Alle inzendingen over zaad

779 resultaten.

Sorteren op:

KiemStof

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 91
Verborgen in een buik begint het In een bank van zwart zaad in de aarde, in een bloedbiotoop in de schors van de ongeborene en daarna het onvoorspelbare pad zoals elke sneeuwvlok anders op de aarde komt, elk deeltje onderweg geraakt wordt en door unieke contacten gevormd tot onderscheidbare aangezichten die hechten en loslaten ontkiemen…
Zywa3 oktober 2026Lees meer >

Woordenas

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 105
De hoofdweg verwaaid — wilde zaden, mondgemeen met de woestenij. Je spreekt de puurheid, gehoord in het veel tonende Brief-tijd. Vakantie-schuim. De boosheid sleept haar letters voort. De klacht haakt zich vast aan het broodmes — hoelang meet de honger? Nu, de New York -nacht, oog -in -oog met het as -licht.…
Alfons Bortano25 september 2026Lees meer >

GEMINI

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.083
jouw perron In stilte als in spreken in doen of in gedachten Spiegelt jouw beeld mijn eindeloze trachten Alsof ik geen verleden draag er verder nooit iets is geweest Vervaag jij al mijn kwalijk denken scheppend aan mijn nieuwe geest Terwijl vanuit je diepste zijn je grage glimlach zich ontplooit worden mijn vergeten en bevroren zaden…

raamvers

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
de muren van dit huis het lijkt alsof wij nooit bestonden en misschien moeten wij het maar zo laten of zal ik langs de ramen gaan en dichters vragen maar vragen zijn vervelend en dichters houden niet antwoorden waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader enkel in steen sprak en nooit een bloem beschreef op het ontvederd zaad…

Baden tussen bergen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
ondoorgrondelijk donker diep gedragen -overdonderende hoogte boven viel over me heen- ik dreef in U en zong toen U later een handvat, een drinkpul was zei U : hou vast aan Mij ik vond U en dronk nu zijn mijn woorden stuifmeel verpoederd op wiebelende draden als wriemelende voetjes ze dragen naar open kelken worden ze zaad…

Geurige stemmen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 913
ik heb de meeste bloemen zien groeien ook onder een minder gunstig getij in slechte seizoenen vertraagde het leven konden zij amper vruchten en zaden geven de nazomer brak alle records de kleuren bestreken hemel als nooit te voor ik mocht vandaag jullie bloeien aanschouwen heb de geurige stemmen van vele harten gehoord dank…
wil melker12 oktober 2016Lees meer >

De hedonist

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 928
men noemt hem het concentraat uit zijn vaders zaad de ene die het heeft gehaald en dus even gehaaid als zijn ouweheer zijn jongeheer in de strijd gooit om het vrouwelijke geslacht geslacht te krijgen en dan weer voort te gaan hij kijkt nooit achterom dat is voor de meer verdunden die het moeten hebben van een groepsgevoel of nog het weten…

Verdienmodel

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 379
het nieuwe bloemenboek is zoek het oude is uitgebloeid en verdord het zaad veredeld tot er helemaal niets meer aan schort zij hebben hun zielen beknot het speelse is verdwenen omdat het oude als verdienmodel veel te lang is blijven domineren in het heden het baasje spelen van de mensen is de bloemen gaan vervelen zij verloren…

verslindende liefde

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.827
door in haar van gewone hooiwagen we doen het op een hooi of roggemijt stralende zon geleidt onze stroom energiek vief toch tikkie loom wakker niet tot het uiterste bereid slaat zij groen geel paars uit bij de daad trek ik deswegen te laat terug of merk het niet triest dat mijn hachje er dan bij in schiet meteen na de klik tussen ei en zaad…

Grond van bestaan

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 933
jij zaaide het zaad in de omgewoelde grond met vlakke handen dekte ik behoedzaam de wond water en licht baarden leven onzichtbaar onder het zand de spruit liet zich bewegen in het bezwangerde land het jonge groen zou ontluiken uit de bevallige schoot wij mochten haar vrucht gebruiken van aardse wortels ontbloot het recht op bestaan…
Hanny14 augustus 2008Lees meer >

Zeldzaam ?

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 623
Alleen uit onvruchtbare aarde, kiemt een donker zaad en baart een bitter kwaad, een verraad aan onszelf, en schaadt de afkomst van z’n schepper, onkruid verteld in woord en overdaad van een duister hart en maskeert het verval, om het hoofd te bieden aan al het geweld van orkanen, klemt zich vast aan het wezen van de innerlijke smart, dan herleeft…
pama24 augustus 2009Lees meer >

Egoloos?

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 715
Herkenning van gekiemd zaad uit een vroeg begin, het proeven van de lichte zeden van de huid en van haar, daar nog alles tussenin, de erfenis van de mij nog onbekende Goden uit een terracotta oerinstinct, laat zich voorspelbaarheid verraden gekroond een eindeloze stoet der doden, als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt, het avondrood de…
pama11 februari 2010Lees meer >

De dauwdrop

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.940
God rolt de zonnen door Zijn handen zoals de boer het zaad. De ruimte kent geen randen en eindloos staat de sterrentuin te branden. Als dauwdrop aan der aarde bloeme weerspiegel ik het Al. Ik hoor de sferen zoemen. Gans 't sterrendal probeert Uw naam te noemen.…

Een zieke ziel

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 689
Als beschimmeld zaad in het dorre land geplant groeit uit tot vrucht van droefenis een nagel door elke hand De schedel met dorens als horens op het hoofd verdoofd vervliegen haar woorden in een storm van smart Twee zielen voor eeuwig verbonden in een bloedend hart Zij werpt knielend een laatste blik naar ogen gebroken…
Frans schuit9 september 2011Lees meer >

Weer paardenbloemen zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
Het wordt stil in mijn kloppende kamers alle kaarsen zijn gedoofd konden we samen opnieuw beginnen paardenbloemen zijn heuvels beklimmen als het kind dat armen gespreid, vogel van binnen blindelings zeilt op de wind ooit, onder bloesembomen bliezen we zaden als bellen omhoog ik dacht, en denk dat nu nog soms misschien besta je niet…
Wim Boeser24 december 2011Lees meer >

Decadente overdaad

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 682
generaties hebben de funderingen gelegd waarop wij mogen bouwen geen materiaal is ons ontzegd zij geven slechts vertrouwen wij willen groot en transparant maar ruimte botst snel met traditie krijgt van eenvoud nooit de vrije hand toen zijn wij overstag gegaan in bijgebouw en serres het kleine huis is blijven staan zij is het zaad…

een bed vol onkruid

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 829
haar schoot is verdord het liefdeloze zaad was te schraal om te ontkiemen zij, die zo verlangend was naar morgendauw, welke haar vruchtbaarheid zou geven onhoorbaar liep de leugen mee verstopte zich in de lentebloem, hij slingerde zich om de tere roos vertrapte de onschuld, en vulde het bed met distels en netelblad overwoekerde de liefde…
lijda26 mei 2012Lees meer >

vadersnaam

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 957
een naam rust in de lente rozerode bloesemblaadjes vormen een warme deken het zaad ontspruit de aarde wordt weer groen mijn gedachten zijn nog bij toen is het al vier weken?…

Kraait drie keer de haan

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 643
bij de wijn gedaan god om erbarmen gebeden toch kraait drie keer de haan heb hem de nek omgedraaid zoals ik jullie ook zal verloochenen dit volk is mijn werken niet waard de gotspe om mij te verkrachten in het diepst van gedachten ik ga aan het kruis ook de dood zal mijn lot niet verzachten in de schoot van het leven laat ik het zaad…

Schrijn.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten. Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds balsemt hij en bouwt haar mausoleum. Hier mag hij traag ademen. Het schrijn van klaproos draagt altijd haar kleur.…

Groende godvergeten mooi

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 734
wat blad je kaalde snel van onderen het was de lach van lente en frivool in zomeren je dwarrelde zo gaaf in pril ontluiken groende godvergeten mooi was niet te stuiten tot ver voorbij de kortste nacht gingen we in kleur en geur de perken te buiten ik heb je herfst zo lief de vruchten van ons samenzijn zullen we oogsten in zaden…
wil melker8 november 2007Lees meer >

God rolt de zonnen door zijn handen…

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.611
God rolt de zonnen door zijn handen zoals de boer het zaad. De ruimte kent geen randen en eindloos staat de sterrentuin te branden. Als dauwdrop aan der aarde bloeme’ weerspiegel ik het al. Ik hoor de sferen zoemen Gans 't sterrendal probeert Uw naam te noemen.…

we bloeien nu wild

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 824
ik duwde de wolken opzij maakte de hemel weer vrij zo dat je zon weer kon schijnen je ploegde me om na de oogst gaf me stilte en troost liet me in winter verdwijnen maar de wind droeg het zaad van de prins van geen kwaad naar een vruchtbare bodem we kiemden in licht en warmden ons nieuwe gezicht in een zonnig lentegebeuren we bloeien…

in een stenig land

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.195
ik heb de rots gebroken mijn eigen jeugd gewroken ben mild geworden in een stenig land alles met de blote hand verwond bij het splijten mijn armen laten openrijten aan de scherpte van het puin maar alles is nu eindelijk weg het zicht is vrij en ruim nog groeit er niets uit zaden die op een later leven wachten in blakerende zon en diepvrieskoude…
wil melker15 januari 2005Lees meer >

SCENES UIT EEN HUWELIJK

hartenkreet
4.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 973
blik stem oog vonk vuur geur lach dag vuur dier zoen ziel bloed zaad twee saam sleur zeur zeep serie kind kat één twee eenzaam zonde zucht bonk schonk schaam streek praat traan haat straat drank nacht wond zout koffer deur hap slik over uit…
Simon K.22 augustus 2021Lees meer >

Zaadkluizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
of in geblakerde grond na een verwoestende vloed een snelle vuurzee, of menselijke domheid Dan ontwaakt de aarde van de Aarde en gaat haar zaadkluis open Alles bloeit weer op waar we bij staan maar we kennen onszelf en durven niet er volledig op te vertrouwen We zijn zonen van Noach we bouwen het na in beton: banken vol zaden…
Zywa2 januari 2022Lees meer >

Prullen, of...

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 531
zag Futureland en de silo’s containers vooral, sleepboten ‘k moet aan de Aldi‘s denken, de Lidl’s, Kruidvaten, Etossen, Ikea’s, Actions, meubel paleizen Aan wapens wil ik niet denken ook niet aan drugs Aan granen liever, maar velden genoeg in dit land Misschien brengen ze muren Beeldschermen, snoeren om te verbinden, biologische zaden…

‘Can’t you hear my Love Buzz?’

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
Voor deze voldongen daad, en nog wat loze kreten als verspreide zaden, zul je zeker tijd op de knieën zitten: onkruid wiedend wijl de grond je weerstand biedt, zuiver verdriet verliezend aan de werkelijkheid.…
R.E.N.S.26 augustus 2025Lees meer >

Gedragen aan de levensboom

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 267
Een oudere man loopt over de paden genietend van de herfstzon de grond bezaaid met blad en zaden nu stervend nadat in de lente hun leven begon. Zo is het leven dacht de man één jaar is voor 't blad genoeg toch leef ik langer als 't kan geënt aan de levensboom die mij droeg.…

Dolce far niente

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Momenteel beid Ik mijn tijd In de luwte Van de strijd Tussen mannen Uit kiev odessa En donjetsk En denzel en Red blue and white Versus blue and yellow Met oranje boven Ste beste geheid Het lijdt Geen twijfel Dat europawijd Het Eka leidt Tot zapige Zongebrande zondige Broeiende en broekloze Minirok penisnijd Waar je ook…