5051 resultaten.
Het zuiverste regenwater
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
4.605 Tranen die zijn vervuild met leed
Angst is gelegen in een lach
Tranen die zeiden dat het me speet
In naam van de liefde doe ik mijn beklag
In mijn ogen spiegelt een oude ziel tegen het gezag
De gedachten lossen op in het luie zweet
Ik geef me nooit over zoals je weet
Geen dag zonder stoot of slag
Het is niet zomaar een gewonnen strijd
We…
Dag lieve, lieve Marcia
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.303 De tijd lijkt stil te staan
in koude kille uren
ik voel me een slecht verliezer
hoe dan ook
lijk er niet mee om te
kunnen gaan
met het aanvaarden van de dood
is het de angst
om zelf ooit te gaan
ik kan het niet benoemen
de tijd lijkt stil te staan
nu er weer een heel lief mens
is heengegaan
mijn fluister klinkt
heel verdrietig in de…
Gordiaans
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
456 Als avontuur bedoeld,
hebben we ons schip
getuigd, werd het door
angsten weggespoeld
als jachtig galjoen, een
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauwe wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard in vast liet lopen,
bolde winddruk de zeilen
met 12 gordiaanse knopen
van vaste koers verstoken,
stuurloos…
Schaduw van een ander
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
656 bekennen nu volledig kleur
je gaat voor mij
meer stappen verder dan je denkt
je treedt uit en geeft vertrouwen
dat verplicht tot in de
allerdiepste vezel van mijn lijf
in overgaaf van je te houden
ik hunker in mijn enkel zijn
naar binding van mijn vrijheid
door schaduw van een ander
want ik was ongenaakbaar
en te kwetsen in mijn angst…
Ballade van de man
gedicht
2.3 met 147 stemmen
30.595 Zijn droom een spannend jongensboek
onder de dekens van een kind,
zijn angst de wind door dunnend haar.
Zijn dood een blauwe waterval
van grauwe staar, zijn einde zoek,
een druppel in een cataract.
Spijt hangt in de plooien
om zijn navel, tochtend stopcontact.…
KERSTMIS
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
3.408 Het zal hier geen Kerstmis zijn,
er heersen alleen angst,
pijn en verdriet.
Vrede zou het moeten zijn,
maar wat hij hier ziet,
doet hem alleen maar pijn.
Geen Stille of Heilige Nacht,
dus Soldaat houdt de wacht.
ER IS GEEN VREDE DEZE NACHT!…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
Veluwe-view
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ik zag een veld vol stevige zonnebloemen,
verbaasd dat zoiets hier mogelijk was en
daarboven zwarte kraaien, je kent het wel,
deze keer als levend schilderij van mijn
beroemde zielsgenoot Van Gogh, Vincent ja,
een depressieve aap zonder prozac helaas,
de trein raasde voort, maar dat gele beeld
raakte mij als nooit tevoren, boezemde mij
angst…
Voor nu
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
792 De angst regeert als geen ander
maar wel het bloed der neander
nieuw en zeker anders.
Gisteren schreef ik een gedicht
zakte doormidden
door het gewicht.
Een tuin vol met kleuren
laat de wil der aarde
ons opnieuw keuren.
Uw haat is niet die van mij
wij zijn zieners
jullie voorbij.
Net als ik
in de tijd.…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 Kan ik de noorderzon nog raken, het hart
te groot, omdat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in de nevel van de atmosfeer,
aan de overzijde lonken groene weiden,
beweeg het aangeboren leven heen en
weer, zwijgzaam roepend, in angst
een andere stem zou horen, als ik
in iemand anders was geboren, om
mijzelf te vermijden, schudt een droom…
Bickerseiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Mijn angst voor het donker lachten zij toen weg.
Ik dronk van de jenever.
Niets kwam er ooit nog terug.
Ik dacht aan het lied ”Amsterdam huilt”
en had niets te lachen.…
lief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 lief hoe vertel jij
mijn pijn in tijd
vertel mij
en verder gaat
dit leven
ooit
lief
ooit
slaap straat aandacht
dacht
denkt
stekt verder
maar lief
angst
niet goed doen
doe je het goed
en snakt richting
adem a a a adem
weg en vergeten
ooit lief
misschien toen
nu later
beter laat
later
woorden tollen rond
zekerheid…
Liever...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
564 Ik heb niet geleerd om te communiceren
met mensen, mijn ouders weerden vreemden
uit smetvrees en god mag weten wat voor
bekrompen angsten. Ik kom daarom niet
verder dan 'hallo' en soms een snedige
opmerking, er gaat heel wat liefde en
vriendschap aan mijn dichte deur voorbij.…
Ontwricht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
962 Ontwricht,slechts even van angst bevrijd
benijd hij hoe hij was destijds.
Eigengereid,geheel onverwacht,
betrachtte hij zijn plicht.
Gezwicht en in kwetsbare staat,
ondergaat hij d'trauma"s in zijn wezen.
Verrezen en geopenbaard
staart hij onbewogen.
Ingetogen zoals hij is geweest
onbevreesd maar zonder blaam.…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Zoals u leeft, een symbiose heeft,
Met uw angsten, heb ik die ook
Ik droom vaak dezelfde droom;
Terwijl ik aan het oogsten ben
Zwelt er een watervloed aan
Sleurt mij mee naar de einder
En doet mij ondergaan tot boven mijn kruin…
Ik kan geen ademhalen!…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aarzeling,
toch nog een blik achterom
en voorzichtig, heel voorzichtig
komen daar haar laatste woorden
Fluisterend, omdat ze ze nooit
eerder uitgesproken heeft
Aan het water stond een meisje
verscheurd door angst en verdriet.…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang
toekomst altijd een vinger te ver
we slapen in netten van angst…
Een oude sproke
poëzie
2.6 met 10 stemmen
1.059 Daar is een oude sproke, van een man
En van een vrouw die bij de dorens staan;
Wanneer hun hand ten plukken uit wil gaan
Is die geboeid in angst van toverban.
En als hun bleke vingers toch vergaan
En in de dorens even samen zijn,
Dan ligt de roos gedood in dorenpijn
Dan zien ze elkander als ontwaakten aan.…
Schemerende stromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 De lucht is elektriserend
van opgekropte spanning,
bezwangerd van angsten
en walm van boekverbranding.
Geen idee wat mensenhand
in een reflex vermag.
Het begrip zinkt traag
en eindigt in hard gelag.
De ijskerker van vroege dagen
verbergt een verleden schaduw.
Vers geworpen licht
verstoort de trage rust ruw.…
Duisterland
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
756 waar waan regeert en iedereen boos is
Het land Vernederland is vaak dichtbij
soms woont het in jou, soms ook in mij
mensen vol angst voor hun veiligheid
bang voor elkaar, met de schijn van heiligheid
Dat land kan bestaan, als mensen niet kijken
zich van elkaar afsluiten, elkaar de hand niet reiken.…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Want wie nu vertelt het verhaal van de held…,
van zijn angst,
zijn afgelegde tederheid,
de zere huid van zijn handen,
zijn weerloze hart dat barst,
en breekt…
Wie kijkt in zijn ogen en ziet de waanzin,
de doodsangst die stolt, en smelt
tot wrede,
vredige stilte…
Ik wil je roemen in uitgesproken verzen,
jouw blik vertalen en in een…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 ontvouwt zich uit en in mij in de angst
voor het onbegrensde wat ginds betekent
ook voor hier en waar geen maat op staat.…
PORSELEIN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.008 Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt
Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.
Fata morgana blijft zinsbegoocheling
Waarom dus denken aan ontgoocheling?
Het heden koesteren is geen slecht idee
Vertrouwen en geduld hebben; ieder kan er wat mee.
Dat zo kostbare zand bewaar ik in mijn handpalm.…
Pasen 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
519 Pasen: weer verrijzen uit nacht en duisternis,
uit angst en veel te klein vertrouwen;
gelovend dat de dood een doorgang is
naar nieuw en groter leven, naar Licht
dat niet te doven is, dat laait en golft tot
alles anders is, herboren.…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 te gooien
mijn hart te breken
en zich in haar broosheid
bloot te stellen aan
kneuzingen en kwetsuren
sorry
een leger woord is er niet
dan deze loper die alle sloten opent of sluit
de dooddoener
moedeloos en gelaten
keek ik hoe ze
heupwiegend
uit mijn leven stapte
pas toen liet ik me wegzinken
in het drijfzand van verdriet
en angst…
Avondmaaltijd in gethsemane
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
550 met twee moordenaars te hangen
wordt de kruisweg aangevangen
in het donkeren van het derde uur
geeft hij de geest weer terug aan vader
zijn dood bevestigd door de speerpuntsteek
vrouwen zorgen voor zijn graf
wachten bang en eenzaam op de dag
maar de steen is weggerold zoals voorzegd
in zijn verrijzenis zal hij aan hen verschijnen
angst…
Trefwoord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
610 Ogen schaduwen gebroken tijd
terwijl de stilte kil de klanken
van het woord omvat
gedachten vallen in vergeten
slechts dat ene blijft in monotoon
herhalen klinken
wentelt leven tollend
steeds benauwder
grauwt het hartritme in nood
kanker galmt het vonnis
en dan denk je
ik ga dood
tot vanuit de diepste angst
een kracht oprijst…
Maria
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
844 In haar huisje arm en klein
met zichzelf en met haar dromen
en haar jonge meisjesbrein
onbewust wat er zal komen
Bevend en met angst bevangen
toen opeens aan haar verscheen
iemand uit de Hemelgangen
plotseling was ze niet alleen
't Sprak haar toe met engelenmond
nog nooit gesproken zinnen
woorden die God zelf haar zond
kwam bij haar…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 de kerk luidt mijn ontwaken
in met klok-geschrei, hoe luider
de klanken de toren verlaten huist
den angst in ogen die zoekend hun god
nimmer zullen vinden
god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn…
De trend
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
440 wat in de kleinste
kamertjes fluisterend is besproken
heeft nu de macht gebroken
hij heeft hun diepste
angsten en boosheid geroken
die in confronterende zinnen gegoten
hun gedachten gepeild en
bespreekbaar gemaakt in haat tegen
vooral de anderen ten eigen baat
de trend gevoeld van
engelsen die voor eigen mensen kozen
veel nieuwkomers…