4787 resultaten.
Aliqua.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Naar gewoonte,
loopt hij iedere morgen
op gevoel, zonder zorgen
in warme zonneschijn,
wind, regen of mistgordijn.
Naar gewoonte,
bij avond al beuzelen,
keffen en neuzelen,
stipt, nauwgezet en krek
tot aan zijn geliefde plek.
Naar gewoonte,
hou ik goed in het oog,
gespannen als ’n boog
de ronde kont
van mijn hond.…
Zal ik het zo vertellen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
810 nu schrijf ik woorden als
vergeten is een zegen
en een zachte regen…
stadsschip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 de toppen joegen
gebogen wandelaars verdroegen
het was een bekend gerucht
dat dagen laveerden op gedrang
van stadswerken fietsen in het
rond gesmeten en diepe kuilen
van los gebikte stenen
maar waar was dat de kinderen
die door achterstraten holden
geloofden in de snelle koers blij
met de wind op de open delen
nat en lachend in de regen…
Kleine wondertjes
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 ik heb je pas
aangesproken
in je tweede leven
toen je het eerste
vergeven had in
herwonnen vrijheid
waar woorden
de muziek kleurden
zinnen de melodie
gestalte gaven in
een zich steeds
vernieuwend refrein
dat zong van
zon zomer en
warme liefde om
net als regen en
kou weer immens
van te genieten
recht uit de hemel
in samen…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Ik mag jouw zweet als regen
willen vangen in het bootje,
ik mag jouw lippen als twee bogen
in de wolken willen plakken,
maar geen wolk zal ik daar zien.
Ik mag zuchten, ik zal zinken,
zinken zal ik uit de leegte
en dan zal ook de leegte
niet meer bestaan.…
Tussen de regels door: aandacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 hout en vuur
(hemel en aarde)
dieren, auto's, bouwkranen
(de wereld)
school, luisteren, oefenen
(leraren en lezen)
oefenen en oefenen
(vakmanschap)
tot mijn aandacht soepel
(als een vis in het water)
door de materie glijdt
(meesterschap)
Met mensen gaat dat anders
(ze zijn net als ik)
ze verstrooien mijn energie
(in wisselvallige regen…
Kafkas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Met ziedende hand sloeg de hemel
de nieuwe stad en de enorme toren
uiteen, de Hangende Tuinen vlogen
Vertrekken werden vliegtuigen
en tapijten met gedekte tafels
landden ver weg in de lange zee
Een zware regen
van kamers vormde met een plons
een hemelhoge bergrug
De mensen uit de Toren
verspreiden zich in vijftig talen
en vochten om…
AL GODS DANSENDE ATOMEN
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
483 daar
ben ik onderhand heel goed
in geworden
ondertussen gebeurt er van alles
krijgen kinderen kinderen
vallen bomen om
zonder een kik te geven
ik kijk naar buiten
luister behoedzaam
naar de onstuimige schreeuw van de wereld
zie de onstuitbare wil
van alle dingen die gebeuren
alles gaat altijd maar door
zoals pijn en ergens de regen…
Stefan Mazrocis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Naar Leicesterstad vanuit een boerengat:
‘Hier ’s zoveel regen da’k een paraplu wens.’
Dus binnensporten werd geprefereerd
Maar wel met ballen, liefst een heleboel
Hoe heet ook weer die sjieke tak van pool?
Die ballensport: verfijnd, gedistingeerd?…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.
Het zal de taal in haar tot storm ontbinden,
tot een stille kilte in de mythe van haar werveling.
Het wil het schone zijn dat diep in haar bestaat.…
Angst eet mijn ziel op
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 van van eenzaamheid
Tegen betaling houdt iemand me vast
als ik in bed lig te krijsen
Ik heb pijn en ben alleen
angst eet mijn ziel op
De steen is het heelal
ik ben een steen in de woestijn
Toch groeit er mos
ik bekommer me om het mos
Soms brandt de zon
maandenlang op de steen
Het mos wordt grijs en stoffig
ik smeek tot er regen…
Zelfverwennerij
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
389 ik schoof de
groene regen
jonge blaadjes
langs stille
rollertjes open
het licht kon
binnen komen
als gedachten
lieflijk verpakt in
warme dromen
die nog even
wakker willen
worden met een
volle dag in
het vooruitzicht
tijd om op te
staan de zon nog
even langs een
slaperig koud
lijf laten gaan
dan de douche
als malse regenbui…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 De windstilte in het kleine hart
het blauwe licht van de dag
het ruisen van de regen
verdwijnen in het angstravijn.
De boze reus overschreeuwt
de blaren het bloed de pijn
van het breekbare soldaatje
met de tere kinderhuid.…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 de deelnemers zetten hoopvol de toon
toegewijd hebben ze bloesemend schoon
uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen
Al snel volgt de buiging, de laatste knik
een fluwelen regen valt ruisend neer
bedekkend de aard en het ruwe teer
Een stille zucht nog een vluchtige blik
onze verwondering wint maar even
van het alledaags haastige leven…
Wanneer sterren weer schijnen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Je aandacht in de morgen aan zingende vogels mag wijden,
of zomaar in pyjama lekker in de regen durven staan.
De ogen rustig sluiten,
niet meer omkijken naar wat voorbij is gegaan,
Laat het geluk van binnen nog eens naar buiten,
neem hiervoor van mij deze kleine handreiking aan.…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 onstuimige kracht van de herfst
men draagt het verlangen naar lente
naar een vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en groene ergernissen
wat de schreeuw om zomer versterkt
die onverbloembaar volgt op de lente
men verwacht regen…
Loreleilibellen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
398 als een blanco cheque lig jij voor me
een onbeschreven blad
ongeschreven woorden voor wat komen gaat
maar nog niet bestaat
voor deze druk op de spatiebalk
als ware het ratelen van de regen
de getikte letters
elke zin vormgegeven als een zegen voor de aarde
iedere strofe doof voor de stilte van lucht
tussen bedachte stormen door
beroerde…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 Bemoste treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is een koning gestorven
en vergeten, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
En zo gaat het ook, langzaam
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen…
Onbestemd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
257 Was het om die ene jazzkenner
te jennen
nee hoor, daar wordt hij niet
door gedreven
wel door een meisje te gaan strikken
uit een nogal vreemd zeikerig wijsje
met onbestemd gevoel voor erotiek
deze herfst liet tal van bladeren vallen
in kleuren die de bospaden besmeuren
na koude regen tegen heug en meug
al zou haar preek verzonnen…
Amnesty International
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 Weer valt de avond na deze dag van
wind en regen die de bladeren komt ruimen.
Vandaag was ik heel wat uren alleen in
dit toch grote appartementsblok.
Plots weet ik weer wat eenzaamheid betekent
en dat er niemand antwoord geeft
op vele vragen.…
verlangen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
345 en als de avond komt
de donkerblauwe avond komt
zijn regen
blauw glimmend
op de stenen valt
troostend
op de blauwe stenen valt
daalt hij af
langs zijn blauwe hemelkoord
daalt hij af
naar haar verlaten stad
hoe hij dan
verlangend
door haar blauw beschenen lanen dwaalt
en zij
vanuit haar donkere koele kamer
door de kieren van haar luiken…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid te nemen
draai
als een blad aan een boom
maar buig nooit
als een bloem in de wind
Want de toekomst is zeker
niet bezegeld
door een hogere macht
noch een onzichtbare kracht
Je maakt je teveel zorgen
de angst voor verandering is kansloos
beter is het om te huilen in de regen…
Dromende zwerver
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
141 Slaap zacht, dromer van het hooggebergte,
laat de regen dansen in je betoverd hart,
jij bent de rijkste burger van deze harde stad,
die kleur geeft aan de nacht, zo diep en zwart.…
gedachten
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.300 stil
mistig en vol geheimen
geheimen van mij
problemen die ik niet kan ontvluchten
waarmee niet valt te leven
verdronken in een diepe zee
vol van gevoelens
m'n leven beeindigen
soms speel ik er mee
zacht en eindeloos zinken
voor altijd liggen op de bodem
van de zee
stenen aan m'n voeten binden
onsterfelijk
maar lopend in de regen…
Erosiebruine lelies
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 door een tuin
vol steppen en kuilen
waar het fijne stof regeert
over de pest en etterbuilen
al het groen en pril geweerd
gortdroog en veel erosiebruin
Ik volg de sporen van de bron
ooit de zekere oorsprong
van omhelzing en minnekozen
waar de aarde ooit bezong
de toverpracht van lila rozen
altijd de glimlach overwon
Ik voel de jongste regen…
Respect
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.312 Aandachtig beklim ik haar rimpels
die ontelbare jaren van wisselend gemoed
hebben fijngesneden in haar van
zon verhitte en regen gekletterd gelaat
druppels van onmetelijk respect
verlaten haar voorhoofd en strijken neer
op haar lappenschoot om te verpulveren
tot onbeholpen zweetwater
sinds ik haar ken laveert zij door de menigte
kleurrijke…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen
en in een doek gewonden haar.…
Voor de liefste onbekende
gedicht
3.6 met 232 stemmen
76.660 Kussen onder straatlantaarns
en samen dwalen door de regen,
wéér verliefd zijn, wéér verliezen,
bijna sterven van verdriet -
dat hoeft nu allemaal nog niet.
Ik ben nog niet aan ons gehecht.
Ik kijk bepaald niet naar je uit.
Neem de tijd, als je dat wilt.…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid er heeft opgeplakt
nog gehoorzaamt mij de wind
ze jammert vage klachten
regen…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 spiegel
je verhaal, kaats de keien vol
akkoorden hypermuzikaal
over de sprekende watervlakken en
vergeet vooral de voze vissen niet
te pakken in de diepte van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en
probeer daarbij de ruige regen…