4016 resultaten.
LIED
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.963 Al na een duistere avond,
Ter helle middernacht.
Mocht ik een lied vernemen
Dat gaf mij nieuwe kracht.
Ik hoorde een engel blazen
Op zijn kleine trompet;
Ik zag een engel blazen
Op een kleine trompet.
Al in een groenen morgen
Ontwaakte ik, mijn bed
Was tussen bloem en palmen
In helder licht gezet.
En was het wel de morgen?…
De merel en de poes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
565 als hun jong nestje in één nacht wordt geroofd
in de jasmijn klinkt s’ avonds ‘n melancholisch lied
maar de nieuwe lentemorgen lokt weer en beloofd
en zelfs in het schemeruur gaat de merel zingen
hij zoekt al vroeg door het duister naar het licht
ook ons bedroefd hart zou zingend moeten winnen
dan klinkt door iedere beproeving: Zijn eeuwig…
De schepen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.047 Vertrouwd geluid, ik hoorde u reeds als kind,
Soms midden in de nacht, maar meestal tegen
De avond bij het opgaan van de wind,
Als moeder zei: 'wij krijgen zeker regen'.
Toen dacht ik reeds aan dezen die vertrekken
Ver van het huis en het misprezen land,
De begenadigden, de zachte gekken
Die zullen zoeken naar een vaderland.…
Liefste,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 ik mis je lach
en het praten tot ’s avonds laat.
ik mis het stiekeme verdriet
als jij elke keer weer weggaat.
ik mis de geur van noodles
die je op mijn trui achterliet.
ik mis het samen lachen,
nu is het alleen maar verdriet.…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 De avond valt in droomschaduw
slobberwijn op tafel, pantoffels
radio mijmeringen over de zee
vaak wanneer hij zich verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vreest hij de eenzaamheid
die in zijn jeugd voelbaar was
het is hier niet heilig meer
oude boeken door het stof gehaald
liggen te huilen onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;…
ZONNESTRAALTJES IN DE REGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 praten
zo naderden ze de plek waar beide gister lagen
Een kuil die beide gisteren niet hadden gezien
doemde daar volkomen plotseling voor hen op
Voor ze ‘t wisten gleden de meisjes elf en tien,
in spiegelgladde modder en kregen een kleikop
Zo stopte het avontuur van deze zonnestraaltjes
die vrolijk schaterend door regen straten liepen
’s Avonds…
Jouw Beeld
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
669 jij was door mij gekozen uit zo velen
op een avond, bijzonder en onverwacht.
Het lot was ons beiden heel genegen
al had ik het zelf een beetje bijgebracht.
Ik leefde in een nieuwe wereld
waarin mijn liefde was een volmaakt beeld.
De dagen waren met bloemengeur verneveld
en de uren door engelenmuziek gestreeld.…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 is voor de bloemen rust en vrede
voor wandelaars waldgänger hoe dan ook het wil niet meer uit het hoofd het woord
waldgänger niet wijken het fluorescerende ochtendbeeld van melkbloemen of sneeuwklokjes genoemd zijn geneeskruid verhoeden wordt gezegd dat het denken wegkwijnt flikkeren op
in de veranderende kleuren van het licht en hoe ze ’s avonds…
NAJAARSMIJMERING
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
545 Dan gaan de luiken
weer vroeger dicht
en wordt gezellig
binnenshuis geleefd
brandende kaarsjes op ’t buffet
ademen de geur
van rozen en jasmijn
de tafel is een jachtfestijn
met vruchten, verse kaas,
brood en appelwijn
de avonden worden langer en trager
Gij komt dichter wonen in ons hart
’t is tijd om u te danken
voor wat de rijke herfst…
Amaland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Namasté Rubina Namasté
Ik buig voor jou en jij voor mij
Ik rook je Ayurvedageur
En raakte nog voor ik het wist
Bedwelmd door zoete Jing
's Ochtends bij de roze vingers
Van Aurora's dageraad
Lieve woorden elke morgen
Elke middag aan elkaar
Wat wij het liefste 's avonds geven
Op jouw honderdduizend Saamgeperste eendenveren
Van je…
Rifugium
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
566 viermaal s en i
Zingt ze met een heldere stem
Van Mountain High en River Deep
Ziet onderwijl de kale stammen
Die stroomafwaarts komen drijven
Woudreuzen in duizendtallen
Odyssee uit Siouxland
Geslachtofferd in Wounded Knee
Stapels middagwolken boven
Velden maïs in de valleien
Ziet ze zienderoog verdwijnen
Naar hun horizonresort
's Avonds…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Eindigt bij de sterrenkroon die eens zo rijk en wonderschoon
Als ik hem zal bereiken
Hoog op mijn schelp zal prijken
Maar dan verschijnt mijn vlees of ander mens dat zegt
Jij dwaas, kom uit je schulp
De trap gaat nergens heen Je flonkerende parels
Zelfs de hoge blauwe hemel die zo aan je blikken trekt
Is niets meer dan fantasia bij avond…
EENVOUD VAN GELOOF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
530 In lang vervlogen tijden
zwierf een kloeke marskramer
langs akker en boerenwei
door grote bossen
van stil dorp naar drukke stad
liet zijn mondharmonica
vol vrije kunst horen
ongeacht of de koopwaar
snel misschien moeizaam
het kistje verliet
ofschoon hij nooit las
sprak de man al lopend
tot zijn Hemelse Vader
dankte Hem elke avond
waar…
Aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 In de vroegte van de morgen tot op late
avond laten vogels zich ook horen met meesterwerken
in roepen en zingen op hetzelfde moment bloeien warme kleuren open
Geraakt door hun spelende schaduw dansend als een reflectie op het wateroppervlak.…
Wegdromerij
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
449 Daar in de verte
het eiland van mijn dromen
bestemming bereikt
Tijdens een avond bij wegdromerij
adem ik menig geur van hartstocht en passie
Spoel aan op golvende kustlijn met lange zandstranden
Op hetzelfde moment laat zon zich van haar aantrekkelijkste kant zien.…
Samen eten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 Ze aten elke avond
in hun favoriete restaurant.
Hij zat voorin, vlak bij het raam,
haar tafel was aan de andere kant.
Ze namen meestal het dagmenu,
soms kruisten hun blikken elkaar.
Een kort moment van contact,
af en toe keek hij steels naar haar.
Na weken groetten ze elkaar
voorzichtig in het voorbijgaan.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Als de avond valt, kleurt de lucht
in tinten van vuur en lavendel. Het polderlandschap
ademt in rust terwijl in de verte een molen onverstoorbaar draait, zijn
wieken wijd geopend, zoals hij dat eeuwenlang al doet, standvastig en onverzettelijk.…
Ode aan de vlinderstruik
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.275 Wanneer avond haar koele deken
over de tuin legt, blijven de bloemen opengesteld
wachtend op de bries die de dag uitwuift en de eerste sterren toont,
terwijl de vlinderstruik haar stille schoonheid vasthoudt, zelfs als de nacht haar omarmt.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Zijn roep is geen haast, maar
een heldere, metalen noot, een druppel klank
die valt in de stilte van een middag die al naar avond neigt.
Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt.
Hij kent de lijnen van de herfst,
de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt,
een strakke pose tegen de losse twijgen.…
Luchtige dromen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
381 Het duister der avond verzacht
wat door dagen niet is te dragen,
daar hoor je nog de oude vragen
onder het ademen van de nacht.
Soms komt het gevoel terug
in luchtige dromen.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Kijk omhoog, op een avond
zonder wolken, zonder licht van steden —
de sterren staan er nog,
onaangeraakt door alles
wat we sindsdien deden.
Zij herinneren zich niets van onze val,
zij blijven gewoon branden,
geduldig en van ver.…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De klok tikt door, de avond valt nu snel,
een gin-tonic op de rooktafel geschonken.
De mensen zijn geen potloden, dat wel—
hun stemmen zijn nog lang niet uitgeklonken.…
Rob Jetten en Nicolás Keenan: ROZE WOLK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
74 mijn roze wolk begint op mijn 54ste
de echo laat een prachtige
aanstaande dochter zien
ik noem haar meteen LIEFJE
wat ook haar 3e voornaam wordt
haar achternaam is die van haar wensmoeder
ze wordt geboren maandag 13 november 2006
om zes over zeven in de avond
een wolk van een baby, meisje
dat er daarna donkere wolken verschijnen:
3 mei…
Ballade van de ter dood veroordeelden
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.868 Iederen avond hebben zij gezegd:
Heer, help den ander! Ik kom wel terecht.
En in de cel daarnaast een jonge jongen
Die steeds de vreugde van zijn ouders was.
Toen hij thuis was, had hij altijd gezongen,
Zijn oogen waren klaar als zuiver glas.
Hij nam zijn leven toen het nog maar pas
Begon en lei het in de schaal der vrijheid.…
het meisje dat ie nooit vergeet
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.071 Het meisje waar die van ging hou'en
Liep op een avond zo maar mee,
Dat beste kind wou geen cadeautjes
Was met zijn zoenen al tevree.…
X. Oktober, sloper van mijn streven
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.935 Van alle spel geweerd de blijde zomer-kieten,
en te aller rust gekeerd;
verlaten alle luste’ en die me zelf verlieten,
Oktober, - als een kaan in roerloze avond-rieten
ten zwoele avond zwart gemeerd:
zó, van uw trots bevaên en eigen slaap geslagen,
ligt lam mijn leven thans;
waar nog mijn nimmer-zatte blik, vol hankre vragen,
alléén, Oktober…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Gestadig pompt je hart je bloed
bloed is leven, blijven leven,
je voelt het ruisen in je slapen
als je soms sluimert in de vroege avond,
het schemeruur
waarop de hond weer weet dat bij een wolf was
die met de wolven door de steppen joeg
niet enkel klaaglijk builde naar de maan.
Maar wie ben jij ?…
Vos kruist E34-snelweg
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.248 's avonds
terugkerend van Antwerpen
via de E34, weinig verkeer op dat uur,
verschijnt op 300 m voor me
plots vanuit de Tielenheide
op de rechterrijstrook
in het licht der halogeenlampen
een dier, laag tegen de grond,
zich traag, bedaard bewegend,
bijna snuffelend aan het beton.
Genaderd tot op 200 m.
"Een vos!", roept mijn vrouw.…
Op een afzeggen*
poëzie
3.9 met 16 stemmen
7.481 's Andre avonds zegt gij: neen.
Zinnetjes te wispelziek*,
Ziet of uw gepluimde wiek
Andre reên van wenden* vindt
Als het draaien van de wind.
Dikwijls wind nog stadig waait;
Maar dat gij gedurig draait,
Of gij neen waarachtig zweert*,
G' hebt het van een tol geleerd!
Al wie volgen hare draf*,
Delven zelve zich een graf.…
ernstig ziek.......
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
4.295 op een avond kwam je thuis
mama: " ik ben ernstig ziek"
ow ja muis
zeg eens
"mama ik heb kanker"
waarom ik mama, ik ben pas 23 jaar
je wereld stort in
je begint aan een nieuw begin
van verdriet en pijn
waarom moest het juist "mijn jongen" zijn
je valt in een heel diep gat
je zweet je bent drijfnat
je wilt het niet begrijpen…