Soms is men zo oud dat men zijn bezit niet meer bezit verhuizers komen met vervoermiddelen nemen de stoel de tafel de tuinpaden het kinderportret het album met namen de vogel en de kat men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt vergeefs mede wat men denkt van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen het gratis glas van het…

Verdwalingen

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.985
Jij kwelt met gebaren en taal vernietigend het hart met sneden mijn huid verdwaasde waar heb jij gekeken waar gezocht daar domheid en geilheid toon voerden en woede is nu mijn woord uit toorn is dit geboren en in vrede zal het sterven zijn in het gras zal liefde liggen naast de stroom het hart vergeef de verdwalingen waar ik wist dat…

De erg jonge dichter

gedicht
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.983
Hij is mijn broertje: schuchter medeminnaar van 't mooiste meisje uit de klas, en even eeuwig vergeefs. ------------------------------------------- uit: 'De stormwind van zijn hand', 1975.…

Ontwaak uit de crisis

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
ontwaak uit onbewuste slaap verlaat de goud vergulde toren vervang de huid waarin je staat grijp de horens die zich tonen vergeef de fouten met herinnering geen mens leende ter verwoesting sta op, doe, richt je op morgen speel de melodie van’t nieuwe doen vang het licht in beide ogen rol het deeg van goed fatsoen bouw de brug zonder…
Jareru22 november 2011Lees meer >

Tortelen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Doch zie ik ze samen in hun boom met halsbandjes zo dun en zwart, vergeef ik ze met heel mijn hart en gun ze mijn doorbroken droom. De kopjes in hun teder neigen zo passend bij die tere klanken, drukken louter ware liefde uit. Genegenheid verdient geen zwijgen, maar zangen om daarvoor te danken in jubelende tonen, vaak en luid.…

Ontmaskering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Ik schrijf en schrap mijn ego tot het bot het rot eraf het merg voorbij tot ik de plek ontdek waar ik mij vrij kan waren en vergeef aan hen die mij verstaan daar zet ik mij op gladgestreken vezels het harnas van de geest gezonden aan de goden de schellen voor mijn ogen afgepeld hoeken maak ik rond obstakels vijl ik weg tot lijf…
JELOU9 augustus 2012Lees meer >

Verdrongen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Ook uit zijn mond werd toen niets verkregen, die zocht vergeefs, kon geen woorden pakken. Hem was geleerd zich niet te verlakken: “Duw het maar weg waarvan jij te veel weet.” Het beetje licht, dat langs zijn lichaam gleed, trof wel zijn blik.…
Ludy Bührs22 oktober 2012Lees meer >

Vergeven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 947
Derhalve, vergeef ook elkaar Het is beter voor u en anderen Het zal uw gemoed veranderen Daarom, doe het dan toch maar.…

Verloren dochter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 803
Ik weet, ik heb ook mijn fouten, Vergeef me, lieve kind.…
Jaqueline14 januari 2015Lees meer >

terra incognita

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
die onaards tot de wolken reikt beneden kijkt niemand er van op er is geen beginnen aan van onwaarschijnlijkheden wordt men kribbig en moe onverwacht stoot de wind me om zwiept me van ongekende hoogte brengt me in een tuimeling waar geen einde aan lijkt te komen abrupt breekt mijn hellevaart af bungelend boven de bodem tast ik vergeefs…
J.Bakx19 maart 2015Lees meer >

avontuur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
koud is in die gebieden belt er iemand mij of ik meega naar de Zuidpool je weet wel met die pinguins die zo bij elkaar schuilen met hun eieren dat we daar dan heen gaan liefst op de fiets natuurlijk dat you tube filmpje van die donderende storm dat je denkt daar wil ik zijn kijk naar de hemel zoek een eenzame berg en zoek vergeefs…

een februari avond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Het park stroomt leeg nu weg van de oranje lantaarns schemer en maanlicht vergeefs de invallende duisternis te lijf gaan Voor het echt gaat duisteren laten eekhoorn en merel nog één keer staart en snavel zien, een afscheid als een toegift het groen van de parkwachter en de blauwige schijn van onze wankele begeerte is het laatste wat…

Tezamen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
achtergelaten ik jou of jij mij ooit zal het zo gaan met geluk ga je tezamen net als toen we elkaar tegenkwamen en wisten wij blijven naast elkaar staan want ik wil jou niet achterlaten en jij wil mij niet verlaten ach hoe het ook zij wie ook het eerst gaat jij of ik of ik of jij rest een antwoord op die vraag bij voorbaat ik vergeef…
c. ale22 november 2018Lees meer >

Praten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
hij praat maar alles is al gezegd er is niemand nog die luistert wat hij in taal heeft neergelegd wordt inzichtelijk verduisterd hij doet maar alles is al gedaan zijn handelen is om niet hij zou beter weg kunnen gaan hij zingt vergeefs zijn lied hij danst zij swingt niet mee een choreografie voor een steeds voor het grote nee wanneer…

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Gans de wereld liep in het verloren, alles dwaalde, wemelde en het zocht vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen, maar de tijd had het slechts dood verkocht. Elke zang zonk weg in het grauwe krocht. Alles van waarde is gratis. Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als iedereen het zachte sterven na. Voel je mijn klank?…

muur

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
ik heb hem gevonden pa de muur om tegenaan te lopen je had gelijk maar vergeef me het verlangen was te groot de illusie te realistisch ik besefte niet waarom je deed wat je deed zei wat je zei nam je pijn niet waar alleen je woorden die ik bespotte want het waren oude frasen belegen zegswijzen die me kwetsten en afstootten ik ontstak…

Rastalarie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Vergeef me dat ik opsta Ik kan niet tegen rasta Van jouw spaghettipasta…
Maxim14 juli 2022Lees meer >

Eigen schaduw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Er is een zwarte bladzijde over het ruisen van het leven bedoeld om in alle eenzaamheid aan een vreemdeling weg te geven een duistere schaduw van jezelf wanneer je niet meer kunt praten het dolle feestgedruis is afgelopen vergeef jezelf tussen de zondaars je doet wat je niet kunt laten maar je bent lam en straal bezopen keer je…

Tao

netgedicht
2.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 457
gedachten die ik zelf niet heb gekozen wat eerst echt leek is toch niet wat het scheen En vraag je wat het is dan is het weg nog voor het zich aan mij laat openbaren in meditatie noch in navelstaren een vlindervleugelvlucht achter de heg Onzichtbaar schuilt zij in tranquilliteit mijn zoektocht is een queeste naar haar spoor vergeefs…
Maxim19 mei 2025Lees meer >

Bulleboos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 276
De Bulleboos stormt als een stier naar voren, de horens vooruit - een Goliat, wiens speer sterker is dan de steen in de handen van zijn tegenstander Hij ziet zijn eigen zwakheid niet kent zijn eigen waarden niet en gelooft niet in de lessen van de vergeefse eerdere strijd van vele grootmachten tegen de kleine landen die ze verachten…
Zywa12 mei 2026Lees meer >

onvervuld

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 173
bij zonsondergang werden de ramen zo roze als bloemen totdat de zon de hemel verliet om middernacht waren ze zo zwart als inkt toen de dichter zijn vragen losliet de vergeefse verplaatsing van letters van tafel naar inktbak een gedicht dat niet werd gebouwd hoe schep je taal als zoveel verschillende woorden hetzelfde betekenen?…
J.Bakx29 juli 2026Lees meer >

- Vergeef de liefde in mijn ogen -

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 635
vergeef mij deze rechtvaardigheid, want liefhebben heeft geen enkele betekenis.…

God zag dat het goed was

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.090
‘Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze zonden’. Sprak hij plechtig, handen gevouwen, ogen gesloten, onomwonden. Waarna hij bleef staan, en als eerste zijn armen strekte. Wat hem tevens, die zondagmorgen, letterlijk nekte. Zijn vrouw, een smulpaap, was het, die haar been uitstak. De croissant was van haar!…
P.L.H.26 juli 2004Lees meer >

AARD EN ZEEBEVING

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.594
De mensen zijn radeloos paniek onder hen is zo groot vergeefs lopen ze te zoeken maar die gezocht wordt is dood. Metershoge vloedgolven sleuren de mensen in zee een laatste schreeuw om hulp maar het water sleurt ze mee.…
Moeke26 december 2004Lees meer >

Bedroefd

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.475
Ik wilde zo gaarne slapen, Maar heb het vergeefs beproefd. Leg zwijgend Uw hand op mijn voorhoofd, Ik ben maar alleen wat bedroefd.…