4229 resultaten.
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 weg
naar het mooie terras waar de rust, passie en impressie een elegant tafereel is
een paarse regen van slingerende kelkjes sieren de tafel met wonderbare rust
aan het einde van mijn wandelpad waar straks de dag moet wijken voor de duisternis
zie ik nog de glans van het donkere water, waar de lelie haar dans doet kuste zij de waterplant geuren…
Beslagen ruiten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
761 Jouw ogen, grijsgroen van kleur
soms fel, giftig, soms teder, zacht
ze stralen iets uit, maar zonder geur
ondeugend, plagend, zoals jij dan lacht.
Jouw ogen, denkend, soms te veel
kon ik je dan je gedachten maar lezen,
hoewel ik graag eens met je speel
wil ik eerlijk en oprecht tegen je wezen.…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…
J
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
663 Een steels kusje, klein beetje tederheid ook wat vernuft
Je geur vol van heftigheid, liefst liefdevol bezweet
Ogen zoveel belovend, remmen totaal los
Lichaam en geest; zuivere harmonie, puur
Subtiel likje zomaar waar je dat zo fijn vindt
Lijf en geest verenigd, ontmoet je zelden
Bolero danst tergend traag wel meeslepend hitsig
Tango, geheven…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Zij daalt als uit de hemel neer
En roept weer de aard ten leven;
Zij tooit alom de dorre baan
Met bloemen en met kruiden,
En waait van uit het zuiden
Ons zoete geuren aan.
"Daar komt de lieve Lente weer!…
Ik word een jaartje ouder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
634 Ik word een jaartje ouder
en ben vergeten waarom ik van haar hou
Niet vanwege haar heerlijke geuren
of haar ouder wordende schoonheid
Niet omdat ze tegen me aankruipt als ze
zich alleen voelt, nee, het ging dieper
Haar lichaam daar ben ik gek op, haar pianomuziek
en dat ze me volstopt met poëzie en voedsel
De lekkere dingen die…
De tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Ik wandel door de bossen
ruik de geur van vrijheid
ik mis niets, ik ben gelukkig
Ik loop langs een tuin
zo mooi als een paradijs
ik mis iets…dit paradijs
Ik zie mensen naar me kijken
lach hen vriendelijk toe
tranen stromen over hun gezicht
Ik blijf staan voor het hek
de barrière tussen hen en mij
ik wil bij hen horen
Ik voel een…
Verloren in behagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 En een schrapend, schor geluid tussen huig en keel bleef hangen
omdat ze moedeloos in oude patronen verzeilde
en zich vastklampte aan gekende beelden
waarbij ze zelfs aan geuren bleef verhangen .…
Wereldboeket
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 fletse
het is er nooit een hetze
ze vragen niets maar lijken op een paar
blauw met groen, het roze van een pioen
de mombrezia oranje
een violette pluim met franje
een bonte kleurenkeus
en alles harmonieus
De mensheid lijkt op een boeket
vol geel en blank en zwart en rooien, mixen,
elk bloeisel is uniek en wil dat tooien
haar kleur en geur…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 Schildert met liefde de kleuren
toont mij de geuren van leven
door de natuur aan ons elk gegeven.
Als tolk van de natuurlijke orde
de regels op de akker en het planten
uiten wolken met toelichtingen
verklaringen op veel geschriften
het dragen van herkenningstekenen.
Al blijf ik kind en leerling ineen
mijn haren kleuren dagelijks grijzer.…
Witte tulpen, roze hyacinten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 oogstrelende lentetinten
na een lange wintersleur
sublimiteit van kleur en geur
lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt
in het land van sneeuw en ijs herboren
lijkt uw blankheid zo volkomen
zuiver zijn uw kelken als…
Mozart
gedicht
3.2 met 9 stemmen
4.504 Op 't zelfde uur wordt iemand ingelaten
Die zwijgend buigt en voor 't klavier zich zet,
En uit het oude hart van 't zwak spinet
Waait de verwelkte geur van een sonate.…
Tong Tong
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 Luister naar de klanken
van de Indische tong tong
uit holweerklinkende waringin
galmend als een gong
dreunend in het duister
luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust mijn ziel doorruisend…
Wachten op de zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 afgesneden takken
met doornen
onder het hemeldak
die in de zomer
pas gaan bloeien
hun wortel diep in de
vruchtbare aarde
waar nu een dwarse wind
waait evenzo als in de
afwijkende wegen
in de nacht het
stroomafwaarts geklots
stom en stil kunt horen
overdag gedrild als een kazerne
waar de bloemen
buiten staan te trillen
hun geur…
Prins Lugalbanda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Ziek werd hij achtergelaten
in een grot opgemaakt als nest
met dadels, vijgen, in leren zakken
ook water en wijn, licht en donker
emmerbier, siroop, brood, boter, kaas
en schapenvlees, alles klaar gezet
en hangend rondom zijn hoofd
In de heerlijke geur van harsen
lag hij daar als in een graf
en de maan waakte over hem
Na drie dagen stond…
Ze is eindelijk vrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Soms mis ik nu die handen, haar amber geuren
wil ook ik enkel met dat ene lieflijke gezicht
in alle rust nog even een gesprek beginnen.
Vragen hoe deze toch zonnige dag nu echt was,
leven zonder 'n gevecht haar wel weer inspireerde,
de kans gaf te kiezen hoe zij zelf leven regisseerde.…
Mijn Alentejo (P)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De Fado
heeft hun God verdrongen
in nauwe straten wordt
geen psalmen meer gezongen
kleurrijke transformaties naar
het levenslied, waarnaast de
mensen hun Godshuis bouwden
soberheid van welbehagen
in een mediterrane habijt
de sterren genieten in hun
nachtelijke lijsten van de
zoetgevooisde geuren van
persing in vloeibare olijven…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Een late vlinder in de herfst,
laveert en danst op onverwachte
zoetste tonen van dit seizoen
brengt een ode aan een onverwachte
bloemenoogst in een bijzondere
vervoering over overlevende geuren
en de amber kleuren van het bladergoed
stileert het natte mos op de verlaten aarde,
zij is alleen, ontwijkt en gewaarschuwd door
mistdruppels…
Chios Zeus en Hera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 geliefde Hera
haar venusheuvel glinstert in zonlicht
haar lippen altijd gereed om hem
te ontvangen die zij liefheeft
gaat zij open als een bloemkelk
elk woord elke aanraking
vloeit als lava over natte
vruchtbare aarde - ontsproten uit
Hera’s ijzersterke schoot
haar placenta baart
groeisels in duizend kleuren
en duizend kruidige geuren…
Tot aan de einder in 't vergezicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Het stonk er naar bloed en occult zweet
de giftige wond van een slangenbeet
de ruimte omfloerst door zwarte rook
een toren met gruis vermolmd hout en een pook
op voorjaarswind zingt een kind uit 't duister ontslagen
rondom de geur van bloesem en insectenplagen
ik kijk naar blauwe hemel en bonte bloemen in de tuin
lelies teder wit, naar 't…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 Het leven laat zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het is juni de zon schijnt en
De vogels zingen
En ´s avonds loopt hij een tuinfeest binnen
Weemoedig mijmerend bij 't houtvuur in 't licht
Ziet hij hoe zij dansen hurken springen
Onder de blauwe hemel
Tussen de gekleurde lampionnen
En de zoele zoete bloemen geuren…
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Zelfs de eenjarige bloemen met een hele felle kleuren
zetten mij aan het mijmeren hoe ontstaan ook de geuren.
Ik vraag mij wel eens af waarom val ik steeds ten buit
aanschouw ik die vogels met hun gekwinkeleer zo luid.
Vooral regelmatig na het zoet van weer een zwoele nacht
die als een luide lokroep menige gedachte heeft gebracht.…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Ik pluk een bloem onderweg
De geur verzacht mijn pijn.
In een ogenblik van ongeloof.
Voel ik me een schaduw van mijzelf.
Het herinnering blijft brandend en ontroerend.
Ik heb niets meer te lijden.
Zachte mens met een bloemenkrans.
Rust voor eeuwig.…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Welk een overdaad aan geur en schoonheid,
lieflijk zachte kleuren, maar ook uitbundig,
rood en geel, zoveel, zoveel.
In mijn hart wil ik alles omarmen,
het uitschreeuwen van geluk.
Maar ik houd me stil, luister en kijk.
Hier zijn geen woorden nodig,
dan alleen een stille grote …
dankbaarheid.…
Zomergenoegens uit het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 En mijn neus de geur van de zee tot zich neemt, en waar de roep der meeuwen nog steeds hoorbaar is. En wat zich in het ververleden daar afspeelde.
Nu met veel zorg bekeken zit ik hier, en wat zich nu met een lach en een traan op het vergeelde fotopapier afspeelt het verleden.…
afmatten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 geen geur kan ooit verhullen hoe de dood alleen naar sterven smaakt.…
Spook- of sprookjesfilm?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Tussen 't vloeken door,
als vuurwerk
de muggensterren
de geur van bloed en brand,
daaruit kleine wolkjes
was het een
zeldzame nacht…
In de Keukenhof; (Voor mijn zoon en zijn toekomstige vrouw.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 De zoete geur van bloesems, zwevend in de lucht,
En melodieën van fluitende vogels in vogelvlucht.
Onder de ochtendzon wandelen we door de tulpenvelden,
Waar toeristen uit alle hoeken van de wereld zich haasten.
Tulpen strekken zich uit zover het oog reikt,
En kleuren de wereld in overvloed en pracht.…
De pakezel
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
494 dat ieder kreeg wat
die wenste stoel
matjes en badjes
natjes en droogjes
maar de koffie was koud
teveel zand op het strand
de zee te luidruchtig
en de zon te hel
tot de echte kleintjes
kwamen als schreeuwers
jengelaars voetballers
de tijd van de poepluiers
die bij weggaan ineens
spoorloos in het zand
verdwenen bleken te
zijn zonder geur…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Ze ademt haar
geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de
bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt.…