4571 resultaten.
Opnieuw te baren?
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
466 gevuld als bollend zeil,
contouren bezeilen zon,
en maan, lijkt er niets mooiers
te bestaan, tussen huid en
hemel, in de wisselwerking,
de eclips van het bestaan
ontstaat vuurwerk uit een
omhelzing, een beloning uit de
armen van een windekind onder
een transparante deken van naakte
wolken voert tot een lichte
glimlach die de monden…
Alef Beeth Giemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 de mannen
bleven op en dronken op de nieuwe
koning, zijn bedje van vachten
in een voerbak stond naast me
Na het paasfeest in de hoofdstad
moesten we gaan, het nieuws
van onze zoon gonsde er rond
de mensen kwamen waarschuwen:
Os Huis Kameel, het alfabet, Deur
om te openen en dicht te doen
Hand die vruchten plukt, Oog dat ziet
en Mond…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Toen het eenzaam stille eindelijk zweeg
zuchtte die allerlaatste adem uit je mond
Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg
tot ik je na een wijl in mijn armen vond
Zelfs die wind buiten ademde niet meer
waar ik hem zojuist nog hoorde wenen
Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer
grote liefde voor jou zit in al mijn genen
Teder streel ik…
het moment verzilveren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
939 zon
loeiende wellust
breekt aan met het gloren
de gloeiende trilling
schuift de horizon open
ontsluimerende vingers ochtendlicht
haken de voile van de bloembedden los
een lelie pronkt
met haar ontluikende decolleté
loom en gedwee
slaat zij haar jurkje open
op haar volle rode lippen
valt een zware dauwdruppel
lillend valt haar mond…
De jonge Don Juan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
500 Maar toen jij met zachte stem begon te praten,
zei dat je mij best aardig vond
stond ik gelijk in vuur en vlam
kwamen de vlammen uit mijn mond
was ’t of dat mekkerend schaap begon te blaten.…
Onze taal?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 U weet wellicht wat mij wèl was ontgaan
Hetgeen mij voorshands zorgen baren zoude
Ware 't niet dat het mij echt liet koude
Indien dit thema niet verkreeg ruim baan
't Is niet dat aandacht en publiciteit
Voor 'tgeen waarvan men steeds
de mond vol heeft,
Dat is te zeggen "Nederlands
Dat Leeft",
Waarvoor ik méér dan slechts
één week…
Drie dingen om dankbaar te zijn die dag, een vierde en vijfde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Één: tandarts die kiesje maakt
in de ruimte na getrokken kies
Waardoor mijn mond niet vies armoedig kerkhof
Twee: Mijn drie en twintig jarige fiat met emmertje water gewassen met wisser, matjes geklopt, want moest naar apk
en zowaar ja, komt erdoor zomaar!…
Kerstnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Heel vroeg, het is nog donker buiten,
word ik, kind in het veel te grote bed,
wakker van blazers, die hun instrumenten
resoluut aan de mond hebben gezet.
Voorzichtig stap ik uit het ledikant,
loop rillend naar de bevroren ruit,
mijn blote voeten plakken op het zeil,
muziek vormt het enige geluid.…
mijn hond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 mijn hond vier poten op de grond
een kant kop en anders wel 'n kont
scheten rennen harten stelen
in nesten zitten of de stront
mijn hond zwiepstaartend in het rond
oren wapperen eet zich rond
graven jagen prooien stelen
vindt schooien blaffen heel gezond
mijn hond staart vreten uit mijn mond
kijkers stralen mijn hart gewond
voorrang op…
niet te vertrouwen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 het is echter wel zo
omdat jij achter mijn rug om
zaken vertelt,
die kant noch wal raken,
dat jij probeert
mij in een slecht daglicht te
plaatsen,,
dat mijn ja in jouw mond
naar anderen toe
een nee wordt,
m.a.w.
omdat ik je niet meer kan
vertrouwen
vind ik het beter
niet verder te bouwen.
maar....…
Onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 Ik rende en sprong me rot over andermans pad
Was me nooit bewust van het effect dat dat had
Maar nu sta ik stilletjes hier, de helderheid valt uit mijn mond
Al die bewegingen, maar zo stil dat ik stond
Nu dat ik dat dan zag, was de volgende test
Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best
En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant…
als dokter der filosofen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 ik zou de gedichten lezen
en al vrezend zeeg jij neer
bezeerde jouw tere knieën
bijna weer voor de tigste…
mijn glimlach glom zelfs
als pleister op de wonden
jouw zonden verdwenen
in het stralen van mijn…
jij mag mij zeker beroeren
met ruwe handen, je grove
mond mijn naevus kussen
sussend in mijn oren…
je hebt mijn hart zover
opgestookt…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 Morgenstond die zich vergist
in de warmte
een adem die nog nacht draagt
in haar mond
koude handen liggen los
naast mij
alsof ze niet weten
van wie ze zijn
de hondenriem staat op
rekt zich uit
en besluit te vertrekken
zonder mij langs het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare…
het veld dat kiest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
294 in een veld zonder grenzen
waar het licht aarzelend valt
lopen mensen met lege manden
sommigen bukken
rapen moeizaam glinsterende zaden
hard als steen
scherp als inzicht
ze wegen zwaar in de hand
maar groeien langzaam
tot bomen die schaduw geven
anderen laten de wind hun werk doen
staan stil
mond open
en slikken wat voorbij waait
pluizig…
Gemeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
279 Petrus de Visser, de loochenaar,
Vlotte redenaar zich zag
Als plaatsvervangend God,
Een sjacheraar tot op ’t bot,
Pausen spraken met vele monden,
Protestanten hadden ’n andre mening,
Onttrokken zich aan ’t pauselijk gezag.…
Wijsheid en Lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
233 Men schenkt de wijn uit kruik in beker,
uit beker in de dronken mond,
de honnige, fladderende lente
strooit zomer in het rond.
Wie in de druiven meer proeft dan het zoete,
wie in zijn wijn meer proeft dan de wijn —
kijk, ze strooit hem rond haar boezem,
haar gladde rug, haar benen, haar schijn.…
het hangijzer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
233 middelmatigheid
deze cultuur van strak getrimde grasvelden
verloochende helden
van de zwijgende meerderheid die
in 'ons' verleden
allesbehalve onschuldig bleek
Nee
ik kijk de andere kant niet op
stop ook niet voor een verkeerslicht
omdat het op rood staat
en ik schrijf naar H.A.R.T.E.L.U.S.T. door
ik duik niet
ik laat mij geen water in de mond…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 Je schonk mijn koffie in of het een rivier was
die een nietszeggende monding zocht
want zo zweeg ik net als jij
met een mond die niet verstoren wilde…
Schone Lakens…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 Schreeuw niet zo luid, meisje
hou je mond maar stil
ook al denkt je hoofd iets anders
dit is de route waar je heen wil
Raak niet in paniek, mijn kind
doe gerust je ogen dicht
alsof je morgen ‘t licht weer ziet
de mooie toekomst in het zicht
Kom op, laat je tranen niet stromen
je bent zo’n sterke meid
al zal deze nacht nog lang duren
we…
Honing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
22 ik verlang
naar jouw handen, jouw sterke armen
Jij neemt me mee naar jouw kamer
je legt jouw hoofd tegen mijn borsten, jij voelt
de duiven in mijn adem
De winter is voorbij, de regen is over
struiken en bomen komen in bloei, ze jubelen
en zingen met de vogels
Jij neemt mijn sluier weg
je kust mijn lippen, je likt
de honing van mijn mond…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 de messen van de ochtend
snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Uw mond sprak mij van Jezus' lichte landen.
En even beefde uw stemme, als gij dacht,
Of gij mij wel zoudt weerzien na de dood.
----------
09 06 1911…
Blues met bekentenis
gedicht
3.5 met 97 stemmen
18.642 Blues is achteropgeraakte
liefde, een uitgeleefde die overgaat
in schoongewreven instrumenten, waarmee
voor nieuwe liefde weer geen mond kan gesnoerd.…
Onder spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.564 Wanneer ik thuiskom
danst daar die kleine
ook als ik wegga
staat ze te zwaaien op
de stoel voor het raam
Het is allemaal spel
en elke vraag die zij stelt
roept spelregels te voorschijn
uit mijn eigen onwillige mond.…
HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.637 vraagt ze liefdevol aan hem
hij knikt te gulzig in haar ogen
de kleine kwinkslag in haar stem
houdt hem nooit op zijn hoede
hij smelt
voor zoveel schijnbaar mededogen
Dan buigt hij,
ruimt de scherven van de grond
handen strelen grijze haren
haar teder kussen van zijn mond
smoort het dagelijks gemopper
zij straalt,
nog meer dan toen ze…
Hole (in) one
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.928 wat voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan
Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is
Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis
Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij
Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij
Ik roep bonjour en zijn glimlach toont z´n tandenloze mond…
Je wordt ouder mamma
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
5.559 en steekwapens
Plamuurmessen en beitels
Zijn wij zussen en zwagers
Tot de aanval overgegaan
Met de hamer als slagwapen
Harde klappen uitgedeeld
Een spoedklus geklaard
En geen minuut verveeld
Granollagen weg gestoken
Op verschillende wanden
En het was zwaar werk
De blaren op onze handen
Zoveel stof niet te verklaren
Zat in neus mond…
Weerzien
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.924 en onze mond is stom.
Is er dan niets te zeggen - kom
laten we eens zien waar we gebleven waren.…
Aan Rika
poëzie
4.1 met 50 stemmen
10.625 En waarom mij dan zo voorbijgesneld,
En niet, als 't weerlicht, 't rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?
Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?
Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,
Dan, onder hels geratel en gestamp,
Met u verplet te worden door één trein?…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 In mijn wieg oefende ik in de start
“De halve winst” zeiden de volkse monden,
lippen die de waarheid binnen de lijnen dwong
Vader schreef de regels voor de zege
las ze voor op de toon van een bitter sprookje
Alhoewel ik zelden kon wat het beloofde.
Ik voorspelde mijn gal en val. Geprevel.…